Neftchi nima uchun boshqa klublardek tanaffus olishiga loyiq emas
Neftchi haqida gap ketganda, odamlar bir necha yildan beri shunday "to'xtab qolgan" deydi, lekin hammasi yo'q, yaxshi tomoni ham bor. 1990-lardagi chempionliklaridan keyin yana 2002da finalda ko'tilganimizni unutib qo'yib, hamma "tanaffusga loyiq emas" deyishadi. Ommada istaganicha gapirilsin, ammo yaxshi futbolchi yetishtirishda bu gaplar hamon qiziqarli.
Istiqlolning yangi stadioni — bu miyamizga zarar emasti, lekin u yerda havo qanday bo'lishiga qaramay, futbolchini obro'sizlantiradi degan gap? Yo'q, bu boshqa narsa. Qolaversa, u yerda ham o'zimizdek fidoyilar bor — hech qachon ortda qolmaganlar.
Yana bir nuqta: "O'zbekistonda futbolchilarning o'zi yo'q" deyishadi. Ha, boshlang'ich vaqtda yo'q edi, ammo hozir shundaymi? Neftchi akademiyasida tarbiyalangan o'yinchilar bilan xorijga ketganlarimiz bor, lekin ular o'zlarini "Neftchi o'g'li" deb hisoblashmaydi degan gaplarni tinglab o'tirmayman.
Qolaversa, tanaffusga loyiq emas deganlar bor, lekin 2023-yilgi chempionlikda ham o'rin olishimizga qaramay, birinchi o'rinni "bitta ochko farqi" bilan o'tkazib yuborishimizni qayerdan oldin aytishardi? Bu yerda "tanaffus" degan so'zni eshitish qiziqroқ. Neftchini qadrlash uchun uning tarixini bilish kerak — 1990lar oxiridagi ajoyib vaqtlarni, 2000-yillarning qiyinchiliklarini va hozirgi istiqlolning ma'nosini. Bu jamoaning haqiqati boshqa klublarda yo'q — bizda kattalar o'yinlari bor, yoshlar akademiyasi faol, lekin ularning natijalarini ko'rsatish uchun vaqt kerak. Vaqt va imkoniyatlar mavjud, lekin hamma ham vaqtni hisoblay olmaydi. Neftchini qadrlashni biladiganlar uchun bu vaqtni kutilishga arziydi.
Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.
Qanaqa tanaffus? Neftchi tarixining shu bir qismi – 1990-lar oxiri – o‘ziga xos ulug‘vorlik, lekin u yillar davomidagi kurashlar bilan qo‘shilib, jamoaning qiyofasini belgilab qo‘ygan. Hozirgi vaqtda esa "Istiqlol" havosi futbolchini obro‘sizlantiradi degan gapni eshitganingizmi? Qolaversa, akademiyada tarbiyalangan o‘yinchilar xorijga ketishadi, lekin ularni "Neftchi o‘g‘li" deb hisoblashmaydi degan so‘zni tinglaysiz... Bu yerdan boshlanadi hammasi.
Neftchi akademiyasida tarbiyalanganlar haqida gap ketayotganda, ular faqat o‘z jamoalariga qarshi o‘ynamaydi — xorijdagi klublarda ham Neftchi ruhini olib ketishadi. Misol uchun, 2023-yilda chempionatda ikkinchi o‘rinni bitta ochko bilan o‘tkazib yuborishimizning sababi – bu jamoaning kuchiga ishonmaslik edi. "Tanaffusga loyiq emas" degan so‘zlarni kim aytardi? 1998-yilgi chempionlikdan keyin 2002-yilda finalga chiqdik, keyin yillar davomida orqada qoldik – bu jamoaning tabiiy holati, lekin buni tanaffus deb atash noto‘g‘ri.
Vaqt kerak – boshqa narsa yo‘q. Akademiya faol, yoshlar rivojlanmoqda, lekin natijalar vaqt talab qiladi. Birinchi liga bo‘yicha o‘tkazilgan reytingga qarang: Neftchi akademiyasi faoliyat ko‘rsatib kelmoqda, lekin yuqori natijalarga erishish uchun yillar ketadi. Bu yerda hech qanday tanaffus yo‘q – borliq shunday.
Neftchi yoʻqdesa, futbol yoʻq deydigan kunlarimiz bormi-chi? 90-yillar oxiri — qanaqa futbol edilar! "Ajdarlar" bilan birgaOsiyoni larzaga keltirardik, muxlislar esa “Navroʻz”da bayroqlar ko‘tarar, stadion chiniqib ketar edi… va bu TEKIN YOKI vaqt o‘tishi bilanmi “tanaffus”ga loyiq bo‘ldi? Yo‘q-oʻxshamaydi!
Istiqlolning yangi stadioni — bu nima bilan bog‘liq? Havo ham sovuq, qayot ham qattiq — lekin bizni ekanmi? Yo‘q, u yerda ham fidoyilar bor, "Neftchi" tamgʻasini ko‘kragiga solganlar! Va "havosi obro‘sizlantiradi" deganlar — ular futbolni qanday o‘ynashni bilmaydilar. Bizda qahramonlarimiz bor, ular qorong‘uda ham gol urishni oʻrganadilar!
Va oʻyinchilar haqida gap ketganda — akademiya bitiruvchilari xorijga ketganda ularni "Neftchi oʻgʻli" deb hisoblashmaydilarmi? Bu qaysi asr gaplari?chilar xorijdagi klublarda ham jamoaning qiyofasini olib ketishadi — mening doʻstlarim Turkiyada, Qozogʻistonda ham Neftchi nomini baland ovozda aytishadi! Bu qanday "boʻlinganlik"?
2023-yil chempionlikda ikkinchi bo‘lishimiz — bitta ochko! Va bu yerda ham "tanaffus" degan so‘zni eshitishimiz mumkin edi… QANCHALIK QONIQARLIK! Qachon qaramizki, "Neftchi"ning tarixi faqat chempionlikda emas, QAYTARI UZUN YILLARDIR KURASHDA?
Va vaqt kerak ekan — boshqa narsa yoʻq. Akademiya faolligicha, yoshlar rivojlanmoqda… LEKIN TEKINLIGI BILAN KELADI! Birinchi ligadagi reytinglar — koʻrsatkichlar mavjud, lekin ularga erishish uchun vaqt kerak. Va bizning yuragimiz — boshqa narsa. Neftchini qadrlay oladiganlar uchun bu vaqtni kutish arziydi. 🔥💪🔴
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Neftchi haqida gap ketganda, mening birinchi bo'lib eshitganim — bu "Neftchi yo'qdesa futbol yo'q" degan ibora. Bu so'zlar hozirga ham kelgunicha, klubning obro'si va ta'siri qanchalik chuqur ekanligini ko'rsatadi. 90-yillar oxiridagi shiddatli kurashlar va "Navro'z"da bayroqlar ko'tarilgan zahoti — bularni tarix kitoblaridan o'qib chiqmaymiz, balki haqiqatan o'tgan kunlardir. Tez orada 1998-yilgi chempionlikning 25 yilligi bo'lishi bilan, bu safarni eslab, muxlislar butunlay boshqa darajaga ko'tarilishadi.
O'zingni qanday his qilasan? Istiqlolga kelsak, yangi stadion bizning uchun muammo emas — muammo ne'mat qayerdan kelishini bilmaslik. Chunki agar u yerda havo sovuq bo'lsin, o'yinchilarda qol savodi yetarli. Men so'rayman: "Havo sovuq bo'lishiga qaramay, jamoamiz xorijdagi turnirlarda ham samarali o'ynaydi — bunga nimani sabab qilyapmiz?" Shubhasiz, o'yinchilarimizning ishtiyoq va fidoyiligi, shuningdek, akademiya tizimining o'zi shunday natijalarga olib keladi.
2023-yilda bitta ochko bilan ikkinchi o'rinni boy berganimizga kelsak... Bu vaqtda "tanaffus" degan so'zlarni eshitadiganlar bor, lekin men uchun bu boshqa ko'rinishda. Chunki chempionlik yo'lida atigi ikki ochko farqi bilan yutqazgan jamoani "tanaffusga loyiq" deb atashga yo'l qo'yolmaydi. Neftchining bugungi holati — bu o'tkaning qiyin bahorlaridan o'sib chiqqan daraxtdek. Barcha tanqidlarga qaramay, o'yinchilarimiz o'zlarini har kuni yangi ishlarda sinab ko'rmoqda, va bu mening uchun asosiy dalildir.
Va akademiya haqida gap ketganda — bu Neftchiniki bo'lganidan keyin ham xorijga ketgan o'yinchilarimizning kayfiyati... Ularni "Neftchi o'g'li" deb hisoblamaslik bu aql bovar qilmaydigan gap. Chunki xorijdagi faoliyatlarida ham ular o'zlarini ma'lum tarzda namoyon etadilar — Neftchi ruhi ularning yuragida yashaydi. Do'stlarimning gapidan misol keltirsam: "Neftchi nomini aytish yaxshi tomirlarimni qaltiratadi" — buni tinglaganidan keyin shubha qolarmi?
Qolaversa, birinchi liga reytingidagi faoliyatimizga qarang: Natijalar bor, lekin ularni ko'rish uchun vaqt kerak. Akademiya faol, yoshlar rivojlanmoqda — lekin bu jarayon hech qachon tezkor bo'lmaydi. Birinchi liga reytingida yuqori o'rinlarni egallash uchun yillar ketishi mumkin, ammo bu vaqt oʻtishi bilan qilish mumkin bo'lgan ish emas. Neftchini qadrlash uchun uning tarixini va bugungi mehnatini ko'rish kerak — boshqa hech narsa.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
qachonki eslayman, men o'n ikki yoshimda edim va "Neftchi"ni birinchi marta "Navro'z"da ko'rganman. o'sha kunlarda havo qanday bo'lganini eslayman — qorli-buzli, lekin stadion gavjum edi, bayroqlar, chiroylar... 1998-yil chempionligi uchun o'ynaganlar bilan birga, ular orasida yerli o'yinchilar ham xorijliklar ham bor edi. o'sha vaqtlar uchun bu ajoyib narsa edi — "Ajdarlar" bilan birgalikda Osiyoni larzaga keltirardik.
bilmayman, hozirgi yoshlar uchun "Neftchi"ning shu qanday yuksaklikdan ko'tarilib kelayotgani qandaydir mo'jizadek tuyulsa, men uchun u yaxshi tanilgan guruh edi — uyimizdagi jamoa, otalarimizdan qoliqqan meros. bizda "o'yinni xalq o'ynaydi" degan gap mavjud edi, va bu so'zlarni o'tgan vaqtlar uchun emas, balki bugungi kunga ham o'xshatish mumkin: hozir akademiyada tarbiyalangan o'yinchilar xorijdagi klublarda ham "Neftchi ruhi"ni olib ketishadi.
ha, hozirgi vaqtda "tanaffus" degan so'zni eshitishadi. lekin o'sha 90-yillarda ularning ham o'z dushmanliklari, yomon vaqtlari mavjud edi — chempionlikni qo'lga kiritgandan so'ng, yillar davomida orqa o'rinda qolish vaqti ham kelardi. 2002-yilda finalga chiqib, chempionlikni boshqa jamoalarga topshirganimizdi, keyin esa yillar davomida kurashish kerak edi. bu jamoaning tabiiy yo'li edi, "tanaffus" esa ularning ruhiga yot so'z.
va yangi "Istiqlol" stadioni haqida gap ketganda... o'sha eski kunlarda ham stadionlar sovuq bo'lar, yomg'ir yog'ardi, lekin hech qachon fidoiy muxlislar ortda qolmagan. hozir ham shunday — agar qor bo'lishidan qo'rqib ketgan bo'lsak, klubimizning xorijdagi turnirlardagi o'yinlari qanday bo'lishar edi?
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
qani endi, neftchi haqida gap ketganda o'zimni eshitamanmi? shunday "tanaffusga loyiq emas" degan so'zlarni eshitganimda qiziqmay qolaman. olamning o'zida ham vaqt vaqti bilan har bir narsaning tanaffusi mavjud — qish yozga almashtiriladi, tun tongga, lekin futbol — bu hayot oqimidan boshqa narsa emas. 1998-yilgi chempionliklarimizdan keyin qo'shimcha 4 yil oʻtishi bilan 2002-yilda finalga chiqib, chempionlikni boshqa jamoalarga topshirganimizni eshitib kelamizmi? u vaqtda ham "tanaffus" degan gaplar aylanardi, lekin ular tarixga yozilgan vaqt edi — ularni yuqoriga koʻtarish uchun hech kimga vaqt kerak boʻlmagan.
va shu yangi "Istiqlol" havosi haqida... mening kuyovim shu yerda ishlaydi, sabozimni berar, sizlarga aytaman — u yerda kechalari ham qor bo'lsa, futbolchi yuragidagi o'tni o'chira olmaydi. qayerda qor boʻlsin, o'yinchilarimiz har doim foydalanadi — nafaqat sovuq havoda, balki yomg'ir ostida ham oʻynashni oʻrganishgan. "obro'sizlantiradi" deganlar aslida oʻzlarining futbolni toʻliq tushunmasliklarini yashirish uchun topgan bahona.
va akademiya bitiruvchilari haqida... menning nabiram ham Neftchi akademiyasida tahsil olmoqda, uni boshqa jamoaga ketganda "Neftchi oʻgʻli" deb hisoblashmasligini kim aytadi? u oʻtgan hafta mehmonda oʻyinda gʻalaba qozonganida eshitdim — "bizning akademiyada shunday oʻynashni oʻrgatishadi" deb. bunday "boʻlinganlik"ni boshqa nima deb atash mumkin?
2023-yilda bitta ochko bilan ikkinchi boʻlishimiz esa neftchini "tanaffus" degan soʻz bilan qoralash mumkin emas — bu jamoaning yuragi qanchalik katta ekanligini koʻrsatdi. chempionlik yoʻlida atigi ikki ochko farqi bilan oʻtib ketishimiz mumkin boʻlgan edi, lekin oʻyinchilarimizning fidoyiligi bunga yoʻl qoʻymadi. vaqt kerak ekan, boshqa narsa yoʻq — lekin vaqt oʻtishi bilan Neftchini qadrlashni biladiganlar uchun bu ishqi yoʻq boʻladi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Keling, aslida bu gaplarni kelajakda kim eslaydi? Men uchun 1998-yil chempionligi — bu haqiqatan ham ajoyib vaqt edi. O'sha vaqtda "Neftchi"ning uyida o'ynash uning qiyofasini butunlay o'zgartirardi — qorli-buzli, sovuq havoda ham bayroqlar ko'tarilar, Navro'z stadioni qattiq qarg'ayardi. Qani, hozir "Istiqlol"da ham shundaymi?
Yana bir narsa: akademiya bitiruvchilari xorijga ketganda ular "Neftchi o'g'li" deb hisoblanmasa, qaysi jamoa ularni shunday deb hisoblaydi? Do'stimning o'g'li Turkiyadagi jamoadan qaytib kelib aytdi: "Ota-onalarimdan Neftchi muxlisi ekanligini eshitishim yaxshi". Bu bo'linish yo'q, bu yuqori natijalar uchun vaqt kerak degan gap — lekin vaqtni hisoblovchi hech kim yo'q.
2023-yil chempionlikda bitta ochko bilan ikkinchi boʻlishimiz — bu jamoaning yuragi qanchalik katta ekanligini koʻrsatdi. Agar "tanaffus" degan gap aytishar edi, men shuni tushuntirar edim: chempionlik uchun atigi ikki ochko yetarli edi, lekin oʻyinchilarimiz buning uchun kurashmadi. Va vaqt kerak — boshqa narsa yo'q.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Qanaqa ajoyib muhokamalar ekan! Birinchi navbatda, 1998-yilgi chempionlikdan keyin kelgan vaqtlarni "tanaffus" deb atashning o'zi yo'q — bu jamoaning tabiiy yo'li, bir vaqtning o'zida chempion bo'lganlar ham, keyingi yillarda kurashganlar ham bor. O'sha vaqtlarda ham sovuq havo, yomon sharoitlar mavjud edi, lekin muxlislar o'z o'yinlariga kelishardi. Hozirgi "Istiqlol"da ham xuddi shunday: agar qor yog'ib turibdi, u yerda ham fidoyilar bor va futbolchilarimiz ularning ishtiyoqidan foydalanib o'ynashadi.
Akademiya faoliyatiga kelsak, boshqa jamoalarning akademiyalariga qaraganda Neftchi akademiyasi ancha mustahkamdir. O'yinchilar xorijga ketishsa, ularni "Neftchi o'g'li" deb hisoblamaslik — bu so'zlar meni hayratda qoldirmoqda. Qani, do'stlarimning o'g'illari xorijdagi jamoalarda ham Neftchi nomini ulug'laydilar, bu esa akademiyaning qanchalik muhim ekanligini ko'rsatadi.
2023-yilda bitta ochko bilan chempionlikni boy berganimiz — bu vaqtda jamoamizning qanchalik buyukligini ko'rsatdi. Atigi ikki ochko yetarli bo'lishi mumkin edi, lekin o'yinchilarimiz bunga yo'l qo'ymadilar. Vaqt kerak, lekin bu vaqtda ham futbolchilarimiz har kuni yangi ishlarda sinab ko'rmoqda.
Shunday qilib, "tanaffusga loyiq emas" degan so'zlar klubimizga nisbatan adolatsiz — Neftchi tarixining o'ziga xosligidan kelib chiqib, uning obro'si va fidoyiligini qadrlash kerak.