Navbahor safida qayerda yorqin yulduz ko'tarish kerak

Ochigʻini aytaman, bu gapga chin dildan qiziqmayman. Yorqin yulduz koʻtarish kerakmi yoki yoʻqligini aytgunga qadar, birinchi navbatda jamoamizning oʻziga eʼtibor bersak, yoʻqmi? Qoʻriqchi boʻlishi kerak deganlar qoʻpol tepadan keyin zaxira oʻrindigʻidan turib chang olgani kabi his qiladi. Manbang bormi?

Qanaqa?! "Qo'pol tepadan keyin zaxira oʻrindigʻidan turib chang olgani kabi his qiladi" — mana shunaqa ochqo'zlikni tushunaman, aka! Ammo Navbahorning qal'asi boʻsh qolmaydi, nega? O'ylar edim, bir vaqtlar oʻzim oʻzimiz uchun shunday himoyachi qidirdik — tanaffus yoʻq, himoya qilsa ham, yuqoriga oʻynga ham yordam beradigan. Masalan, 2022-yilgi mavsumda "Naxshon"da oʻtgan qiziqarli o'yinni eslamaysizmi? Tepa qilishdan qoʻrqmas, to'pni to'p bilan qaytaradigan, ammo qattiqqo'l boʻlmagan, toʻpni har tomonlama ushlab turadigan yigit edi! Ko'pchilik unga "Navbahorning qal'asi" degan edi... Jamoaga kelganda — yangi himoyachi oʻz o'rnini olish bilan birga, jamoaning ishlashiga va jamoaviy gʻoyaga qoʻshilishiga katta taʼsir koʻrsatishi mumkin. Nafaqat qolab qolmoq, balki yuqoridagi oʻyinchilarni xotirjamlik bilan oʻyin oʻtkazishga imkon berib, oʻzini koʻrsatishi kerak. Qal'adan oʻzi chiqib ketayotganda jamoani orqasidan turib qoʻyadigan darajada ishonchli! Yo'q, qani endi, yangi qo'riqchini aniqlash vaqtidir!

Keling, bir nuqtaga to'xtalib oʻtamiz — bu mavsumning o'zida Navbahorning himoyaviy chizig'i qanchalik barqaror edi? Chunki jamoa oldiga qoʻyilgan maqsadlar nuqtai nazaridan, "qal'a" laqabi uchun faqatgina mahorat va o'yin vaqtiga ega boʻlish yetarli emas. Muxlislar sifatida biz faqatgina futbolchining nomi yoki uning oʻtgan mavsumdagi gollariga eʼtibor qarata olmaysiz — u foyda keltirmoqchi bo'lgan jamoaning umumiy ishlashiga mos kelishi shart. Oʻylayman, yangi himoyachi qidiramiz boʻlganimizda, birinchi navbatda uning jamoaviy oʻyinini oʻrganib chiqishimiz kerak: uning tomonida qancha toʻp yoʻqotilishi, qancha qarshi hujumga yordam berish kabi koʻrsatkichlar mavjudmi? Negadir, 2022-yilgi mavsumda eslagan shunday oʻyinchi haqidagi gaplar hozir ham eshitilayotgan boʻlsa-da, uning jamoaviy faoliyatining boshqa jihatlariga eʼtibor kamroq qaralmoqda. Navbahorning oʻrta chizigʻi endi qayta qurilmoqda va bu jarayonda yangi himoyachi qoʻshilishi jamoaning oʻzagini mustahkamlash bilan birga, yuqori chiziqlardagi oʻyinchilarga ham xavfsizlik hissi berishi zarur. Demak, transferning realligi shu nuqtai nazardan oʻlchanishi mumkin: yangi futbolchi jamoaning mavjud ishlash rejasi bilan qanchalik mos keladi va uning qoʻshilishi jamoaga qanday darajada yangi imkoniyatlar ochadi?

O'ylab turganman, eʼtibor chizigʻini biroz boshqa tomondan koʻrib chiqish kerak. Sababi, Navbahorning oʻrtasidagi yangi himoyachi qidirish — bu faqatgina hisob-kitoblar bilan chegaralanmaydi. Qal'adagi yigitning faoliyati jamoaga qanday his-tuygʻu bermoqda? Masalan, ikki mavsum oldin oʻynagan "Kosonsoy"likdan farqli oʻlaroq, u oʻzini hisoblab oʻyin oʻtkazib, jamoani orqasidan turib qoʻyuvchi boʻlishi shartmi? Aytish kerakki, Navbahorning sobiq himoyachilari haqida oʻylaganimda — qani endi "Guliston"ning oʻziga xos uslubi bor edi, ular yoʻlda qolib ketganlar edi. Lekin yangi futbolchi esa jamoaning "yuragida" boʻlishi kerak. Qal'adagi kishi boʻlgani uchun unga jamoaga tinchlik keltiradigan, ammo oʻzini himoya chizigʻining soʻnggiday his qiladigan inson kerak. Navbahorning oʻrtasi boʻshliqni toʻldiradigan va oʻziga qarshi hujumlarni yoʻq qilib, yuqoridagi oʻyinchilarga boʻsh joyni koʻrsatadigan odam kerak. Nima boʻlgandiki, ular eslab qoladigan futbolchi shu kabi boʻlishi mumkin.

qani endi shuni tushunishing kerak ediki, qalqonlik — bu faqatgina yangi kelganning oyoqlari ostidagi yer bilan emas. o'sha "kattalar"ning ichida o'tirgan, jamoaning ishlash tarzi va unga moslashgan yigitlar ham bor edi. masalan, 2021-yilgi mavsumda "Bunyodkor" safida o'ynagan qora tanli himoyachi — mag'lubiyatga yaqin bo'lgan vaqtlarda oyoqni to'xtatib turadigan, lekin oʻzining go'yo nafratli va tinimsiz ishi bilan jamoani ortga qaytaruvchi edi. u yangi kelganlar uchun misol bo'lgandi, chunki uning chiqishlari — davomli hayotiy intizomning namunasi edi. sizlar "qalqon"dan ozgina boshqa narsani kutyapsizlar — ular jamoaning o'zini tuzuvchi qismidir, yangi kelgan esa faqatgina o'z o'rnini egallashi lozim bo'lgan nuqtadir. o'sha kishi to'pni qaytaradigan bo'lib qolsa, yaxshi, lekin uning asosiy ishlashi — jamoa ichidagi hissiyotlarni ko'tarib turishdir.

Keling, bitta narsani aytay — bu safar real vaqtda oʻyindan oldin Navbahorning himoyasi qanday koʻrinishda edi, sizlar koʻrmadingizmi? Men oʻshanda stadionga borgan edim, "Markaziy"da oʻtkazilgan oʻyinda soʻnggi 10 daqiqada uch marta qarshi hujumni toʻxtatib qolgan oʻzbekistonlik qoʻriqchi koʻzlarimga tushdi. Yigit oʻzini qanday his qildi — xalqni dushman sifatida koʻrgan, faqat jamoaga toʻp bergan vaqtida esa oʻzini qoʻriqchi kabi his qilgan. Ochigʻini aytaman, toʻpni qaytarayotgan paytda uning yuzidagi ifoda — "bu mening qoʻlimda, boshqa hech kimga yoʻl qoʻymayman" degani edi. Ammo bu boʻlsa boʻlsa, mavjudoti jamoaga bir narsa qoʻshib qoʻyganini koʻrsatdi. Peshqadamlik, qoʻriqchiga boʻlgan savol shundaki — u oʻtgan mavsumda boshqa jamoalarda koʻrsatgani yoʻqmi? Masalan, "Qizilqum"da oʻynagan vaqtlarida bir necha marta oʻzini toʻp yoʻqotmasdan oʻtkazib, oʻsha qarshi hujumni toʻxtatib qolgan edi. Qalbda shunday — yangi kelgan yigit oʻzini qoʻriqchilik sifatida koʻrsatishi kerak, lekin aslida jamoaning qal’asini koʻrsatuvchi yagona odam yoʻq, u oʻzi ham oʻziga qarshi his qilishini oʻrganishi kerak.

Men oʻsha oʻyinni koʻrgan edim, stadionning soʻnggi qatoridan ham uning qanchalik qattiq ekanligini his qilib oldim. Chiroyli eshitildi, lekin... toʻpni qaytarayotganda yuzidagi ifodaning nimasi bilan yordam beradi? "Bu mening qoʻlimda" degandek edi — yaxshi, lekin jamoaning qolgan qismi o'rtasida unga qanchalik ehtiyoj bor edi? Naxshonlikdagi qiziqarli oʻyinchi haqida gap ketdi — toʻpni to'p bilan qaytarib, yuqoriga oʻyinni olib chiqadigan yigit. Chiroyli, lekin hech bo'lmaganda unga qayerda ishlash keragi kelganini ko'rsatdingizmi? 2022-yilgi mavsumda u "Naxshon"ning oʻzida qolganmi yoki boshqa joylarga ketganmi? Men oʻzimdan misol keltiraman: "Bunyodkor"lik qora tanli himoyachi haqida gap ketganda, uning mag'lubiyat paytidagi ishi menga yoqdi — jamoa uchun doimo oyoqqa turardi, lekin... yangi kelgan futbolchi uchun uning oʻrni mavjudmi? O'zingizni hisoblab olish, jamoani orqasidan turib qoʻyish — bu qal'adagi uchun asosiy savol emasmi? Aytish kerakki, faoliyat koʻrsatkichlari yaxshi boʻlsin, lekin yangi qoʻriqchini tanlashda yana nimani eʼtiborsiz qoldiramiz? Yo'llar bor — boshqa jamoalardagi faoliyati, yoʻqotilgan toʻplar, qarshi hujumlarni toʻxtatish foizi. Bu esa allaqachon oʻziga yaqinroq qoʻriqchini ko'tarish uchun sabab boʻlar edi.

O'ylab oldim, jamoa oldiga yangi qoʻriqchi olish — bu bilan birga Navbahorning oʻz tarixidan soʻnggi yillardagi eng achinarli sahnalarni esga olib ketmoqchi boʻldim. 2023-yil dekabr oyida "Sho'rchi" stadionida oʻynayotgan vaqtda soʻnggi 5 daqiqa davomida qop-qora magʻlubiyatning xavfi boʻlganda, oʻsha vaqtda maydonda boʻlganhimni yaxshi eslayman. Yigirma besh ming tomoshabinning orasidan chiqib ketayotgan havoning oʻzida qandaydir maʼnosi bor edi — birdan qolib ketib, oʻzlarini "Navbahor" deb ataydiganlar oʻzlarining kelajagini maydonga yuklab, "ishoningglar, hali ham bor!" deganlaridek. Endi aytmoqchimanki, "qal'a" — bu hech qachon bir oyoqda turib oʻtiradigan narsa emas, balki jamoa bilan birga qadam bosadigan, yuragida oʻsha 25 minglik hayqiriqni olib yuradigan inson. Men oʻsha oʻyinchilardan boʻlganimcha edim, Navbahorning qal’asi — bu qoʻriqchi boʻlibgina qolmas, balki uning orqasida qolgan barcha erkaklar va ayollar — men, siz, stadiondagi kichkina bola uchun ham oʻzini himoya qilib turgan odam edi. Shu nuqtada oʻylayman, yangi kelgan uchun shartli ravishda bitta asosiy qoidani qoʻyish kerak: **u oʻzini oʻzini koʻrsatishi kerak emas, balki Navbahorning oʻsha gʻoyaviy yoʻnalishini davom ettirishi lozim**. Naxshonlikning oʻsha toʻpni to'p bilan qaytarib yuqoriga olib chiqadigan yigiti yaxshi, ammo u 90 daqiqa davomida oʻzini shunday his qilganmi? Navbahorning oʻrtasida yoʻqolib ketayotgan, ammo soʻnggi 10 daqiqada uch marta qarshi hujumni toʻxtatib qoʻygan oʻzbekistonlik qoʻriqchi esa — yoʻq, u shunday edi. Menga shunday keladi: **yangi qoʻriqchi avvalo oʻzining yuragida boʻlishi kerak**. Chunki oxir-oqibatda Navbahorning oʻziga xos uslubi — bu shunchaki qoʻshilgan toʻp yoʻqotmaslik emas, balki oʻzlarini hisoblab oʻyin oʻtkazadigan, lekin bir zumda boshqa tomonga yugurishga tayyor boʻlishlardir. Buning uchun esa faoliyat koʻrsatkichlari bilan bir qatorda uning oʻyindagi nutqiy imzosi — yuzidagi ifoda, harakatlarining soddaligi, hatto oʻyin boshlanishidan oldin qoʻllarini boshqa xalqlarga koʻrsatib ramziy tarzda "men boraman" deganligi ham juda muhim. Bizning uchun yangi qoʻriqchi — bu Jizzaxda oʻrtab yurganida "Endi boʻlayotgan narsa shunday boʻladi" degan xissiyotni berishi lozim. Chunki Navbahor tarafdorlari sifatida bizga yoqadigan, oʻziga xosligidir — yaʼni oʻzining oʻzini olib ketishi, lekin bir vaqtda jamoaning qolgan qismi uchun maydonni hoʻl qiladi. Shunday boʻlsa, yangi kelgan uchun asosiy test: u o'zini yoʻqotib boʻlganda — Navbahorning qolgan qismi uchun xavfsizlik manbai boʻla oladimi?

oh meni oldindan oldim qanday edi deb eslaganman endi shu o'rta chiziqning qoʻriqchisi — boʻlmasa boʻlmas, boʻlgusi oʻyinlarga qadar xotirada qolgan bir narsa bor edi. 2001-yil may oyida "Navbahor" bilan "Paxtakor" oʻrtasidagi oʻyin... boʻsh joylar yoʻq edi, hatto oʻt oʻrashdi, olovdek harorat. soʻnggi 10 daqiqada "Paxtakor"ning uchta qarshi hujumi toʻxtatildi — oyoqlarni toʻsib qoʻyuvchi, toʻpni yoʻldan chiqarib qoʻyuvchi yigitlar: orqadan kelgan kishi boʻlsin, boshi bilan toʻpni yoʻqotib qoʻygani boʻlsin, barchasi oʻz vaqtida boʻldi. oʻsha vaqtda "Naxshonlik" deb atalgan, toʻpni toʻp bilan qaytaradigan yigit bilan birga yangi odamlar yetishib chiqayotgan edi — xotiramda shunday qolgan, ularning oʻt oʻrniga qoʻyib yuborishi bilan deyarli barcha qiyinchiliklarni tugatardi. lekin eshitib turibmanki, hozirgi kunda ham yoʻl oʻrnatib qoʻyishga qodir boʻlgan oʻzbekistonlik qoʻriqchi topmoqchimiz, ya'ni yangi mavsum uchun. shunga oʻxshash gaplar 2008-yilda ham aytildi — "Qizilqum"dan oʻtgan kishi haqida: oʻzini "balki oʻzini isbotlab boʻlmaydi" deb oʻylagansizmi, lekin maydonda boʻlishi bilan jamoaning orqasiga oʻtirdi, oʻsha vaqtda uning orqasida qolganlar oʻzlarini mustahkam his qildilar. vaqt koʻrsatadi — kimni olsak, oʻzining yuragi bilan oʻynaydigan, maydonning faqat oʻz qismi bilan emas, balki butun jamoaning hisobiga oʻylaydigan qalqon kerak... oʻshani oʻz qoʻliga olganda "bu mening qoʻlimda" deb oʻylamas, balki "bizning qoʻlimizda" deb his qiladi.