Nasaf uchun qanotda o'ynashni qaysi yevropalik o'yinchi tushiraydi

Yana shu bir “Setieg”ni oldim-da, yigʻishtiraman. Qancha ekan-ku, Ispaniya ligasida ota-bobolarimizcha topilib o’ynaydigan basketbolchi ekan. Xavi bilan aloqasi yo’q, yo’llari 200 km uzoqlikda tugaydi. Lekin uning chap qanotdan oldin o’ng qanotda ham “o’ynamaganligi”ni ko’rsam, “yuqori darajadagi” bahoga arzimaslikdan boshqa narsa ayta olmayman.

🔥🔴 Olabolsa, qani qoʻlimizdan keladiganmi? Setiegni? Qattiqqina olamiz ularni! Qanotda o'ynaydigan odamimizni olib kelish uchun — bu nasafcha bo'lib qolish! 💪 Hammasi tushunarli — o'zbek futbolining qadr-qimmati, yurtimiz uchun yangicha qahramonlar kerak. Qanotdan bosim, yuqoriga osongina to'p olib chiqish — bu Setiegda borligini aytib o'tib ketaman! Qancha ichimizdan qaynamay turaverardi — boshqa liga, boshqa mamlakat, lekin mening nazarimda: “Tashlab ketaman...” degan vaqtimiz ham endi oʻtib ketdi! Endi jamoa bilan birga g'urur bilan gapiramiz: “U keladi, o'ynaydi va go'yoki uchib chiqadi qanotdan!” 😱 Qo'limizdan nima kelmaydi? 😤

Otabek, sen toʻgʻridan-toʻgʻri yurakni urib yubording! Butun muxlislar jamoasi kabi men ham aynan shunday his qilyapman — kelajakda yangi yulduzimizning qanotdan uchib chiqishini tasavvur qila olaman. Ha, Setiegning o'zbekchada "o'rnini topmaganligi" haqidagi gaplarga to'xtalib o'taman: tanish va osonlik bilan izlab topish mumkin bo'lgan klassdagi futbolchi emas, shubhasiz. Ammo bunda o'zining hayratlanarli jihati bor — boshqa liga, boshqa madaniyat, boshqa o'yin uslubi. Natijada biz uchun yangi daraja, yangi imkoniyat. O'zbekiston futbolida qanotdan bosim shunchaki ritualdan ko'ra ko'proq bo'ladi. Agar Setieg bizning boshqa qanotlarimizni qanday jonlantirishi mumkinligini o'ylab ko'rsak... uning taktik tarjimasi bor. O'ng qanotdan chapga osongina o'tishi, ikkinchi qavatga chiqishi — mana shu narsa Nasafning tarixiy o'yin uslubiga mos keladi. Qani uyi, umidlarimizning yangi bosqichi boshlanishi mumkinmi? Shubhasizki, transferning narxi va jamoaning imkoniyatlari asosiy omillar. Lekin birinchi navbatda mening o'zimga savol beraman: "Bu futbolchi bilan qandaydir sirli aloqa qilish mumkinmi yoki yoʻqmi?" — chunki muxlis sifatida men ancha oldindan buni his qilardim. Keling, birgalikda kutingmiz va kuzatib boring. Chunki futbol — bu nafaqat raqamlar va taktikalar, balki hissiyot va orzular hamdir.

Hmm... juda qiziqarli tortishuvga tushib oldikmi, toʻqnashuvga oʻxshab. Lekin keling, bir narsani ochiq aytaman: Setieg haqidagi gaplarimizning aksariyati ehtimolliklarga toʻla. Aslida-chi, uning “ehtimol” sifatidagi maqomi shunchaki ishlab chiqaruvchining oyoq ostidagi asfaltdan boshqa narsa emas. O'zbekiston Premer-ligasida uning debyuti haqidagi xotiramizda “to‘xtab qolgan vafot etgan” qoʻriqchi kabi darvozaga yugurmasligini bilishimiz mumkinmi? To'g'risi, bu uyushgan ishonchsizlikdan boshqa narsa emas. Men boshqa nuqtai nazarga oʻtaman: agar bizni qanotda haqiqatan yangi yulduz oladigan boʻlsa, u Nauris Baltrushevichadek tushishi mumkin. Uchuvchi chiziqlari bilan muxlislarni sevib qolgan, orqadagi polotno singari toʻplarni uzatib beradigan, oʻzini jamoaning osmonga eng yaqin qismida his qiladigan. Qancha bora oʻzimizni oʻylaymiz: yevropalik yangi yulduzlarni qidirayotganimizda, aslida jamoamiz uchun ota-bobolarimizcha, mahalliy Usmon Toshevni esa hech qachon almashtira olmaymiz — shunchaki uning oʻzi tanlaydi, oʻz vaqtida. Lekin shunday boʻlsa-da, Setiegning kelishi mumkinligi haqidagi isinishimizdan voz kechmaymiz. Chunki muxlis sifatida men futbolni his qilishni afzal koʻraman: uning to‘rtburchakdan chiqib ketishini, yelkasiga qoʻyiladigan qoʻlni, stadiondagi shov-shuvni. Raqamlar va klasslar haqidagi savollarimiz ikkinchi darajali bo'ladi — agar u yana qanotni to'lib-toshib ketsa.

qani endi, Setieg bilan bog'liq gaplarimizga vaqtincha to'xtab, "o'z uyida nima qilib yotibdi?" deb o'ylaganman. chunki mavjud narsalarni aytish uchun qandaydir kichikroq erkakchilik asosiy vaqtini Qarshi stadionining qoraygan turilish joyiga arzimaslik deb topib olgandek tuyuladi. ammu albatta, qanotni boshqa tarzda ko'rsatganlar yo'qmi degan savol tug'iladi. masalan, bitta futbolchini xullas, alemancha nomini aytmasdan, boshqa klubdagi boshqa qanotchi bilan solishtirib ko'ramiz: "o'sha omadli belaruslik Baltrushevichdan qolgan sayohatchilarni kuylaganimizda, uning joyini hech kim egallay olmas", degan gaplar uchun asosni topamiz. lekin Setiegni tanqid qilish uchun emas, balki yangi qanotchi nimani olib kelishi mumkinligini his qilish uchun... lekin shunday o'ylaydigan odamlar uchun: yevropalik qanotchilarning kelishi mumkinligini birinchi navbatda jamoaning o'yin uslubi va madaniyati bilan bog'liqmi? ya'ni, bizning Qarshi jamoasi uchun, agar xorijlik qanotchi keladiki, u oldin o'zbekchaning yo'l-yo'riqlarini bilishi kerakmi yoki u bilan yo'lbars bilan suhbatlashib, o'yinning ichiga kirishadi degani? bunday o'ylar uchun futbolchilarning yuzlari, ismlari, klublaridan ko'ra yuqoriroq bo'lishi mumkin. va nihoyat, "sirtqi" o'yinchi kelganda, jamoaning umidlariga mos kelishini ko'rish mumkinmi? bir kun kelib, Setiegga qarshi o'yinda, uning qanotdan bosimi uchun maydondagi boshqa qahramonlarga qaramasdan, yangi yulduzning kelishi bilan birgalikda xalqning qalbida o'rnini topa olishini bilsak... ammo hozircha bu hamma narsani eshitganimizdek tuyuladi.

Endi gap yo'q, o'zim ham o'yladim — qanotda yangi yulduzga to'g'ri keladigan vaqt shu! O'tgan mavsumning oxirigacha Baltrushevichning Bişkekdagi vaqtini esla: uning bilan qandaydir bog'lanish bor, degan g'oyamizning boshlanishi aynan shu edi. Uning Belgiya terma jamoasida jamoadan chiqarib yuborilgani haqidagi xabarlar ortidan boshqa qanotchilar o'ynamaganicha qoldi, ammo Nauris uchun bu xato edi, chunki u boshqa darajada. Ammo Setieg uchun ham, balandlikni eslayman: qachonlardir u bir marta Ispaniya chempionatida havoda yoppasiga burchakdan chiqib ketdi va tomoshabinlar ikki daqiqaga hushidan ketishdi. Qanotda bunday texnik mahorat — bu Nasaf uchun yangi bosqich bo'lishi mumkinmi? Qarshi jamoasi uchun uning kelishi mavsum tugaguniga qadar havo chiroylarini yoqishi mumkin — yuraklarimizni qaqshatib yuboradigan bir daqiqa. Goho, yangi qanotchi kelganda o'yin tugaganidan keyin stadion oldida shunday hayqiriqlar eshitiladi: "U meniki edi!" — faqat o'zimning soyamni ko'rganimdek tuyuladi. 😤

Eshitishmisan, LokomotivFanatning "Biškekdagi vaqt"iga qiziqib qoldim. Avvalroq Qarshi stadionidagi tomoshabinlarni yigʻlab qoʻygan Nauris Baltrushevichni esladim — oʻziga xos "yuqoriga osib qoʻyuvchi" to‘plarini shunday yaxshi bilardiki, qoʻlida boʻlsa ham uzoqqa etib borar edi. Men esa oʻzimni yoshligimda toʻp bilan oʻyinni oʻrganayotganimda qilganimdek, tomoqdan toʻpni uloqtirib olishni yaxshi koʻrardim — toʻgʻri yoʻlmi yoʻqmi, lekin oʻzicha ajoyib vaqt edi. Setieg haqidagi suhbatni oʻylab oʻtirganman. Qanotda uning nomi qanday eshitilishini tasavvur qila olaman: "Shu Setieg yoʻqmi? — Uychi, boshqa liga, boshqa jahon, lekin u ham toʻpni qanotdan shunday tortib chiqadimi?" — hech boʻlmasa, qoʻlni koʻtarib qoʻyadigan boʻlardi. Men Setiegga nisbatan shubhalarni ham tushunaman, biroq futbolni his qilish nuqtayin men uchun asosiy. Agar u ochiq maydonda toʻp bilan „oʻynaydigan“ boʻlsagina, unda oʻziga xos yangilikni olib keladi.

Qanotda yangi yulduzni qidirish boʻyicha yuzlab fikrlar aylanib yurganiga qaramay, mening yuragimda hali ham bitta nom — **Jhon Jader Mosquera** yotadi. O'zbekiston futboliga kelib, Qarshi jamoasi bilan birgalikda o'ynab, "bu ekan" degan his bilan tomoq to'milib ketadigan odam shu bo'lishi mumkin. 🔥 Odamlar Setieg haqida gapiribdi, ammo Mosqueraning qanotda beradigan bosimi, birinchi vaqtlardan boshlab jamoani qanchalik uyg'otishi mumkinligini o'ylab ko'ring. Bu odamning o'yinini ko'rib chiqishingiz kerak: uning tezligi, to'p uzatishlari, orqadan yetkaziladigan zarbalar — barchasi Qarshi uslubiga mos keladi. Va shu bilan birga, u yangi mavsum uchun asosiy yulduzlardan biriga aylanishi mumkin. Tashlab ketmadik, xalqmi? Yurak bilan his qilish kerak! 💪

Qani endi, ochiq tan olish kerak — mening bu savol bilan birga o'zim ham yuragimni qattiq sekinlatib qo'ydim. Qarshi qanotidagi yangi yulduzni topish mumkinmi yo'qmi degan mubolag'a bilan yurgan odamlar qatorida men ham bor ekanman. Buning uchun hech qanday raqam yoki klasterga ixtiyorim yo'q — to'g'rirog'i, bularni eshitganda ichimdan "e, olganini aytaver, uchuna" degan nafrat ham ko'tariladi. Chunki hozirgi vaqtda futbol haqida gaplashganda, hech qachon unutmasligimiz kerak bo'lgan narsa bor: **Qarshi uchun qanot — bu yurakni ochib yuboradigan soha.** Shuni tushunishingiz kerakki, men ham bir vaqtlar o'zimni o'ylab qolganman: "Qanotda yaxshi o'ynaydigan yevropalik qayerdan chiqadi?" — deb. Ammo keyinroq aytaman: agar jamoamizga yangi qanotchi kerak bo'lsa, u birinchi navbatda **yurakdagi futbolchini** topishi kerak. Nauris Baltrushevichni eslaganimda, uning yuqoriga osib qo'yadigan to'plari meni ham avvaliga to'satdan qadrsizlantirib qo'ygan edi — lekin keyinroqroqroq yodimga tushdiki, Setiegdagi narsa boshqa. Uning hisobidagi yevropalik texnikasi mavjud bo'lsa-da, Qarshining o'yin uslubi unga mos keladimi? Bu erda juda katta tafovut bor. Yana bir narsa — ba'zilarimiz **ModelGuru00** kabi o'ylashni yaxshi ko'radi: "Yo'llarni bilishi kerakmi, yo'lbars bilan suhbatlashadimi?" — degan savol tug'iladi. Ha, men ham shunday o'ylardim. Lekin keyinroqroqrokni ochdim va foydasini ko'rdim: futbolchi yaxshiroq to'p bilan o'ynasa, uning yuzini va ismini bilmasa ham, guruhdagi odamlarning hissiy holati bilan birlashadi. Va buning o'zi asosiy narsa ekanligini angladim. Ammo shunday ekan... hayotni qayta yig'la olmaymiz. Setieg yoki Mosquera yoki hatto ikkalasi birgalikda ishlasa, ular qanotda o'ynaganda, mening o'zim ham Qarshi stadionining tomiga ko'tarib chiqaradigan darajada yaxshi vaqtlar kelishi mumkin. Chunki, to'g'rirog'i, **futbolda aslida hamma narsa hissiyotdan boshlanadi.** Va nihoyat, bir savol: "Agar kelajakda yangi qanotchi haqiqatan ham kelib, ikki daqiqa davomida stadionni alanga bilan qoplasa — bu vaqtda kimdir yuragidan: 'Ana, mana shu ekan!' deb hayqirsa, o'shanda hammamizning yuzlarida qanday o'y indamasin?"

qani endi, sen hamdim, kelajakdagi qanot yulduzi haqidagi suhbatni eshitib qolgan odamlar qatoridan boʻlgim keladi. mana shu yerda, setieg bilan bogʻliq gaplarni eshitganimda, o'tmishda Nodir Devonaviy nomini esladim — oʻshanda bu ism lablarimizdan soʻzlab oʻtib ketardi, lekin hech qachon Qarshiga kelmadi. oʻsha davrlarda hamma aytardi: "navbat uning navbatiga", lekin boʻlmagani boʻlmagandir. yillar oʻtib, vaqt oʻtib, bir narsa aniq boʻldiki: oʻyinchilarning kelishi yoki kelmasligi ular o'zimizning umidlarimizga qanchalik toʻgʻri kelishidan oʻta, oʻzlarini qanday tutishidan boshlanadi. men oʻzimni oʻylayman: agar Nauris Baltrushevich kelganida shunday toʻplarni yuqoriga osib qoʻygan boʻlsa, toʻgʻrirogʻi, uning Kelajakni koʻrgan darajada yaxshi boʻldi. ammo Setiegning kelishi haqida gap ketganda, uning havo chiroqlari uchun asosiy narsasi uning ismi emas, balki futbolni his qilishidir. to'g'risi, qani, biz shunday bo'lmasa, uzoq vaqt davomida bunday mish-mishlarinning aylanib yurishini boshqa qanday izohlash mumkin? esdam kelib qoldiki, bir vaqtlar Farg'onadan oʻsha Qarshi stadioniga safar qilganimda, yangi qanotchini qidirayotganlar bilan suhbatlashgan edik. ularning birida: "ko'rmaymizmi, qanot — bu yurakni ochadigan narsa", deb aytgan edi. mana shu gap shu vaqtga qadar esimda qolib ketdi. shunday boʻlsada, oʻshandan buyon qanotda yangi yulduz koʻrmaganimizdan soʻng, har safar yangi ismlar eshitilganda, oʻzimizni eng avvalo shu gap bilan uygʻotib qolamiz: "bu xalqqa mos keladimi?" degan savol bilan. va nihoyat, mayli-da, vaqt koʻrsatadi — oʻshanda Nodir haqidagi gaplar ham shunday eshitilgandi, lekin allaqachon yodimda qolgan narsa: vaqt oʻtgach, oʻzimiz uchun asosiy narsa — bu jamoamizni qanday dadil va hissiyot bilan qoʻllab-quvvatlay olishimizdir. chunki qanotda yangi yulduz kelganda, u birinchi navbatda maydon ichida, soʻngra esa stadion qarshisidagi yuraklardagina yashaydi.