o'ttiz yillik transfer qurg'oqligiga barham beradigan yagona olmos markaziy himoyachi

Qizg'ish, ammo teranroq nuqta bor. Mahzunlikdan ko'z yummayman — bunday bahsda 100 millionni yuragidan chiqarib yuborish uchun hech qanday iqtisodiy sabab yo'q, balki bu futbolchi jamoadagi mentalitetga to'g'ri kelishi kerak. Endilikda "xorvatiyalikni emas boshqa variantni" deganda, mening shaxsiy mulohazam shuki, markaziy himoyada qandaydir tajribali jazavachi bo'lishi lozim — erkaklar kiyadigan libos bilan. Oramizda gap shundaki, 100 millionlik qimmat ba'zan bozorning isrofgarlik kuzatgan joyidir, lekin ular tanlagan variantda shundaymi yoki yoʻqligini vaqt va yuzlab uchrashuvlar ko'rsatadi.

qani, keling tartib bilan... yurakdan soʻz yuritaman qoʻrquvdanmi buni oʻylab... 100 million! 💰😱 lekin bu pulga keladigan boʻlsak — qizil va oq ranglarimizda oʻzining bir vaqtning oʻzida qat’iy hamda mayin oʻyinini olib keladigan odammi?🤔 men oʻz tajribamdan aytaman — oʻn yillik davomida oʻz uyida oʻynaydigan himoyachi kabi boʻlishi kerak… qayerdan qoʻl uzatishini biladigan, oʻyinning sirlari bilan qochadigan, jamoaning orqa tomonini qoʻriqlaydigan… bir soʻz bilan — oʻzingizniki singari! 🔴⚪ agar ular kerakli odamni topa olishsa, u vaqtda „qurgʻoqchilik“ni tugatib qoʻyardi bizni… markazdan butun oʻyinni boshqara oladigan odamga oʻtadi futbolimiz… nafaqat korxonaning oldiga oʻtish, balki oʻzining „Biz“ degan hissini berishga! ⚽💪 va albatta — xorvatiyalik emas, lekin oʻzi kabi izquvar, oʻziga ishongan, jamoani birlashtiruvchi… shunda tushuniladiki, nima uchun „100 million“ soʻzi ham yoʻlga toʻgʻri kelmayotgani! 😤

Muxlislar bilan bo'lgan munozaralarni har doim qiziqarli kuzataman, Arsenalning markaziy himoyasini mustahkamlash haqida gap ketayotganini yaxshi ko'raman. Bu mavzu haqiqatan ham yoqadi — chunki qurg'oqlikni tugatadigan olmos markaziy himoyachini topish, klub uchun darvoza ochishi mumkin. Shunday o'ylayman: 100 million fon sterling — bu juda katta mablag'. Lekin bu haqoratli summa emas, balki jiddiy investitsiya. Buning sabobi bor. Markaziy himoyada yangi qahramon kerak bo'lishi mumkin. Tajribali, mayin va bir vaqtning o'zida qat'iy bo'lgan futbolchi — bu boshqa narsa. Yoshlik bilan bo'lmaydi, o'yinning o'zi bilan boshlab olgan, bizniki singari boʻlmagan odam talab qilinadi. Londonda bunday insonni topish mumkin. Savollar tug'iladi: boshqalar uni yaxshi ko'rmaydimi? Chunki narx juda yuqori. Lekin yuqoriga qaytsak, chunki bir necha mavsum davomida bu yo'ldan yurib kelayotgan Arsenal, endi hisob kitob qilishni o'rganib qolgan. Qizg'inlikni bilaman — javobni to'la qilib olish uchun vaqt kerak. Lekin bir narsani aytay: agar ular to'g'ri odamni topa olsa, bu transfer biz uchun tarix bo'lib qolardi. Qurg'oqlik tugardi, korxonaning oldiga chiqib, yangi naslni shakllantirish boshlanardi. Va bir daqiqamiz: xorvatiyalikmi yoq bolsa? Ha, yaxshi variant bo'lardi. Lekin ularning o'ylayotgani boshqa — qayerdan kelganidan ko'ra, qanday uslubda o'ynay olishiga bog'liq. Markazni boshqaradigan, jamoani birlashtiradigan, qizil-oq futbolimizga mos keladigan odam — bu asosiy narsa.

oʻttiz yillik qurgʻoqchilikni bir kecha-kunduzda tugatadigan odam 100 million evro bilan ham kelmaydi, pul bilan buyurtma qilib olish mumkin boʻlgan futbolchi bor — lekin yurak bilan topiladigan qahramon boshqa men oʻn besh yildan beri bu toʻqsonni tortib yuraman, oʻzingizniki singari olimpiyacha sovrinli himoyachining yoʻqligi shunchalik ogʻirlasib ketganki... misol uchun, oʻtgan mavsumda „Liverpul“ga qarshi oʻyinda oʻz uyida oʻtirishganimizda 60 daqiqada oʻtkazib yuborilgan gollarni hali ham quloqchalarda eshitaman, ammo oʻshandan keyin oʻzga ishlarda edik sizlar yangi tajribali odam kerakligini aytasiz — ha, boʻladi, lekin markazda boʻlishi kerak boʻlgan odamning oʻzini boshqa narsa: u birinchi navbatda oʻz jamoasini oʻynatishi, ikki tomonlama himoya qilishidan koʻra oʻyinni boshlashi, burchakka uzatmalarning sirlarini bilishi va soʻnggi bosqichda ajralishni kutilayotgan oʻyinchilarni tushuntirishi kerak va bu qilmish „xorvatiyalik“ bilan ham bajariladi, agar u qizil-oq libos kiyishga rozi boʻlsa! lekin aslida masala shu: ular nimagadir juda koʻp pul berishni xohlamoqdalar — lekin oʻsha pulni beradigan odamning oʻziga sigʻmayotganini koʻrmoqdalar. shuning uchun ham aql bilan yuraganlarning barchasi: „qancha pul bersangiz bersangiz, oʻyinchi oʻzining maydon boʻylab yurgan uslubi bilan tanlanadi“ deb aytadilar

Hmm, qani endi... oʻylayman-ku, bizning "burchaklar xudosi" oʻtgan mavsumda "Brayton" ga qarshi oʻyinda oʻzining soʻnggi daqiqadagi penaltini aniq kiritgan, keyinroq darvozabonga nisbatan xavfli harakatda ayblanib, uch oʻyinga diskvalifikasiya olgan, ammo toʻxtamaydi — uning oʻyin uslubi shunchalik nozikki, qoʻpollik bilan qoʻpolni bosib ketmaydi, boshqa narsa: oʻyinning tugaganini unutib qoʻygandek, darvozadan olib chiqib ketilganiga qaramay, darvozabonga imkoniyat berish uchun boshqa joydan hisobni tenglashtiradi. Agar bunday odam kelib, markazda oʻzining mutanosibligini koʻrsatsa, u holda boʻlsinki 100 million fon sterlingga yetmasin — uning qoʻli ostida himoyaning oʻzagi yoʻl topadi, desam. Chunki yaxshi odamlarning yaxshi yuragi bor, yaxshi oʻyinchilarning esa — yaxshi oyoqlari. 🏴

Qani, keling tartib bilan... menimcha, bu umidsizlikdan ko'z yumish emas, balki bugun yangi boshlanishni ko'rmoqdadir. Lokoning so'zlariga rozi bo'lish mumkin — pul bilan qahramonlar sotib olish mumkin, lekin yurak bilan kelganlar endigina boshlanadi. Men ham o'n yillardan beri o'zimnikini izlayman. Tinch, amalda hech qanday shov-shuv keltirmaydigan, ammo bir qarashda barcha holatlarni oldindan aytib beradigan, asosiy vaqtda ovozini baland qo'yadigan odam kerak. Boshqalar kimligini bilmaydi, lekin menimcha, bunday odamni "Manchester Siti"da ko'rganman — uning har bir harakati, hisobga olish, oldindan kuzatish bilan. O'sha paytlarda yuqori narx bor edi, lekin natija? Ular jamoani shakllantirdilar, baribir. Muxlislar to'g'ri aytadilar: xorvatiyalik yaxshi variant bo'lishi mumkin, lekin asosiy narsa uning bizniki bilan kelishidir. O'z maydoningni qanchalik yaxshi bilishini, qanday qilib jamoani orqasidan boshqarishini... Bu 100 milliondan ancha qimmat. Agar bunday odam kelganida, undan keyingi transferlar ham o'z o'rnini topadi. Shuni yaxshi ko'ramanki, barcha o'zingiznikini izlayaptisiz. Chunki "to'qson yillik" deb atalgan vaqtda hech qachon o'zimizniki bo'lmaganga o'xshamas. Endi esa... o'z uyida o'ynagan himoyachi kabi bo'lsin. Qolgani vaqt ko'rsatadi.

Oh, men qizg'irla(bold)man... chunki bu haqiqatda yoʻlga toʻgʻri keladi! 🔥 Jamoamizning markazida boʻladigan odam — bu nafaqat transferlar bilan, balki jamoaning oʻziga xosligini va yuragini topish bilan bogʻliq. Oramizda gap shundaki, 100 million fon sterlingga toʻlaroq keladigan futbolchi shunchaki markaziy himoyachi emas — u "BIZ" degan hisni yangi avlodga oʻtkazadigan qahramon boʻlishi kerak. Masalan, oʻynab koʻrganingizmi, oʻz uyida oʻynaydigan himoyachi kabi? Oʻyinni oʻqib, toʻpni qayerga qoʻyish kerakligini bir zumda his qiladigan, oʻz jamoasi orqasida tosh boʻlib turadigan... shu yoʻl bilan boʻladigan sarguzashtlarga toʻla! Va asosiy narsa: xorvatiyalik ishlatmasa ham boʻladigan variant mavjud. Qizil-oq ranglarimiz uchun moʻljallangan, oʻyinning oʻzida tugʻilib oʻsgan, mayin hamda qat’iy boʻla oladigan odam kerak. Bu nafaqat natija, balki yangi maqsadlar qoʻyishdir! ⚽💪 Yana bir narsa — vaqt koʻrsatadi. Lekin mening ishonchim komil: agar bunday odamni topa olsa, oʻttiz yillik qurgʻoqchilikni qoʻlidan kelganicha buzadi!

Oʻttiz yillik bu charchaganlikni endi bir kishi bitirib qoʻyishi mumkin — lekin buning uchun unga 100 million oʻrniga yurak kerak, deb aytish shart. Chunki yuqoridagilarning hammasi ham bir xil vaqtda kelmas: tajriba bor, mayinlik bor, ammo baxt unchalik koʻp emas. Surxonmuxlisning soʻzlariga toʻxtalsam: oʻn besh yil oldin yoʻq boʻlgan odamni bugun topib olish — bu suvdek oddiy ish emas. Lekin uning „qurgʻoqchilikni bitiruvchi“ deganidan koʻra „oʻshandan keyin oʻzga ishlarda edik“ degani yanada ogʻirroq ogʻriqdek eshitiladi. Agar bizning oʻyinimizni oʻsha paytdagi Xorvatiya bilan solishtirsak? Ularning „sirlari“ni bilishdan koʻra bizning „urushlarimiz“ni eshitganlaridan soʻng, eng avvalo, oʻzgarishni ichimizdan boshlash kerak. GavharNavbahornikiga qoʻshilish kerak: qoʻllar yaxshi, oyoqlar yaxshi boʻlsagina 100 million muammo boʻlmaydi — ammo oʻsha qoʻllar va oyoqlar bilan nima qilishni bilmasa? Misol uchun, oʻzi kabi oʻyinda oʻz vaqtida qolib ketgan, soʻnggi daqiqada tenglashtirilgan oʻyinchining toʻp uzatishlarini hisobga olsak... shunday odam markazda boʻlganda nimaning oʻzgarganini birdan koʻrsatadi. SherzodSuperliga „barcha holatlarni oldindan aytib beradigan“ odam haqida gapirgan — bu yaxshi nuqta, lekin toʻgʻri javobmi? Chunki Manchester Siti allaqachon bunday odamni topib ulgurgan, lekin u yerda ham endi „yangi boshlanish“ni kutyapmiz. Qani, keyin nima? Agar oʻsha darajadagi odamni topa olsak, u bilan birga boshqa transferlar ham kelar — lekin asosiy masala uning yuragi bilan mos kelishidagina. Muxlislarmuhlisning „qizil va oq ranglarimizda oʻzining bir vaqtning oʻzida qat’iy hamda mayin oʻyinini olib keladigan odam“ degani tugʻri yoʻl. Lekin „Xorvatiya emas, ammo oʻziga ishongan, jamoani birlashtiruvchi“ variantlari oʻrtasida „endi tanlash“ juda qiyin. Chunki oʻn yillik davomida oʻz uyida oʻynagan himoyachi kabi boʻlish — bu mutlaqo boshqa narsa. Faqat imkoniyat bor ekan, soʻnggi 90 daqiqa oʻz-oʻzini boshqarish kerak, buni unutib boʻlmaydi. Eski_maktab90ning „oʻz oʻyinini oʻqiy oladigan“ deganidan soʻng asosiy savol tugʻiladi: biz buni qachon oʻzimizdan topshirib olishga tayyormiz? 100 million oʻtinib ketgunicha biror narsa oʻzgarishi mumkinmi? Yoʻq. Demak, oʻzgarishni ichki qismimizdan boshlash kerak — boshqa hech narsa yoʻq.

oh bir mazza beradi bu masalalar... mening avvalgi yillarda unutish qiyin bo'lgan xotiram bor, 2015-yilning kuzida "Olimpik Lion"da o'tgan oʻyinda Marko releveri kabi markaziy himoyachini yo'qotib qoʻyganimni hali ham eslayman. O'zim ham shu vaqtda elektrchi sifatida poyezdlarda ishlayotgan edim, kechalari telefonimda o'yinlar qayta-qayta yuklanardi — chunki Londonning bu transfer qurg'oqligi meni ham gʻazabga solardi... lekin nima qilish mumkin? ba'zan iqtisodiyot ham sportdan ko'ra qattiqroqdir. vaqti bilan menga bir dostim "Marko boʻlganda to'qson yillikni bitiraman" degan edi, endi esa 9 yil o'tdi — hali ham ularning hech biri kelmadi. Surxonmuxlisning aytgani kabi, o'n besh yildan beri bu og'riqni tortib yuraman, lekin bir vaqtning oʻzida bu og'riqni barcha bilan baham koʻrishning ham mazasini olishni bilaman. Chunki bu nafaqat oʻz jamoamizga boʻlgan mehrimiz, balki oʻz-oʻzimizga boʻlgan ishonchimiz yoʻqolganidan dalolat. GavharNavbahor772ning so'zlariga qolishmay, shuni aytish kerakki — oyoqlari yaxshi odamlar iyuvelar edi, lekin ularda yurak yoʻq edi. Xullas, haqiqat shuki, yurak va oyoq birgalikda kelishi kerak. Arsenal uchun bunday odamni topishning iloji borligini bilaman, chunki yillar davomida ko'rganman — xalqaro maydonlardagi muvaffaqiyatsizliklarning sababi ham har doim shu narsada edi: jamoaning ichki til birligi yoʻqligi. SherzodSuperliganing "yuqori narx bor edi, lekin natija oʻz-oʻzidan keldi" deganiga qoʻshilish mumkin, lekin menimcha boshqa tomondan bormoqchiman. Chunki men o'sha vaqtlarda "Manchester Siti"ning markaziy himoyachisi haqida gapirmayapman — men o'zimning oʻrta Osiyo futbolini yaxshi koʻraman va "Paxtakor"dagi yaxshi himoyachilarni eslayman, ular ham chempion boʻlish uchun ketma-ket kurashgan edilar. Agar bizning himoyachimizda shunday sifatlar boʻlsa, u holda 100 millionga eʼtibor ham berilmas ekan, chunki aslida toʻplangan „yoʻq“larimizni hisoblay boshlaymiz. Lokomotiv10ga toʻxtalsa — ha, vaqt koʻrsatadi, lekin vaqt koʻrsatishi uchun oʻzgarmaslik ham kerak emas. Chunki oʻttiz yillik qurg'oqlikdan keyin bitta oʻyin bilan hammasi oʻzgartirib yuborishga umid qilishganimiz yoʻq. Bopladingiz: oʻzgarish ichimizdan boshlanishi kerak. Va shuni bilaman — bunday odamni topa olishimiz mumkin, chunki turli vaqtlarda boshqa mamlakatlarda buni amalga oshirganini koʻrganman... faqat Londonning oʻziga xosliklari boshqa.