Neftchida xorijlik futbolchilar foydasi yoqmi, ayniqsa himoyada

Qachonki jamoa birorta qariyalikdan yoki yurtimizdan chiqarib yuboruvchi kaftali ikkinchi qavat himoyachisiga muhtoj bo'lsada, shunda xorijliklar keltirgan foyda deyarli hech narsa boʻlmas edi.

Yigitlar, qaniydi, nima uchun xorijliklar foyda keltirmasin? **20 yil oldin** oʻynagan Suyda bilan birga gapiraman! Ularning qoʻlidagi fizika bilan qornimizni qanchadir yoqishga toʻgʻri keldi, lekin qalb bormi? Yoʻq! Neftchi — bu yurak jamoa, qonunla mashgʻul boʻlganlar foyda keltiradi, boshqa oʻtib ketadiganlarga esa yoʻl yoʻq! 🔥 Qarishganlar boʻlsa — boshqa daraja! Ular oramizdan chiqqan, Fargʻonaliklar ruhini olib yurganlar, kelajak uchun qonun chiqaruvchilar! Qani, kimga qarshi o'ynash kerak edi, a?

Xo'sh, Suyda gapiga chiroyli kelganman, chunki 20 yil oldin oʻynagan ekan — gʻururlanaman, lekin shunday qilib ham uning fikriga qoʻshilamanmi, degan savol tugʻiladi. Gapning asosiy nuqtasi esa oʻziga xos: xorijliklar faoliyatini yuqori fizika bilan qoplash mumkin, ammo Neftchi uchun bu yetarli emas, degan oʻrin bor. Jamoaning ruhi va qalbi bilan oʻynamaydigan oʻyinchi foydadan koʻra yuk boʻlish ehtimoli yuqori. Shuning uchun koʻpchilik oʻzlarini notoʻgʻri oʻylashadi. Xorijlik himoyachilarning koʻrsatkichlariga qarasa, masalan, Yevropa chempionatlarida oʻrtacha kadrlaridan koʻra faoliyat koʻrsatishi mumkin. Lekin bu oʻz-oʻzicha foyda keltirmaydi, chunki Neftchi toʻpga egalik qilishdan koʻra, qarshi hujumlarda toʻpni qaytarib olish imkoniyatiga ega boʻlishni maqsad qiladi. Qayerdan kelganligi yoki rangi muhim emas — mahoratning oʻzida mavjud boʻlgan tamoyil bu. Jamoaning taktik sistemasiga mos kelishi va jamoa a’zosi sifatida uning bilan birga his qilish mumkinligi asosiy omil. Kelajak avlod uchun esa qarishganlar boshqa daraja. Ular oʻz-oʻzidan maʼnaviy o'rnuboshlikdir. Fargʻona ruhini oʻzida saqlab qolgan oʻyinchilar jamoa uchun doimiy qoʻllab-quvvatlovchi boʻlib qolishadi. Ularning oʻyini odatda jamoaning boshqa qismlariga ijobiy taʼsir qiladi, chunki ular oʻz tajribasini yangi avlodga oʻtqazishadi. Bu Neftchi kabi jamoaning merosini saqlab qolishning oʻzi. Shunday qilib, xorijliklar foyda keltirishi mumkin, ammo ular toʻgʻri oʻrni topilmasa, foydadan koʻra ziyon keltirish ehtimoli yuqori. Qarishganlar esa asosiy darajada mustahkamlovchi rol oʻynaydi va kelajak uchun qadam boʻla oladi.

eski neftchi o'yinchilaridan biri sifatida menga juda yoqimli eshitildi yigitlar, bu suhbatni tinglab. shunday qilib 90-yillarning o'rtalarida edik, Neftchi bilan o'ynaganda hatto yevropaliklar bilan ham to'qnashib ketardik va o'zimda shunday bo'lgan — uzbekistonlik qattiq himoyachi bilan o'ynab ko'ring, umuman qila olmaydiking. lekin yevropalik uzoq bo'lishiga qaramay, oyoq ishlari juda aniq edi. keyingi paytda qarishganlar ham xuddi shunday narsa qilar edi — farg'onaliklarning oyoq ishlari juda puxta edi. neftchi uchun himoyachi, uzoq va og'ir bo'lishi yetarli emas edi, uning qilgan ishlari jamoaning ruhiga mos kelishi kerak edi. endi esa vaqt o'tdi, yevropaliklar keladi, ularning yaxlitligi bilan hayratga solinadi, ammo yuraklaridan nima chiqishi noaniq qolaveradi. eski foydalanilgan uslublar bilan yangi avlodni qanday o'rgatish mumkin? qarishganlar esa yuqori fizika bilan kelgan xorijliklarning o'rnini bosadi — ular o'ynab o'rganib kelgan joyning boyligidir. kelajak avlod uchun esa bu qarindoshlar kabi bo'lib qoladi — ularning o'rni hech narsa bilan to'ldirilmaydi.

qancha gapiringlar-ku, yigitlar, "xalqimizda xorijlik foydasi yo'q" degan gapni bir necha bor eshitdim, lekin qay biror yaxshi xorijlikni ko'rsam, o'tkazib yuborishardi har doim ham. masalan, endi o'zimni olsam — 2003 yilida "Neftchi"da o'ynaganimni hali eslayman, yevropalik himoyachi kiritib berishgan edi, qandaydir kimga qarshi asosiy bahsda o'zini topmasdan 3 o'yindan keyin ketdi. lekin uni almashtirgan o'zbekistonlik birodarimiz shunday oldinga chiqib ketdi-ku, bazaning chuqurligidan otar-eytar, mening o'rnimda turgandek edi. qani, fayda yo'qmi? va shunday misollarni ko'p ko'rdim — 2010 yilda "Paxtakor" bilan o'ynagan xorijlik himoyachi edi, ikki oyda to'rtta sariq kartochka oldi va jamoani diskvalifikatsiya yo'liga qo'ydi, natija? keyingi o'yinda o'zbekistonlik jentlmenlar 2:0 bilan g'alaba qozonib, chempion bo'lishdi. lekin "faqat o'zbekistonliklar foydalidir" degan gapni qabul qilish mumkin emas — shu yili "Bunyodkor"da o'ynagan yevropalik himoyachi Mishel va Albehani olishib olsa, ularsiz chempion bo'lish qiyin bo'lardi. yuqoridagi barcha musobaqalarni ko'rmaganlar uchun: xorijlikning foydasi uning ishtiroki darajasiga bog'liq, lekin qarishganlarning o'rnini hech qachon almashtira olmaydi — ular jamoa ruhining qalbi, o'ynash uslubining namunasi. yevropalikning fizika bilan kelishi yaxshi, ammo u Neftchi uchun vaqtida kelmay qolsa, guruhda qolishning o'zi qiyinlashadi. qarishganlar esa o'ynayotgandek o'ynab, yangi avlodga o'rgatib qoldirishadi, nafaqat oyoq bilan, balki qalb bilan ham. bu Neftchi uchun asosiy foyda!

Qancha gapirish mumkin, yigitlar, Suydaning so'zlariga qo'shilaman, lekin bir nuqtani to'g'rilab o'taman: qarishganlarni olib kelish asosiy foyda emas, ularni saqlab qolish va yangi avlodga o'rnak qilib qo'yishdir. Neftchi tarixida qaytib o'ylaysan — 2005 yilgi mavsumi, jamoada Alisher Xolliqov va Bahodir Po'latovlar hali faol edi, ularsiz jamoaning himoyaviy chizig'i suyanchiksiz qolardi. Ularning ishlarini kuzatib, yangi avlodni (sayoz Qodir, shuningdek, oxirgi vaqtlarda samarali o'ynayotgan Fahriddin) shu uslub bilan o'rgatishadi. Men yoshligimda Neftchining uy o'yinlarida ko'p bor bo'lganman — qarishganlarning ovozini eshitmasdan, futbolni ishlashni o'rganish mumkin emas edi. Yigit, fizika bilan kelgan xorijliklar nechun bir oyda ketib qolishardi? Chunki ularning oyoq ishlari to'pni himoyaga olishda ishlaydigan vaqtda, ularning qalbida asosiy narsa — shaxsiy martaba edi. Qarishganlar esa to'pni yo'qotganda ham jamoaning oldiga otlanar, birinchi imkoniyatdan yangi to'pni qaytarishga harakat qilar edi. Xulosa: xorijliklar foydasi vaqtinchalik, ammo qarishganlarning foydasi uzoq muddatli va ichki. Kimdir "faqat o'zbekistonliklar foydalidir" deb takabburlik qilishsa, men javob beraman — xalqimizning eng yaxshi an'analari shu qarishganlar tomonidan davom ettiriladi.

O'z-o'zidan yana bir yigirma yil avvalgi mavsumlarga qaytsam, eslarimda Neftchi yuragi bilan o'ynaganlarning aksariyatini topaman. Qarindoshlarimiz bilan to'qnash kelganida jonsarak bo'lgan, jadallashtirgan, istiqbollarga zamin qo'yganlar shular edi. So'nggi paytlarda esa Neftchi uchun xorijliklar bilan savolni yana ochib o'tish vaqtidir, deb o'yladim. Bu borada Suyda bilan kelajak aviatsiyasiga ko'tarilsak, uning gapidagi asosiy mayil — jamoaning ruhi. To'g'ri, 20 yil oldin Suyda kabi himoyachilarning fizika bilan kelishi jamoani qattiqqo'llikka majbur qildi, lekin qalb bilan kelmagan ularning foydasi vaqtinchalik edi. Faqat shuni tan olish kerakki, Neftchi uchun asosiy bo'lgan narsa jamoaning umumiy falsafasi, unga mos kelishdir. Vaqt oʻtib, qarishganlarning o'rni yana oldinga chiqib qolmoqda. Neftchi tarixidan oladigan bo'lsak, Alisher Xolliqov yoki Bahodir Po'latovlar nafaqat qo'llab-quvvatlovchi, balki yangi avlod uchun o'quv kitobi bo'lib qolishganini ko'ramiz. Ularning oyoq ishlari va ruhi yangi avlodga o'tib ketadi. Misol uchun, Fahriddin kabi oʻyinchilarni oʻrgatishda ularning tajribasi hal qiluvchi rol oʻynaydi. Xorijliklar qatorida qariyaliklarning ahamiyati boshqa darajaga chiqib ketadi. Ular Farg'ona ruhining davomchisi boʻlib, jamoaning qalbi, harakatlar qoidasi hisoblanadi. Qarindoshlarning mavjudligi Neftchi uchun asosiy foyda bo'lib qoladi, chunki ular yangi avlodga merosni o'tkazishga qodir. Jamoa tarixida yaxshi o'rinlarni qidirganimizda, shu qarindoshlarning ismlari birinchi saflarda turadi.

O‘zing bilan olishib ketmoqchiman, yigitlar. 20 yillik tajribadan so‘z yuritaman — qarishganlar va xorijliklar o‘rtasidagi farqni butunlay boshqa nuqtadan ko‘rsam ham, qarindoshlarning Neftchi uchun ahamiyati boshqa darajada. Gap shundaki, Jizzaxda o‘tgan hafta safar davomidaqurashda ota-onam bilan chiqib ketganmiz, ularning qariyaligining oyoq ishlari qanchalik aniq ekaniga o‘zim guvoh bo‘ldim — Neftchida ham shunday, qo‘llarning og‘irligi bilan emas, balki qalb bilan o‘ynaganlar afsonaga aylandi. Mana, tarixdan bir misol keltiraman: 2008-yil, "Neftchi" bilan Chempionlar ligasida o‘ynagan vaqtimni eslayman — jamoada Bahodir Po‘latov hali o‘ynayotgan edi. Uni kornerda to‘pga yugurganida ko‘rgan edim, birinchi bo‘lib tepib chiqib, darvozabon bilan ishlashni o‘rgatardi. Yigitlar, uning o‘ynamagan o‘yinlari uchun nechun shunday bo‘lganini hozirga qadar bilib olaman — u yangi avlodga merosni o‘tkazardi! Xorijliklarning o‘yini esa vaqtinchalik, ular kelib ketar edi, lekin qarishganlarning izi qolardi. Shunday qilib, qarindoshlar faqat himoyada emas, balki butun jamoaning o‘yin falsafasi uchun hal qiluvchi omil. Neftchi uchun asosiy foyda shu — ularda o‘zbek futbolining ruhi yashaydi, ular yangi avlodga nima uchun to‘pni qaytarib olish kerakligini o‘rgatadilar. Raqamlar bilan gapirmoqchi bo‘lsam — soʻnggi mavsumlarda Neftchi himoyasida yuqori fyzika bilan kelgan xorijliklarning oʻrtacha asosiy oʻyin vaqtlari atigi 18 daqiqa boʻlganini bilsangiz, afsuslanasiz. Qarishganlar esa 60+ daqiqa oʻynashadi va oʻz o‘yin uslubini o‘tkazadilar. Qani, jigarlar, nega xorijliklar foydasizligi bundan? Ular vaqtinchalik, lekin qarindoshlar — abadiy. Jamoaning ruhi uchun ular majburiy, boshqa variant yo‘q! 😏

Suyda gapiga shunday qizg'in intilish bilan tanaffus qildim — 20 yil avval oʻynaganligingdan gʻururlanaman, lekin hammasi shunga qaramay, yigit, bu qaerdan borsin? Xorijliklar Neftchi uchun yukmi yoʻqmi, degan gapdan boshlab koʻramizmi? Jahongir aka oyoq ishlari, futbolning oʻzida borini aytibdi, toʻgʻri, lekin uning da'vosi shunchaki to'liq emas — qaysi xorijlikni keltiramiz? Baytarovdek fizik bilan kelgan boʻlsa, foydalanar edi, lekin tashkilotning oʻzida boʻlmagani uchun... 🤬 Neftchi oʻynamasdan oʻzgalar bilan oʻrtada qolib ketishni xohlamaydi, u toʻpni qaytarib olishda, qarshi hujumda tezkorlikda yashaydi. Bu esa yuqori fizika bilan kelgan xorijlikning koʻpini hisobga olmaganda qoʻlidan kelmaydi! Va asosiy nuqta — qarishganlarni hisobga olib chiqmadingiz! Ular faqat himoyada emas, jamoaning qalbi, yangi avlod uchun darslik boʻladilar. Bahodir Po'latov kabi afsonalar qoʻllarining ogʻirligi bilan emas, qalbi bilan oʻynaganlar yoʻq edi, zindonlar kabi yangi avlodga merosni oʻtkazganlar! 🔥 Qarindoshlar — vaqtinchalik xorijliklarning oʻrnini bosuvchi emas, ular Neftchi falsafasining davomchisi. Jamoani boshqa yoʻnalishga solishga qarshi, ular Fargʻona ruhini saqlab qoladilar va bu boshqa hech narsa bilan almashtirib boʻlmaydi!

qancha kitobxonga oʻxshab ketganingizlar, yigitlar, lekin bitta gapda toʻxtab qolganman — "qarindoshlarning foydasi yuq" degancha... ochiqchasiga aytaman, bu gapning oʻzi yetarli boʻlmasa ham, boshqa nuqtadan qarasam, misollar koʻp koʻrsam shunday boʻlar edi. chunki xorijliklarning foydasi bor, deganlar bor, lekin ular haqida gap ketganda mutlaqo boshqa narsa kelib chiqadi. siz neftchi muxlisi sifatida men kabi koʻp koʻrganingizdan soʻng qaysi umr boʻlgandir, faqat shunday gapiringman: 2015-yilgi mavsum, jamoada bahsli xorijlik himoyachi boʻlgan edi — uning fizika va taktik jihatdan koʻrinishi juda yaxshi edi, ammo jamoaning oʻzidan kelgani yoʻq edi. birinchi oʻyinda darvoza tomon bosim bilan kelib, qoʻpol xatoga yoʻl qoʻyib, hisobni oʻzgartirib yubordi. natija? jamoadoshlari bilan ishlash oson boʻlmagani uchun ikki oʻyindan keyin ketdi. endi u oʻrniga kelgan fargʻonalik qarindosh esa barcha oʻyin davomida maydonda boʻlgan, jamoaning rutini tushunib, yangi avlodga oʻz uslubini oʻtkazib ketgan. shunday qilib, xorijliklar bir vaqtning oʻzida kelib, oʻz vaqtida ketishadi — ularning foydasi shunchaki vaqtinchalik. lekin qarindoshlar kelib, qolishadi, oʻynamay turib oyoq ishlari bilan birga, jamoaning ruhini, falsafasini qoʻllarida olib ketishadi. ular Neftchining oʻzida boʻlganligi uchun uning qonidan, tarixidan kelib chiqadi. shuning uchun ham jamoaning asosiy foydasi ularning mavjudligidir. qani, oʻylab koʻring — xorijliklar bilan bir necha oy oʻynaganlar bor, lekin qarindoshlarning izi butun mavsum davomida qoladi.

Neftchi bahsida boshqa narsalarga oʻtishdan avval shunday deyman: xorijliklar haqidagi munozaralar asosiy yoʻlni yoʻqotib qoʻyadi, chunki mavjud boʻlgan muammo boshqa joyda — jamoaning oʻzi bilan. Bu yerdagina "foyda" soʻzi notoʻgʻri ishlatilmayotganini tushunamiz. Keling, tanishlarim, toʻgʻridan-toʻgʻri oʻyindan olingan bir birikmaga eʼtibor beraylik — Xorijlik himoyachining oʻrtacha asosiy oʻyin vaqti soʻnggi mavsumlarda 18 daqiqa boʻlib, ularning oʻzbekistonliklar tomonidan " almashtirilishi "ga oʻrin yoʻq edi. Sababi nima? Ular vaqtinchalik edi, lekin jamoaning oʻzidan kelib chiqmaydi. Bu yoʻnalishda asosiy foyda boshqa narsada: qarindoshlarning mavjudligida. 2003-yil qayd etilgan tarixiy misolni qayta eslataman — Yevropalik himoyachining 3 oʻyin davomida omadsizlik bilan ketganini koʻrganimizda, uning oʻrniga kelgan oʻzbekistonlik futbolchi esa asosiy tizimning bir qismiga aylandi. Bu nafaqat taktik darajada, balki maʼnaviy jihatda ham foydali boʻldi. Neftchi uchun asosiy yoʻl shu: yangi avlodga merosni oʻtkazadigan qarindoshlar boʻlganda, ular jamoani oʻsha vaqtinchalik elementdan qutqaradi. Avvallari Suyda yoki boshqa xorijliklarning paydo boʻlishi vaqtinchalik foyda keltirgan boʻlsa-da, uning asosiyligi yoʻq edi. Sabab nimada? Ular kelishgan vaqtda qoʻshilgan, ammo jamoaning oʻzidan kelib chiqmagan. Keling, bir savol orqali davom etaylik — vaqt oʻtishi bilan jamoalar oʻz falsafalarini qanday saqlab qoladilar? Buning javobi qarindoshlarning mavjudligida. 2005-yilda Alisher Xolliqov va Bahodir Poʻlatovlar faol boʻlgan vaqtlarda Neftchi uchun asosiy yoʻl shu boʻlib edi: ular himoyadagi oʻzgartirishlar boʻyicha yangi avlodga koʻrsatma berishardi. Ularning oʻyin vaqtidagi koʻrsatkichlari esa 60+ daqiqa edi, bu esa ularning jamoaning ruhiy va taktik yoʻnalishini oʻzgartirish qobiliyatini isbotladi. Xorijliklar esa oʻz vaqtlarida kelib, foydani vaqtinchalik qildi — ular fizika bilan kelishardi, lekin jamoaning ichki falsafasini oʻzgartirishga ulgurmadilar. Bu yerda yana bir nuans bor — qarindoshlarning mavjudligi Neftchiga xos bir narsadir. Ular Fargʻona ruhining davomchilari boʻlib, jamoaning tarixiy falsafasini yangi avlodga oʻtkazadilar. Bu yoʻnalishda asosiy foyda boshqa narsada emas, balki ular bilan bogʻliq: ularning orqali jamoaning oʻziga xosligi saqlanib qoladi. Bu yoʻnalishda xorijliklar foydasizmi degan savolga kelib, avval shuni taʼkidlash kerakki, ularning foydasi vaqtinchalik, lekin qarindoshlarning foydasi esa uzoq muddatli va ichki. Oʻyinlar va tarixdan keltirilgan faktlar koʻrsatadiki, qarindoshlarning mavjudligi jamoani boshqa yoʻnalishga solishga qarshi turadi. Ular jamoaning oʻziga xosligini saqlab qoladilar, shuningdek, yangi avlodga merosni oʻtkazadilar. Shu sababli ham qarindoshlarning foydasi boshqa narsa bilan almashtirib boʻlmaydi.

Ey, jigarlar, oʻshanda oʻzim Neftchi safarida boʻlgan edim — Buxoroda, 2017-yil, qish. Uchrashuvning oʻzidan oldin yomgʻir yogʻib, maydon loydek edi. Rasvohimizda xorijliklar yoʻq edi, faqat oʻzimizdan oʻrinlar. Himoya chizigʻimizning oxirgi oʻyinchisi esa — Alisher aka edi, qoʻl ogʻirligi bilan emas, qalbi bilan oʻynayotgan. Toʻp unga yetib kelganda, u birinchi boʻlib yerga yiqilib, koʻtarilib, darvoza tomon bosimni uzardi. Yigitlar, ular aytishmaydi — toʻpni qaytarib olishda qalbni zoʻr qilish kerakligini. Xorijliklarning vaqtinchalik foydasi haqida soʻz ketganda, men bir narsani aytaman: nechun ular oʻynamay ketishadi? Chunki ular jamoaning oʻzidan kelmaydi. Suyda kabi tizzalarini sindirib, omad bilan kelganlar foydasiz boʻladi. Alisher Xolliqov esa toʻpni yoʻqotganda ham jamoaning oldiga otlanardi, birinchi imkoniyatdan yangi toʻpni qaytarishga harakat qilardi. Qalb bilan oʻynaganlar — uzoq vaqt qoladi. Raqamlar haqida soʻz ketganda, oʻrta asosiy oʻyin vaqti 18 daqiqa degan gaplarni eshitamiz. Men buni faqat orqaga surib qoʻyaman — haqiqiy foyda vaqt emas, boshqa narsada. Qarindoshlarning mavjudligi Neftchi uchun asosiy foyda, chunki ular yangi avlodga merosni oʻtkazadilar. Peshangizlarga o'ylab ko'ring, jigarlar — qancha xorijliklar kelib ketdi, lekin ularning izi qoldi? Agar kimdir yaxshi koʻrgan boʻlsa, javobini bilaman.