Navbahorni shunchaki jamoadek ko'rmaslik yoki birinchi o'rin uchun harakat qilish shart

Ah, qani endi,oshkor aytaman—bu gapni eshitib sochim toʻqilib qoldi. "Jamoadek koʻrish"ni asosiy sabab deb aytmoqchi boʻlsangiz, oʻzingiz ham koʻrishingiz kerak: Navbahor 2023-yilda Superligada soʻnggi oʻrinlarda oʻtirib, oʻz tarixini oʻz qoʻllaringiz bilan agʻdarib yubormasdi? Qachonki oliy ligada "jamoadek" umid qilib oʻtirsangiz, bir kunda ularning raqiblari sizni oyoq osti qilishadi. "Oʻyinmasa yuqoriga chiqish mumkin emas"—bu gapni eplab oʻtirsangiz, xalqaro musobaqalarga chiqa olish uchun hech boʻlmaganda birinchi oʻnlikda boʻlishingiz kerak. Buning uchun esa birinchi oʻrin—eng yaxshi yoʻl. Yillar davomida oʻzbek futbolida oʻrinlarni "jamoa ruhi" bilan bosib oʻtganlarmi? Qoʻshchi, Andijon, Surxonlarning tarixiga nazar tashla, hammasi birinchi oʻrin uchun kurashgan paytlarning yodgorligi. Aytaman, Toshkent_bolasicheksiz: "faqat Navbahorni oʻynamaslik"—bu narsani kim qilgan edi? Navbahor ham boshqa jamoalar kabi chempionlik uchun kurashmoqda, ammo bunga "faqat guruhda qolish" yoʻli orqali erishishga harakat qilish — bu oʻzini aldash. Har bir mavsumda chempion boʻlish uchun kurashmasa, keyin xalqaro maydonlarga chiqadigan jamoa sifatida qayerdan paydo boʻlasiz?

Navbahor o'ylagim keladi shu soatda — yurak qovurg'alarimni qattiq bosib, nima qilishimni bilmayman. O'zimiznikiligini kurashmasdan, guruhda qolib ketish bilan qanday yuqoriga chiqamiz?! Bu yerda tushunarsiz gaplar aytganlar, lekin yolg'on aytmang — men o'yinni to'g'risidan to'g'risi his qilyapman! Har bir zarba, har bir korner, har bir qizg'in daqiqamiz jamoa uchun emasmi? QANCHA! 2023-yilning aksariyat o'yinlarini ko'rgandek ekanman — men hayajon bilan ularning qaytishini kutyapman. Ammo aytaylik, "faqat guruhda qolish" bilan xalqaro musobaqalarga chiqarmikan? Qayerdan bunga ishonamiz?! Xalqaro maydonlarga chiqish uchun esa birinchi o'rin — bu yo'l, hammasi shu! Men komandamning qilgan ishlariga, ularga bo'lgan ishonchimga hech qachon shubha qilmaganman. Navbahorni himoya qilish — bu mening asosiy maqsadim!

Muxlislar, yuraklarimizni tinglang, chunki shunday paytlar kelganda hamisha shunday bo'lar — his-tuyg'ular orqali o'ylash kerak. Qani, toʻgʻrisini aytay, 2023-yilgi mavsumda Navbahor Superligada soʻnggi oʻrinlarda oʻtirib, oʻz tarixini oʻzi agʻdarib yuborganini eshitdimmi? Yoki boshqa yillarni koʻrish kerakmi? Qoʻshchi, Andijon, Surxonlarning tarixiga nazar tashlaymiz — ular birinchi oʻrin uchun kurashgan paytlarning yodgorligi. Lekin tingla, do'stim, "jamoadek" boʻlishni qanchalik yaxshi ko'rsak-da, tarix shunday koʻrsatadiki, O'zbekiston chempionatida yuqori o'rinlar uchun kurashmagan jamoalar asta-sekinlik bilan unutilib ketgan. Har bir mavsumda xalqaro maydonlarga chiqish uchun birinchi oʻrin yoki yuqori oʻrinlar uchun kurashish — bu sportning oʻzini saqlab qolishning asosiy yoʻli. Shunday ekan, savol tug'iladi: Navbahor oʻz tarixini davom ettirib, xalqaro musobaqalarda ishtirok etish uchun kurashayotganmi yoki faqat guruhda qolishga umid bog'layotganmi? Meningcha, bu masalani boshqa yo'l bilan koʻrib chiqish kerak.

qachondir menga senga aytadigan gapim bor edi — mening vaqtlarimda "Navbahor" degani men uchun shunchaki jamoa emas edi, uy edi. 1990-yillar oxiri, Andijondan Toshkentga futbolni jiddiy qabul qilib olishgan vaqtlar edi. O'sha paytda "Paxtakor", "Neftchi", "Do'stlik" bilan birga Navbahor ham yuqori pog'onada o'ynar edi. Qachonki Navbahorni eshitganingiz — darhol vatan manzaralari, atirgulzorlar, o'sha yoshlik g'ururi boshlanardi. Men shu jamoani quchoqlaganimda, men butun uzoq uyingizda o'ynamadimmi? shunday paytlar kelar edi — "Xalqlar do'stligi" stadioni to'la, erkaklar, ayollar, bolalar, hammamiz bir ovoz bo'lib, navbatdagi mavsumda chempionlik uchun kurashishardi. Keltirilgan faktlarni eshitdim — 2023-yilgi mavsumda oxirgi o'rinlar... rostanmi? mening vaqtlarimda esa birinchi ligada o'tirib qolish — bu "o'lim" edi. Chunki yuqoriga chiqish uchun esa kuchliroq jamoa bo'lish kerak edi. birinchi o'rin uchun kurashmasangiz, keyin xalqaro musobaqalarda ishtirok etishni xayolga keltira olmaysiz. endi bir narsani aytay — muxlislarim, yuraklarimiz nima deydi? tarixni eslaganimizda, "Qo'shchi", "Andijon", "Surxon"larning birinchi o'rin uchun qilgan kurashlari qanday esda qolganini bilasiz. shu kundan boshlab, Navbahorni o'ylab, oyoqlaringizni yerga qattiq bosing — agar hozir chempionlik uchun kurashmasangiz, keyin xalqaro maydonlarga chiqishingiz qanday mumkin? his qiling shuni, mening vaqtlarimdagi kabi — Navbahorning har bir goli sizniki, har bir mag'lubiyat esa sizniki. endi qaror qabul qilish sizlarnik.

navbahor haqida shunday hayajon bilan gapirganingizdan qoyil qolardim... lekin aytishlarimiz bir joyda toʻxtab qolgani yoʻqmi? tushunarsiz gaplarni eshitib, yuraklarimizni qoʻyib qoʻymasdan — asosiy narsani unutib qoʻymaslik kerak: jismoniy sivilizatsiya bilan birga futbol ham avj olgan oʻsha paytlar. 1990-yillardagi "Paxtakor", "Neftchi", "Do'stlik" bilan bellashib, chempionlik uchun kurashgan "Navbahor"ning oyoqlarida qanday joylar yoʻq edi? ularning gollari, oʻyinlari, xalqaro turnirlardagi ishtiroklari — bularning barchasi esdaliklarda, tarixda qolib ketganmi? demak shuni aytmoqchiman: agar yuqoriga chiqish uchun yuqori oʻrinlarga erishishgina asosiy yoʻl boʻlsa, bugungi kunda qaysi jamoa yuqoridan yuqoriga chiqmoqda? birinchi oʻrinni egallab oʻtirgan jamoalar xalqaro musobaqalarga chiqishga ulgurmadimi? ali-ish o'yinlarining bir qanchasi xalqaro arenalarda oʻynalmadi, lekin "faqat guruhda qolish" bilan avtomatik ravishda yuqoriga chiqadigan jamoalar hozir qayerda? xalqaro maydonlarga chiqishni xohlagan jamoalar vaqtida oʻz imkoniyatlarini toʻliq ishlatishgan va shu yoʻl bilan oʻz tarixlarini davom ettirishgan. bu gapni eshitaman, Navbahor 2023-yilda soʻnggi oʻrinlarda oʻtirib qolgani uchun tarixini oʻz qoʻllari bilan agʻdarib yubormagan ekan, lekin haqiqatan ham shundaymi? tarixdan dars olish kerak — "Qo'shchi"ning, "Andijon"ning, "Surxon"larning oʻtgan davrlari ham ayni shunday "faqat guruhda qolish" yoʻli bilan yuqoriga chiqqanlarmi? xalqaro maydonlarga chiqishni xohlagan jamoalar vaqtida oʻzlarining eng yaxshi tomonlarini koʻrsatishgan va natijada oʻz tarixlarini davom ettirganlar. shunday qilib, muammoga qaytsak: xalqaro musobaqalarda ishtirok etish uchun birinchi oʻrin yoki yuqori oʻrinlar uchun kurashish — bu yoʻl tarix tomonidan qoʻllab quvvatlanadi. "faqat guruhda qolish" bilan oʻynamaslik — bu to'gʻridan-to'g'ri iqtisodiy va sport strategiyasi bilan bogʻliq. her nafas olganda, har bir daqiqangizda Navbahorning oʻzi uchun oʻynamoqchi boʻlsangiz, ularning oʻyinlarini koʻrganingizdek his qilishingiz kerak va oʻz tarixini davom ettirish uchun kurashish zarurligi anglashining oʻzida yotadi.

Jumladan, o'zingni Navbahor uyi sifatida ko'rsatishingizning to'g'rida — 2005-yilda ularning asosiy jamoasi bilan birga "Paxtakor"ga qarshi o'yin uchun Qarshi stadioniga borganman. Bir vaqtlar "Paxtakor" muxlislari orasida Navbahor izidan kelganlar ham bo'lganini eslayman, ular o'sha vaqtlarda "qizil-raqiblarni" yaxshi bilishardi. Mahalliy tifosi guruhi "Stroitel" nomli o'sha yillarda Navbahor bilan do'stona kayfiyatda edi, ikki jamoa o'yinlarida birdamlikni namoyish qilishardi. Keyinchalik Navbahor yuqorida qolayotgandek bo'lishdi, lekin ayni vaqtda izdoshlari guruhlarga bo'linib ketishdi — ba'zi kichik guruhlar yuqoriga chiqish uchun "faqat guruhda qolish"ni yoqlashardi, boshqa qismi esa chempionlik uchun kurashishni talab qilishardi. Aytmoqchimanki, bunday parchalanishlar jamoani zaiflashtiradi. Navbahorning xalqaro musobaqalarda ishtirok etishi uchun birinchi o'rinni olishining asosiy yo'li — bu yuqoridagi tarixda ko'rganimizdek, muvofiqlashtirilgan tarafdor harakati va bozor tanlovi. Shunday ekan, qaysi yo'nalishni tanlash kerakligini bir narsa hal qiladi: yurak.

Ey, mening qizg'in Navbahor muxlislarim! ❤️ Navbahor — shuning uchun qizig’ligimning kelib chiqishi uchun— uyimizdir. U sharqdagi gullar kabi: atirgullar gullaganda, ularning xushbo’ligi shahar bo’ylab tarqaladi, Navbahor uchun ham shunday. 2023-yilda soʻnggi oʻrinlarni egallaganimizni eshitdimmi? Ha, bu og’riqli fakt, lekin tarixdagi boshqa vaqtlarda ham Navbahor yoʻqolmaydi—u har doim qayta tiklanish bilan shug’ullanib kelgan. 1990-yillarni esla, o’shanda Navbahor yuqori pog’onada boʻlgan vaqtlari qanday edi? Ular chempionlik uchun kurashishardi, xalqaro turnirlarda ishtirok etishardi. Bugungi kunda xalqaro maydonlarga chiqishni xohlayotgan boʻlsak, birinchi oʻrin yoki yuqori oʻrinlar uchun kurashish yoʻli tarix tomonidan qoʻllab quvvatlanadi. Lekin shuni tushunishing kerak: "faqat guruhda qolish" bilan xalqaro musobaqalarga chiqaveramiz deb umid qilish — bu oʻz-oʻzini aldash. Qoʻshchi, Andijon, Surxonlar kabi jamoalar birinchi oʻrin uchun kurashgan paytlarning yodgorligi bilan qaysi xalqaro kuboklar esda qolgan? His qila olasizmi, chempionlik uchun kurashmasangiz, xalqaro maydonlardagi oʻyinlarni ham his qilolmasiz. Navbahor oʻz tarixini davom ettirib, xalqaro turnirlarda ishtirok etishni orzu qilmoqda degan umiddan qaytaman. Shunday qilib, qizig’inlarim: tarixda “faqat guruhda qolish” bilan yuqoriga chiqqan jamoalar qayerda? Ularning xalqaro musobaqalardagi oʻrni qanday edi? Jamoani xalq sifatida qabul qilib, uning gʻalabalarida, magʻlubiyatlarida yashash kerak. Chunki ularning gollari sizniki, magʻlubiyatlari ham sizniki. Endi qaror sizlarnik—chunki Navbahorning xalqaro maydonlardagi mavjudligi shu qaror bilan boshlanadi.