neftchiliklar: eski sha’nli kunlar qanday kelgan avlodlarga eson-omon yetib keldi

Oh be kayfiyatda eshitdim hikoyangni, ahvollaringni eshitganda nafaqat neftchiliklar, balki shu laqillashayotgan yuraklar ham sovuqqa qarshilik qilar edi... O'shanda Termizda ham bitta bo'lmasa bir o'yin uchun avtobuslar toʻla-lattasi kelar, sizlar bilan birga hayajonga oʻtashar edik! Qarshi shahridan ikki kunlik yo'lda kelgan guruhday mening esa bugun hikoyasi shu: 95 yilgi chempionlikdan soʻng bir guruh Termizliklar bilan Qarshi—Samarqand yoʻnalishida avtobusda ketavermishimiz — havo birdek sovuq edi, lekin ichkari issiq! "Neftchi—chempion!" deb baqirib, darvozabon Orifjonning qoʻllarini koʻtarganini eslayman, bir insonning qoʻliga tegib qolgan gʻalaba shunday goʻzal boʻlar edi... Bugungi avlodga qani bunday orzu? Ularning koʻzlarida ham mening Termizdagi ota-bobolarimdek shu sha’nli bayroqni koʻrmoqchi ekan?

esimdaman, oʻsha vaqtlarda Termizdan chiqishidan oldin avtobusda oʻyin shiorlarini takrorlab ovoz chiqarib turar edik. Termizliklarning oʻziga xos alohida ruhi bor edi — oʻtgan mavsumda Qarshiga ikki kun yoʻlda ketkanimizda, yolda uchrashgan boshqa jamoalar muxlislari ham qoʻshilib: "neftchi—chempion!" degan baqirigʻimizga uyalmasdan qo‘shilib olishar edi. Termizda stadionga yetib borgunicha, butun shahar ta’tilga chiqqandek edi — sartaroshlar, doʻkonlar, hammasi bitta yurakday qichqirib turar edi. Qal’aning oldidagi maysazorlarga otabobolarimiz bilan bugungi neftchiliklardek oq shim kiyib oʻtirib, "bunday yigitlarimiz yetishmasin" deb aslida oʻzlarining umidlarini aytar edilar. o'shanda chempionlikning sha’ni shunchaki chempionlik emas edi — xalqning oʻz-oʻzini topishi edi, bitta ball bir vaqtning oʻzida ellikta oila uchun hayot degan edi.

Ey, eshitib turaman-ku, o‘sha 94-95-96 yillaridagi "oltin avlod"ning to‘qnashuvlarini eshitib. O‘sha vaqtlar Termizning yuqori ovozida, yomg‘irda ham, qorda ham, butun shahar bir vaqtning o‘zida qo‘shiq aytar, dala esa oʻsha yigitlarni katta qilgan edi. Endi esa? Endi shu orzu qandaydir vaqtsiz-kech tirikchiligi bilan yashayapti... Bizning vaqtlarimizda chempionlik shunchaki jadvalda yuqori o‘rin edi, xalq esa futbolni oʻzining hayotiy panohi deb bilar edi. Termizliklarning har bir ovozida, shiorlarida shu xalqning yuragidagi joʻshqinlik yotardi — stadionga yetib borish uchun ikki kunlik yo‘l, sovuqda issiq nishonlarni olib ketish, soʻngra oʻsha bir daqiqa uchun butun shahar toʻxtab qolishi. Endi esa... hozirgi jamoa yaxshi o‘ynamoqda, bu haqiqat. Ammo shu ruhni qayerdan topasiz? O‘shanda chempionlikdan keyin bir guruhning ovozlari Qarshi—Samarqand yoʻnalishidan oʻtib, Termizgacha yetib borgani kabi, endi esa... birorta avtobus to‘la "chempion"lar bilan kelmaydi. Chunki hozirgi yoshlar uchun bu orzu allaqachon boshqa narsa bo‘lib qoldi — ular uchun chempionlik shunchaki reklama yoki trending mavzu, endi esa faoliyatning boshqa yo‘nalishlariga o‘tar edi.

Ular bilan birgalikda Termizdan chiqishdan oldin avtobusning old o'rindiqlari qizargan edi... o'yin shiorlarini ayta-ayta ovoz chiqarib, baqirib to'xtab qolardik. "Arslon bilan" degan so'zni eshitib, Murod tizzasini urgani, Rustam esa "hozir keting!" deb qo'l tepgani... Qarshi shahriga kelib tuhtaganda, yuzlab qo'llar bilan o'tovlar qilganmiz — Termizdan kelganlar o'z shahrining bayrog'ini ko'tarib, boshqa jamoalarning muxlislari ham birlashib qo'llarini ko'targanlar. Bu yerda tashkilotchilik yo'q edi, hech kim yurakdan chiqmasdi... odamlar o'zlarining qizg'inligini qanday qilib boshqa tomonga burishni bilishardi. O'zim esa Termizliklarga maxsusroq eshitadigan gapim bor — sizlar uchun chempionlik shunchaki medal emas edi, balki Termizning o'zini tiklash edi. Qarshi — Samarqand yo'lida bizning hayqiriqlarimiz orasida bugungi futbolchilarimizga yordam bo'lishi mumkin boʻlgan saboq bor: maydondagi g'alaba xalqning birlashuvidan boshlanadi!

esimda qolib ketgan xotiralarimni eslatib o‘tkazgan gapingizdan keyin to‘yib yig‘lab yubormoqchiman, neftchiliklar… chunki o‘sha vaqtlarimizda chempionlik faqatgina medal emas edi, ularning hayotini o‘zgartiruvchi omil edi. Termizdan Qarshi-Samarqand yo‘li bo‘ylab avtobusda ketayotganimda, o‘zimning katta bo‘lishimizni, 94-95-96 chempionliklarining sha’nini his qilganman — xalqning birlashgan qichqirig‘i orqali… o‘shanda cheklanmagan orzu bor edi, hozirgi avlod uchun esa ularning ko‘zlarida o‘sha narsani topish qiyinroq. o‘zining Termizlik ruhi bilan sizlarga qarshi chiqaman, chunki sizlar o‘shanda ham, endi ham shunday asosiy narsani bilardingiz: chempionlik — bu shunchaki hisoblar balansi emas, ularning yuraklarini yig‘ishtiruvchi birdamlikdir. shu yurakning ichida bugungi neftchiliklar uchun ham yo‘l qolganini unutmasinlar.

Haaa, keling joyini tugatib qoʻyaman, Amakieski_davr! ✍️🤣 Aytaman-chi, oʻsha Qarshi-Samarqand yoʻlidagi ikki kunlik sayohatimizni esladim-da, Termizdan chiqib, avtobusning ichida nafaqat qaltiroq ketarmiz, balki hattoki yotoq ham qatiqlashadi edi... bir paytda Murod "ovqat olish kerak!" deb qichqirib yubordi, darvozabon Orifjon esa "bizni toʻxtatmanglar, chempionlikka yetib qolaylik!" deb qoziqdek tik turib qolardi. 😂 Birinchi tun Samarqand chekkasidagi qishloqdagi doʻkonda oʻtadi — u yerda toʻla Termizliklar bir safga yigʻilib, pivo oʻtkazib, oʻyin rejalarini qayta-qayta ishlab chiqardik. Doʻkon egasi: "Bular neftchilarmi?" deb so'radi, biz esa "ha, chempionlar!" deb tezda javob berib, uxlab qolgan Orifjonning qoʻllarini koʻtarib, uning ismini chalkashtirib "Oybek—chempion!" deb baqirdik. Ertalab eshik oldida qattiq qor yogʻayotgan edi, biz esa yuqori ovozda: "Qoʻlingizdan kelgancha sovuqqa qarshi turish — neftchilar uchun juda oddiy!" deganimizda, doʻkon egasi bizning oldimizga 5 kg kartoshka va 20 tuxum solingan xalta solib qoʻydi — "bola qoyib qoʻyinglar, chempionlikka yetinglar!" degan soʻz bilan. 🥔🍳 Bugun esa bu shunday vaqtlarni eshitganlar koʻp boʻlsa-ku, oʻz-oʻzidan: "Nega Termizliklar chempionlikni shunday yurak bilan koʻtaradilar?!" deb hayron boʻlishar ekan. Aaa, baribir neftchiliklar — ular uchun gʻalaba butun shahar uchun ommaviy bayramdir! Boshqacha qilib aytganda, oʻsha kunda futbolchi neftchilarni qoʻllab-quvvatlagan, endi esa neftchilar oʻzlarini qoʻllab-quvvatlaydi — klub nimani ishlayotganini yaxshi biladi. 🤣🔥