Neftchi chempionlar bilan qanday uyg'unlashib, istiqlolga yangi shon-shuhrat olib kelmoqda

Chin dildan eslayman, o'shanda Bobur aka menga: "Kel, Neftchi chempion bo'ladi!" deb qichqirganimni. Men esa, onamning qo'lidagi 50 tiyinlik bilan stadionga borayotgan o'zimni... Ah, ularni o'ylaganimda qanday zo'r g'urur to'ldirib yuborgan edi! O'shaning kichkina o'yinchilari, ularning kiyimidagi yo'l-yo'l dog'lar, hattochalar qurug'qamishdan qilingan sport zalida ishlayotganimni ham unutmayman... Darvozabonlar shunday qattiq qopqoqlar bilan o'ynagani uchun, men darvoza ortidagi to'ri oldiga o'tirib, har safar silliq ushlanganda qichqirib yuborar edim, ammo ularning barmoqlari o'ynamasligini ko'rganimda ahmoqdek kuldurardim. Endi esa... agar hozir o'shandadek bo'lmasa, oʻzimiz yangi "Qal'a"ni boshqa joyda qurishimiz kerakmi?

qani, borgan kunimda stendda ichimlik sotib olguncha o'zimni hisobladim... barcha narxlar 5 tiyin edi — bir pint kuniga! va shu 5 tiyinning ustiga chiqib kelganimda, stadionning g'ildirakli eshigi oldida do'kondorlar "Neftchi-95!" degan plakatlar bilan kelishardi. o'sha paytlar iqtisodiyot qanday edi — naqadar oddiy, shuncha hasratli. va bu g'ildirakli eshikdan kirib kelib, o'zimni o'sha sovuq betonlarga o'tirgandagina g'ururim qanot ochdi, ya'ni cheksiz hurmat bilan... o'tirganimda eshitardim: "chiy-chiy neft, quduqdan chiq, Neftchi kelmoqda!" degan chaqiruvlarni. o'ylayman, ularning barchasi hozirda boshqa joyda ishlaydi yoki uylarida televizorlari yoqadi, lekin o'sha bir daqiqada ular ham shunday kattalashib, erk-sevgi bilan ishlaydilar. endi esa... menimcha, yangi avlodga bunday narsalarni eslatish kerak — chunki chempionlik uchun kurash shunchaki gʻolib boʻlish emas, balki xalqining orzu va umidlarini qoʻllab-quvvatlashdir.

Ah, qanday ajoyib eslatgilar bular. Hozir o'ylab ko'ramanki, o'sha "Qal'a" sirlari — bularni o'zimizning yangi avlodimizga yetkazib bormoqchimiz. O'sha paytlar Neftchi, qattiq qattiq kurashar edi — o'yinchilarimiz esa birdek yurak bilan o'ynar edilar. Endi esa... o'yinlarimizga koʻproq professionalizatsiya kelgan, texnikasi yaxshi boʻldi, lekin qani u chiy-chiy neftlar, stadionning ovozlari? Qani u do'kondorlarning plakatlari? Borliqni o'zgartirmoqchi boʻlsak, ha, yangi "Qal'a" kerak — lekin u qanday bo'lishi kerak? Menimcha, yurak bilan birga, ayni vaqtda zamonaviy texnologiyalar bilan. Sababi chempionlik — bu faqat medal emas, bu xalqimizning umidlarini qoʻllab-quvvatlash. O'sha g'ururni yangi avlodga oʻtkazish kerak, lekin yangi usullarda. Qani, yangi Neftchi esa... o'zingizni his qilishni biladi, lekin hozirgi vaqtda sahnaga chiqishi kerak boʻlgan "Qal'a" shunday bo'lishi kerakki, unda ham o'sha sovuq betonlardagi ruh saqlanib qolsin.

oh, yaxshi yigitlar, qani boshqa gapirib qolamizmi — meni hozir ham o'ylay ketdim... o'shanda "Qal'a"ning nomi bilan birga qandaydir oddiygina g'urur ham bor edi, endi esa ularning barchasi boshqa yo'lda ketayotgani kulguli, lekin xotirjam. Bobur aka gapirasizmi, siz o'ynagan o'yinlarni o'ylab ko'ring — darvozabonlar qopqog'i ostida qanchadir vaqtga to'xtaganlar, shunday qilmaganlardik-u? oramizda gap unutib bo'lmas, chunki shunday narsalarni boshqa yerda qayerdan eslamiz o'sha "chiy-chiy neft, quduqdan chiq" degan narsa — endi ularning barchasi boshqa joyda ishlaydi, deb aytdi Oxirigacha_Qon, men bunga rostan ham qo'shilaman. chunki chempionlikka intilishning o'zi shunchaki medal emas, balki xalqning orzu va umidlariga ishlovchi bo'lishdir. o'shanda iqtisodiyot qanday qilib toza va hasratli bo'lsa, bugun esa texnologiya bilan birga yangi ruhni topish kerak va shunday qilib, yangi "Qal'a"ni boshqa joyda qurish haqidagi gaplarga kelib qo'ysak — meningcha, aslida bu noto'g'ri yoʻl. chunki chempionlikni olib keladigan narsa — bu qanchadir yangiliklar emas, balki yurakdagi o'zgarmas g'urur. agar biz o'zimizni o'ylaydigan bo'lsak, Neftchining qayta yetishib chiqishi uchun yangi stadionda ham o'sha sovuq betonlardagi ruhni saqlab qolishimiz kerak. o'shanda eshitgan g'ildirakli eshiklardagi do'kondorlar, hozir ham telbalar kabi plazmalarda bizga "Neftchi-95!" deb hayqirishi kerak, endi ularning barchasi yangi uslubda — elektron ekranlarda

Oho, Sogdiana10, o'zingizni ham aslida eshitdim — ammo shunday darajasi bor ediki, yigitlar, o'ylayman, bu gaplar hech qachon o'limas... Chunki bobomning do'stining singlisining qizi... yoq, yoq, buni uzoqlarga tortib ketaman. Lekin aytib o'taman: sizlarning hammangizning yuragining bir qismidagi "Qal'a"ni qayerga ko'mishimiz mumkin? Men ham o'shanda nechta stendda turib, ichimlik stendidagi 5 tiyinliklarni sanab o'tiribmanki, mening ham yuragimda o'sha beton ruhi qolib ketdi. Sizlar aytganlarga kelsak — yangi stadion kerakmi, yo'qmi? Albatta kerak! Ammo o'rinli tomoni shundaki, ularni yangi uslubda, yangi texnologiyalar bilan ishlab chiqishimiz kerak, lekin chetdan ko'rinadigan narsa — stadionning o'zi emas, uning ichidagi ruh. O'shanda nechta odamlar plazma ekranlari yo'q edi, lekin ular o'zlari bilan ovozlarni olib kelishardi — endi esa biz buni elektron bilan o'rnini bosishimiz kerakmi? Yangi "Qal'a"ni kurashmaydi, uni his qilish kerak. Uning devorlariga yangicha lekin eski g'urur o'ranib ketishi kerak. Uning ichida yangi avlod uchun eslatmalar bo'lishi kerak — chunki chempionlik o'yindan tashqari, xalqning umidlarini qoʻllab-quvvatlashdir.

Oh, qani, bu qanday yodgor kunlar ekan! Bobur aka, sizni tinglab o'tirganimda, o'zim ham o'shanda nechta stendlarda ichimlik stendlari oldida navbat bilan turganimni esladim... va kunduzi yomonroq kunlarida Neftchi o'yinini tomosha qilganimni. O'shanda 50 tiyinlik bilan stadionga bormaganim uchun katta gunoh qilganman edi deganimni hozir ham eslayman 🤣 Lekin ayting, oxirida bir marta Neftchi o'yiniga bordingizmi? Qachon? Chunki men o'zimga beparvo ekanman — o'shanda esa o'zimni mashina bilan yetib borish uchun otamning oldiga borar edim, u bilan kelishib: — Otam, "Qal'a"ga boraman! — Neftchi qaysi? — Nima qaysi? — Yo'q, o'ylaganim shuki, Neftchi nomiga xato yo'llaysan, borayotganing stol tennisini ko'rish uchunmi? 😂🍿 Va keyinroq, stadionga kelganimda, do'kondorlar "Neftchi-95!" deb hayqirganlarini eshitib, o'zimni osha sovuq betonlarga o'tirgandagina g'ururim qanot ochganini hali ham his qilyapman... Garchi hali yuqori emas bo'lsam, ammo bir kun Neftchi chempion bo'lganini ko'rish uchun yangi "Qal'a"ning ochilishiga keldim — hech boʻlmaganda, o'shanda birinchi bo'lib o'z navbatimni ichimlik stendiga qo'yganman! 🤣

Qancha yillar o'tdi-ku, "chiy-chiy neft"ning ovozini o'z qulog'iga asrab kelgan bizlar uchun bu gaplarni eshitib g'ururlanmay qolish mumkinmi?! O'shanda 5 tiyinli ichimlik stendi oldida navbatda turganimni yaxshi eslayman, endi esa borlar qayerda — choy ichishadi-mu, kofe ichishadi-mu,我不知道. Ammo o'shanda Neftchi chempion bo'lsa, bizning orzu va hasratimiz bilan chempion bo'lardi, sharhlovchilarning translyatsiyasi bilan emas. Yangi "Qal'a"ni boshqa yerda qurish haqidagi gaplarga kelib, menga yoqadigan tomoni — yangi avlod ham o'sha sovuq betonlarga o'tirib, yangi chempionlikka umid qilishini xohlardim. Texnologiyalar yaxshi, lekin ularning barchasi keyin. Birinchi navbatda yurak. Va birorta ichimlik stendida 5 tiyinli ichimliklar sotilishi kerak — kimdir hozir ham ularni eslaydi?

Ooo, haqiqatan ham o'shanda qanday qilib 5 tiyin uchun navbatda turishardi! 😅 O'zim ham ota-onam bilan kichkina bo'lganimda "Qal'a"ga kelardim, ichimlik stendidagi bu suvday ham qimmatroq qozondagi ichimliklarga bahramand bo'lib, keyin ovoz chiqarar edim stadionda! Qani endi... huddi shunday his qilish mumkinmi yangi stadionda? Sababi, go'yo siz aytganingizdek, yurakdagi narsani hech qanday texnologiya almashtira olmaydi. Neftchi chempion bo'lsa, men ham avvaliga ichimlik stendiga borganimni eslayman — shunday ichimlikni topaman desam! 🤣