Navbahorning qonli yuragi bo'lishini xohlaymiz kimni transfer qilish kerak

Ey, Suud bilan bog'liqqa o'tishdan oldin, bir narsa aytaman: mish-mishlar yonida kimdir tezda uylandi deb, o'yinchi topilmagani uchunmi? Navbahor qanotida qon hali o'tmayaptimi, yoki mavjudlarni foydalanmayapmiz?

Qanaqa savol, Suudning qanotida qon hali o'tsa ham, o'ylaymanki, u kelsa — jamoaga xalqini bag'rikeng qilgan ruhni olib keladi! Bu jamoaning tabiati — o'zi ishlashi kerak edi, lekin... ochiqchasiga aytaman, men o'zimni "qanot" deb hisoblamayman, lekin agar ular borib, jilmayib o'tirsa, yuraklarga olov uloqtiradi! Ofsaydning savoli yoqdi — mavjudlarni ishlatmayapmizmi yoki yo'qmi? Hozirgi paytda har bir daqiqani unutib, raqiblarni orqasiga qaramayotganlar uchun... bular juda asl! 🔥💪

Salom, erkaklar, salom, shu yurakni qon bilan isitadiganlarni. Suud haqidagi mish-mishlar bu yerda tezda borib qoʻngan, lekin haqiqat nimada — oʻylayman oʻzim ham toliqib qolishdim. Avvaliga ochiqchasiga aytaman, hozirgi qanotdagi muammo shu: mavjudlar yaxshi ishlashsa ham, ular markazda toʻplanib qolgani uchun qonni yumaloq ushlab ketgandek tuyulmoqda. Suud kelishi bilan boshqa dinamikani olib keladi deb oʻylayman — u oʻzining tezkorligi va himoyani kesib oʻtish qobiliyati bilan qanotni xavfliroq qiladiki, bu esa jamoaga qarshi himoyaning harakatlarini kengaytiradi. Yosh jihatidan suhbat qilish kerakmi, Suud 27da, qanot uchun eng qulay yosh qolipda, shuningdek, boshqa klublardagi oʻyin vaqtini hisobga olganda, adaptatsiya muammosi boʻlmasligini taxmin qilish mumkin. Lekin asosiy nuqta shu — realdan qaraganimda, uning kelishiga shartli ravishda oʻtish mumkin: "haftalar ichida" degan mish-mishlarga eʼtibor bermaslik kerak, chunki transferlarning oʻzida boshlanishi va nihoyasiga yetishigacha vaqt oʻtadi. Ammo Suudning oʻzbek futbolidagi oʻrni va xalqaro tajribasi koʻzida tutilgan lavozimga mos kelishi mumkin, bu yerda uning futboldagi jismoniy holati va oʻzini tutish tarzi asosiy omil. Mantiqsiz bo'lmasa-da, shuni ta'kidlash lozimki, Suudni olishning asosiy sababi — uning qanotdagi qonni qayta tirgizish qobiliyati. Hozirgi vaqtda Navbahor qanotlarida samaradorlik bor, lekin Suud kelishi bilan bu sohada yangi imkoniyatlar ochiladi. Qanotdan koʻra, u markazda ham oʻynay olishi mumkin, bu esa jamoaning taktik guruhini kengaytiradi. Va nihoyat, transfer haqidagi mish-mishlarni idrok qilishda ehtiyot boʻlish kerak — ular tez-tez keladi va ketadi, ammo Suud uchun boramiz deb taʼkidlangan vaqtda, uning kelishi jamoaning gʻalabaga intilishiga yangi ruh bagʻishlashi mumkin.

navbahorning qanotini suud bilan almashtirish gapi yaxshi, lekin xulosa yo’q ekan. mana shunday qilib suudning kelishini nima uchun "qonli yurak" deb tarmizlarlar? oʻsha orqadan keyingi transferga nara chiqadi, va hammaimizni oyoqqa turganimizdek qilib ketaveradi. men oʻzimning 80-yillarida o’ynagan qanot o’yinchilari eslayman — ular bir daqiqada yurakni 120 marta urishtirardi, lekin keyingi daqiqada oyoqlari titrab qolardi. suud esa 27da, oʻzbek futbolida qanchadir vaqt edi, u endi qanchadir marta ushlab turishi mumkin, qoʻpol misol bilan aytganda, sizni ikki barobar chidashiga va endi yuragining to’xtashidan qoriganigizcha ishlayverishi mumkinmi? qanotdagi mavjudlar ham yaxshi ishlaydi, ammo ular markazda qolib ketishadi degan gap — ochig’ini aytsam, bu yerda asosiy omil murabbiy va taktika. agar siz jamoani faol qanotlarga o’tkazsangiz, hozirgi qanot o’yinchilarimizning barchasi hayajonlanib, tepaga ketaveradi. men bugunlarning o’yinlarini korib o’tirmayman, lekin eskilarga nisbatan qanot o’yinchilari birmuncha erkinroq harakat qilishgan edi. hozirgi kunda esa bir necha o’yinchi bor, ular qanotda bo’lishlariga qaramay, markazga tomon siljishadi — bu esa qanotning asl maqsadini buzadi. shuningdek, suud kelishi bilan qanot faqatgina qanotda qolmaydi, balki markaz hamda foydalanilaverishi mumkin. lekin buni eslagancha, navbahorda bunday taktik moslashuvlar hozirgi vaqtda mavjudmi? agar yoʻq bo’lsa, yangi odam keladi va bizni yana yangi tashkilotga oʻtishga majbur qiladi, bu esa jamoaning birligini buzadi. qisqasi, suudning kelishi juda yaxshi, lekin bu yechim emas. qanotdagi mavjudlarni ishlatishni birinchi oʻrinda qoʻyish kerak — ularni erkinroq foydalanish imkoniyatini berish, murabbiyga ishonch bilan yangi taktikani sinab koʻrishga ruhsat berish. agar keyinroq shunday qilish mumkin emasligi maʼlum boʻlsa, oʻsha vaqtda boshqa variantlarni koʻrib chiqamiz. biroq, allaqachon ishlayotgan o’yinchilarni birdan chetlab oʻtib, yangi transferlarga qaramaslik kerak — bu yerda anaviylik va sabrning oʻzi asosiy narsa.

Qani endi, Navbahorniklar, bir daqiqangizni olaman — men stadionda shu soatda shisha choy ichish uchun o'tirganimda, o'ngdan chapga, chapdan o'ngga qizg'in xabarlar ketayotganini ko'rdim. Qanotlarning o'zimcha eslatib o'tamizmi? Hozirgi paytda Navbahor qanotlariga qaraganda ko'proq muammo nima, shuni aytish kerak — bu yerda bizning "qon" bilan ishlaydigan yuragimiz nafaqat toshbaqa kabi sekin harakat qilyapti, balki boshqa barcha narsalar ham o'rta halqa bo'lib ketdi. Tizzangizni teshadigan kramplar bilan o'ynashdan boshqa... qayerda o'ylaysiz, Suud kelganda maydon o'zini senzatsiyaga topshiradimi?

Nega shu Suudni shunday olovli tarzda oʻylab ketasizlar? Olgʻa suriladigan asosiy "qonli yurak" sababi nima — yoshi tugab qolganligi yoki maysazorda yorilib ketish qobiliyatida? Aytish kerakki, agar Navbahor qanotda faolroq sardorlikni koʻrsa, hozirgi o'yinchilarimizning harakatchanligini qanday qilib ishonchliroq ishlatish mumkin emas edi? Chunki men kuzatib qolganimda, marraga erishish uchun yangi odam kelishini kutyapmizdek tuyilmoqda, ammo bu yerda asosiy narsa — mavjudlarimizning harakatlarini ishlab chiqish.

qani endi aytaman, avvaliga qayerga endi suv toshqini solishingni tushunmayman. suud haqida gap ketganda men o'z-o'zidan 90-yillarning oxirlaridagi hikoyalarni eslayman. oʻsha vaqtda "Pomir"da mening qardoshlarimdan biri oʻynagan edi, Suud degan o'yinchi bor edi, shunchaki harakatlaridan so'ratib qolardi — maysazor ustida bir daqiqada uchta himoyachini pasga qoʻyardi. keyin bir musobaqada olgan jarohati tufayli u yuragining to'xtashidan qorgangaigacha chiqdi, oyoqlari titray boshladi, lekin u yiqilmadi, maydonga yopishib oldi va oʻyinchilar orasidan oʻzi bittagina boʻlganligi uchun tomoniga olib keldi. qani, shu avlodning o'yinlarini korib o'tirmayman, lekin bundaylarni eslaganimda hali ham terlarim teshilaveradi. endi esa... o'ylaymanki, barcha suudlarning bir xil ekanligini ta'kidlab o'tish kerak. bu o'zbek futbolidagi afsona, men esa bundan battarini ko'rganmiz. pivo ichib birga gaplashganimizda, eshitganman-ku, boshqa klublarda ham shunday gap ketaveradi: "suudni olish kerak, u qanotga hayot bag'ishlaydi", lekin keyin nafaqat u kelmadi, balki vaqt oʻtib yana boshqa nomlar atala boshlaydi. vaqt bor, vaqt ko'rsatadi — bu yerda ham shunday bo'lishi mumkin. lekin bir gapni ochiqchasiga aytaman: agar murabbiyimiz hozirgi qanotdagi o'yinchilarimizni ertaroq erkinroq ishlata boshlasa, ular endi qachondir qanotdagi asosiy qurolimizga aylanishi mumkin edi. chunki hozirgi qolipda ular markazda qolib ketishgan, ammo agar imkoniyat berilsa, ular yana eskilardagidek maydon chetidan tepaga ketaveradilar. men 2002-yilda "Tuproqqo'rg'on"da o'ynaganlarimizni eslayman — qanotda otib qo'yilsang, darvozabonning o'zi qochib kelardi, chunki ular oyoqlarini hech qachon to'xtatmas edilar. endi esa bu yo'q. shuning uchun ham aytishim shuki, avvalo mavjudlarni ertalabki faoliyatimizda ishlatishni qandaydir tarzda yaratishimiz kerak. agar Suudning kelishi bilan yangi taktika oʻrnatish kerak boʻlsa, unda jamoani birdan ikkiga boʻlishni boshlaymiz — bu yerda anaviylik muhim.