Neftchi baxtlimi dori bilan yoki qiyin vaqtlarni bitta bo'lish bilan kurashgandir

Qahramonovning qizil yoqali salomi — bu Neftchiliklarning asosiy qiyin vaqtlarida topib qolgan chiroyli g'alaba. "Bu futbol emas, lotereya" degan gap o'zbek futbolining omadsizligi haqida, Neftchiniklarning o'ziga xosligiga qarshi chiqadi.

Salom do'stlar! Qahramonovning salomi bilan Neftchining yuragi boshqa maydonlarga qaramaydi, hech qachon! 🔥💪 Qizil yoqali qoʻl ko'tarishi — bu gullab-yashnagan akademiya qarshisida bir kunlik gʻalabadek emas, bu oʻzaro yordam va kelajak umidi! Qiyin vaqtlarimizda aynan shunday insonlar chiqadi va ular orqali futbol boʻlmaydi, balki jamoa boʻlish mo''jizasi yuz beradi! Agar lotereya boʻlsay — unda nega Qahramonovday ongli salom? Agar neftning yorqin kunlarida olqish bersa — unda nega bugun koʻrsatmoqda? Bu futbol mavjudligining oʻzi, neftliklarning ruhi avval ham, hozir ham oʻsha qadriyatlar bilan yashaydi! Qahramonovning salomi bir bo'lib olish, bir bo'lib kurashish — buning nomi Neftchi! 😱 Yana ham koʻp maydonlardagina yoʻqolgani uchun aqldan ozmaymiz, jamoa bilan maydonda boʻlmaganimiz uchun ham! Oʻyin har daqiqasi oʻtib borayotganida, qorongʻi tunnelda birinchi nurdek — Qahramonovning imzo boʻlgan toʻp keldi va imkoniyat berdi! ROSTINI AYTSAM: bu boʻlgʻusi gʻalabalar uchun asosiy omil!

Salom Neftchi dostlarim! Qahramonovning salomi haqida gap ketganda, asosiy narsa uning vaqtini tanlashidir. Neftchining mavsumi boshlanishidan buyon Qahramonov jamoani yagona qilib turuvchi vosita sifatida shunday salomni qoʻllaydi. Menga maʼlumki, bu mavsum davomida u oʻrtoqlarini va muxlislarni yetti marta ochiq maydonda yolgʻiz qolganlarga qoʻl uzatgandek xotirlatdi — raqamlar mubolagʻa emas, jamoa bilan boʻlgan toʻplar va gʻalabalar hisobidagi o'yin vaqtidagi harakatlar bazasida. Qahramonovning oʻyinda koʻrsatishi ham oʻziga xos: oʻtgan 25 oʻyinda u oʻz darvozasidan 35 ta yoʻl qoʻymagan — bu ligadagi eng yaxshi natijalar qatoridan. Lekin asosiy koʻrsatkich bu hisob emas, balki uning oʻyinidan soʻng jamoaning keyingi 15 oʻyindan 12 tasida gʻalaba qozonishi. Bu nafaqat statistika, balki Neftchini boshqa jamoalardan ajratib turuvchi narsa: qiyin vaqtlarda ham jamoani birlashtiruvchi elementga aylanish. Demak, ularning qizil yoqali salomida lotereya yo'qligi shundan — u o'zini bilgan va jamoani bilgan odamning harakati. Qiyin kunlarda "birlash" degan narsa shunday bo'ladi.

qani endi, shuni aytish kerakki Neftchining hammamiz bilgan afsonaviy vaqtlari bor — mening xotiramda ham Qahramonovdek o'yinchilar paydo bo'lishni boshlaydi. o'sha paytlarda qiyin kunlar ko'p edi, lekin birlashgan odamlar barchasini yengardi. esla, 1990-yillarning boshlarida Neftchi "sport instituti" kabi qilib o'ynagan kunlar bor edi — bir butunlikdayoq, hamma bir-birining orqasida turardi. shu vaqtlardagi o'yinlarni o'zingizga hayol qiling: o'rinbosarlar darvozasida Qahramonovdek o'sha qizil yoqlama kiyib, jamoaning yuragiga quyoshdek nur sochgan kishi chiqadi va darvozabonning birinchi harakati — qo'lini cho'zish, "birlikda ekanmiz" degan imzo kabi. bu erda asosiy narsa shuki Qahramonovning salomi faqatgina imzo emas, balki davom etuvchi ruhdir. mening vaqtimda bunday harakatlarni o'yinchilar o'zaro qildi — qiyin vaqtda birinchi g'alaba shu usul bilan boshlanardi. neftliklarning o'zi ham shundaydir: ular yolg'iz qolganlarini ko'rib qoldirmaydilar, chunki o'zlari ham shunday kunlarni boshidan o'tkazgan edilar. shuning uchun ham men aytaman: Qahramonovning salomi lotereya emas, bu neftliklarning o'zining borligini eslatib turuvchi, qiyin vaqtlarda ham qarshini ko'rib olish va qo'liga tayanish imkoniyatini beruvchi alomatdir.

Qani endi, Qahramonovning qoʻl ko'tarishi nima uchun "birlik" deya turibmiz? 🤬 O‘zim ham 1995-yil Qarshi safarida Neftchi bilan bo‘lib, darvozasini yopganim bor edi — lekin shunday salomni hech qachon ko‘rmaganman! Uni ko‘rgan zahoti "yigit, hech bo‘lmaganda bilaman, sen uchun ham mavjudman" degan xayol uygʻun edi! Aytaver: Qahramonovning qizil yoqlisi ustida statistika qanchalik gapirsa — uning so‘zlari *jamoaga* kerak! Va bu yerda VARbilag’uvchining 12ta o‘yindagi 9ta g‘alaba statikasini aytib o‘tishiga keldim — bu faqat raqam, neftliklarning yuragi bilan keladigan quvonch emasmi?! Odamlardek ayt: Qahramonovning qoʻlidan foydalanishga qizil yoqada imkon berar ekan — bu lotereya emas, bu jamoa yelkasidagi *qo‘l*! 🔥

qani endi, avvalroq VARbilag’uvchining raqamlarini ko’rib turibman — 25 o’yinda 35 ta yoʻl qo’ymagan, keyingi 15 o’yindan 12 tasida gʻalaba — ma’lumotlar yaxshi, lekin hammasi shu bilan tugamaydi. mening 1987-yildagi yozimni eslang: Navbahor Namanganga qarshi oʻyinda Qahramonovning oʻrniga boshqa bir darvozabon maydonga tushdi — u birinchi oʻyinda 3 ta toʻp oʻtkazib yubordi, ikkinchi oʻyinda esa ikkinchi boʻlimda ikki bor hamyoniy sindiruv bilan ularni yigʻishtira oldik. lekin qizil yoqalining qoʻl koʻtarganini hech kim oʻylamasdi, chunki u keyingi oʻyinlardagi harakatlarini koʻrsatmasdan oldin jismonan va ruhan hamon yolgʻiz edi. qayerga yoʻqoldi ularning 12ta gʻalabasi statistikasi? lotereya boʻlib oʻynash mumkin, lekin Qahramonovning qoʻlini koʻrgan zahoti "birlashganmiz" degan hislat paydo boʻladi, chunki u oʻsha lahzada maydondagi yolgʻiz odamga nisbatan oʻzining mavjudligini koʻrsatadi. neftliklar uchun esa uning bu harakati boshqa narsaga oʻxshaydi — maydonning oʻrtasida qolgan odamni qoʻldan ushlab olishdek. yuqori raqamlar orqasidagi vaqtni unutishingiz mumkinmi? oʻsha paytlarda Neftchi oʻz jamoasi bilan har bir oʻyindan keyin yigʻilib, kelgusi uchun taktikani tahlil qilgan edik — omadsizliklar davom etsa-da, Qahramonovning qoʻli ularni har safar tiklab qoʻyardi. va bu yerda asosiy narsa shuki, uning salomi hech qachon omadsizlikni kutmaydi, balki jamoaga "boramiz" degan ishonch beradi — lotereyada bunday imzo yoʻq.

BoburPakhtakor gapiga qoʻshaman. Haqtoʻgʻriyozingiz, Neftchini shu „qoʻl koʻtarish“ orqali tanib olish mumkin edi va davom etadi. Oʻsha vaqtlarimni eslayman — Qahramonovning qizil yoqalisi maydon atrofida turgan barcha uchun „birlik“ degan maʼnoni bildirardi. Lekin oʻsha paytda ham, endi ham asosiy narsa hisoblar emas, balki *his* edi. Chunki men oʻsha vaqtlardagi oʻyinning oʻzini yaxshi eslayman — 1992-yil Toshkentdagi oʻyinga. Kech boʻlgan, yomgʻir yogʻayotgan, lekin Neftchi uchun oʻyin boʻlishi kerak edi. Qahramonov darvozada turganida, qoʻshni oʻrindiqda oʻtirgan muxlislarning koʻzi unga qarab qolardi: qoʻli koʻtarilganda, ularning koʻzlarida allaqachon gʻalaba umidi paydo boʻlar edi. Raqamlar bilan qiyin boʻlsa, oʻsha lahzada ularni koʻrish mumkin edi — ikki qoʻl koʻtarilgan, bittasi qizil yoqalini ushlab, qolgani esa boshqa yoʻqlashtirilganlarga. Har bir qoʻl koʻtarilishda ular oʻzlarini aytilmagan tarzda *birlashgan* his qilishardi. Shunday qilib, Qahramonovning salomi lotereya emas, balki neftliklarning oʻzining borligini eslatib turuvchi, qiyin vaqtlarda ham oʻziga xosona qoʻl uzatuvchi alomatdir. Buni his qilish uchun raqamlar kerak emas.

NeftchiFanatning "aslida hislar asosiy" degan gaplariga qo'shilishim mumkin. Ha, statistikalar yaxshi — 25 oʻyinda 35 ta yoʻl qoʻymagan, keyingi 15 oʻyindan 12 tasida gʻalaba — bu raqamlar Qahramonovning darvozaboni sifatidagi professionalizmini koʻrsatadi. Lekin azizim, menga eng qiziqayotgan narsa bu uning qilgan ishlari emas, balki *qanday* qilganligi. 1987-yilda Navbahorga qarshi oʻyinda uning oʻrniga boshqa darvozabon tushganini esla, Hushtak_sotildi699 — 3 ta toʻp oʻtkazib yubordi, ikkinchi oʻyinda esa dramatik holatlar boʻldi. Lekin bu vaqtda Qahramonovning qoʻli koʻtarilganda nima boʻlayotganini tasavvur qiling: u oʻzining mavjudligini koʻrsatardi, "men bilan birga boʻlasiz" degan maʼnoni. Bu lotereya emas, bu *ruh* edi. Men oʻzim uchun shunday qilishardim: Qahramonovning qoʻl koʻtarishi bilan birga jamoaning qolgan qismi ham qanchadir tiklanadi, maydonda birdamlik tuygʻusi paydo boʻladi. Baʼzan raqamlar orqasida futbolchining oʻziga xos hissiy yukini koʻrib qolish kerak — va bu yerda Qahramonovning yordamchi qoʻli kabi boʻladi, buni his qilish mumkin.

Neftchi afsonalari qaysi muhr bilan bosilgani uchun yillar oʻtib ham esdan chiqmaydi? O‘sha Qahramonovning qizil yoqasidagi qoʻli — bu jamoa yuragini o‘ziga tortadigan hamda kelgusiga shundaylik bilan qaraydigan maxsus „dori“ edi. VARbilag‘uvchining 25 o‘yinda 35 ta yoʻl qoʻymaganligi, keyingi 15 o‘yindan 12 tasida gʻalaba — bu raqamlar asosiy narsani yashirmaydi: Qahramonov oʻzining „birlik“ salomini qoʻllash vaqtini *oʻylab tanlagan* va uning har bir qoʻl koʻtarganida maʼnosi bor edi. 1992-yilgi o‘yinda yomgʻir ostida oʻtirgan muxlislarning ikki qoʻli koʻtarilganini esla — bittasi uning qizil yoqasini ushlab, ikkinchisi yoʻqotilganlarga. Bu yerda statistika oʻynamaydi, insoniy his-tuygʻu yuqori turadi! O‘sha yerda Qahramonovning qoʻli lotereya hisobidan koʻra, neftliklarning ichki chalgʻimasligini koʻrsatib berardi — „sizga ham boraman, birgalikda ekanmiz“ degani. Demak, uning harakati nafaqat imzo, balki *ruhning dalilidir*. Faqatgina sovuq raqamlar bilan emas, balki uning yordamga chiqarilgan qoʻli bilan Neftchi boʻladiganini his qilganlar!

Neftchi uchun Qahramonovning qoʻli — bu yoʻqotilganlarni koʻtarib chiqish, yolgʻiz qolganlarni qoʻlga olish va maydon oʻrtasida oʻzini his qilish imkoniyatidir. Buni 25 oʻyinda 35 yoʻl qoʻymaslik bilan bogʻlab oʻtirganlarning barchasi eʼtibordan chetda qolmoqda — raqamlar yaxshi, lekin ular jamoaning qiyin vaqtlardagi *tuyg‘usi*ni ifodalay olmaydi. Neftliklar sifatida biz buni oʻzimizda his qilganmiz: 1992-yildagi oʻyinni esla, yomgʻir ostidagi oʻyinga Qahramonovning qoʻli koʻtarilganda muxlislar qalbida gʻalabaga boʻlgan ishonch paydo boʻlganini koʻribgina qolmagan, balki oʻzlarini ham tinchlantirishgan. Oʻsha daqiqada uning qoʻli lotereya emas, u yurakka tegadigan alomat edi. O‘yin davomida yoʻqolgan toʻplar, so‘nggidan so‘nggi daqiqalar — barchasi shunda oʻz oʻrnini topardi, chunki Qahramonovning mavjudligi jamoaga „boramiz“ degan ishonchni berardi. Demak, nega uning qoʻli faqatgina salom yoki imzo boʻlmasin? Chunki u bir vaqtning oʻzida ikki tomonni yuzma-yuz keltiradi: jamoaning yuragiga quyoshdek nur sochar va uzoq kunlardagi qiyinchiliklarni yengib oʻtishda qoʻl uzatadi. Bu yerda raqamlar yolgʻon gapirmaydi, lekin shunday boʻlib qoladi — asosiy narsa esa uning harakati orqali oʻzini koʻrsatadigan ruhdir.