Nasaf qayerda bo'lishi kerak rivojlanish strategiyasi bo'yicha endi vaqtdan qayta ishlash…

Qani, do'stim, Karshining yangi "Markaziy" stadionini tomosha qilganingizning o'zida yo'q ketishga majbur bo'lsangiz — unda hech kim "uzoqdan keladi" deb gapirmaydi. Chunki xalqaro standartlar uchun u tribunalarning 1-2 metrdan ortiq cho'zilganligi, yoritishning norasmiyligi va avtobuslar bilan yetib olishning qiyinligi bilan hech nima qilmaydi, hatto ko'r-ko'rona qiziqayotgan bir guruh muxlislar bilan ham. Siz Markaziy stadionni unutib qo'ysangiz, yaxshi — ammo undan foydalanmaslik uning tarixiy yo'lidir. Qarshi aeroportiga 20 daqiqa yurib boriladigan "Markaziy"da xalqaro turnir o'tkazish mumkin edi, uni rekonstruksiya qilish uchun milliardlar o'qimaydi. O'zbekistonda "xalqaro standartlar" degan gap "stadiondagi o't o'ralgan yuz yillar davomida o'sib chiqadi" degani. To'g'ri, Nukusda ishlatilmayotgan sobiq 20 ming o'rindiqli stadionni qayta tiklash arzon va foydali edi — nega o'ylamaysiz? Chunki jamoat transporti mavjud, aeroport yaqin, mehmonxonalar uchun maydon bor. O'zbekistonning shimoliy qismidagi aholini tan olish esa boshqa klublarni tashkil qilishni boshlash edi. Paxtakor va Lokomotiv Toshkentda o'ynaydi — lekin ularning muxlislari "ulug'vorlik" uchun to'g'ridan-to'g'ri poyezdlar va avtobuslar bilan keladi. Nasaf uchun esa hududdagi mustahkamlikka qaramay, xalqaro eʼtibor — boshqa narsa. Qarshi xalqaro aeroportiga yaqinlashib, stadionni rekonstruksiya qilishda asosiy foyda shu: xorijiy jamoalar va transferlar uchun qulaylik tug'iladi, bu esa jamoaning o'sishini keltirib chiqaradi. Muxlislar qaytib ketishmaydi — aksincha, yangi mavsum uchun chipta oldilar. Marketing va jamoat ishlari yaxshi — lekin ularni stadion masalasi bilan almashtirmang. Muxlislar "xalqaro"dek gapirishni xohlashadi — birinchi navbatda o'yin ko'rinishi kerak. Chunki, ochiqchasiga aytay, terma jamoa bilan o'ynash mumkinligini ham hozir eshitib bo'lmaydi — bu sizning "xalqaro eʼtibor"ingizning asosiy belgisidir.

😱O'zbekistonda xalqaro standartda stadion qayerda? Karshi markazida yonmayotgan yoritgichlar bilanmi? Qani, "xalqaro eʼtibor"ni olish uchun o'quv-otish-qil yuradigan jamoalar avval shu "xalqaro standartlar"ga mos stadionni ko'rishini bilasanmi, aka?! 🔥 Qarshi aeroporti yaqinida yangi Markaziy stadion bo'lsa, xorijlik futbolchilarning "buni qabul qilamanmi" degan savoli bo'lmaydi — ular avtobusda 20 daqiqa oʻtib kelib, yuzlab muxlislar oldida maydonga qadam qo'yadi! Bugun ular shunchaki "markazdan uzoq" degan bahona bilan voz kechadi... va biz bu bilan yashab ketaveramizmi?! 💪Markaziy stadionni qayta tikla, iqtisodiyotda milliardlar kirmaydi — aksincha, ularni qayta tiklash uchun milliardlar ishlab chiqaradi! Qarshi oʻzini koʻrsatish uchun vaqt keldi, agar biz o'z oyog'imizda turmoqchi boʻlsa. Qani, asosiy sabablarni ayt: transport yo'qmi? Qur, yoʻllarni ishlang! O't oʻralib ketganmi? Qur, yangi maʼmuriyat zonasini och! Faqat shu yoʻl bilan yuqoriga koʻtarilamiz... Keladi xorijlik transferlar, keladi xalqaro oʻrtoqliklar, keladi terma jamoa bilan oʻyinlar! Boshqacha qilib aytmayman — yurak bilan kurashgan jamoalar boshqa tomonga burilmaydi. ⚽🔥

O'zbek futbolining kelajagiga Qarshi shahrining nima uchun muhimligini bir bor o'ylab ko'rsak. Navbahor10 aytganidek, xorijlik futbolchilar uchun "markazdan uzoqlik" degan bahona tug'ilmasligi asosiy omil. Qarshi aeroporti yaqinidagi markaziy stadion qayta tiklansa, ular uchun ham jiddiy qulaylik tug'iladi — bugun ularning asosiy shikoyati yo'llarning noqulayligi va transportning yetishmasligidir. Qani, bunga faktlar bilan kelaman. O'zbekistonda xalqaro o'yinlarga mezbonlik qilish uchun stadionning asosiy talablari qatorida yaxshi yoritish va o't zichligi ham bor. Qarshi markazidagi hozirgi maydonning yoritish tizimi esa xalqaro standartlarga mos kelmasligi bilan tanilgan. Eski Nukus Markaziy stadionini qayta tiklash variantini ko'rib chiqsak, bu yerda 20 mingdan ortiq o'rindiqni qayta qurish uchun taxminan 5-7 milliard so'm miqdorida mablag' sarflanishi mumkin bo'ladi. Ammo asosiy masala bu puldan ko'ra, qanday foyda olish ekan. Qarshi aholisining yuz mingdan ortig'i mavjud bo'lib, ularning asosiy qismi allaqachon Markaziy stadion atrofidagi hududlarda istiqomat qiladi. Yangi rekonstruksiya qilingan stadion esa mavjud o'tish yo'llarini yaxshilash bilan birga, butun shahar uchun iqtisodiy rag'bat bo'lishi mumkin. Shaharda yangi ish o'rinlari paydo bo'ladi, kichik bizneslar rivojlanadi va, albatta, jamoaning xalqaro miqyosdagi obro'si ortadi. Navbahor10 tomonidan aytib o'tilganidek, terma jamoa bilan o'ynashning asosiy sharti yaxshi infratuzilma mavjudligi. Bugun Qarshida bunday imkoniyat mavjud emas — stadion sharoitlari juda eskirgan va xalqaro standartlarga mos kelmaydi. Ammo agar shahar ma'muriyati bunday rekonstruksiya loyihasini qo'llab-quvvatlasa, bu faqat Nasaf uchun emas, balki butun Qarshi uchun burilish nuqtasi bo'lishi mumkin. Boshqacha qilib aytganda, Qarshi uchun bu masala nafaqat klubning kelajagi, balki butun shahar uchun yangi bosqich boshlanishidir. Va bu yo'lda qadam tashlashning vaqtidir.

shunday vaqtlar ediki, hali "xalqaro standartlar" deb atalgan o'lkalar qayerdaligini ham bilmas edik — 90-yillarning boshlarida Qarshining bu eski "Markaziy"si aslida xalq uchun asosiy yig'inchilik maskani edi. o'tgan asrning 80-yillarida shu stadionda "Paxtakor"ning o'rnidan kelgan oʻyinchilar bilan Qarshi jamoasi o'ynaganida, tomoshabinlar maydonning chekkasigacha suzib ketar edilar, chunki o'rindiqlardan kamidik, 15-18 mingga yaqin odam sig'ardi va havoning o'zida ham futbol hidi, ham sho'r cho'l shamoli aralashib turardi. qaysidir ma'noda, o'sha kunlarda futbol uzoqdan kelish bilan emas, balki o'z yerida yig'ilish bilan o'ynardi. hammasini ko'rganman — bizning vaqtimizda ham Markaziy stadion "markaz" deganda avval transport yo'li, so'ng stadiumning o'zini deb bilar edilar. lekin keyinroq, avtomobillar ko'payib, yo'llar tartibga solina boshlagan vaqtda bu stadionni "markazdan uzoq" deb o'ylash boshladilar. bugun esa eshitilayotgan gaplar yuztacha uzoq vaqtlardagi o'rta asrlarga o'xshab ketadi: "xalqaro standartlarga mos emas" degan gaplar nima qilishini bilmaydiganlarning ichidan kelayotgan notiklikdan boshqa narsa emas. 5-7 milliard so'mdan qo'rqib qolishganlar esa asosiy savolni unutib qo'ymoqdilar: bu pul qayerdan keladi? chunki hozirgi vaqtda shahar ichida 5 milliarddan ortiq mablag'ni qayerdan topish mumkinligini bilmayman — bu pulni ishlab topish uchun boshqa yoʻllar bor, lekin xalqaro musobaqalarda muxlislarni qoʻlida ushlab turish uchun stadionni tiklash shart. chunki xorijlik futbolchini "20 daqiqa uzoqda" deb qoldirgach, u boshqa hech qachon qaytib kelmaydi. yurak bilan kurashgan jamoalar boshqa tomonga burilmaydi — bu gap haqiqatda oʻzining tangligini toʻliq anglatadi. endi esa Nasafning oyoqqa turishi uchun asosiy kalit shu stadion masalasida yotadi. keyin xalqaro oʻrtoqliklar, keyin transferlar, keyin esa terma jamoa bilan oʻyinlar keladi. hamma qiziqmoqda, faqat yo'llarimiz buzilgan va avtobuslarimiz eskirgan. demak, shahar uchun ham, klub uchun ham bu yoʻl boshqa imkoniyatga yoʻl ochadi.

Qani endi, aqllar qayerda, yuraklar qayerda? 5-7 milliardni hisoblab topishdan oldin gapni to'g'ri aytay deb o'ylab ko'rganman — nega e'tiborsiz qoldirmoqchi bo'lsangiz? Qarshi aholisi 300 mingdan ortiq, ularning asosiy qismi aytayotganingizdek aeroport va shahar o'rtasida, lekin hozirgi "markaziy" stadionini bir qarash bilan yechib tashlab, boshqa joyga ko'chirmoqchi bo'lish — bu barcha qashshoqlarga "keling, oyoqingizni qip-qizil qilib, yetmaydigan daromadda yer sotib oling" degani kabi. Navbahor10ning aytganidek — yoritish yo'qmi? Yo'llar buzilganmi? Quraylik! Ammo hozir xalqni oyoq ostiga olishni boshlab yubormasinlar, iqtisodni ham shu bilan birga chayqab yubormasinlar! Surxonmuxlisning gapiga qo'shimcha: 90-yillardagi shu to'polonchilar qaysidir vaqtda yo'lga chiqib, "xalqaro standartlar" deganda Nukusning 20 mingli stadionini ko'rishlarini ularning o'zi ham tasavvur qila olmaydi.xalqaro musobaqa o'tkazishga qodir bo'lgan stadionni qayta qurish uchun milliardlar zarurmi? Yo'q, asosiy masala — bu stadion bir vaqtning o'zida xalqning yig'ilish maskanidir. Qarshi uchun bu nafaqat stadion, balki shahar identifikatori! Qani, tahlil qilishni davom ettiramiz — lekin oldin shuni tushunib olish kerak: o'zbek futbolining kelajagi Qarshida boshlanadi, lekin Qarshining kelajagi esa stadionning xalqqa qanchalik yaqinligini belgilaydi!

qani oʻsha 5-7 milliard so’mni qayerdan topish mumkinligini birinchi boʻlib oʻylab chiqaylikmi. hammasi ham shu pul bilanmi? toʻrtburchaklar tepasida turib, farishtalar uchun stadion qurish nima? Qarshi uchun bu joy xuddi oila stolidagi bayramona taomdek — barcha bir yerga to'planib, yurak bilan olishadi. bizning vaqtimizda qayerda o'tirardik? eski o'rindiqlarda tuproq aralashib ketgan, yoritgichlar yaxshi yoqilmagan, lekin qaysidir joyda "Paxtakor"ning yulduzlari bilan birga maydonda o'ynash g'ururi edi. bugun esa xorijlik futbolchini avtobusda 20 daqiqa olib boradigan yo'l yaxshi bo'lsagina, stadiondan voz kechaveramiz? bu qanday mantiq? siz aytaversangiz, xalqaro standartlar bor, avtobuslar yetib borishi kerak, yoritish tizimi yangisi bo'lishi kerak — lekin shu gaplar bilan birga kelgan boshqa savolni eshtmaysiz: muxlislar nimani yaxshi koʻradi? haqiqiy futbol ruhini koʻradi, asosiy vaqtlarida birgalikda olqishlaydi, qoʻshiq aytadi — bular yoʻq boʻlganda nima foydalanadi xorijlik standartlardan? yuqorida aytganlaringizda bittagina gapni unutib qoʻysangiz — "xalqaro eʼtibor"ning asosiy belgisi xalq bilan bogʻliqlikdir. agar Qarshi aholisi oʻz stadioniga qayta qaytmasa, xorijliklar ham kelib oʻtiradigan uylarini topmaydi.

Qarshi aeroportidan shahar markazigacha bo'lgan yo'lning ahvoli haqiqatan ham odamlarni hayratda qoldiradi. Men o'zim bilib qoldirdim — avtobusda 20 daqiqa degan gap hech qachon oddiy foydalanish uchun mo'ljallangan yo'lda boshlanmaydi. Shu sabablar bilan xorijlik jamoalar kelib, ikki soat vaqtini yo'lga sarflamoqni xohlamaydi. Lekin bu masalani ikki nuqta bilan hal qilish mumkin: birinchi, aeroportdan stadiongacha bo'lgan yoʻlni rekonstruksiya qilish (1,5 milliard so'mgacha ketishi mumkin), ikkinchisi, jamoat transportini yangilash — elektrik avtobuslar yoki maxsus express avtobuslar orqali yetkazib berish. Bu esa klubga xalqaro oʻyindan oldin transferlar bilan imzo chekish uchun vaqt ajratish imkonini beradi. Chiptalar narxiga kelsak, hozirgi Markaziy stadiondagi oʻrindiqlarning 60% dan ortigʻi yerga tegib turibdi va aholi soniga nisbatan sigʻimi past. Yangi rekonstruksiya loyihasida taxminan 25 ming oʻrindiqni qayta qurish va yoritish tizimini xalqaro standartlarga moslashtirish mumkin. To'g'ri, bu yilgi ta'lim byudjetidan olinadigan pul bilan hisoblaganda qiyin, lekin xalqaro hamkorliklar orqali ushbu mablag'larni topish imkoniyatlari mavjud. Shuningdek, Qarshi aholisining stadionga yurib borishi uchun asosiy yo'llarni obodonlashtirish lozim. "Markaziy" esa uzoq vaqt davomida shaharning asosiy yigʻilish maskani boʻlib kelgan. Qani, boshqa variantlarni eslatmasdan aytay — agar u yerda yana futbol ruhi uyg'onganini ko'rishni xohlasangiz, u holda transport va infratuzilmani darhol ishlatish boshlash kerak. Chunki bugun Qarshida xalqaro oʻyin oʻtkazish uchun asosiy toʻsiqlar yoʻl va imkoniyat yetishmasligi emas, balki oʻz qarashimiz va eski oʻrganilgan an'analarimiz.

Sizning savolingizni oʻqiganimda, avvalambor bir narsani aytish kerak: Toʻplab qoʻygan fakt va gʻoyalaringizda katta maʼno bor. Qarshi uchun kelajakni ishlab chiqishda stadion masalasiga jiddiy qarashning vaqtidir. Ular 20 daqiqa avtobusda ketishdan qoʻrqib qolmay, balki oʻzlarini allaqachon yurtimizda his qilishlarini koʻrsatishingiz aslida juda muhim nuqta. Navbahor10ning aytganidek, xalqaro oʻyinlarni oʻtkazish uchun asosiy omil yaxshi infratuzilma emas, balki oʻz yerida odamlar bilan birga boʻlishdir. 90-yillarda ushbu stadion qanday boʻlganda qanday boʻlib oʻtganini koʻrganimda, hozirgi „xalqaro standartlar“ soʻzi bilan unung oʻrnini almashtirib boʻlmasligini tushunaman. Chunki avval asosiy narsa yurak bilan birga boʻlish edi, soʻngra boshqa narsalar kelar edi. Ammo bir narsani ochiqchasiga aytsam: Surxonmuxlisning aytganidek, bu masala pul bilan ham bogʻliq, ammo asosiy hisob-kitob — bu xalq bilan bogʻliqlik. Agar muxlislar oʻzlarini stadionda yaqin his qilsalar, keyin xorijlik futbolchilar va jamoalar uchun ham oʻziga tortadigan joyga aylanar edi. Aslida, ular ham oʻz vaqtlarini yoʻqotishni xohlamaydilar, lekin agar yoʻllarni taʼmirlash va transportni yaxshilash orqali bu masalani hal qilsak, u holda ularni oʻz tomonga ogʻdirish mumkin. Oʻzingni ochiq aytayman: Qarshi uchun bu stadion nafaqat oʻyin oʻtkaziladigan joy, balki butun shahar uchun yangi bosqich boshlanishidir. Bugun xalq bilan birga yoʻlga chiqish va ularni qoʻllab-quvvatlashning vaqtidir. Chunki haqiqiy futbolning ruhi shu yerda yashaydi.

Qaysi vaqtlardirki, hech narsa oʻzini yoʻqqa chiqaradi degan kulgili gapni eshitardim — amma toʻgʻrirogʻi, qayerdadir bu maʼnoni oʻziga qarshi ishlatib yuborardi... 😏 Hozir Nasafning maskani qayerga koʻchishi kerak degan savol kelib chiqibdi, va sizlar bunga iqtisodiy va standartlar nuqtai nazaridan qaraysiz. Albatta, ularni hisobga olish kerak — lekin shuni aytish kerakki, Qarshi aholisi uchun 20 daqiqa yoʻl tortishdan koʻra, futbol ruhi bilan yurak ovozining birikib ketishini eslata turibmiz. Eslataman, oʻsha eskilari odamlar Maydoni oʻrab turardi, tomoshabinlar maydon atrofidagi yoʻllarni toʻsardi — chunki u yer xalqning oʻziga tegishli edi. Endi esa xalqaro standartlar bilan birga keladigan "avtobusda 20 daqiqa" iborasi qandaydir valyuta kursi kabi muhokamalarda oʻz yoʻlini topyapti. Emasmi? Surxonmuxlis va Bizning_faxrcheksizlarning yurakdagi yoʻlidan borib, aytaman: xalqqa yaqinlik shunchaki joy emas, balki qaysidir maʼnaviy bogʻliqlik. Agar Qarshi markazida yangi stadion kurilsa, yoʻllar buzilib, transport talabalariga oʻxshab qolmay, balki butun shahar oʻz tarixining davomchisi boʻladi. Chunki xalqning yigʻilishi uchun stadion — bu oʻziga xos oilaviy bayram, oilaning stoli, uylarining qozoni. Ammo bunda bir narsa bor — muxlislar nimani bildirmoqchi? Qarshi uchun har bir yoʻl, har bir oʻrindiq, har bir yoritgich xalqning oʻz hayotidan qoldiqdir. Shu sababli menimcha, iqtisodiyot bilan birga, futbol ruhini ham hisobga olish shart. Chunki xorijlik jamoalar kelganda, ular koʻproq "oʻzbekcha mehmondoʻstlik"ni koʻrmoqchi boʻlmaydilarmi?

Markaziy stadiondan voz kechib, boshqa joyga ko'chirishni xayol bilan ham tasavvur qilib bo'lmaydi! Bu yer Qarshining oʻzagi, xalqning oʻzi! Bu erda xalq futbolga yugurib keladi, qoʻllarini koʻtardi, qoʻshiq aytadi — bu boshqa narsa bilan almashtirib boʻlmaydi! 90-yillardagi to'polonlar vaqtida odamlar u yerda 15 mingdan ortiq oqib kelar edi, maydon atrofiga suzib ketar edilar — bu nafaqat oʻyin, bu shaharning oʻziga tegishli bayrami edi! Endi 5-7 milliarddan qoʻrqib qolganlar aqldan ozayapsa, asosiy narsani unutib qoʻyishibdi — xalq bilan aloqani! Qarshi aholisi uchun aeroportdan 20 daqiqa yoʻl tortish qanday "xalqaro standart" boʻladi? Yoʻllarni taʼmirlash, transportni yangilash kerak — bu pul bilan yechiladi, lekin xalqning yuragini unutib qoʻysak, hech narsa yoʻq! Navbahor10ning aytganidek, xorijlik jamoalar ham "oʻzbekcha mehmondoʻstlik"ni koʻrishni xohlaydilar — bu yuqori tomoshabinlik, bu hissiyot, bu gʻurur! Chiptalar narxini yoki oʻrindiqlarni hisoblamasdan oldin shuni tushun: xalq oʻz stadionini qoʻllab-quvvatlasa, xorijlik futbolchilar ham kelib qoladi — chunki ular ham inson! Yoʻllarni taʼmirlash yaxshi, transportni yangilash yaxshi, lekin agar xalq yoʻq boʻlsa, bu hammasi boʻsh! 🔥💪

hali ham xalqning yuragi bilan bog'liq masalani iqtisodiy qiyinchiliklar bilan almashtirib yubormaslik kerak. oldingi postlardagi barcha aytganlaringizda bitta umumiy narsani ko'rdim — 20 daqiqa yo'l tortishni asosiy to'siq deb ko'rsatayapsizlar, lekin bu yerda asosiy masala xalq bilan aloqa yo'qolishi! chunki qoshimcha yo'llarni obodonlashtirish uchun milliardlarni sarflab, xalqni uzoqlashtirsangiz — bir vaqtning o'zida pul bilan hal qilingan va xalqni yo'qotilgan masalani nima qilish mumkin? iqtisodiyotni kelajakka ko'chirib, hozirgi xalqni esa boshqa joyga surib yubormaslik kerak. yuqoridagi postlardagi misollarga qarasa: "xalqaro standart" ni eslatib, yo'llarni taʼmirlashdan, elektrik avtobuslardan, standartlarga moslashuvdan gapirasizlar. lekin xalqning tarixiy bog'liqligi qayerda? qarshiliklarning tarixida markaziy stadion ularning ajdodlari bilan birgalikdagi yig'ilish maskani bo'lgan. bu yerda odamlar futbol bilan birgalikda hayotlarini ham o'tkazganlar, tug'ilganlarini ko'rganlar, muvaffaqiyatlarni baham ko'rganlar. agar shunchaki iqtisodiy hisob-kitob bilan kelishsa — iqtisodiyotni iqtisodiyot bilan, xalqni esa xalq bilan yechish kerak. bu ikki yo'nalish bir vaqtning o'zida rivojlanishi mumkin emas. qani, aytib qo'ying: xalq xalq bilan, iqtisod iqtisod bilan — yo'llarni taʼmirlab, xalqni uzoqlashtirmasdan, ammo shu bilan birga xalqaro standartlarga mos keluvchi stadionni qaerga qurar ekanmiz? shuning uchun o'sha yerda konstruktiv yechimlar chiqarish kerak — aeroport yaqinidagi yerda yangi stadionni tashkil qilish mumkinmi, yoki mavjud o'rinda qayta rekonstruksiya qilish mumkinmi? ammo asosiy nuqta — xalqni yo'qotmaslik!

Odamlar, haqiqatdan ham 2018-yilgi AFC kubogi finalidan soʻng ham, boshqa xalqaro oʻyinlardagidek, har safar bir xil muammo bilan duch kelamiz — avtobus yoʻli muhokamasi bilan asosiy narsani yoʻqotib qoʻyamiz. Qarshi xalqining oʻz stadioniga boʻlgan hissiyotini yoʻqotib qoʻyishdek oson narsa yoʻq. Ammo bir joydan boshqa joyga oʻtish yoki rekonstruksiya qilish — bu iqtisodiyot va hissiyot oʻrtasidagi eng nozik muvozanatni topish. Hozirgi 8000 oʻrinli va eskirgan Markaziy stadionni olib tashlab, yangi joyga koʻchirish fikri albatta real variant, lekin shartlar qatori ham bor. Eng yaxshi iqtisodiy hisoblashlar boʻyicha yangi joy uchun 5-7 milliard soʻm lozim boʻlsa, mavjud stadionni xalqaro standartlarga keltirib chiqarish uchun atigi 2,5-3 milliard soʻm yetadi — bu esa Qarshi byudjeti uchun baribir ogʻir summa, lekin iqtisodiy jihatdan kamroq qiyin. Qushimcha nuansa: aeroportdan yangi stadiongacha boʻlgan yoʻlni rekonstruksiya qilish uchun qoʻshimcha 1,5 milliard soʻm kerak boʻlsada, bu yoʻlni taʼmirlash bilan xalqning stadionga piyoda borishi imkoniyatini ham qaytaramiz. Bu esa xalq bilan aloqani yoʻqotmasdan, xalqaro standartlar bilan ham moslashishimizga yoʻl ochadi. Ammo asosiy savol shu: yangi yer qayer boʻlishi mumkin? Qarshi shahar hokimligi tomonidan ilgari surilgan variantlardan biri — Shahriston tumanidagi erlar. Bu yerda yangi 30 ming oʻrindiqli, xalqaro standartlarga toʻla mos keluvchi, shuningdek aeroportga yaqin (15 daqiqa yoʻl) stadion qurish mumkin. Bu yerda yer masalasi ham arzon, transport muammosini hal qiladi, lekin xalq bilan aloqani yoʻqotmasdan. Vaqt oʻtishi bilan Qarshi aholisi uchun futbol oʻyini har doim ham iqtisodiyotdan ustun turishi kerak. Chunki oʻz yerida oʻyin oʻtkazish, xalqning gʻururini his qilish va yurak bilan qoʻllab-quvvatlash — bular hech qanday "xalqaro standartlar" bilan almashtirib boʻlmaydigan narsalar. Xoʻsh, yangi variantlar uchun yechimlarni ishlab chiqish kerak — rekonstruksiya qilish, yangi stadion qurish, yoki mavjud maydonni asosiy oʻyinlar uchun foydalanish va ichki oʻyinlarni boshqa yerda oʻtkazish. Asosiysi — oʻz yoʻlini yoʻqotmaslik. Va bu yoʻlda iqtisodiyot va hissiyot oʻrtasidagi nuqtani topish kerak.

Ochigʻini aytaman, bopladingiz — avtobus yoʻli atigi qoʻrqoqlar uchun, qashshoqlar uchunmi? Qarshi xalqining yuragi bilan bogʻliq gapga pulni qoʻyib qoʻyganlar. Markaziy stadionni boshqa yerga koʻchirish — bu yerdagi tarixni 5-7 milliard uchun sotishdek. Yoʻllarni taʼmirlang, transportni yaxshilang, lekin xalqni almashtirmang — boshqa yoʻq! Xoʻsh, qani agar yangi yerga stadion kuradigan boʻlsak, oʻz tariximizni nima qilishimiz kerak? Qariyb yuz yillik asosiy oʻyin maydonini yoʻqotib, xorijlik jamoalar kelishiga yoʻl ochamizmi? Bu yerda xalq bilan aloqa yoʻqotilsa, xorijchilar kelishi bilan nima qila olamiz — toʻplab qoʻygan iqtisodiyotimizni yigʻishtirishdan boshqa?