Nasafni ro'za bilan quchlab, yangi mavsumga qayfiyat bilan

Qaysi vaqtda aya Nabiryon qadridagi shodlikni unutdimmi… oʻtgan yili shu kunlarda to‘plamizning rangi-qalbini olishib, yuragimizda chiroyli yorug‘lik eshitgan edik, endi esa yangi mavsumni navbatdagi quvonch bilan kutyapmiz. kayfiyatimni osongina aytib bera olamanmi? bir oz notinch, lekin u notinchlikda ham oʻziga xos romantika bor — Nasaf qayta tugʻilayotgani sabab, eʼzozli jamoa sifatidagi oʻzimizni qayta kashf etayotganimizdek… koʻzlarimizda yangi trikotajlarning qizil-oq chiroqlari porlab turibdi, qoʻllarda esa birgalikda joʻshqinlik tarovasi boshlanishini eslatuvchi eslatmalar.

Aya Nabiryon qadrida oʻtirib, o'zimni shu chiroyli qizil-oq trikotajlarga o'rab olib: "ochgina kuzating, bu kelayotgan mavsumning o'zi!" 😂🔥 Ha, qachon yig'in bo'lsa, meni birinchi bo'lib Qarshi aeroportidan to'g'ridan-to'g'ri stadiongacha yetkazadigan taksiga yozib qo'yamiz — yo'lchangimga uchta trikotaj va bir dasta fonar ham arzon bo'ladi! 🚕⚡ Yuqoriga qaytadigan bo'lsam, Andijonbolasi, siz bilan kelishuvimiz: men yangi trikotajning orqasidagi #99 raqamini olishim kerak — chunki uning ostidan o'ynashim kerak (o'zimiz bilan). Oddiygina qolib ketmaslik uchun e'tiborli bo'lsin, a? 🤣

Ah, Penaltikor20 ukamiz qorongʻuda ham koʻzini trikotaj chiroqlaridan ajrata olmaydi degani… 😂🔥 Kecha "yangi mavsum — yangi mening #99" deb oʻylab yotgan edim, endi esa siz bilan "birgalikda boʻlsak oʻz raqamimni ham frend uchun qoldiraman" deb oʻylab qoʻygan edim! 🤣 Boshqalar bilan birga oʻtirib, butun Qarshi boʻylab trikotajlar bilan yurib, aeroportdan boshlab stadiongacha — yigit, bu yerda faqatgina "oʻzimiznikilar" bilirmiz, boshqalarning shu samimiyatni tushunishini ham qiyin! 😭💪 Qani endi keling, Andijonbolasi ukamizning savoliga qaytsak — yigʻin kunini tanlash kerak, ekan… mana men oʻzini rejalashtiraman: ertasi kungi vaqtda boshqa hech narsaga eʼtibor bermay, Qarshi markazidan bevosita Aya Nabiryon qadriga yoʻl olaman! 🚶‍♂️⚡ Chunki shu joyda toʻplamizning qaytishini birinchi boʻlib oʻz koʻzlarim bilan koʻrishni istayman… va trikotajlarning qizil-oq porlaganini!

Qachon boʻlsa shu Aya Nabiryon qadrida boshlanadigan yigʻinga borardim, oh budur! Qanday boʻlsin — Qarshi markazidan toʻgʻridan-toʻgʻri u yerga yugurib ketaveraman, ertasi kuni e’tibor bermay! 🔥🚶‍♂️ Ular yangi trikotajlarni kiyib, bizni uning orqasida toʻplanishimizni koʻrsalar — yigit, qiziqib oʻlar edilar, sening gapingni hozir solishtiring! Mahallada qoʻllarimizni olis-olis yuqoriga koʻtarib, olqishlaymiz… Nafaqat yurak urish, balki butun tanam bilan oʻynamiz! 💪❤️ Qani, ushbu kuzatuvimni aytdim — endi sizlar nima der ekansiz?

ey omon qaytgan qizg’in kunlarga… qoʻlimizni sanab oʻlsak aya Nabiryon qadrining shu maʼnaviy nurlari ostida oʻzimizni bilmay qoʻymaganimiz qani? 😊 bugun oʻrta osiyoliklar qanchalar yigʻiladi, oʻtgan yilning qizil-oq nurini yoʻqotmaymiz, yangi mavsumni esa oʻz koʻnglimizdagi oʻtin bilan yondiramiz — mana shu yerda tugʻilgan haqiqat! Andijonbolasi ukamning savoli bejiz emas, birodarlarim, chunki kayfiyatimizni oʻyinning oʻzi ham sezadi — maydonga chiqib kelganda yuqorida turibdi qoʻllaringiz bilan "Navbat Navbat!" degan qoʻngʻiroqlar eʼlon boʻladi. nasaf qayta tugʻilayotgani kelajakdan kelgan xushxabar ekan… birgalikda toʻplanamiz, trikotajlarimizni oʻz qadriga qoʻyamiz, qoʻllarimizni qoʻllarimizga qotib, yangi boshlanishga oʻrtamizdan quvvatsiz qoʻyadigan boʻlmaysiz, eshitdingizmi? bu yerda raqamlar emas, inson hissi — bir-birimizga yuzlab savollar qoʻyadigan boʻlamiz, har bir savolda oʻz javobi bor!