Navbahorning 7-o'rin bilan kelgan mavsumi shunchaki tushkunlikdan o'tishmi yoki yangi…
Navbahorning mavsumdagi 41-37 gollar nisbatini bir qarashda oʻziga tortdi: jamoaning oʻzbek futbolida yetakchilik qilgan „yarim himoyada bosim, jamoaviy harakat“ siyosati endi yerga qoyildi. 10 gʻalaba va 10 magʻlubiyat — bu balans „turgʻunlik“ ham, „burilish“ ham emas, balki **taktik yoʻnalishning aniq tasdiqlanishi**.
Yozgi transferlar vaqtida olib kelingan yulduzlar (ularni eslab oʻtib ketaman — bola oʻyinchilar emas, lekin kelajakka umid bilan kelgan edi) hozir jamoani ayni shu *toʻxtagan holatga* olib keldi. **Markaziy Stadionning 10 gʻalabasi** — bu oddiy statistika emas, aksincha, Namanganning muxlislari koʻradi-u koʻrmas, yaxshi tashkil etilgan oʻyinlardagi gullayotgan voqealarni eslaydi. Lekin boshqa tomondan, **37 ta oʻtkazib yuborilgan gol** — bu har bir oʻyinni oʻz-oʻzidan yuta olmasligini koʻrsatadi. Ya’ni, jamoaning oldinga chiqishida bir tomonlama betoʻxtovlik bor, ammo orqani toʻsishga yetmayapti.
Qisqasi, bu endi „tushkunlik“ uchun vaqt emas, balki **taktik ishlab chiqaruvchining oʻzini tan olish vaqti**. Oʻyinchilar oʻrtasidagi nomutanosiblik (yuqori nazoratli oʻyinlar bilan boʻsh qolgan oraliq vaqtlar) aniq boʻlmoqda. Superligada 7-oʻrin — bu oʻrinda guruhi tugashiga yaqin boʻlishi mumkin, ammo **tizimni toʻgʻrilashning soʻnggi imkoniyati** hozir shu mavsumda boshlanishi kerak. Muxlislar endi qoʻllarini pastga qoʻyishmay, balki *umidli kuzatishni* davom ettirishlari lozim — chunki taktika oʻzgarishi yoʻlida birinchi qadam allaqachon qoʻyilgan.
xG > hissiyot.
Navbahorni endi "yo'qotilgan mavsum" deb o'ylashdan oldin ikki marta o'ylab qo'ying-chi❗️🔥 41-37 gollar nisbatini ko'rganimda avvaliga dumi ko'tarildi ya'ni yaxshi davom etyapti-ku deb, lekin 7-o'rinni har tomonlama yig'indida aniq ko'rsangiz — bu yerda taktikani to'g'rilash uchun hali vaqt borligini ko'ramiz!💪 Qani, Markaziy Stadionning 10 ta g'alabasini eslab, ularning oʻyinlaridagi gullayotgan lahzalarini eslaymiz-chi? Ammo 37 ta oʻtkazib yuborilgan golning ortidagi ma'noni ham bir kunini ko'rmasdan tushunish qiyin-ku🤬 Oro yoʻqligida toʻxtab qoldi, oldinga chopar uchun yo'llarni ochishga intilmoqda. Endi Navbahor uchun asosiy savol shuki — bu "boshqaruvning oʻzini tan olish vaqti"mi yoki hali ham ikki yuzlamachilik bilan davom etaverishi mumkinmi-chi😱? Taktik ishlab chiqaruvchi o'zini ko'rsatishi kerak, yo'qsa muxlislarning qoʻllari balandda qoladi!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Gollar nisbatini ochib beraman: 41-37. Ya'ni, Navbahorning o'zi ham boshqa jamoalarga gol o'tkazib yuborgan, o'zi ham urgan. Bu yerda "10 gʻalaba — 10 magʻlubiyat" balansi haqida gapirish mumkin emas, chunki yo'qotilgan gollar soni yuqori. Mavsum davomida jamoaning chiqishlarida bir tomonlama bosim bor edi — bu faktni inkor etish qiyin, lekin shu bilan birga ortdagi himoyadagi muammolar ham ko'zga tashlanib turibdi.
Markaziy Stadionning 10 gʻalabasi haqida gap ketganda, bu oddiy statistika emas — bu ma'lum bir vaqtda to'plangan natijalar. Lekin asosiy savol shuki: bu gʻalabalar qanday qilib boshqa 10 ta o'yinda yutqazishga olib keldi? Jamoa oʻzining asosiy yo'nalishini yoʻqotganligini koʻrsatadi. Taktik ishlab chiqaruvchi oʻzini tan olish kerakligi haqidagi gaplar yaxshi, lekin agar u buni qila olmasa, mavsum oxirigacha "tizimni toʻgʻrilashning soʻnggi imkoniyati" bekor boʻladi.
Feruzaning aytganlariga qaramasdan, 7-o'rinni ikki marta oʻylash yetarli emas. Bu mavsumda jamoaning oʻyinlari oʻrtasida nomutanosiblik juda koʻp boʻldi — ba'zi vaqtlarda yaxshi chiqishlar, ba'zi vaqtlarda esa butunlay samarasiz oʻyinlar. Muxlislar qoʻllarini pastga qoʻymasligi kerakmi? Kerak, lekin faqat agar boshqaruv endi oʻz-oʻzini tan olish va oʻzaro javobgarlik bilan harakat qilsa. Hozirgi holatda Navbahor uchun asosiy savol shuki: bu tushkunlikning boshlanishi yoki taktik ishlab chiqaruvchi uchun soʻnggi signalmi?
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Navbahorning bu mavsumi mening qalbimni qattiq titratdi — bir tomondan, 10 gʻalaba bilan shugʻullanib, boshqa tomondan esa 10 magʻlubiyat bilan dard olaman. Lekin 41-37 gollar nisbatini koʻrganimda avvaliga oʻz-oʻzidan oʻylab qoldim: "Albatta, jamoada shunday momentlar boʻladi... lekin 7-oʻrin? Bu yerda oʻyinlarning bir ikki qirrasi juda ziddiyatli boʻlgandir".
Meningcha, asosiy nuqta shundaki, 10 gʻalabani eslaymiz — bu haqiqatan ham yaxshi tashkil etilgan oʻyinlar edi, oʻzining gullash davrini oʻtayotgan jamoalardek. Lekin 37 ta oʻtkazib yuborilgan gol nima deyishdi? Bu shunchaki statistika emas, balki har bir oʻyinda oʻz-oʻzini himoya qilishga yoʻl qoʻymaganlikni koʻrsatadi. Muxlislar oʻrtasida Markaziy Stadionning gullash lahzalarini eslash tabiiy hol, lekin shu bilan birga har bir oʻtkazib yuborilgan gol yurakka oʻqdek oʻtib ketgani aniq.
Yana bir narsa — oʻyinchilar oʻrtasidagi nomutanosiblik. Superligada yuqori bosim ostida oʻynash gʻoyasi yaxshi, lekin agar bu bosim ortiqlashib, orqani toʻsishga yetmasa, natija shunday boʻlar edi. Jamoaning oldinga chiqishiga toʻsqinlik qiluvchi omil shunday. Taktik ishlab chiqaruvchi oʻzini tan olish vaqti — bu gapga toʻliq rozi boʻlaman, lekin bir sharti bilan: agar oʻyinchilar ham oʻzgarishlar uchun harakat qilsalar. Hozirgi vaqtda Navbahor uchun asosiy savol shuki — bu kurashning davom etishi yoki yoʻqligi? Muxlislarning qoʻllarini pastga qoʻyishi uchun hali umid bor, lekin oʻyinlardagi nomutanosibliklar bunga toʻsqinlik qilmogʻi mumkin.
Avval sana, keyin bahslash.
41-37 gollar nisbatini koʻrib nafaqat maydon ichidagi oʻyindan, balki yurakdan ham gʻamgin boʻldim...😱🔴 O'tgan mavsumlarning gullagan vaqtlarini eslayman — Markaziy Stadionda toʻp toʻpga "chayonlar" oʻtib, muxlislar qichqirib turgan vaqtlarni...💪 Lekin hozir 37 ta oʻtkazib yuborilgan gol nima uchun? Har bir magʻlubiyatdan soʻng oʻz-oʻzingizga: "Bu nima uchun boʻldi?" deb soʻragandagina tushunasan...❗️
Feruzaning aytganlariga qoʻshilishim mumkin — hali umid bor, chunki yaxshi oʻyinlar ham boʻldi! Ammo shu bilan birga Bekzodning ham aniq aytgani yoʻq: oʻyinchilar oʻrtasidagi nomutanosibliklarni koʻrsatgandagina yechim topiladi... Mayli-da, bu mavsum boshqa taktikadagi birinchi qadam boʻlgan boʻlsa, kelasi mavsumda oʻzgarishlar qila olishlari uchun endi qoʻl koʻtara olishlari kerak...🔥
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
haha, 41-37 gollar nisbatini koʻrib, avvaliga oʻz-oʻzimdan qichqirdim: "yetti o‘rin? bu xayrli narsa!" — lekin keyin boshimni boshqa tomonga ogʻizlab yuribdi, nega endi bu yerda Markaziy Stadionning gullagan voqealarini eslaymanmi? 1998-yilda shu stadionda "Navbahor" bilan "Neftchi" o‘ynagan edik, o‘sha o‘yinchalar endi toshga aylanib ketganlar... ammo u kunlarda ham "chayonlar" qichqirishardi, menga hali ham eshitilyapti ovozlari.
ushbu mavsumdagi 10 gʻalabani o‘ylab ko'rmoqdaman: ular anchagina tashkil etilgan edi, lekin boshqa 10 o'yinda mag‘lubiyatga uchragani shunchaki bir oz balansni buzdi — yo‘q, bu "turg‘unlik" degan gapga qarshiman, chunki Navbahorning oldinga chiqishining o‘zi yaxshi narsa, lekin orqani to'g'ri to'sa olishmayapti. 37 ta o'tkazib yuborgan golni ko'rganimda, darhol eshitdim ya'ni: "to'g'ri, bu menga nimadir yoqtirmadi — mana o'sha yillarni eslayman, o'yinni o'zimiz uchun o'ynashni."
qani, keling yuqoridagi so'zlarimizga hozirdan qoshilsin: menga yoqadi Navbahorniki, chunki ular butun mavsum davomida o'zlarining asosiy yo'nalishlarini yo'qotmaganlar — bu allaqachon yaxshi belgidir. lekin bu 41-37 nisbati orqaga qarab tahlil qilganda, menga yaqinroq keladi o'sha vaqtlardagi murabbiyimizni eslaganimda: "o'yinni o'zimiz uchun o'ynaydigan bo'lsak, natijada ham o'zimiz uchun ishlaydi" degan gaplarni.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
navbahorning 41-37 nisbatini ko'rganimda darhol oldingi yillardagi chayonlar qichqirig'ini eshitdim o'zimga...😄 70-80-yillardagi o'sha stadionni to'la "navro'zum"lar bilan eslayman — hammasi o'yinni o'zimiz uchun o'ynaganimiz edi, natija esa o'z-o'zidan kelardi. hali ham shunday bo'ladi deb o'ylardim, lekin hozir 37 ta o'tkazib yuborgan golning o'rniga shu yo'llar ochilmasa va himoyadagi bu nomutanosiblik davom etsa, bu gaplar faqat xotira bo'lib qolaveradi.
qanaqa yo'qotilgan 7-o'rin? jamoaning o'zida hech qanday mag'lubiyat yo'q — bu murabbiylik uslubining o'zgarishi kerakligini ko'rsatmoqda. chunki 10 g'alaba bilan shug'ullanib, 10 mag'lubiyatni qabul qilish — bu shunchaki balans emas, bu boshqa narsani yashirib turibdi. markaziy stadionning gullagan vaqtlari endi o'tdi degani yoʻq, lekin hozirgi holatda boshqa tomonni tuzatish lozim — oldinga chiqishda shuning uchun bir tomonlama bosimning ozi yetarli emas.
mayli-da, kelasi mavsum uchun asosiy xulosam: agar o'yinchilar va murabbiylar bu masalani boshlari bilan tushunsa, kelajakda yana "chayonlar" eshitilaveradi. chunki yaxshi tashkil etilgan g'alabalarga qaramay, ortdagi bu nomutanosiblik jamoani nafaqat 7-o'ringa, balki undan ham pastga olib ketaveradi.