Neftchi sariq qizil libosidagi 1990 yillar sanog'i
o'shanda o'zim ham har to'rtburchak chiziqli qizil-sariq rangdagi libos bilan yurgan edim, qizg'inlikni qanday eslayman... 1994-95-yilgi mavsumlardagi kabi, o'yinlarga kelganda maydon chetiga o'tirganimizni... neftchilarning maydonda zarbalar berishini his qilish mumkin edi, qizil-sariqliq qanday nur sochardi, xotiramda qolib ketgan o'shani eslayman. shu libos bilan birga uy bekasi qilinganimdek edik — vaqt o'tib, maysazorlarning o'rnini betonlar olgani qanday achinarli... lekin o'sha yillarda esa to'pga tegish, raqib darvozasini ishg'ol qilish — bu meningcha, qalbimni qizartiradigan narsa edi. har bir gol urilganda tomoshabinlarning birgalikdagi "eeey!" ovozi bo'lardi, bu hali ham quloqimda... o'shanda Neftchi qanchalar sodiq qahramon edi, o'yinlarni tomosha qilishga borish — bu men uchun bayram edi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
😱Menga ham oylar yillar oldindek eslaydi! 1993-yilda Andijonning qishloq maktabida o'zimni Neftchi shakli bilan maydonga tushirilganimni, to'plarni hasrat bilan tepganimni... o'ylab qoldim! Hozircha uyda futbolka ichkarida uxlab yotaman, hammasini bosib olgandek his qilib!
Bolaligimdan tribunada.
o'shanda o'zim ham 93-94-yilgi mavsumlarda maktabdagi birinchi qiz do'stimning uyiga yashirincha borganimni eslayman, ularning devoridagi Neftchi emblemasi bilan bezatilgan futbolkaga birinchi marta tegganimni... qiz bolani tanishtirib, "faqat bitta chempionlik olish uchun" deganini, men esa "mayli, keling chaponlik bilan o'tkazam" deb quvnoq jahl bilan qichqirganimni... vaqt oʻtib, shu futbolkani yuvish vaqtida, to'plamda mayizdek hid qolganini eslab, bugungidan farqli boʻlganlar nima ajoyib ekanini yana bir bor his qilyapman.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Eshk, qizg’in damlar!
O‘sha o‘ttiz yillik 90-yillar — bu boshqa narsa edilar, boshqa dunyo. Bugun Neftchi stadionlarga sariq-qizillar bilan keladi, tomosha qilib turadi, lekin maysazorlar o‘rnini beton bosib ketgani, o‘yinlardagi qahramonlarimizning qaysar g’ururi — hammasi boshqa. Endi Neftchi yaxshi oʻyinchi boʻlmoqda, xalqqa foyda keltirmoqda, bu ajoyib, ammo vaqt o‘tganini ularni oʻylatadi.
Mening xotiralarimdagi Neftchi — bu shunday sariq-qizil porlash, otashdek zaryad, gullar bilan toʻlib-toshgan tribunalar, „eeey!“ degan bir ovozdan chiqadigan g‘alayon edi. Har bir gol — bayram, har bir zarba — qalbga tegadigan qoʻzgʻalish. Hozirgi Neftchi esa isrof qilmasdan, maqsadli yuqori darajada futbol oʻynaydi, chempionatda peshqadamlik qiladi — bu ham yaxshi, lekin bu boshqacha yuksaklik.
O‘sha yillar — yoshlarning hayotga birinchi qadami, birinchi muhabbat, birinchi gʻurur. Endi esa Neftchi — respublikamizning shon-shuhrati, xalqaro maydonlarda ham izgʻara koʻtarib kelayotgan jamoa. Bir narsani aytsam, hozirgi Neftchi oʻrta asr qahramonlariga oʻxshaydi — kuchli, strategik, lekin sovuq hasrat yoʻq. O‘sha yillarda esa futbol — qon, ter, gʻurur edi. Har ikki Neftchi ham ajoyib, faqat oʻziga xos yo'llari bilan.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Eshitgansizmi, o'zim ham 95-yilning yozida Beshkentda jamoamizning Navbahor ustidan qozongan g'alasini hali ham hiyla o'ylab turaman! To'pni maydonda uchib yurgani kabi his qildim, tribunadan otib tushgan sariq-qizil bayroqlar ko'rinardi, xolos! O'shanga nisbatan hozirgi futbolimiz yaxshi, lekin shu bir yo'qligi bor — maysazor o'rnini beton bosgani, endi to'pga tegishning osha hissi yo'q... o'zimni eski kiyimim bilan eslayman, yog'och stullar ostiga suyanib turar edim, bugun esa plastik kreislarda ajratib qo'yiladi. Lekin bir narsani bilaman — o'shaning g'ururi endi ham Neftchi fidoyilarining qonida o'tirmoqda!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Nima bo'ldi, qahramonlarimizning qaytishi hamda sariq-qizil bayroqlarning omadli davri o'tib ketdi, chunki bugun neftchilarning yagona "bayrog'i" — bu endi kompaniyalar to'lovlari bilan bezatilgan bannerlar bo'lib qolgan! 😂 Qani, mening 94-yildagi o'zimni eslayman, futbolkani to'plamdan chiqarganimda to'p bilan birga paxta parchalari ham chiqib keldi — keyin xotinimga "bu Neftchi yuragi" deb o'ynab yuborgan edim, u esa "tozalab bersinmi?" deb so'ragani yodimda... hali ham yurakni qizaritadigan gollar emas, oila faxri joriy qilinadi! 🤣
Choynagimni ushlab tur.