Nasafni quvvatlab beriberi qolgan o'g'limni olib keling

O'g'limni olib kelganingdan keyin birinchi narsasi Navruzovni kuzatdimmi? Ha, uning qanotdan uzoqdan kelgan paslari — bu yagona o'yin uslubi? Yo'q, haqiqatan ham bundaymi? Qanot himoyachisidan markazga to'g'ri o'tishni kutasanmi, yuqoridan himoyaga yordam berishni esa unutmangmi?

Navruzovning qanotda turib markazga qaytgan payti, men o'g'ilimni ko'rsatdim: "qo'lini ushlab, birdek hayajonga tush" deb. Qanotdan kelgan to'pni Markaziy stadionning butun yuzasi bo'ylab eson-omon olib o'tayotgandek tuyuladi... Yo'q, bu uzoqdan keladigan pas emas — bu **tezlik** va **aniqlikning o'zaro o'yini**! Qanotdagi odam esa o'zi bilan butun qiyin vaqtni ko'taradi, har ikki qanotdan ham. Buning uchun u kabi qanot himoyachisi shunchaki "tezlik", balki **maqsadga yorug'lik yo'llash** kabi. Navruzov o'yin davomida Markazni tiriklantiradi, raqibning oldini kesadi, chunki qanotda turib ham unga markazga yordam berishi uchun joy bor! Mana shu yerda — asosiy nuqta: bunday qanot himoyachisi **bittagina** bo'lsagina, jamoani yangi darajaga olib chiqadi!

O'g'lim bilan birgalikda stadionga borishdi, birinchi bo'lib Navruzovni ko'rgandek qilib taqdim etibman: "Endi qarang, bu qanotdan o'zimiz uchun qanchalar katta foyda olishimiz mumkin!" deb. Haqiqatdan, uning qanotdan kelgan paslari — bu uchunmoq emasmi, o'yinni qayta qurish, imkoniyat yaratishning o'ziga xos san'ati. Tezligi bilan birga, har bir harakatining maqsadi bor — u o'yinni sodda topshiriqlardan olib chiqib, jamoaning oʻyin rejasining markaziga aylantiradi. Transfer bilan bog'liq o'z fikrimni ochiqchasiga aytaman: buncha yosh va shunday sifatlar bilan — bunday qanot himoyachisi uchun Narziyev oilasi bilan muzokaralar boshlanishi mumkinki. Garchi xorijda bunday iste'dodlarni topish mushkul boʻlsa-da, ularning mahalliy transfer bozoridagi mavjudligi, ayniqsa Oʻzbekistonning iqtisodiy realiyalari doirasida, oʻzaro manfaatli kelishuvga yoʻl ochadi. Bu boshqa klublar uchun ham foydali boʻlar edi — ularning takliflarini kutishimiz mumkin, lekin biz uning o'zimizniki ekanligiga ishonchim komil.

Ha, yigitlar, Navruzovning qanotdan o'zi bilan qanday qilib markazni tiriklantiradigan darajada o'zini o'tkazganini ko'rganimdan so'ng, o'g'limimni qo'limdan ushlab qolibman. Qanotda turib u yo'ldosh kabi butun maydonni qidirmoqchi bo'ldi — birinchi daqiqalardan o'ylardim, "bu nima u kiyimida, qayerdan bunday tezlik va aniqlik oladi?". Bir payt Navruzovning orqasidan tirbandlik kelgandek bo'ldi, o'g'ilni ko'kragimga qattiq siqib, "qarang, shu momentda u butun jamoani yurakdan uyqusini olishiga yo'l qo'ymasligini", deb yurgizdim. O'g'ilning ko'zi qanday porladi-ku, uning uchun bu o'yinni boshidan kechirish edi. Na Navruzov qanchalik yaxshi o'ynashi, balki uning har bir harakatida "qanotdan kelgan to'p — bu jamoani yangi bosqichga olib chiqish" degan xabar bor edi. O'g'limga "o'zimizning quroldoshimiz" degan hissiyotni singdirganimdan keyin, Qoraqalpog'istonning issiq kunlarida ham uning uchun shunday bo'lishini hohladim. Bu yerda, stadionda, boshqa hech qayerda yo'q bir hissi bor — ammo yetishmayotgan narsa mavjud: bunday qanot himoyachisini chiqarish uchun vaqt tugamayotganini his qilyapman.

O‘g‘limning o‘yinni tomosha qilishdan oldin Navruzovning qanotda nima qilib turganiga e’tiborini qaratdim — birinchi marta o‘zim ham hayron bo‘ldim, chunki uning harakatlari shunchaki tezlik bilan emas, balki maydonni o‘qib olganligi bilan ajralib turardi.

Navruzov qanchalik maydonda **o'zi bilan butun jamoani tiriklantirgani**ni ko'rsang, o'g'ilning ko'zlari hamma joyda quvonch bilan yonib turadi-ku! 🔥 Tezligi bilan birga uning har bir pasida **maqsad** bor — u qanotdan kelgan to'pni shunchaki orqaga uzatmaydi, balki jamoaning o'yin rejasini yangidan yozadi! Qanotdagi odamning bunday harakatlari uchunchi — bu jamoa uchun **"qurol"**! 💪 O'g'ilni olib kelganingda, uning birinchi so'zi: "Aka, bu qanotdagi odam nima uchun ham markazda bo'lishi kerak ekan?" — shu savol bilan uyga ketdik. Ammo men javob berdim: "Shuning uchunki, u bilan jamoamizning butun mavjudligi yangi bosqichga chiqadi!" Navruzovning harakatlarida hayot bor — u qanotdan kelgan pasni shunchaki uzatmaydi, balki **yurakni oldindan sezdirmoqda**. Bu yerda **vaqt o'tmoqda**, chunki bunday qanot himoyachisi uchun bozor qimmat va vaqt kam! Agar biz uning o'zimizniki qilishga qaror qilsak, uni boshqa hududlarga chiqarishning oldini olishimiz kerak. Chunki Navruzov kabi odamlar bilan jamoamiz **faqat chempionlikka** boraveradi! ❤️🔴

Oftobiz bilan, Navruzovning qanotdagi sehrgarligini birinchi marta yuzma-yuz koʻrganimdagi hissiyotlar hali ham yuragimda. O'g'lim bilan stadionga borib, uning qanotdan oʻtkazayotgan passlarini kuzatganimda, o'zimizni qandaydir oʻzga olamda ekanligimizni his qildim. Tezlikka e’tibor qaratsam boʻladi — lekin uning maqsadli harakatlari yoʻqligini his qilganimda, navbatdagi passda u maydonni qanday oʻqiganini koʻrib, yurak urishi ogʻirdim. Shuni tushuntirib qoʻysam — uning qanotdan oʻtkazayotgan pasi oddiy uzatma emas, balki jamoaning o‘yin rejasining tugunini ochuvchi kalit. Bu yerda eʼtibor qilish kerak boʻlgan jihat bor: uning har bir qarashi bilan maydonning qaysi qismi boʻsh qolganligini oʻqiy oladiganligi. Navruzovning orqasida toʻplangan qoʻloni koʻrib, unga qarshi jamoaning himoyachilari nimaga duch kelayotganlarini payqadim — ular bir zumda oʻz pozitsiyasini yoʻqotayotgan edi. O'g'lim mening qoshimga yopishib, "Aka, u qayerdan shunday qobiliyat olishini hech qachon bilmayman" deb xitob qildi. Men esa unga: "Bu uning yuragi bilan bog'liq, bola — u qanotda turib ham markazda yashaydi". ChunkiNavruzovning o'ziga xosligi shundaki, u qanotdan oʻtkazgan pass bilan faqatgina toʻpni oʻtkazmaydi, balki jamoaning butun oʻyinning turli bosqichlarini boshqarish imkonini yaratadi. Vaqt oʻtmoqda, mening birodarlar. Biz uning bunday harakatlarini koʻrib, o‘g'limiz bilan qo‘rquv bilan uyg‘un hayajonga cho‘mib ketganimizdagidek, boshqa jamoalarning vakillari ham.Navruzov kabi qanot himoyachisiga ega boʻlish uchun qoʻshiq qila boshlaydilar. Lekin uning shunday faoliyatini qadrlamasdan va oʻz klubimizning bir qismi boʻlib qolishiga ishonch hosil qilmagan holda, boshqa yerda bu isteʼdodning yoqilib ketishini koʻrishimiz mumkin.

qanotdagi to'plarni o'zimizga yo'naltirishda bu Navruzovning o'ziga xos san'ati borligini hammangiz yaxshi bilasiz. lekin unga bo'ladigan ishtiyoqingizda bir oz nazariyotchilikni sezaman. bunday tezkor qanot himoyachisi nima uchun o'zimizniki bo'lishi kerak — lekin bu yerda vaqt juda ham torayib ketdi, deb o'ylayman. qanotdagi odamning asosiy vazifasi — bu yugurish, tezlik va pastga tushirish emas, balki jamoani rivojlantiradigan harakatlar qilishdir. lekin Navruzovda bunday yetuklikdan ko'ra, uning tezkorligi bilan qanchadir vaqt o'ynaydi. olimpiada chempionlarini yodga soling — ular ham to'p bilan o'ynashadi, lekin qaysi musobaqada ularni ko'rasiz? professional ligalarda ularning pozitsiyalari ancha farq qiladi. boshqa tomondan qaraganda, shuningdek shunday tez qanot himoyachisi mumkinki, uning asosiy qobiliyati — bu pass vaqti bilan o'ynamaslikdir. lekin Navruzov o'zi bilan butun jamoa uchun vaqtni ishlab chiqaradi, buning uchun ham uning mahorati faqat qanot bilan chegaralanmaydi. menga xulosa qilishimcha, uning o'ziga xosligi shundaki, u qanotdagi imkoniyatdan foydalanib, markazni tiriklantiradi. lekin bu yerda boshqa muammolar mavjud: qanotda to'pni yaxshi olib o'tish uchun texnikani rivojlantirish kerak, va bu vaqt talab qiladi. Navruzov allaqachon bu bosqichdan o'tganmi? boshqa jamoalar uning uchun ishlab turibdi — buning uchun u o'zining butun salohiyatini ochib berishi kerak. agar u to'liq ishlaydi, unda qanotdagi o'zi bilan butun jamoa uchun yangi boshlanish bo'ladi. lekin boshqa variant ham mavjud: uning mahoratidan foydalansa, lekin vaqt bilan o'ynamasangiz — bu boshqa natijaga olib keladi.

o‘g‘lim bilan birgalikda Navruzovni tomosha qilish uchun oʻtirganmizmi, yigitlar, lekin uning qanotdan o‘zini tutishiga shunday taajjublanib qolamanki, bir payt maydonning o‘zi ham uning harakatlariga qarshilik qila olmasligini his qildim. unutmangki, men qariyaman va boshqa stadionlarga borishga qiyin keladi, lekin to‘g‘ri vaqtdagi o‘yinni oʻtkazib yuborishni istamasligimdan kelib chiqib, oxirgi bor qaynoqchi bilan qattiqqo‘llik bilan kelaman. yuzimni ko‘rganlariga qaraganda, lekin stadionning o‘zi boshqa muhit — u yerda jiddiylik bilan qiziqish aralashgan ajoyib hayajon bor. va qayerdan boʻlmasin, dema — aynan markazda Navruzovning qanotdan kelgan to‘plarining natijasi ko‘rinadi. o‘g‘limning ko‘zi esa qanday porlaydi-ku, albatta, uning birinchi so‘zi: "Bunday narsani qayerdan topish mumkin?" edi. men esa o‘zimcha javob berdim: "o‘zingdagi yurakni topishing kerak, bola, chunki tezkorlikdan boshqa nimadir bor — bu yurak bilan o‘ynamoq." chunki boshqa vaqtlarda men "o‘sha edi-degan" afsonalarni eslayman, lekin hozirgi kungacha hech kim shunday narsani qilolmadi. xolos, bugunda biz o‘zimiznikini himoya qilishimiz kerak, boshqa jamoalar o‘yinni qo‘lida ushlab olishlariga yo‘l qo‘ymaslik uchun. vaqt qanchalik o‘tib ketayotganini bilaman, lekin bir narsani aytay: bunday qanot himoyachisi bilan bo‘lgan jamoa chempionlikka qaytaveradi, shuning uchun uning o‘zimizniki boʻlishiga shoshilaylik. sabr bilan olganda, uning kabi insonlarni boshqa joyga yoʻqotmaslik uchun vaqtni hisobga olishimiz lozim.