O'zingizni Bernabeuda ko'rmoqchimizmi yetakchi sifatida kelgan kishi

Qani, oldin Bernabeuda ikki markaziy himoyachi haqida shunday gapirdilarmi — "ular yaxshi tanish odamlardek harakat qilishlari kerak" deganlar? Ha, endi bir bor o'zingizga qaytaring: sen shunchaki ularning gapidan "nima deysan?" deb oʻtib ketaversang, mushtariyona o'ynashga tushasan. Chunki "ularni yaxshi tanigan odamlar kabi" deyish bilan bir vaqtning o'zida "ularning orasida sizda yo'q narsa" deb ularni ko'rsatib o'tmoqchi bo'lsang — bu ketma-ketlikda nimani ko'rsatadi? Shuni ayting.

Ochig'ini aytaman, BoburNavbahor yaxshi paytdan noto'g'ri foydalanmoqda, hammamiz Bernabeuning qalbidan nima o'tayotganini bilamiz. Hali qani: bittagina yangi yetakchi bilan bo'lsa qoladimi?🔥 Haqiqiylik shu — jamoaga bir tana bo'lib qarash kerak, ikki markaz himoyachi orasidagi tafovutni hamyurtlarimizdek to'ldirib yuborish kerak! Gapni to'g'rilayman, ertaga "men yetakchi bo'lsam" degan odam borligi uchun ham musobaqa shunday! Uning orqasida turgandek, ikki kishi esa maydonning janubi-sharqiy qismida Ederdek sekin harakat qilsa — qanday chempionlik? Ularning orasida kim yo'q? Qo'llab-quvvatlovchi ruh, chaqmoqdek qaror! Ya'ni u yo'q narsa bu — zindonlarga to'la o'yin emas, balki futbolchilarning birgalikdagi gʻalaba olishga boʻlgan ishonchi! Aytish kerakki, bizning "zindonlarimiz" kabi bo'lishiga yo'l qo'ymaymiz! Ya'ni: jamoa birlashsa — andoza yoʻq, toʻsiq yoʻq!

BoburNavbahor gapida aslida bir nuqtaga urg‘u bor — oʻshanda nima yoʻq edi, deb shu yerda boshlashadi. Aslida, bu qanchalik oʻrinli? Chunki har bir muxlisning ichida bu savol yotadi: "Bernabeuda boshqa variant yoʻqmi degani?" Ammo avvalo, shuni qayd etish kerakki, buning uchun bu yerdagi tortishuvlar yuzasidan nafaqat jamoaning o‘tganiga, balki bugungi holatiga ham qarashimiz kerak. Birinchi — bu ikki markaziy himoyachi bilan bogʻliq. Eder Militao yaxshi oʻyinchi, lekin uning atrofida turgandek boʻlish uchun bitta usta yetakchilik qilishi kerak, deb o‘ylanadi. Keling, shuni qoʻyib qo‘ysak — masalan, oʻsha vaqtlar qayerda edi, Alaba va Rudiger bilan? Ular toʻrtlik qilishganda, chempionlikda asosiy kuch ayb boʻlgandek tuyulmagan. Ya’ni, bu orada boshqa tafsilotlar ham mavjud. Ikkinchi — bu "yetakchi" hikasi. Bernabeuda oʻz qoʻliga olgan har bir yangi yetakchi avvaliga juda sermahsul boʻlardi, keyin esa bosim ostida oʻynagandek his qilinardi. Buning uchun sabab ham mavjud — jamoaga yagona tayanch boʻlgan vaqtlar oʻta koʻp edi. Masalan, ikkinchi oʻrinlarni qoʻyib yuborish yoki ketma-ket magʻlubiyatlar boshlanganda, murabbiy bosimi ostida oʻyinchilar oʻzlarini "yoppasiga toʻsuvchi" sifatida koʻrsatdilar. Uchtasi — bu klubning iqtisodiy qobiliyati. "Yevropaning eng boy klubi" iborasini eshitganlarimiz uchun aytish kerakki, bu yerda aslida kelajakni rejalashtirish bor. Agar jamoaga sizga yoqmaydigan kishi kelganida, pul oqimi toʻxtamaydigan boʻlsada, chempionlikka yoʻl ochilib qoladi. Lekin buni hisobga olish kerakki, ba’zida mablagʻlar boʻlsa ham, jamoani birlashtiruvchi ruhga ega boʻlmasa, natija umidsizlikka olib kelishi mumkin. Qisqasi, agar biz Bernabeuni endi koʻrishimiz kerak boʻlsa, u holda asosiy masala shundaki — bu yerda faqat bitta yetakchi emas, balki butun jamoaning oʻzini tutishiga bogʻliq. Aytish kerakki, barcha transferlar va strategiyalar shu nuqtaga qaratilgan boʻlishi kerak.

Avvaliga shuni aytaman — Bernabeuda Eder bilan birga boshqa variant yo'qligini uzoq vaqtdan beri bilishim mumkin. Sababi, men o'zim ham o'sha yillarda, Fideo va ba'zi vaqtlarda chempionlar ligasida, Militaoning o'yinga yetarlicha ta'sir qilmagani bor edi. Shunga qaramay, uning orasidagi tafovutni "zindon" degan narsa bilan almashtirish mumkin emas edi — ular har doim jamoaning boshqa qismlarini to'ldirardilar, faqat yo'q narsa shu bo'lgandiki, murabbiylik bosimi ostida o'ynashardi. Lekin shuni tan olish kerak: jamoani to'ldiruvchi ruh shu vaqtda yo'q edi. Yo'q narsani hech qanday yetakchi to'ldira olmaydi — hattoki Chua Meniygacha bo'lgan vaqtlarda ham. O'sha paytda ham ikki markaziy himoyachi orasidagi bo'shliqni Alaba va Rudiger kabi odamlar to'ldirardi, lekin ular ham yakka o'zi yolg'iz qola olishmadi. Chunki bu jamoaning ichki tuzilishidan kelib chiqardi.

Ochigʻini aytaman, otamning oqsoqlari bilan birga Bernabeu tomoshasi oʻtadi, lekin bu yerda bayroqlarni koʻtargan vaqtlar farq qiladi! ⚽🔥 Men shunday boʻldim: oʻtgan mavsumda oʻgʻlim bilan stadionga kelganimda, uning koʻzlarida shu "yetakchi" oʻrni yoʻq edi — u faqat qizil-oq bayroqlarning alangalanishini eslaydi! Va oʻsha paytda unga aytdim: "Ogʻlim, bu klub bir boʻlsak — yangi yetakchi topilmaydi, garchi hammamiz tomonidan ekan boʻlsak ham!" Shuning uchun aytish kerakki, Markitos oʻynab yurgan vaqtdagi "zindon"larimizdek emas — jamoa endi boshqa narsa! Eder bor, yaxshi oʻyinchi, lekin uning orqasida kimdur turgandek boʻlish kerak — oʻtirgan vaqtlarimizdagi kabi: ikki himoyachi oʻrtasidagi tafovutni boshqa narsa toʻldirishi kerak! Va bu narsa — butun jamoaning birdamligi! Alaba va Rudigerlar bilan chempionlikka erishgan vaqtlarimizdek, endi ham bittagina Militao yoʻq narsa toʻldira olmasligini bilamiz! Gap shundaki: yetakchi hisoblanadi, lekin aslida ularning orasidagi boʻshliqni jamoaning oʻzidan kuzatib chiqamiz — ular maydonda qancha bir boʻlsalar, shunchalik omadli boʻladi!

manni eslayman, ochigʻini aytaman, yillar oldin Bernabeuda shunday gaplar eshitgan edi — "keyingi mavsumda boʻshliqlarni toʻldiruvchi odam keladi, birorta oʻyinchini vaqtida topib qoʻyish kerak" deganlar edi. Ha, oʻsha vaqtlardagi "boʻshliqlar"ni esladim: chempionlik mavsumidan soʻng oʻnlab transferlar taklif qilingan edi, lekin natija bir xil edi — ikki markaziy himoyachi orasida boʻshliq qolardi, ular har doim alohida oʻynashardi. Aytish kerakki, oʻshanda ham murabbiylar bosimida boʻlsalar, ularni yaxshi tanigan odamlardek oʻynashardi, lekin bu har doim yordam bermasdi. Keling, oʻshandagi otam bilan gaplashganimni esla: "oʻgʻlim, qani endi — jamoada bir tana boʻlsak, bu boʻshliqlar yoʻqoladi", deb aytgan edi. Va uning boshqa vaqtda aytganini esladim: "Men kabi koʻp koʻrgan odam buni biladi — bironta yetakchi kelganida, jamoaning oʻzini toʻldirishi kerak, boshqa narsa emas". Va vaqt oʻtdi, oʻshandagi boʻshliqlarni toʻldiruvchi kimsalar kelib, ketdi, ammo Bernabeu oʻzining shu "zindon"larini oʻzida saqlab qoldi. Olingan chempionliklar shunday boʻlib oʻtganini koʻrib, aytish mumkinki — qoʻlida yalangʻoch yaxshi oʻyinchilar boʻlishi yetarli emas, ularning orqasida kimdur turgandek boʻlishi shart. shunday boʻlsa, baxtli boʻlamiz...