Nega Bernabeuda yuragimizda o'ynaganlarning hammasi g'alaba bo'ladi
o'shanda men birinchi marta bernabeuga kelgan edim — o'n to'rt yoshimda edim, otam bilan. avtobusdan tushib qaramay, sen darrov bilasan: bu yerda issiqlik bor, chunki ularning qoshlaridan oqib tushayotgan teri suvini his qilish mumkin. tomoshabinlar orasidagi gap-savol, qichqiriqlar, jurnallar savdosi... lekin shu qatorlarning orasida bir odamning qoshi ostidan ko'z yoshlarinig sirg'alib ketayotganini ko'rganman. to'g'ri, u real muxlis edi, lekin uning ko'zlarida o'sha kecha g'alaba qozona olmasligimiz uchun umidsizlik ko'ringan. keyinchalik bilib oldim — u ispaniyalik.
keyinroq shu stadionning boshqa burchaklarida vaqt o'tkazdim. o'ng qanotdagi oq-soqollar guruhi har bir o'yinda o'zlarining "¡Vamos, blancos!" ovozini minglab odamlar bilan birgalikda urib chiqarishardi. aytmoqchimanki, ular uchun bu cherkovga borishdan ham muhimroq edi. va bu barcha narsaning markazida — shuningdek, qattiq ahmoqlikda —Bernabeuning o'zi yotardi.
esimda... 98-yilda zidenga qarshi o'ynaganimizni eslayman. ularning boshlig'i zidane bo'lsa-da, maydonning o'rtasida to'pga birinchi bo'lib yetib boruvchi ikki erkak: sanchez va moyaning oyoq harakati hali ham esimda. ularning qattiqqo'lligi, masofani qisqa vaqt ichida yopib olishlari... ba'zida chempionlikni shunday narsa hal qiladi.
va keyinroqlar... 2014-yilda g'arbiy standdagi o'rindiqlardagi qizning qichqirig'i hali qulog'imda. 2017-yilda kroosning 35 metrdan kiritgan zarbasi — barcha tanaffus vaqtida ovoz chiqarib raqib darvozasini ko'targanlar. va bu baribir ularning g'alaba qilish istagi bilan bog'liq emasmi? meni eshit: ular musobaqalarda yuragilarini qo'yganlar, va shuning uchun ham g'alabalar ularning bo'lishi kerak bo'lgan in'om edi.
bunday narsalarni eslayotganimdan menga g'amginlik yuqmaydi — aksincha. bu bizning klubimizning tarixiy xotirasini tuzishdir.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Oh, men uning yonida edim, maydonning orqasidagi go‘chaksiz joyda, 2000-yilda Raykardning goli uchun peshqadamlik qilgan paytlarim... qiziquvchan bola edi men, onam bilan kelgan edim birinchi marta. Ularning qaychi o‘ynashini ko‘rganimda yuragim portlab ketdi — bunda nimadir sehr bor edi. Ovozlar, shamollar aralashib ketgan ustunlik hissi... qoshlarimning teri ostiga qochib ketgan dumaloq tomchilarni hali ham his qila olaman. To‘g‘ri, Real o‘sha kuni durang o‘ynadi, ammo mening ichimdagi g‘alaba mening edi!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Bugun ham Bernabéu boʻylab yurganimda, oʻsha yoshligimdek qulogʻimga Realning bosimli oʻyinlari uchun sigʻmaguncha, qarshilar darvozasini talon-toroj qilgan paytlarning shovqinlari keladi. bir marta oktyabr oylarining sovuq kechasida, yuqoridagi baland ovozli oʻrindiqlardan birida qolib, pastki qavatdagi derazalar orqali Guti-ning uzoqdan toʻpga oʻrnatgan zarbasini kuzatdim — oqshomda maydon ob-havosi nimaga olib kelishi mumkinligini oʻzimda his qildim. maydon oʻz qoʻllarini yoygan edi, derazalar orqali koʻrinib turgan tomoshabinlar esa, bir qadam olinib boʻlmaydigan uzoqlikdayoq, terining ichidagi isitgan tomchilarni his qilishardi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Qani endi, men ham shunday bir kuni esimga kelib qolgan narsa bor — 2002-yilda Alaba bilan birinchi marta Bernabeuga kelgan edim, o'g'il bola 12 yoshda edi. O'quvchining birida futbolkasi yo'q edi, shuning uchun u Realning libosini kiygan edi va juda darrov xursand bo'lib qochib ketdi. Uni o'zimdek his qildim, Real muxlisi bo'lishni unutib, ota sifatida, o'zimning maydonimda ekanligimni his qildim. Ammo keyin o'shanda Real ajoyib g'alaba qozondi, Mbiendo va Saviolar bilan — qizig'i shu, o'quvchining otasi "Bu qanday mashina ekan, mening o'g'lim endi uni hech qachon qora ko'llarda kiymaydi!" deb oyoq ostiga olishni boshladi. Men o'yladim: "Akam, hammasi yaxshi, sizning o'g'lingiz allaqachon stadionning g'ishtlarini ko'targan, uning qoshi ostidan ko'z yoshlar oqib tushdi — bu ham g'alabadir, chunki u birinchi marta maydonni his qildi!" Va haqiqatdan, o'shandan keyin bola har doim bir xil libosda uyga qaytardi... lekin endi unda Alaba nomi bilan boshqa raqam bor edi. 😂🍿
Memlar ham tahlil.