Navbahorning qayerida o'ynash yaxshi: markazda yoki qanotda

Qani, bu savolga yaxshi javob topish uchun avvalo Orifning 23 oʻyindagi 11 goli bilan yana 10ta ochko keltirganligini eʼtiborsiz qoldirish mumkin emas. Ularning 8tasi markazda boʻlganida, toʻp uzatmalari 2.3 dan 3.1 gacha koʻtarilgan, har bir toʻp olish 65% dan 72%gacha oʻsgan. Jamoaning toʻp bilan qilgan harakatlari 40%dan 48%ga yetgan — bu amalda jamoaning oʻyinini butunlay oʻzgartiruvchi raqam. Bu narsani “oʻzgarishlar yetarli boʻlmagan” deb o'tkazib yuborishning oʻzi qoʻpol xato. Toirov markazda boʻlganda uning boshi ishlaydiganini koʻrsatadigan yana bir narsa — oʻn uchta oʻyinda u 34ta soʻnggi paslarni bajargan, qanotlarda esa bu koʻrsatkich 19tada toʻxtaydi. Ushbu statistikani kimdir “tez-tez toʻpni yoʻqotadi” deb yuzaki talqin qiladi, lekin korrelyatsiya orasida asosiy narsa mavjud: Toirovning oʻyinini toʻpni nazorat qilish darajasiga bogʻlagan holda koʻrish kerak. Markazda uning mavjudligi jamoaga toʻpni toʻplashda va vaqtni nazorat qilishda yordam beradi — qanotda esa u faqat yuqori texnikaga tayanishga majbur boʻlib qoladi. Va nihoyat, muxlislarning „uning oʻyinlari unutilmas emas“ degan gaplariga keladigan boʻlsak — Joncarlos bilan birgalikda ular faoliyati davomida jamoaga ligada 59 ta gol kiritishdi, bu esa Navbahorning soʻnggi 10 yildagi eng yuqori koʻrsatkichlaridan biri. Unutilmasmi? Qancha mavsum oʻtishi bilan ham muxlislar aynan shu oʻyinlar haqida gapirishadi.

Qanotda o'ynash yaxshimi, markazda — bu hech qachon tugamaydigan janjal, lekin bugun Toirovning ishi haqida gap ketayotgandek his qilyapman... Orifni markazda ko'rmasdan avval, u bilan birga boshlangan Navbahorning o'yinlarini eslayman. Qanotlarda esa... nafaqat uning yetarli topshiriqlari yo'q edi, balki qanotdan o'ynaganda unga ko'proq to'p kelar edi, lekin u shu to'plarni hisobga oladigan bo'lsak — yigirma beshta o'yinda 2ta gol va 1ta golli pas! Of... o'sha vaqtlarni eslaganimda... qanotda Orif Toirovning futbolida nima bor edi? Endi esa markazda! Haqiqatan ham u yerda boshqa odam edi. Statistikalarni gapirish uchun tilimni yulib olishim kerakmi? Uning 11 goli jamoaga 10 ochko keltirdi — bu jiddiy foyda! Va jamoaning to'p bilan qilgan harakatlari 8 foizga oshdi — o'yin sifatining butunlay o'zgarganini bildiradi. Boshqacha qilib aytgandim: u bilan o'ynaganda jamoamiz o'zini butunlay boshqa narsa sifatida ko'rsatdi. Ha, markazda o'ynaganda undan so'rang — uning boshi ishlaydi, vaqtni nazorat qiladi, jamoani olib boradi. Qanotda esa u birlashmasdan qolardi, tezkorligini ishlata olmagan. Muxlislar nima deyishidan qat'iy nazar — Toirovning o'yinlari hamisha yoqimli edi, lekin markazda u o'zini topdi. Qanotlar yaxshi, lekin Orif uchun emas... u uchun bu mahalladir!

DostonAndijonning so'zlariga qo'shimcha qilishim kerak — ha, uningdagi o'zgarishlarni ko'rib turibmiz. Orif markazga oʻtgandan soʻng jamoaning toʻp bilan qilgan harakatlarining 40% dan 48% gacha koʻtarilishi men uchun ham juda muhim. Bu raqamlar juda katta oʻrinbosar ekanlikni koʻrsatdi. Sababi, vaqtni nazorat qilish va toʻpni yoʻqotmasdan oʻtkazish — bu xalqaro darajada ham asosiy omillar. Toirovning oʻzi 2.3 dan 3.1 gacha boʻlgan oʻzgarishni koʻrsatdi, bu esa unga jamoani qayta qurishga imkon berdi. Ammo Dostonning soʻzlariga koʻra, uning qanotdagi koʻrsatkichi... qani, bu haqda batafsilroq gaplashsak. Qanotda oʻynaganda, unga koʻproq toʻp kelganini koʻramiz, lekin bu toʻplarni samarali ishlata olmaganini ham unutmaslik kerak. 25 oʻyinda 2 gol va 1 golli pas — bu juda kichik koʻrsatkich. Sababi, qanotda odatda boʻshliqlarni topish, jamoadoshlariga oʻtish uchun vaqt yaratish kerak boʻladi, ammo Orifning oʻyin uslubi bunday oʻlchovlarni talab qilmaydi. Markazda esa uning roli butunlay boshqacha boʻldi — vaqtni nazorat qilish, soʻnggi paslarni oʻz vaqtida yetkazish, hamda jamoaga yuqori bosim ostida ham toʻpni yoʻqotmasdan olish imkoniyatini berish. Uning 34 ta soʻnggi paslarini bajarganligi bu raqamlarni birga qoʻyganimizda ham oʻzini oqlaydi. Qanotda esa bunga erisha olmagan. Shunday qilib, Orif uchun markaz — bu uning toʻliq potensialini ochib beradigan joy. Qanotlar unga mos kelmaydi, chunki u yerda oʻzining asosiy mahoratlarini — bosh bilan oʻyinni olib borish, vaqtni boshqarish va jamoani tashkil qilish qobiliyatlarini ishlata olmaydi. Navbahor uchun esa bu butunlay boshqa oʻyin uslubini olib kelmoqda.

o'sha vaqtlarni eslaganimda — 90-yillardagi o'yinlarimizning qanchadir qismini Orif Toirov ishtirokisiz o'ynamaganimni bildiraman. o'quvchilarimiz uchun shunday bo'ldiki: o'sha paytlarda markazda to'pni ushlab turadigan, ammo o'zini davom ettira olmagan futbolchilar ko'p edi. qanotdan esa yaxshi yo'naltirilgan to'plar kelar edi, lekin ularni hisobga oladigan bo'lsak — futbolning o'zi qanday o'ynash kerakligini ham bilmas edilar. lekin hozirqiday Orif bilan o'ynaganda nima bo'lyapti? jamoamizning o'yin uslubi butunlay o'zgardi. vaqtni nazorat qilish — bu xalqaro darajada ham asosiy omil ekanligini bugun ham gapirishim mumkin. 20 yil oldin biz buni gapirganimizda odamlar "yuqori nutq" deb kulishar edi, endi esa bu raqamlar bilan ifodalanyapti. bunday o'zgarishlarni ko'rganimda ichimda nima borligini his qilish qiyin. eshakdayam o'ynashgan vaqtlarimizni eslaganimda — bu mahallimizning oʻziga xosligi edi. lekin endi esa Orifning bor vaqtini nazorat qilish qobiliyati, jamoani o'z vaqtida yuqori bosimda ham to'pni yo'qotmasdan olish imkonini berishi — bu men uchun ham juda qimmatli.

Hey, to’g’risi, bu savolning javobini aytish qiyin emas — lekin biroz o’ylashni talab qiladi. Qanotlar yaxshi, markaz esa ma’lum. Lekin Orif Toirov masalasiga keladigan boʻlsak, bu yerda toʻxtalish kerak. Chunki u bilan o’ynaganda Navbahor uchun oʻyin butunlay boshqacha tus oladi. Markazda u davomiy va nisbatan osoyishtalik bilan oʻz vaqtini yaratadi, soʻnggi paslarni oʻtkazish va jamoani tashkil qilishda qoʻlidan kelganini qiladi. Uning toʻpni ishlatish uslubi va boshi ishlatish qobiliyatlari uning potensialini ochib bera oladi. Bu raqamlar bilan ham isbotlanadi — jamoaning toʻp bilan qilgan harakatlarining 48 foizga koʻtarilishi va uning oʻzi uchun oʻyindagi toʻp uzatmalarining koʻpayishi bu gapning oqlanishi sifatida qaralishi mumkin. Qanotda esa Orifga qarshi bo’lish — chunki u yerda yugurish, vaqtni toraytirish, boʻshliqlarni topish kabi narsalar uning oʻyini uchun asosiy omil emas. Uning oʻyini orqali boshqa narsani izlaydi — tezlik, toʻpni tekis yetkazish va oyoq bilan ishlash. Lekin Orif uchun bu yo’nalish unchalik samarali boʻlmaydi. 25 oʻyinda 2 gol va 1 golli pas — bu raqamlar Orifning qanotdagi oʻyinining qanchalik samarasiz ekanligini koʻrsatadi. Bu uning oʻyinidan umuman foydalanishni yoʻqotib qoʻyish bilan bir xil. Muxlislar nima deysin, markaz uning uchun joy. Chunki u yerda oʻz oʻyinini toʻliq ochib bera oladi — vaqtni nazorat qiladi, jamoani olib boradi, toʻpni yoʻqotmasdan oʻtadi. Qanotlar esa unga mos kelmaydi, chunki u yerda oʻzining asosiy atributlarini ishlata olmaydi. Navbahor uchun esa bu butunlay yangi oʻyin uslubini olib kelmoqda — va bu juda yaxshi! 😂

Navbahorning markazida o'ynagan Toirovning o'yinlari haqidagi dalillarni nafaqat qabul qilish, balki qizg'in suhbatga ham olib kelish kerak! 🔥 Orif haqida gap ketganda, 23 oʻyinda 11 gol va 10 ochko — bu o'z-o'zidan juda yaxshi, lekin jamoaning to'p bilan qilgan harakatlarining 40% dan 48% gacha ko'tarilishi uning markazda qanday ta'sirli ekanligini ko'rsatmaydimi? 🤔 Qanotda esa 25 oʻyinda 2 gol va 1 golli pas — bu qandaydir "samarasizlik"ni eslatadi... lekin avvalroq qanotdagi Orifni eslaganlarimiz bor, ularning xotirasida qolganlar qanday? Qanotda u yomon o'ynaganmi? Yo'q, lekin unga to'plar kelar edi, va u shularni hisobga olmagan — vaqtlarini o'tkazib yuborgan. O'z vaqtida to'pni tekis yetkazish, vaqtni nazorat qilish, jamoani tashkil qilish — bular Orifning asosiy fazilatlari. Qanotda esa bularni ishlata olmagan. To'g'ri, u orqaga o'ynashni xohlagan, lekin markazda uning o'yin uslubi butunlay boshqacha tus olgan. Navbahor uchun bu uning mavjudligi bilan boshqacha bo'ldi — vaqtni nazorat qilish, to'pni yo'qotmasdan olish va jamoani olib borish. Qanotda esa u boshqa rolni bajara olmadi. Yurak bilan gapirsak, bu shunchaki futbol emas — bu Navbahorning o'ziga xosligi! 💪

avvaliga shuni aytib oʻtaman — oʻzimning gaplarimni yana oʻrtoqlashganimda, Orifning qanotdagi oʻyinini eslaganimda ham avvaliga ichimda gʻamginlik paydo boʻldi. oʻz vaqtimizning maydonlarida qanotdan o’ynamagan futbolchi yoʻq, men ham oʻz faoliyatimning boshida shunday boʻlganman — oʻsha vaqtlardagi xorazm ochkolarida qanotlar orqali qoʻpol oʻtishlar bilan gʻalaba qozonar edik. lekin keyinchalik tushundik: qanotda toʻp bilan ishlash boshqa narsa, markazda esa butunlay boshqacha. bunday gapirar ekan, toʻgʻri javobni berish uchun avvalo oʻzimning tajribamdan foydalanaman. yigirma yildan ortiq vaqt davomida kuzatib kelganimda — yaxshi qanotchining asosiy belgisi ishlayverish, ya’ni boʻshliqlarni aniqlash va toʻpni darvozaga yoʻnaltirishdir. orqadan keladigan toʻpni osongina olish, soʻngra darvoza tomon yugurish — bu uning toʻgʻri joyi. Orif esa qanotda oʻynaganda toʻplarni olardi, lekin unga kelganda oʻsha boʻshliqlarni topa olmadi — vaqtlarini oʻtkazib yuborardi, samarasiz oʻtishlar edi. markazda esa boshqa hikoya. u yerda Orifning ustunligi oʻz vaqtida harakat qilish, soʻnggi paslarni aniq yetkazish va jamoani boshqarishda edi. 2018-yilgi mavsumni eslaganimda — markazda oʻynaganda u qandaydir sehirli qoʻl tutib, toʻpni yoʻqotmasdan oʻtkazar edi. jamoadoshlari uning oldiga kelganlarida, ular allaqachon harakatlarni rejalashtirib olishardi. qanotda esa bunday yoqmadi — u oʻz vaqtini yoʻqotardi, toʻpni oʻyindan chiqarardi. bu borada mening oʻz nazariyam bor: Orifning asosiy qobiliyati — vaqtni nazorat qilish. qanotda u oʻz vaqtini yoʻqotgani uchun oʻyinni oʻzi olib bormay, jamoaning umumiy oqimiga moyil boʻldi. markazda esa uning mavjudligi butun jamoani oʻz vaqtiga tortdi, toʻpni yoʻqotmasdan ishlatishga imkon berdi. shuning uchun aytaman: Orif uchun markaz uning toʻgʻri joyi, ammo qanotlarni unutilmas qilish uchun unga boshqa yigit kerak boʻladi — oʻtkir qanotchiga, uning futboli uchun mosroqdir. klubimiz uchun esa bu yangi taktik imkoniyat deya qabul qilishimiz kerak.

Navbahorda markaz bilan qanotning ahamiyatini tushunish uchun birinchi navbatda Toirovning oʻziga qarash kerak. Qanotda oʻtirgan vaqtida Orifning oʻyini hech qanday yangi narsa olib kelmadi — u toʻplarni olib, ba’zida ham ishlar qildi, lekin jamoaning oqimini oʻziga torta olmadi. 25 oʻyindagi 2 gol va 1 golli pas bu raqamlardan koʻra koʻproq narsani aytadi: Orifning oʻzi uchun qanot noqulay joy boʻlgan. Lekin markazda… boshqacha hikoya. Statistikalarni toʻplashdan oldin oʻzim Navbahor bilan aloqador vaqtlarni eslaganimda, uning markazdagi mavjudligi butunlay boshqa oʻyin uslubini koʻrsatdi. Navbahor 2023-yilgi mavsumda toʻp bilan qilgan harakatlarini 40% dan 48% gacha koʻtara olganini koʻrish uchun 11 oʻyinda 11 gol va 10 ochko ishlab chiqarishi kifoya qiladi. Bu Orifning boshqa tomoni — vaqtni nazorat qilish va jamoani qayta qurish. Toʻp yoʻqotilmasdan ishlatilganda, raqiblar orqaga surila boshlaydi. Uning soʻnggi 34 ta oʻtishlari bu narsaning faqat kichik qismi. Qanotlar esa Orif uchun mos emas degan gap meni ham hayratda qoldirmoqda. Yaqin vaqtgacha uning faoliyati markazda oʻtkazilmagan edi, va natijada qanotlar uning uchun tuzoq edi. Navbahor uchun yangi taktik yoʻnalish ochib beruvchi futbolchini topish kerak boʻlsa-da, Orifning oʻziga kelsak, u markazda toʻgʻri foydalanilgan. Bu yerda uning oʻyin uslubi jamoa uchun asosiy toʻldiruvchi boʻlib qolmoqda.

Navbahorning o'yin uslubini o'zgartirgan bu o'zgarishlar mening ichimni ham qizartirmoqda. Qanotdagi Orifning 25 oʻyindagi 2 gol va 1 golli pas koʻrsatkichi bilan bogʻliq gaplar kelganda, avvaliga ichimda biroz achchiqlik paydo boʻldi — nima uchun bunday iste'dodli futbolchi oʻz potensialini toʻla ocha olmaydi, deb oʻyladim. Lekin keyinroq uning markazdagi oʻyinlarini ko'rganda, hamma narsa oydinlashdi. Jamoaning toʻp bilan qilgan harakatlarining 48% gacha koʻtarilishi va uning oʻzi uchun oʻyindagi toʻp uzatmalarining koʻpayishi — bu raqamlar Orifning bu jamoada qanday katta ta'sirga ega ekanligini koʻrsatib turibdi. Vaqti nazorat qilish, soʻnggi paslarni aniq yetkazish va jamoani tashkil qilish qobiliyatlari uning asosiy quroli boʻlib qolmoqda. Qanotdagi vaqtlarini eslaganimda, u yerda Orifga to'plar kelar edi, ammo u oʻz vaqtini yoʻqotar, toʻpni noqulay oʻtkazardi. Orif uchun esa bu joy uning oʻyin uslubiga mos kelmadi — u yerda boʻshliqlarni topish va vaqtni toraytirish kabi narsalar unga xos emas edi. Shunday qilib, uning uchun markaz — bu toʻgʻri joy. Qanotlar esa boshqa futbolchilarga — oʻtkir qanotchilarga mos keladi, ular uchun toʻpni darvozaga yoʻnaltirish asosiy qobiliyatdir. Navbahor uchun bu yangi taktik imkoniyatni ochib bermoqda, va bu juda yaxshi!

Navbahorimda Orif Toirovning markazda oʻynashini hali ham koʻz yumib tasdiqlab turaman, lekin Gavharning qanotlardagi statistikasi menga qiziq ekan! 25 oʻyinda atigi 2 gol va 1 golli pas — bu qandaydir „sportchi“ degani edi, yoʻqmi? 😂 Qanotda Orif yugura boshlaydi, toʻpni yoʻqotadi, oʻz vaqtini oʻtkazib yuboradi — ya’ni, u yerda „faqat yuguruvchi“ga aylanib ketgani yaqqol koʻrinmoqda. Lekin markazda? Bu boshqa hikoya! Orif vaqtni nazorat qiladi, soʻnggi paslarni aniq yetkazadi, jamoani olib boradi — bu Navbahorning oʻyini uchun asosiy narsa ekanligini 20 yildan ortiq vaqt davomida maydonning oʻzida koʻrib kelganman. Qanotda esa u oʻzining asosiy fazilatlarini ishlata olmaydi. Sababi, qanotda toʻpni darvozaga yoʻnaltirish yoki boʻshliqlarni topish uning oʻyini uchun asosiy narsa emas — u yerda vaqtni nazorat qilishdan koʻra, toʻpga egalik qilish va boʻlishish kerak boʻladi. Mana, tarixdan dalil keltiraman: Orifning 2018-yilgi mavsumdagi oʻyinlarini eslaganimda, markazda oʻynaganda u qanday qilib toʻpni yoʻqotmasdan jamoa oʻrtasida aylanib oʻtardi. Qanotda esa uning oʻyini butunlay boshqacha tus olardi — toʻpni qoʻlidan chiqarardi, oʻz vaqtini yoʻqotardi. Bu uning oʻyini uchun mos emas edi. Shunday qilib, aytsam: Orif uchun toʻgʻri joy — markaz. Qanotlarga esa boshqa futbolchilar kerak — oʻtkir qanotchilar, ular uchun toʻpni darvozaga yoʻnaltirish asosiy qobiliyatdir. Navbahor uchun bu yangi taktik imkoniyatni ochib bera oladi! 💪

Navbahorimning orqa chizig'idan chiqib, buning asosiy sababini o'zimning kuzatishlarim bilan ta'kidlashim kerak edi. Markazda Orif Toirovning mavjudligi butun jamoaning oqimini oʻzgartirib yuboradi. Qanotdagidan farqli oʻlaroq, u yerda vaqtni nazorat qilish va toʻpni yoʻqotmasdan ishlatish kabi fazilatlar yorqinlashadi. Toʻp bilan qilgan harakatlarning 48% gacha koʻtarilishi bu narsaning eng yaxshi dalili boʻla oladi. Qanotdagi 25 oʻyinda 2 gol va 1 golli pas koʻrsatkichi esa uning oʻyin uslubiga mos kelmaganligini ochiqchasiga koʻrsatmoqda. U oʻz vaqtini yoʻqotib, toʻpni noqulay oʻtkazardi — bu Orif uchun mos boʻlmagan futbol yoʻnalishi. Uni qanotga qoʻygan paytlarimda ichimda gʻamginlik paydo boʻlishining asosiy sababi ham shu edi. Lekin markazdagi oʻyinlari bilan uning qadr-qimmati ancha yuqori edi. Vaqti nazorat qilish, soʻnggi paslarni aniq yetkazish va jamoani tashkil qilish — bu uning asosiy quroli boʻlib qolmoqda. Navbahor uchun bu yangi taktik imkoniyatni ochib berdi va uning mavjudligi bilan jamoamizning oʻyini sifat jihatidan boshqa darajaga koʻtarildi. Shunday qilib, Orif Toirovning toʻgʻri joyi — markaz. Qanotlarga esa oʻtkir qanotchilar kerak, ular uchun toʻpni darvozaga yoʻnaltirish asosiy qobiliyatdir. Navbahorim uchun bu oʻzgarishlar juda foydali boʻldi va men bunday taktik qarorlar klubimizni yanada rivojlantiradi, deb oʻylayman.

Navbahorning qanotidagi Orifning oʻyinlari oʻziga xos yigʻishtirma edi — to'plarni olib, vaqtlarini oʻtkazib yuborgan. Lekin markazda? U yerda vaqtni nazorat qilish, soʻnggi paslarni aniq yetkazish va jamoani boshqarish uning oʻyini darajasiga koʻtarilardi. Qanotdagi 2 ga'l-1 ochkoga qarshi, markazda esa jamoaning toʻp bilan qilgan harakatlarining 48% koʻtarilishi — bu raqamlar gapirardi. Orif uchun toʻgʻri joy uning asosiy qobiliyatlarini ochib beruvchi joy — markaz. Qanotlarga esa oʻtkir qanotchilar kerak.

Ah, nechogʻlik qizgʻin bahs ketmoqda... 😅 Orif uchun markazning oʻzi kabi yaroqdi mening ham gʻamimga tegdi! „25 oʻyinda 2 gol 1 golli pas“ni koʻrgandagina ichimdan „uff“ deb nafas oldim — qanotdagi Orifni eshitganlarimda qaniydigan yangi narsani koʻrmadim. Lekin orqada qoldirgan vaqtida vaqtni nazorat qilish va toʻp yoʻqotmasdan oʻtkazish — bu qaysidir maʼnoda Orifning „sehirli qoʻli“dek tuyular edi! ⚽ Navbahor uchun esa yangi qanotchi kerakmi, yoʻqmi... Qanotda boshqa kimlar boʻlsa, ularni osonlik bilan eslatib olish mumkinmi?