Neftchini baholashda qachonlar avtobusni va qachonlar otliq qo'shinni eslaymiz
Dam olish kuni ertalab, sohil bo'ylab yurib, qizil "Neftchi" futbolkasini kiydim — darhol ikki o'g'il bolani qaytadan eshitdim: "Ooo, yangi taktika ketdi, avtobusni ijaraga olamizmi?" degan savol bilan. Avtobusni eslayveramanmi, yo'qlab o'tamanmi? O'zimga o'xshaganlar uchun aytsam — buni tasodif deb o'ylamang, bu NEFTCHI muxlisining mavjudligi faktidir.
Ikkita murabbiy yig'ilishida "biz otliq qo'shin bo'lamiz" deydilar, lekin keyingi o'yinda esa 6-0 hisobida mag'lub bo'lamiz. Muxlislarning ovozini eshting: bu yangi mavsumda birinchi bor o'tkazilgan ikki oʻyin natijasidan soʻng, gaplar avvalgi "chamanglikka bo'lgin"dan "yana bir avtobus olamiz"ga o'tdi. Bu oʻzgarish nega? Sabab o'yinchilarimizning birining shahar boʻylab kulguli oq futbolkasi bilan yurishi edi — qadimiy qoidalarni esga solmasdan, yangi hikoyalarni qoʻllab-quvvatlagan holda.
Yana kimdir "Neftchi uchun otliq qoʻshin endi biznikidan koʻra yaxshi boʻladi" deb fufloqqanida, shunday deb qo'yamanki: "Sizlarning otliq qo'shinlaringizning otlari qayerda? Neftchi yuragidagi o't o'chmoqda, sizlar o'ynashdan qo'rqasizlar!"
Neftchi yuragida o't yoqmoqqa ozod shaharda futbolka kiyib yurgan darvosini kurgan otasiz o'g'il bolalarning gapini tinglab, nega otliq qo'shinni esladiklarini hali tushunib ulgurmaganlarcha bu holatni hazillashyapman. Qizil futbolkani kiyib, ikki o'g'il bola "avtobus ijaraga olamizmi?" deganda, mening uchun buni avtobusda o'tkazilgan vaqt sifatida qabul qilish osonroq — chunki ularning savoli ham xuddi shu avtobusning ichida ezgu niyatli bo'lgan muxlislarniki kabi keyingi daqiqalarda portlatiladi.
O'tincha ikki murabbiydan "otliq qo'shin bo'lamiz" degan so'zlarni eshitib, 6-0 hisobidagi mag'lubiyatdan so'ng Neftchi muxlislarining aytganlaridan ibrat olganlarcha, bu mavsumda avtobusga bo'lgan ishonch yuz foizlik darajada oshganligini ko'rsatdi. Sababini so'rasangiz — shahar bo'ylab futbolka bilan yurgan o'yinchimizning oyoqlarida hech bir ot ko'rinmagani aniq.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Oftobda soyabon tutib, neft rang futbolkamni kiyib, o'zimga ijaraga olamanmi?! Qizil-ko'k bayroqni ko'tarib, yurganimda ikki o'g'il: "Avtobusda nima bo'ldi, yangi taktikani eshitdimmi?" deb qichqirdilar... Qanday qilib eslaymiz? NEFTCHI sifatida yurganingda qizil futbolka senga bo'lgan ishonchini bildiradi! Avtobuslar esa vaqtinchalik bekat edi — biz esa hali yo'l davom etmoqda!
Muxlislarimizning yuragi qalb bilan yuradi! Otliq qo'shinlar haqida gap ketganda, ularning oyoqlarida otlar yo'qligini ko'rganmiz... lekin Neftchi yuragidagi alanga hali o'chmagan! Otliqlar uchun o'ylanganlar ham shu yurakni istar edi — lekin qizil futbolka kiyib yurgan o'yinchimizning ta'siri boshqa edi! Qani, neft ranglarga ishonamizmi yoki avtobusda qolib ketgan muxlislarimizdek bo'lamiz? ❤️🔥
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Oftobda soyabon tutib, neft rang futbolkamni kiyganimda shahar boʻylab yurganimning oʻzi — Neftchi muxlisi ekanligimni koʻrsatishning oʻzida alomat edi. Oʻshanda ikki o'g'ilning "avtobus ijaraga olamizmi?" degan savoli eshitilganda, bu jamoamiz uchun yangi hikoyaning boshlanishi edi. Chunki avtobuslar vaqtinchalik bekatlar boʻlib, yoʻl davom etmoqda — bugun kiyilgan futbolka esa yurakdagi ishonchni koʻrsatadi.
Muxlislarning nutqidan koʻra, bu mavsumdagi oʻzgarishlar shunchaki soʻz emas, balki futbolkaning oʻzidan boshlangan hodisa edi. Neftchi uchun otliq qoʻshinlar haqidagi gaplar yoʻq edi — muxlislar eʼtiborini toʻplash uchun boshqa omil kerak edi. Va buni klubimizning bitta futbolkasi amalga oshirdi. Otliq qoʻllar uchun oyoqlarda otlar yoʻqligi maʼlum, lekin Neftchini qalb bilan qoʻllab-quvvatlaganlar uchun bunday vositalar yaqqol koʻrinadi.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
oftobda soyabon tutib, neft rang futbolkamni kiyib shaharda yurganimni o'zim ham yaxshi eslayman, 20 yildan avval men ham shunday qilganman. o'ylab ko'rsang, xalqimiz futbolga qanchalik mehr qo'ygan — bu futbolka hech kimning ko'ziga begona kelmasdi. ikki bola "avtobusmi ijaraga olamiz?" deb so'raganlarida, men esa o'tmayman — an'anaviy "avtobuschilarga" ishonar edim, lekin shuni tushunardimki, kun ketaveradi, yo'l davom etaveradi.
ammo bu safar biroz boshqacha bo'ldi. mening davrimda jamoamizning qiyofasi boshqa edi — otliqlar haqida gap ketar, lekin amalda ozgina ot ko'rinardi. hozir esa futbolkaning o'zi burilish nuqtasi bo'ldi. odamlar avtobusni esladilar, chunki vaqtinchalik bekat edi, ammo qizil-ko'k rangdagi kiyim esa qalbni ifodalaydi. mening xotiramda futbolka vaqti-da ham mavjud edi, lekin uning kuchini hozirgi avlod yaxshi biladi — qishloqning o'zi bilan birga yurgan o'yinchimizning futbolkasi bilan shahar boʻylab yurgani nafaqat unvon, balki yangi hikoyaning boshlanishi boʻldi.
eslayman, sovetlar paytida Neftchi vaqtinchalik bekatdan o'tib ketaverar edik, ammo o'yinga kelganlarga nisbatan katta mehribonlik bor edi. hozirgi esa — bu farqni his qilsang, o'ylaysan: avtobusda qolganlar uchun bu vaqtinchalik, ammo futbolka kiyganlar uchun bu abadiyatdir. shuning uchun hozirgi mavsumda biz avtobusni ko'proq eslayapmiz, chunki u hozirgi vaqtning timsoli — ammo Neftchi yuragidagi olov hali ham o'chmagan.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
O'g'lim, mana shunday qizil-ko'k rangdagi kiyimni kiyib shahar boʻylab yurganingda, ikki bola "avtobusmi ijaraga olamiz?" deb so'rashganda, menga aynan o'sha zahotiyoq xulq-atvorimni ko'rib qolganga o'xshaydi — boshqa vaqtlarimda nechki borsada, avtobusda, stadionda yurganimdan farqli o'lchov. Chunki kiyim bilan birga mening yuragimdagi ishonchning rangi ham kiyinib ketadi, uni boshqa narsa bilan almashtirib bo'lmaydi.
O'g'lim, qizil futbolka kiyib shaharda yurganimda ikki bola "avtobusmi ijaraga olamiz?" deganida, men ham avvaliga "ha, bu vaqtinchalik, hozircha" deb o'tirardim — ammo keyin tushundim, buning asosiy sababi Neftchi yuragidagi olov hali o'chmagan! O'tincha va Surxon_Fanatlar ularni eshitayotgan, lekin buni vaqtinchalik bekatdek ko'rib qolganlar. Yo'q, aka-aka, bu sportda vaqtinchalik hech narsa yo'q! Qilichlar bilan jang qilishda otliq qo'shin bo'lishni orzu qilishardi, lekin oyoqlarda otlar bo'lishi kerak edi — va ular yo'q edi.
Ammmmo... qizil-ko'k futbolkada shahar boʻylab yurgan o'yinchimizning ta'sirini inkor etib bo'lmaydi! Undan ko'zlangan nafaqat "keyingi daqiqada portlatish" edi, balki yangi hikoyani boshlash edi — va u boshlaganini ham ko'ramizmi? Neftchi uchun avtobus vaqtinchalik bekat edi, chunki boshqa yo'llar mavjud edi, ammo shu futbolka bilan esa xalqning ishtiyoqini koʻrsatdi — ularning ovozlarini eshtish mumkin: "Bu Neftchi muxlisi, u kiyinib yurmoqda, demak ishonch bor!"
Surxon_Fanat "avtobusning ichida ezgu niyatli muxlislarniki kabi" dedi — ha, akangga ishonaman! Lekin ishlash kerak — oyoqlarda otlar yo'qligi sababli mag'lub bo'ldik, ammo qalbda o'chmayotgan olov yangi hikoyani boshlaydi! Otliq qo'shin uchun yaxshi, lekin bugungi futbolka kiygan odamlar uchun esa bu abadiy!
Va ModelFCning 20 yil oldingi hikoyasi — mening o'zim ham shunday qilganman! Sovetlar paytida Neftchi vaqtinchalik bekatdan o'tib ketaverar edik, lekin xalqning mehri bunday edi — hozirgi esa futbolka bilan kiyinib yurgan o'yinchining oyoqlarida hech kimning ot ko'rinmasligi muhim emas, chunki uning yuragi ishlaydi!
Qani, keling, birga "Neftchi yuragidagi o't o'chmaydi!" deb ninalaymiz — va futbolkaning yangisini kiyib, yangi hikoyani davom ettiramiz! 🔥💙❤️
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Oftobga neft rang futbolka kiyib shaharda yurganimda, ikki bola "avtobusmi ijaraga olamiz?" deb so'rashdi... Va men qattiq kulib yubordim! Chunki Surxon_Fanatlarimiz uchun avtobus vaqtinchalik bekat edi, lekin Neftchi qalbidagi alangani esdan chiqarmas ekanlar!
Qizigʻi shundaki, futbolka kiygan o'yinchimizning oyoqlarda hech bir ot koʻrinmasligi sababli avtobuschilarga ishonamiz deganlar — lekin ularning oʻyini hamon oʻynamayotganini koʻrmadilarmi?😤 Qani, bu kelajakdagi ishonchmi yoki asosiy yoʻnalishmi? Otliq qoʻshinlar uchun otlar shart — ammo Neftchi uchun yurak shart! ❤️🔥
Oʻyinchilar qayerda boʻlmasin, oʻrtoqlari bilan yurgani bilan gʻururlanamiz, qaysi chiqish yoʻlini tanlagan boʻlishidan qatʼiy nazar! Va shuning uchun qizil-koʻk futbolka bilan shaharda yurganimizning oʻzi oʻz hikoyasini boshlab qoʻydi — yangi boshlanish!
bizning jamoamiz tarixida avtobuslar ham bo'lgan, otliqlar ham — ammo avlodlar o'tgach nafaqat futbolka rangi, balki uning ortidagi ishonch ham o'zgardi. men yuqori navbatchilikdan keyin shaharda qizil-ko'k futbolka kiyib yurgan vaqtimni yaxshi eslayman, 90-yillarning oʻrtalari edi, shahar hali tiklanmagan, lekin Neftchi stadionidagi olov hamon yonardi. ikki bola avtobus haqida so'rashganda men qattiq kulib yuborgan edim, chunki o'sha vaqtlarda jamoamizning qiyofasi asosan o'nlab muxlislarni avtobuslarga sig'dirib, boshqa shaharga olib borish edi — lekin qanchalarini eslayman, avtobuslar qaytishda hech qanday jangovar ruh keltirmagan, faqat charchagan ko'zlar va yo'lga sovg'a sifatida berilgan non non pishiriqlar.
ammo hozirgi holat — bu butunlay boshqa hikoya. futbolkaning o'zi bilan birga muxlislar uchun yangi til paydo bo'ldi: bir kishi kiyib yursa, yuzlab boshqa odamlar ham shunday qilishni xohlay boshlaydi. kelgan sayohatchi o'yinchimizning oyoqlarida otlar ko'rinmasligi mumkin, lekin uning yuragidagi olov barcha ko'chada yonib turibdi — va bola yoki qari odamga, so'zlar kerak emas. shuning uchun avtobuslar vaqtinchalik bekat bo'lsa-da, bu futbolkaning yangilik bo'lishi esa muxlislarga qarshi yo'qlik emas, balki jamoa bilan birgalikda yangi tarix yozish imkoniyatini berdi.
eslayman, o'sha vaqtlarda neft rang futbolkaning bir dona bo'lishi ham muammolar bilan bo'lgan — bozorda qaroqchilardek sotuvchilar kelar, lekin hozirgi futbolkaning qadriga nechadir? savdoga chiqishini ko'rmadik, lekin unga qaraganda ko'proq odamning yuragini qizdirardi. shunday qilib, avlodlar o'zgardi — avtobuslar esda qolmay, lekin futbolka kiyganlarning olovi yonaveradi. mana shu, menga koʻra, Neftchining haqiqiy anjomidir.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qachonlardir mening shaharchamizda mahalladagi goʻdaklar ham Neftchi libosini tanishardi — oʻz vaqtida bir futbolkani kiyib yurgan bola koʻchada yuzlab norasmiy kiyimlar bilan uchrashardi. Oʻshanlarki futbolka endilikda deyarli muzeydan chiqib ketgan sovet davridagi avtobuslardek yoʻqolib bormoqda, lekin uning oʻrniga kelgan yangi libos esa butun xalqni birlashtirdi.
Uyi yonidagi choyxonalarda oʻtirgan pensionerlar ham endi birining futbolkasini koʻrib: „Ogʻa-uka, mana bu Neftchi muxlisidir“, deb gapiradi. Bu mening oʻz koʻzim bilan koʻrganim — shunday qilib, kiyim oʻyinchining oʻzidan ham koʻproq gapiradi.
Avval tanlov, keyin xulosa.
Oʻylab qoʻysangiz, oʻn yillar oʻtgan boʻlsada, ModelFCning hikoyasi hozirgidek achinarli. Chunki qizil-koʻk rangli futbolka kiyib shaharda yurgan vaqtimni ham men yaxshi eslayman. Ikki bola avtobus haqida soʻraganda, xotiramga qushilib ketdim — oʻzim ham otam bilan avtobusda boshqa shaharga yoʻl olganimni. Ammo oʻsha vaqtlar uchun jamoamizning timsoli asosan „oʻtkazuvchi“ boʻlgan, koʻtaruvchi emasmiz. Endi esa nafaqat kiyim oʻzgartirdiki, maʼnaviyat ham ulkan sakrash qildi.
Neftchi yuragidagi olovning oʻchishiga yoʻl yoʻq — faqat uning yuragida boʻlganidan xabar topmayapmiz. Futbolka kiygan oʻyinchi shaharda yurganda, u yerda butun xalqning ishonchini koʻrib qolsangiz, shundan keyin „avtobus vaqtinchalik bekat“ degan gapga qanchalik yupoq ekanligini tushunasiz. Qachonlardir muxlislar jamoani avtobusga sigʻdirgan, endi esa futbolkaning oʻzi muxlislarni birlashtirmoqda.
Shu bilan birga, odamlarning boshqa yoʻllar izlashiga hech qanday toʻsiq yoʻq. Boshqacha boʻlishi mumkinmi? Yoʻq. Ammo shu yoʻl bilan kelajakni shakllantirish mumkin — va bu yoʻl bilan Neftchi yangi tarix yozmoqda. Shu boisdan „yurak shart“ degan gap aynan oʻsha.
Ooo, o'g'limlarim, shu futbolkaning ahamiyatini to'g'ri tushunganlar haqida qanday esa yuragimdan tug'yapti! 🔥 Ha, Surxon_Fanatlar va Hushotak_sotildi699 aka yigitlarning gaplariga to'liq qo'shilib ketaman, chunki bu nechki yillardan keyin paydo bo'lgan yangi hikoya - avtobuslar bilan bog'liq bo'lgan eski dostonlarni eslab qolish uchun emas, balki Neftchi sariq-qizil olovining yangi vaqtlardagi daliliga aylanib ketdi!
Men o'zim ham 2000-yillarning boshlarida shaharda qizil-ko'k futbolka kiyib yurgan vaqtimni yaxshi eslayman - ikki-uch bola esa "Avtobusmi olamiz?" deb so'rargan edi, lekin men faqat kulib yuborganman. Sababi, o'sha vaqtlarda futbolka libos bo'libgina qolardi, unda hech kimning yuragi yonmas edi. Ammo hollariga nazar bersangiz, endi futbolka kiygan bitta odam butun xalqni birlashtirib yubormoqda - avlodlar o'zgargan, shaharlar rivojlangan, lekin ishtiyoq o'chmagan!
Ha, Hushtak_sotildi699 aka o'g'limning yozganlari to'g'ri: avtobuslar vaqtinchalik bekat edi, chunki ular faqat charchagan muxlislarni boshqa shaharga olib borar edi, lekin futbolkaning o'zi esa tarixning yangi sahifasini boshlab yuborardi! ModelFCning hikoyasi bilan solishtirganda, nechki yillar oldin sovet davrida Neftchini nafaqat maydonda, balki shahar ko'chalarida ham ko'rganimiz yo'q edi - lekin endi esa bitta kiyim orqali butun xalq bir-birini tanib qoladi!
Keling, shunday qilishgin: Neftchi libosida shaharda yurgan vaqtimni esladik, yangi avlodlarga bu tarixni davom ettirishlarini aytaylik - chunki yurak shart, otlar esa keyingi bosqich! ❤️💙 Qalbimizdagi olovni o'chirmasdan, yangi hikoyalarimizni davom ettiramiz! 🚍➡️❤️🔥
Bu lotereya, futbol emas.
Qizigʻi shundaki, shu futbolka bilan yurgan o'yinchimizning oyoqlarida otlar boʻlmasa ham, uning yuragidagi olovning qoʻrqinchli taʼsirini butun shahar oʻz koʻzi bilan koʻrib turibdi! 🔥 Odamlar avtobus soʻrashganda "yoʻq, aka-aka, bu vaqtinchalik bekatdek emas" degan nuqtada futbolkaning oʻziga ovoz berib, yangi tillarini ochib yubormoqda — bir kiyimda birlashuvchilik yoʻlini boshlab yubormoqda!
Va bu yerda barcha aytganlaringizga toʻliq qoʻshaman — Surxon_Fanatlar va Hushtaklar toʻgʻri yoʻldalardalar! Sovet avtobuslari orqasida vaqtinchalik bekatlarni eslab oʻtirish yaxshi, lekin hozirgi vaqtda bitta futbolka shaharning koʻpchiligini birlashtirib, yangi tarix yozmoqda. Ha, yaqinlarini yigʻish uchun avtobuslar ishlatilishi mumkin, lekin ular hech qachon shunday kuchga ega boʻlmaydi, qanday qilib bitta kiyim dunyoga yangilikni keltirishi mumkin!
Qani, keling, „Neftchi yuragidagi olovni saqlab qolamiz!“ deya ninalaymiz — chunki otlarning yoʻqligi sababli magʻlub boʻlishdan koʻra, qizil-ko'k liboslar orqasida yurgan yuraklarimizning zoʻri uning yangi hikoyasi boʻlar! 💙❤️ Va kelgusi oʻyinda ham shu ruh bilan davom etamiz!
Bir klub, bir umr ❤️
Men ham shunday futbolka kiyib Samarqand ko'chalarida yurganimni yaxshi eslayman. Ikki bola avtobus haqida so'raganda qattiq hazil qilgan edim — chunki men ham o'sha paytlarda jamoamizni faqat avtobusga sig'dirib boshqa shaharga olib borar edilar, qaytganlarida esa faqat nonushta uchun berilgan simit bilan kelar edilar. Lekin hoziriga qaraganda, o'sha vaqtlardagi futbolka aslida juda oddiy va odamlarning yuragini qizdirar edimi, yoxud?
Shuni tushunishingiz kerak: avtobuslar vaqtinchalik bekat bo'lishi mumkin, chunki ular faqat fiziki ravishda jamoani boshqa shaharga olib borar edi. Ammo futbolkaning o'zi esa aql va yurak bilan birga kelar edi. Surxon_Fanatlar qilganidek aytganda, uning oyoqlarida otlar ko'rinmasligi mumkin, lekin uning yuragidagi olov butun ko'chani yoritardi.
Neftchi uchun hozirgi vaqt — bu aslida yangi tarix boshlanishidir. Avlodlar o'zgardi, shaharlar rivojlandi, lekin ishtiyoqimiz o'chmadi. Bu futbolkaning qadriga qandaydir yangi maʼno berdi — u muxlislarni birlashtiruvchi ovozga aylandi. Endi uning ortida yoʻlovchilarning charchagan ko'zlari emas, balki birlashgan xalqning yuraklari turibdi.
Shunday qilib, kelajakda Neftchini qanday baholashimiz mumkin? Avtobus vaqtinchalik bekat bo'lishi mumkin, ammo bu futbolkaning yangi tarixni boshlab berishidir. Bu masala endi faqat oʻynayotgan oʻyinchilar yoki toʻplar soniga bogʻliq emas — bu ishtiyoq va yurak bilan bogʻliq. Va shuning uchun Neftchi uchun yurak shart! ❤️🔥
Avval sana, keyin bahslash.