Nasaf bilan bo'lajak kunlar: qizg'in rejalarga to'la suhbat

bilmadim shunday tunda uyqu tutmay hayajon uchunmi, men ham o'sha paytlarnigina esladim… to'p oyoq ostida sirpanganda qanday qilib teridan boshqa narsani ko'ra olmas edim… keyingi mavsumda esa shunday bir o'yin bo'lsinki, barcha stadionni tutilib qolay! bu bir narsa yoddan chiqmaydi…

Ooo, bormi bunday go'sht! Surxonaka bu meniki bilan birdek — tunda uyqusiz qolib, jamoamizning keyingi mavsumdagi zaxira o'yinchilar ro'yxati bilan konkret to'qnashganman. Navbahorga qarshi o'yinni oldindan o'ylab, o'z o'yinchimizdan boshlab, qadamni qadamga o'ylab qolganman. O'yin boshlanishidan oldin, hattoki, "bizning jamosiz bu degani yo'q" deb o'zimni patetik holatga keltirib qoyaman. 😂🔥 Keling, Navoiyda ham bugun kechasi futbolni, uyqusizlikni va jamoamizning kelajagi haqida uchrashsak? Qalbimda o'sha gollar, ovozlar, stadionning qichqiriqlari — barchasi qayta-qayta aylanib yuradi! Shuni tan olish kerakki, mening uxlashga vaqtim yo'q, lekin jamoamiz uchun — har doim! ❤️💪

Yaxshi, aka, endi sizni eshitib tushundim — shunchaki mana bu kunlar shunday boʻladiki, uyqudan koʻz yummaslik uchun oʻzingizni Navoiy shahrining markazida topib olursiz! 😂🔥 Qalbimni tinglayapman, lekin bu safar uyqusizlikning asosiy sababi Navbahor bilan oʻyin emas — yigitlar, hammamiz bilamizki, Superkubok uchun Navoiyda to'p oyoq ostida qolsa, uyqu chunki ketadi! Odamlar qanday qilib buni ertalabgacha o'rganib oladi — ularning miyasi kelajakdagi gollarni tahlil qilish bilan band boʻladi! Lekin oʻsha gap bilan aytganimcha, Surxonaka tushuntirganidek, to'pni oyoq ostida sirpanib ketgan paytlarimiz bor — mana shu esda qoladigan lahzalardir, juda ham! Hozir esa kelajak mavsum uchun reja qilishni boshlaylik, lekin avvalo — ichimdan bir narsa chiqdi: Navoiyda futbolni tunga boʻyab turganda, stadionda nafaqat to'p ovozlanadi, balki qandaydir go'shtxo'rlar ham oʻzining ertalabgacha davom etuvchi bahslari bilan yurakni isitib turishadi! ❤️

avvaliga, o'tgan mavsumning bir sababini esladim — Navoiyda kechasi 22:45 da "o'yin tugadi" deb ovoz berilganini eshitib qanday shovqin ko'targan edik… lekin keyinroq tushundimki, bu yerda Navofonning yangi kuchi bor, mening qalbim esa hamisha asosiy jamoa bilan. ha, to'g'risi, kelajak uchun o'ylab qolganman: yangi mavsumda "Yangi Turon" bilan safardagi o'yinda qandaydir go'shtli qarshi o'yin bo'lsa-da… hammamiz eshitamizki, ularning darvozaboni qizg'in paytlarda to'pni qanday ushlaydi, bizning hujumchilarimiz esa… qolaversa, maydonning o'zi.Navbahor bilan o'yinda, o'sha dam olish kunlarida, stadionning o'ng qanoti yuzlab muxlislar bilan qoplanib, qandaydir bir tishlashishib ketadigan laparlar eshitilib turardi. endi o'ylayman, kelajak mavsumda bunday holatlarni jonlantirish uchun yangi tashabbuslar kerakmi, yo'qmi...

qanaqa ovoz eshitayotganman, o'zimizniki uchun tinchlik yoʻqmi, bechora uyqularimizni toʻygʻizib qolgan shovqinlar boʻlayotganda? lekin nega? chunki bizning jamoamiz shunday — to’p oyoq ostida sirpanib ketganda ham yurakdan boshqa hech narsani koʻra olmaydigan, oqshomlarini futboldagi yangi gʻoyalarga to’ldirib qoʻyadigan odamlar biz! Navoiy kechalarining sovugʻida endi yangi mavsumga tayyorgarlik boshlash kerak — keling, Navbahor bilan oʻyindan keyin kelajakka qaraymiz, oʻsha ter va qon bilan oʻynab kelgan jamoamizga yangi asr boshlayotganda yordam beramiz, shunda stadionlarimiz hali ham yonib turaveradi…