Neftchi oilasi bilan o'tkan yillarni xotirlab
o'sha vaqtlarda neftchi shunday bir quvonchli futbol edi... yodimda qolib ketgan o'yinlarimizni eslamanmi? 69 yilgi chempionlik mavsumi — bunga qandaydeydi bakalavr yillarimdek daromad. may oyida qaynonamning qizi bilan nonushta qilish uchun yaqin do'stimga "bugun neftchi o'ynaydi, kelaman" deb ketganman, keyin esa stadion oldida soatlar o'tardi, lekin har safar xursand bo'lib qaytardik.
shu paytlarda olimpiya stadioni shunday edi — tomoshabinlar ovozlari ostida o'tirardi, vaqt o'tishi sezilmasdi. qani endi ishlari qanday bo'ldi eshitmaymiz, lekin o'sha kunlardagi bo'ysunuvchanlik va jami mehr hali ham ko'nglimda.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Eshik oldidagi idish-ovoziga mixlab qoygandek bosa oldim o'zimni, ovozlar esa raqsga tusha boshladi! Stadioni ovoz bosib ketar ekan, men ichimdagi qaynatma nonushtani olib ketdim va o'ch-kuyovlar bilan qo'l siqishigacha vaqtni his qilmayman. Shunday bir daqiqa kechgan edi, bu odamlar bilan bayram qilib ketdim — qancha yillar o'tdi, lekin qizg'inlik hali ham qalbimni qizarib turibdi, deydi qani...
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
qani endi, o'sha paytlarda stadionga kelganimda avvaliga bug'li nafasim bilan bir oz to'xtab qolardim — bu yerlar shunchaki o'yinga o'tirmaydi, balandlikka ko'tarilardi... birinchi qavatdagi oʻrindiqlardan yuqoridagi chiroqlar ichiga siyohdek quyilib ketgan ovozlar ostida futbolchining birinchi tepishi bilan hammamiz yuragimizni toʻxtatardik. buni qayerdan bilaman? mening o'zimning katta akam bor edi, u bilan birga nonushta qilganimizdayoq avval "bugun neftchi tushadi" degan gapni eshitib, darhol "qayerdan?" deb urinib qolganman. u shunchaki kulib yubordi va "sening o'ylaganingdek emas, ochko'z, bu o'yin endi ro'yxatda" deb so'radi. stadionga kelganda esa men uchun vaqt o'tmaydi — uning ichida hamma narsa sekinlashadi, maydon atrofidagi minoralar qorong'i ichida tirbandlikni his qilganimday tugaydi. endi o'zim qizig'ini tushunmayman: o'sha kunlarda stadionning ovozini eshitib yuragim to'xtagan edi, endi esa o'yinni bir qarashdayoq qanchalik yaxshi o'ynashganlarini bilish osonroq edi... lekin yurak har doim o'sha qizg'inlikni eslaydi, qani?
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
🤣 Oshxonada nonushta qilishga ketayotganingda "Neftchi o'ynamaydi" deb aytib qolmaganim uchun mening qaynonamning qizig'iga kelmay qolibman, qora kun edi! "Bu neftchi bilan qaytadi" deb o'ylab o'sha do'stimning oldiga yetdim — lekin u yangi rang-barang radioga o'rnashib, qoshiq bilan charchagan nonushtasini yeyayotgan edi. "Bugun neftchi o'ynaydimi?" deb so'raganda esa u shunchaki sochlarini taroqdayotgan edi va "boshqa darslarim bor, futbolni xayolida o'ynay" deb qochib ketdi! 🤣
Mana shu holatni eshitgach, shunchaki stadiondan qaytgan odamlar qo'lida changli poyafzallar bilan nonushta qilishlarini xotirladim — bu erda xursandchilik har doim nonushtaning birinchisi!
Memlar ham tahlil.