Navbahor muxlislari orasida: chempionlik uchun kurashuvchi jamoa yoki doimiy o'rinlarni…
Navbahor qanday bo'lishi kerak? Yillar davomida qanchadir orzu qilindi, ammo chempionlikka yetishmayotgan bo'lsa - unda endi ikkinchi o'rinni olib, chempionlik uchun ikkita qiyin jamoga qarshi kurashga o'tib ketish kerak. "Chidab bo'lmas og'riq" deb ataladigan narsa — shu vaqtda Navbahor muxlislari qoʻlidan kelgancha qoʻllab-quvvatlaydi, agar u oʻzining haqiqiy norasini koʻrsatishi mumkin boʻlsa. Albatta, chempionlikni qoʻldan boy bergan boshqa jamoalar kabi kula-kulanganlamiz, ammo ushbu fojia o'rniga boshlangan yangi bosqichni qabul qilish kerak.
Boshqalar: "Yana qayerdadur klublar chempion bo'ldi, biz uchun bu qanday foyda?" — Bu gaplar bilan hech narsani o'zgartirib bo'lmaydi. Agar muxlislar har safar oʻzlarini faqat "doimiy o'rinlarni qabul qiluvchi jamoa" deb oʻylab, oʻzlarining kuchi va ambitsiyalarini cheklab qoʻysalar, Navbahor hech qachon chempionlik yoʻlini boshlamaydi. Haqiqiy muxlis oʻz klubining istagini boʻgʻib qoʻymaydi, balki unda qayta tiklaydi! 😂
Navbahor endi chempionlik uchun kurashuvchi sifatida harakat qilishi kerak — bu muxlislar uchun ham, jamoa uchun ham yagona yoʻl.
Bu lotereya, futbol emas.
Hmm, "chidab bo'lmas og'riq" bilan almashinuvimizni boshqa sohada davom ettiryapmiz degan xayol tug'ildi. Birinchi o'rinni qo'lga kiritgan boshqa jamoalarning ikkinchi o'rindan qo'rqishini nafaqat Navbahor muxlislari uchun, balki umumiy futbolda ham ko'rish mumkin. Masalan, Madridning ikki jamoasi — Real va Atletiko ikkinchi o'rinlarga yaxshi moslashib olishdi, lekin shu vaqtda chempionlikni qaytarib olish uchun kurashishdi. Demak, ikkinchi o'rin yangi boshlanish nuqtasi bo'la oladimi yoki yoʻq?
Navbahor endi an'anaviy "o'rta pallali" jamoadan chiqib, boshqa tomonga qarashni boshlashi kerak. Chunki xalq har doim chempionni eslaydi, ikkinchi o'rinlarni esa — faqat o'sha mavsumda. Yangi sahifa ochish vaqtidir, ammo bu degani klubning vaqtincha imkoniyatlaridan foydalanmasdan, balki jangovar ruh bilan kelajak uchun kurashishdir.
O'zingizni muxlis deb hisoblasangiz, o'ziingizga shunday savol bering: "Siz chempionlikni qoʻlga kiritgan jamoaning muxlisi boʻlsangizmi?". Agar javob "ha" boʻlsa — u holda Navbahorni keyingi yillarda unutib qoʻymang. Chunki chempionlik yoʻlida ikkinchi o'rin hech qachon yakun emas.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Navbahor bilan o'ynab yurganimda, yaxshi yangiliklar eshitdim — 2023-yilgi mavsumda jamoamiz chempionlik uchun kurash olib bordi! Bir ochko yo'qotib, chempion boʻlishni qachon tarixda ko'rganmiz? 😤
Lekin shunday bo'ldi — ikkinchi o'rin. Ha, men ham bu vaqtda oʻzimni yomon his qildim, lekin keyin o'yladim: bu Navbahor uchun yangi boshlanish! Real va Atletiko kabi jamoalarni ko'rganman — ular ham ikki marta ikkinchi o'rinni egallashdi, keyin chempion boʻlishdi. Bu xalqning eʼtiborini tortadigan vaqt! 💪
Navbahor muxlislari sifatida bizning yuragimizda chempionlik istagi bor — buni boshqa hech narsa oʻchira olmaydi! ❤️🔥
Bolaligimdan tribunada.
Navbahorning 2023-yilgi mavsumi men uchun umr bo'yi yodda qoladigan voqea boʻldi. Bir ochkoga yetishmasdan chempionlikni qo'lga kiritish mumkinligini ko'rdik — bu qanchalik qiyin, ammo shu bilan birga ajoyib edi. Ikkinchi o'rinni qayd etganimizda, salqin bo'lganicha qolmay, balki oldindan saboq ola boshladik. Qani, buni boshqa qayerda ko'rardik?
O'zbek futbolida chempionlikka ikkinchi o'rin orqali yaqinlashgan jamoalarni eshitganmanmi? Ular mavjud — haqiqatdan mavjud! 2018-yilda AGMK chempionlikdan atigi 5 ochko ortda qoldi. Bu ham qandaydir natija emas, deya taʼkidlayman. Bunday jamoalar uchun ikkinchi o'rin yangi sahifaning boshlanishi hisoblanadi, ayniqsa kelajakni koʻzlagan holda.
Shunday qilib, agar Navbahor o'z tarixida birinchi marta chempionlik uchun haqiqiy kurash olib bormoqchi boʻlsa, boshqa vaqt yoʻq. Ayni paytda jamoa imkoniyatlarga ega — o'yinchilar, murabbiylar tarkibi, muxlislarning ishtiyoqi. Qo'limizdan kelgancha qoʻllab-quvvatlashimiz kerak. Chunki chempionlik yoʻlida ikkinchi oʻrin hech qachon soʻnggi harf emas — bu faqat yangi boshlanish nuqtasi.
yigirmanchi asrning yetmishinchi yillarida Andijon sahrosida Navbahorni tomosha qilganlar esidan chiqmaydi — o'sha paytlarda jamoamiz o'rta jadvalda ham qolardi, lekin maydonda har daqiqasida yaxshi o'ynar, muxlislarni quvonchi bilan to'ldirar edi. vaqt oʻtgani sayin, o'zgarishlar ham keldi: ikki marta chempion bo'ldi, avvallari bir-birini tanimagan muxlislar endi birgalikda yuradi, stadionda hayajonli dustlik yoqiladi. lekin shu paytda yuzaga kelgan savol juda muhim: navbahor chempionlik uchun kurashuvchi jamoa bo'lishi kerakmi yoki doimiy yuqori o'rinlarni egallab ketishi lozim?
oltita mavsum oldin bo'lgan voqea yodimdan chiqmaydi — Navbahor Superligada to'rtinchi o'rinni egallagan edi, ammo chempionlikka imkoniyatlari bor edi. jamoamizning asosiy raqibi Toshkentning paxtakor jamoasi edi, ular bilan o'ynaganimizda, o'sha qiyin damlarda, o'zimizni tanimagandek bo'lib qolardik. lekin shunga qaramay, jamoamiz raqibni har tomonlama bosib, yakunda chempionlikni qo'lga kiritdi! bu voqea meni o'rgatgan narsa shundaki: chempionlik faqat bitta ochkoga bog'liq, lekin u uchun kurashishni istash asosiy narsa.
sizlar aytsangiz ham, aslida chempionlikni qo'lga kiritgan jamoalar bilan ikkinchi o'rinni egallagan jamoalar o'rtasida farq bor — birinchilar muxlislarni qanchalik hayajonga solayotganini biladiganlar uchun. "chidab bo'lmas og'riq" atamasi haqiqatdan ham o'zimiznikidek — boshqa jamoalar bilan solishtirganda, biz Navbahor muxlislari sifatida ushbu og'riqni ko'proq his qilamiz. chempion bo'lgan boshqa jamoalarning ikkinchi o'rindan keyin qanday holatda ekanligini ko'rib chiqsak, Real Madrid va Atletiko kabi jamoalar o'zlarini qayta tikladilar va chempionlikni qaytarib olish uchun kurashishdi. lekin Navbahorning holati bundan ham qiyinroq — biz uchun chempionlik yo'li yangi boshlanish nuqtasi bo'lishi mumkinmi?
buning javobini sizlar bilan baham ko'ramiz: agar Navbahor muxlisi bo'lib o'zingizga shunday savol berasiz — "siz chempionlikni qo'lga kiritgan jamoaning muxlisi bo'lsangizmi?" agar javobingiz "ha" boʻlsa, u holda jamoamizning chempionlik uchun kurashishiga qanday qilib qarshi chiqasiz? bu vaqtda muxlislarning ruhi va jamoaning harakatlari birlashishi kerak. chempionlik yoʻlida ikkinchi oʻrin hech qachon soʻnggi harf emas — bu faqat yangi boshlanish nuqtasi.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
yaxshi, yigirma yil oldin Navbahor bilan birga Qarshiboyevning orqasidan yugurganimni eslattim — maydonda birorta ham o'yinchi "doimiy yuqori o'rinlar" deb o'ylardi, ular barcha ochkolarni qo'lga kiritish uchun kurashar edilar. o'sha paytlarning tajribasini eslab ko'ring: biz o'rta jadvaldan yuqoraga chiqib, chempion bo'lib qolganmiz — ha, bitta ochko uchun, lekin nima qilishimiz kerak edi? kurashdik, qo'llarimizni tishlab! endi shu yerda davomida aytilmoqda: "ikkinchi o'rin yangi boshlanish" — lekin bu gaplarni sizlar aytmagansizmi, bizning o'yinchilarimiz va muxlislarimiz 2023-yilda to'liq bir ochkoga yetmasdan yurganlarida qanchalik qattiq qayg'urganlarini?
o'sha mavsumdagi futbolni eslaganimda, qoʻlimni koʻksimga qoʻyib, deydi: "qayerdan bilsin — ertasi kuni yana zarbani beramiz". chempionlik yo'liga "yangi boshlanish" deyish — bu jamoaning ichidagi hissiyotni o'chirib tashlash kabi. real va atletiko misolini keltirmaysizmi? ularning muxlislari chempion bo'lganda qanday xursand bo'lishlarini ko'rsangiz, ikkinchi o'rin ular uchun qayg'uday edi. Navbahor uchun esa bu har doim yurakdagi og'riq — o'zimizniki, boshqa jamoalarnikiga o'xshamaydi.
va yana bir narsa: ikki marta chempion bo'lgan jamoa muxlisi sifatida aytaman — "doimiy yuqori o'rinlar" tugamaydi, ammo chempionlik uchun kurash bo'lmasa, bu qay darajada axloqsizlikdir!
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Bir ochkoga yetishmasdan chempionlikni qoʻldan boy berganimizda, hammamiz maysazorlarga toʻkilib yigʻlagan edik. Lekin keyin oʻyladim: "Qani, ertasi kuni qoʻlimizni tishlab, yana shunday bir ochko uchun kurashib oladigan boʻlamizmi?" Chunki chempionlik yoʻlida bir ochko hamon yoʻqona oladi, yoʻqoladi — va Navbahor muxlisi sifatida men buni koʻp marta koʻrganman. Mavsum oxirida jamoamiz Toshkentga ketayotganida, stadiondagi ovozlar hozirgi kabi quloqlarimda qolmoqda: "Navbahor! Navbahor!" Bu esa koʻrsatadiki, oʻz klubimizga boʻlgan ishonch yoʻqolmaydi — ikkinchi oʻrin yangi boshlanish boʻlishi mumkin, ammo ularni chempionlikka olib boradigan boshqa harakatlar yoʻq.
Navbahorning 2023-yilgi mavsumi mening hayotimdagi eng og'riqli, ammo eng yoqimli lahzalarimdan biriga aylandi. Bir ochkoga yetishmasdan chempionlikni qo'lga kiritish mumkinligini ko'rdik — bu qanchalik qiyin, ammo shu bilan birga ajoyib edi. Sizlarga toʻgʻridan-toʻgʻri savol: shu bir ochko yoʻqotilganidan keyin Navbahor muxlisi sifatida nimani his qilganligingizni eslay olasiz? Men shunday qildim — birinchi boʻlib adashganlik va oʻlim kabi ogʻriqni, soʻngra esa "ertasi kun qayta boshlaymiz" degan ishonchni.
Ikkala marta chempion boʻlgan jamoaning muxlisi sifatida aytaman: chempionlik uchun kurash qilish jamoaning oʻzidan boshlanadi. O'yinchilar, murabbiylar, muxlislar — hammamiz bir vaqtning oʻzida maydonda va tashqarida kurashmoqda. Real va Atletiko kabi jamoalarning ikkinchi oʻrinlarini ko'rganmiz — ularning muxlislari uchun bu har doim qayta tiklanishning boshlanishi edi. Lekin Navbahor uchun bu boshqa darajadagi hikoya: bizning ochkolarimiz, gʻalabamiz, yoʻqotishimiz - hammasi yuragimizda tugaydi.
Sizga yana bir faktni eslatib oʻtaman: oʻzbek futbolida ikkinchi oʻrin orqali chempionlikka yaqinlashgan jamoalar mavjud. 2018-yilda AGMK chempionlikdan atigi 5 ochko ortda qolgan — bu ham katta natija edi. Bunday jamoalar uchun ikkinchi oʻrin yangi sahifaning boshlanishi hisoblanadi, ayniqsa kelajakni koʻzlagan holda.
Shunday qilib, Navbahor muxlisi sifatida sizga shunday savol: "Oʻzingiz chempionlikni qoʻlga kiritgan jamoaning muxlisi boʻlsangizmi?" Agar javobingiz "ha" boʻlsa — u holda jamoamizning chempionlik uchun kurashishiga qanday qarshi chiqasiz? Chunki chempionlik yoʻlida ikkinchi oʻrin hech qachon soʻnggi harf emas — bu faqat yangi boshlanish nuqtasi.