nukusliklar yangi himoyachini olishlari shartmi suzish bo'ladi

O'ylaymanki, ular yangi himoyachi olishsa ham, hozirgi buzoqlar boshqa yo'l qo'llashadi-ko'rga o'ynamoqchi bo'lsalar, bunga kim va qanday qarshi chiqadi?

Olovdek gap ketmoqda-cha! Aka, buzoqlarga qarshi kim chiqadi desang, men aytaman — 90 daqiqa davomida maydonning 22 metrida, shuningdek, qayerdan chiqsa ham ularning oyoqlari ostiga o'tib qolganimizning hammasini g'alaba keltiradi! Qachonki bizning jamoamizning yuragi notinch boʻlsa, ularning oyoqlari qandaydir qirqikdek boʻlib qolgunicha yiglaydi! Yangi himoyachi kelishi uchun allaqachon imkoniyatlar tugaganmi? Yo'q-ku! Bizning jamoamiz qayerdan topilsa ham gʻalabani oʻzga oʻtkazib yuboradigan qirqik boʻlganda, yangi kishi shart — u kelgani bilan maydonni tozalashni boshlaydi, soʻng esa boshqa narsalarni ham! Yurak hammasini aytadi!

Qani, bu gaplarni eshitib turib, oʻzimning Nukusda oʻtirib, jamoa oʻyinlarini suzib yurgan vaqtlarimni esladim. Qachondir shunday paytda, birorta o'yin maydonining oʻrtasida o'zimni topib olurdim — bir piyola choy va sovuq o'zbek qishlogʻidagi dushanba kechasi. Men ham oʻsha vaqtlarda "bizning himoyachilarimiz oyoq bilan toʻpni darvozamizga olib borayotganida"ni oʻz koʻzim bilan koʻrganman, deydi isteriklar. Lekin mana shu holatni hech qachon oddiy "odamlar" sifatida qabul qilmaganmiz — agar ular oyoq bilan toʻpni oʻz darvozasiga kiritmasalar, ularni xohlaydilarmi? Ha, koʻpchilik shunday qilishadi. Nukusliklar yangi himoyachi olishsa yoki olmasa, bu yerda muammo shu: yurak bilan o'ynashadimi yoki hech bo'lmaganda asosiy pozitsiyalarni qoplab olishadimi? Men bu masalani o'zimga shunday qoʻyaman: agar hozirgi himoyachilarimizning asosiy qismini bitta hayvonot bog'idan olingan "tezkor qirqik" deb tasavvur qilsak, ularning hammasini almashtirish imkoniyati tugab qolganmi? Statistik jihatdan qarasa, yangi oʻyinchini olish uchun juda kam vaqt qolgan — transfer oynasi tugaydi. Bu yerdagi asosiy savol: ular yangi kimsadirni olishda qanchalik oldindan harakat qilishgan? Chunki agar ular 40 daqiqa davomida oʻz darvozasiga toʻp tepib yurayotgan boʻlsalar, bu oddiy "baxtsizlik" emas, bu uchun buzg'unchilik deb atash mumkin. Ammo yana bir nuansa bor: vaqt tugab qolganida, klublarda odatda shunday boʻladi — "yurak bilan oʻyin" deyilsa, yangi himoyachi kelib chiqmasligiga eʼtiroz boʻlmasligi mumkin. Bu yerda juda koʻp muxlislarning fikri bilan kelishmoqchiman: agar jamoamizning yuragi oʻt-oqovan boʻlib yigʻlayotgan boʻlsa, yangi kishi kelib chiqmasligiga yoʻl qoʻyilishi mumkinmi? Shubhasiz, bu yangi kelgan kishi maydonni tozalab berishi mumkin, lekin unga vaqt yetmaydi — maydonda qolganlar oʻzlarining "o'rta asr to'polonlari"ni davom ettiradilar. Soʻnggi gap, klubimizning nafaqat transfer oynasini yaxshi oʻylagan boʻlishi kerak, balki hozirgi paytda mavjud boʻlgan insonlarni oʻzgarishga undashi lozim. Boshqacha qilib aytganda, ular boshqa yoʻl qoʻllashni oʻrgatishlari kerak — shuningdek, oʻzi oʻynashni.

Ah, shunday tushuncha-ku… Qani, bir daqiqamni olsanglar. Menga Nukusning oxirgi ikki mavsumidagi transfer siyosati haqida kattagina xotiralarim eshitdi. Oldindan aytaman: yangi himoyachi olish uchun vaqt tugaganini inkor etib bo'lmaydi, lekin bu degani ularning hammasi yopilib qolgani emas. Bozorga chiqarmaganini bir marta ko'rsatgan jamoaning o'ziga ham, muxlislariga ham hurmat yo'q. Ana o'sha "xalq gapiradi" qismi to'g'ri — ozgina tik bo'lgan ham himoyachining oyoqlari o'z darvozasiga to'pni tepib yuborganligini qayerdan biladi? Lekin yurak bilan gapirish kerak: buzoqlarni yangi qirqik bilan almashtirib berish shart emas. Mayli, ular maydonning o'rtasida o'zlarini topib olishgan, ammo asosiy muammo — ularni maydonda qandaydir harakatga undash kerak. Klubning o'zi o'yinchilarga boshqa usulda harakat qilishni o'rgatmasa, kelgan yangi odam ham avvalgi kabi oyoq bilan to'pni darvozaga tepishda davom etadi. Va bir narsani ochiq aytsam: agar ular hozirgi vaqtda transfer oynasi yopilganligini sabab qilib ko'rsatib, yangi kimsadirni olishdan voz kechishsa, bu yaxshi niyat bilan izohlanishi mumkinmi? Yo'q. Chunki yuqori baholi turnirlarda ishtirok etadigan jamoalarning transfer siyosati allaqachon yillar oldidan rejalashtirilgan bo'ladi. Bu vaqtda yangi himoyachining kelishi uchun imkoniyatlar qanchalik yaxshi ishlatilganligini bilmasdik — va bu shunchaki vaqt muammosi emas, balki klubning yuqori maqsadlarga erishish istagining yo'qligi bilan bog'liq.

hohi-ku, shunday qilibmi... bir paytlar elka qishlog‘idagi eshiklar oldida yig‘lab o‘tirganimni esladim — o‘sha vaqtlarda nukusliklar ham boshqa yo‘ldan borar edilar. buni nima uchun eslataman? maydonning o‘rtasida o‘zimizni topib olganimizda, klubimizning to‘pni oyoq bilan darvozaga tepish o‘yinini nafaqat o‘ynash, balki ichkaridan tomosha qilishdek edi. o‘shanda jamoamizga yangi himoyachi olish uchun vaqt o‘tib ketayotgan edi, lekin kimdir "bizda qirqikdek himoya bor" deb yig‘lab turar, ularni eshitmasdan o‘zimizning yo‘limiz bilan davom etardik. vaqt ko‘rsatdi-ku, keyinchalik jamoamizning yuragi qanchalar notinch bo‘lsa-da, maydonni tozalab olish uchun oʻzlarini ushlab qolishgan. endi esa... avvalgi ikki mavsumdagi transferlarimizni esladim — bozorni yomon vaqtda ochiqqa chiqardilar, keyin "xalq gapiradi" degandek, avvalgilarining hammasi oyoq bilan to‘pni oʻz darvozasiga tepib yurdi. vaqt ko‘rsatdi: agar klubimiz boshqa yo‘ldan borishni boshlab, o‘yinchilarini boshqa usulga o‘rgatmasa, kelgan yangi odam ham barchani quvib chiqmaydi. chunki yurak bilan o‘ynash — bu bir narsa, asosiy pozitsiyalarni qoplash esa boshqa. va bu yerda asosiy savol: jamoamiz o‘zini o‘zi almashtirishga tayyormi yoki hali ham o‘tmishdagi "o‘rta asr to‘polonlari"ni davom ettirmoqda?