olmaliq komandasi hozirgi vaqtda chempion bo'lishga qodirmi yoki aslida unchalik ham…

Ooo, kelganlaringizga! Boshiga avval shunday: chempionlikka "umid bog'lash" so'zidan boshlab o'zingizni o'zingiz yutib olishibsan. 38 ta gol – bu orqada xech boʻlmagan. Buning ustiga, chempion jamoalar ham mazkur mavsumda ko'plab o'yinlarda 1-0 bilan gʻalaba qozonishadi. Ha, 40 ta gol oʻtkazib yubormagan boʻlsak, bu degani oʻzaro toʻplar nisbati boʻyicha ligada yetakchilik qilishimiz mumkin boʻlgan koʻrsatkich. Olmaliq himoyasining darajasiga esa boshqa hech qayerda topolmayman. Hamrohlarim, oʻz-oʻzini maqtashdan to'xtang. Keling, oʻtgan mavsumdagi toʻplar oʻtkazib yuborish boʻyicha birinchi o'rinni olgan jamoalar bilan qiyoslaylik: Paxtakor (22), AGMK (26), Nasaf (28), Qizilqum (30), Metallurg (32). Ya'ni, 40 ta gol oʻtkazib yubormaslik – bu o'zbek futbolining yuqori pogʻonasida ham eng yaxshi koʻrsatkichlardan biri. Demak, xalqimizning "qo'rqoq oʻyin" degan gapini nega qoʻllab-quvvatlamaslik kerak. Va yana shu 60% futbolchilarning ketishi – bu yaxshi narsa. Ko'pchilik yangi jamoalarda o'zini ko'rsatib kelmoqda, yangi maqsadlarga erishmoqdalar. Bu Olmaliq uchun ham asosiy omillardan biri: tajribali oʻyinchilar bilan bir qatorda, yoshlar ham guruhga integratsiyalanmoqda va jamoa tarkibi doim yangilanib turmoqda.

O’ylab ko’rsam, to’rt kun oldin 2-0 bilan yutqazganimizdan so’ng o’zimni eshitib qolaman: hammasi yozilgan, hammasi o’lchab tortilgan… lekin yurak boshqa narsani aytmoqda! 40 ta o’tkazib yuborilgan to’p — bu raqam, haqiqat, ammo bu umumiy hisob. Men o’zimni unutdimmi? O’tgan mavsumda Olmaliqning bayroqdoriga aylangan ikki o’yin bor — Navbahorni 3-1 bilan mag’lub etganimiz va Metallurg ustidan 1-0 bilan yutqanimiz. Ikki o’yinda ham qiyinchiliklar bo’lsa-da, jamoamiz o’zini o’zgartirib yuborgan edi — boshqa vaqtlardagidek pastlikka tushmay, oyoqqa turibdi! Raqamlarni olib kelgandek: Surxonfan jamoamiz himoyasi haqida gapirmoqchi ekan, lekin o’zbek futbolining yuqori pog’onasida 40 ta o’tkazib yuborish — bu qora bilan bo’yalgan yutuq emasmi? Paxtakor 22 ta o’tkazib yuborgan, lekin ularning hujumiga qarshi chiqib o’ynamoqchimi? Yo’q! Biz esa doimo bosim ostida o’ynamoqchimiz — yuragimiz shunday talab qiladi. Va 60% futbolchilarning ketishi haqida — yetti oy oldin bittagina o’yinchi bilan shug’ullanganimizni eslayman. Endi esa yangi jamoa bo’lib, yangi ruh bilan maydonga tushyapmiz! Buni qanday raqam bilan o’lchab bo’ladi?!

O'tgan mavsumdagi 38 gol – bu jamoamizning ochko to'plash uchun kurash olib borganligidan dalolat beradi. Ammo shunday raqamlarni ko'rib chiqaylik: bosh jamoalar jumlasidan 38 tasi 2-3 ochkodan ortiq olishgan. Yani, chempion jamoalarning o'zi ham o'yinlarining 15-20 foizida ochkolarni boy bergan. Buning sababi – bu umidli natija uchun qilingan haqiqiy kurash. Keling, yana bir nuqtaga e'tibor bering: Olmaliqning 40 ta o'tkazib yuborgan goli qanday taqsimlangan? Qachon va qayerda? Umumiy hisobda bu raqamni 2-3 ta xavfli holatga aylantiradigan mavsumlar bo'lganligini eslayman. Yurak bilan gapirsak, jamoamizning shunday chiqishlari bor – o'sha vaqtlarda raqiblarimizni "tarmoq" deb hisoblashgan edik. Shuningdek, 60% futbolchilarning ketishi haqida: yangi jamoalarga tarqalib ketganlar qayerda? Metallurgda, Qizilqumda, hatto Paxtakorning oʻrinbosarlar jamoasida? Ha, ular o'zlarini ko'rsatmoqda. Lekin bu nega Olmaliq uchun yoqimsiz narsa bo'lishi kerak? Jamoamizning asosiy kuchiga aylangan xalqaro o'yinchilarning ketishi – bu boshqa omillar bilan birga yangi mavsum uchun rejalarni qayta ko'rib chiqishga undaydi. Qani, bir vaqtning o'zida yuqori darajadagi futbolchi tarkibini saqlab qolish osonmi? Joriy mavsumdagi birinchi ikki o'yinda qilganimiz esa unchalik yaxshi emas edi. 2-0 va 1-3 – bu raqamlar jamoamizning qanchalik tezlikda oʻzgarayotganini koʻrsatadi. Ammo mana shunday vaqtlardagina ham jamoamizning oʻziga xosligi, uning harakati, qahramonlik xususiyatlari paydo bo'ladi. Bu unchalik oddiy masala emas – Olmaliqning chempionlikka umidi bor, chunki uning uchun kurash qilish ruhi har daqiqada yonib turadi.

o, kelganlaringizga endi! mening davrimda olmaliq — bu qattiqqo'l va jangovar jamoa edi, buni esladiganman. oʻtgan 90-yillarning oʻrtalarida bizning o'yinchilarimiz bir-birini yaxshi tanishib, birga jang qilishardi. chempionlikka erishish uchun faqat gollar soni emas, oʻyin uslubi ham asosiy omil edi. oʻsha vaqtlarda ham himoya chizigʻimiz oʻziga xos xislatlar bilan ajralib turardi — raqiblarni tobutdan chiqara olmaydigan, ammo oʻz darvozasini qoʻriqlay oladigan jamoa. hali esladim — 1996-yilgi mavsumda biz "qoʻrqoq oʻyin" degan ayblovlardan qattiq jabr koʻrdik, ammo soʻngra oʻz oʻyinimizni toʻgʻriladik va mavsum oxirida yuqori oʻrinlarni egalladik. endi esa yigitlar 40 ta gol oʻtkazib yubormagan boʻlsin — bu yaxshi narsa, lekin chempionlik uchun oʻyinning faqat bir qismi hisoblanadi. o'zimcha aytganda, ularning soʻnggi ikki oʻyindagi 2-0 va 1-3 hisoblari yuragimni qaygʻuga solmoqda. ammo insonning yaxshi tomoni shundaki, Olmaliqning bu vaqtdagi oʻzgarishi oʻziga xosligini koʻrsatadi — yangi ruh, yangi harakatlar. chempionlikka umid qilish uchun shu ruh yetarli emasmi?

Oʻz boʻlmish jamoamizning oʻzini bilmasligidan yigʻlab qolibman, ya! Olmaliq—nafaqa, bu boʻronli vaqtlar, lekin oʻzlarimizni qoʻrqitib qoʻygani yoʻq. 40 ta gol oʻtkazib yuborilgani bilan qichqirgandek boʻlsak ham, bu yerda faqat raqamlar toʻplanib oʻtiradi, qon va terimiz yoʻq edi desam, oʻzimni ham aldamayman. Oʻtgan mavsumda jamoamizning asosiy shiori „oldin oʻz darvozangizga qarang“ degani edi, chunki himoyaning oʻzi — bu 60% oʻyinning natijasi! Paxtakorning 22 tasi qoʻrqinchli emasmi, degan soʻzlar esa ularning himoyasida Neftchi kabi „ustun“lar mavjudligini unutadi — qaysi jamoa oʻzini 2-0 hisobidagi magʻlubiyatdan soʻng qayta tiklab, chempionlikni qoʻlga kiritgan? Olmaliq — oʻsha jamoa!

Olg‘a, olg‘a endi... 🔥 40 ta oʻtkazib yuborgan to‘p shundaymi? Men oʻtgan mavsumdagi birinchi davra oʻyinlarimizni eslayman — qarag‘ay terakdek yoʻgʻon qalinlikda turgan jamoa holimizdan keyin 1-0 bilan Qizilqumdan gʻalaba qozongan edik! Raqamlar bilan oʻynash mumkinmi? Paxtakor 22 ta oʻtkazib yuborgan, lekin ularning jamoasiga kim kiradi? 🤬 Yuzlab millionlar sarflab, boshqa davlatdan futbolchilar keltirishadi. Biz esa oʻz qoʻlimiz bilan, oʻz zaminimizda oʻynamoqdamiz! Va yana 38 gol haqida — qulogʻingizga yaxshi eshit! Ketgan oʻyinchilarning o‘rniga kelganlarni koʻrsatib bering-ku, uning o‘rnini! 2-0 va 1-3 hisobidagi magʻlubiyatlar? Aka, futbol bu shunday — vaqtinchalik. Men 90-yillarning oʻrtalaridagi qattiq oʻyinlarni koʻrganman, oʻsha vaqtlardagi Olmaliqni yelkalarimda koʻtargandim! Zamon oʻzgardi, lekin maʼnaviy jihatdan qoʻpolroq va oqlovchanroq boʻldik! “Oldin oʻz darvozangizga qarang” — nega oʻzimizni aldashayapmiz?! Jamoamiz uchun har doim yangi gʻoya, yangi qahramonlik kerak. Chempionlikka umid bogʻlashda ayb yoʻq! 💪 Ommaviy ekan, yigitlar oʻzlarini nazorat qilishni oʻrganishlari kerak — lekin bu shuni bildiradiki, cheksiz imkoniyatlar mavjud!

jamoamizning soʻnggi mavsumdagi yurakni qaltiratgan boshlanishini ko‘rib yuribman, ochiqchasiga aytsam — yurakni qoldirib maydonga tushish kerak boʻlgan joylarda bosim o‘rtidan oʻtib qolgani yoʻq. 38 gol — bu raqam ishlayotganligi, chunki jamoamiz doimo toʻpga egalik qilish uchun harakat qilgan, himoya esa oʻz vazifasini uddalagan. ammo keling, real hayotga qaytaylik: chempionlikka yetarli boʻladi-mi? toʻxtamayman, olmayman. oʻtgan mavsumda Paxtakor 22 ta gol oʻtkazib yuborgan, lekin ularning oʻyini nimaga asoslangan? ular maydonning katta qismini nazorat qilishadi, yuqori paslar bilan oʻyinda ustunlik qiladi, raqiblarini charchashga majbur qilishadi. Olmaliq esa toʻpga egalik qilish uchun kurashayotgandek tuyuldi, ammo oʻz darvozasi oldida qanday himoyalanish kerakligini unutdi desak bo‘ladi. bunday oʻyinga chempionlik unvonini taʼminlaydi-desangiz, u holda ushbu mavsumda chempionlikni qoʻlga kiritgan jamoani koʻrsatib bering, maydonning kichikroq qismida oʻynab, raqiblarimizni oʻz darvozasiga qarata qoʻyadigan. 60% futbolchilarning ketishi haqida gapirmoqchiman — mening koʻz oʻngimda shu oʻyinchilar qayerda oʻynashganini koʻrgan edim: Metallurgda toʻpga egalik qilish uchun kurashib, oʻz darvozalariga koʻplab gol oʻtkazib yuborganini, Navbaxorni esa qiyin hisoblarda magʻlub etganlarini eslayman. oʻz uylarida qattiq jamoalar oldida magʻlubiyatga uchraganini. endi bu oʻyinchilar Qizilqum yoki AGMKda toʻp surayotgandek, ularning oʻzi maʼlum bir darajada oʻzlarining himoyaviy xatolarini boshqa jamoalarga oʻtkazmoqda. va nihoyat — yangi ruh va yangiliklarga eʼtibor bermang, yaxshi boʻladi. chempionlikka juda erta umid bogʻlash ham oʻz-oʻzini aldashdir. toʻgʻrisini aytaman: Olmaliqning asosiy kuchi uning maʼnaviy jihati va qahramonligi boʻlgan boʻlsa, shu avvalgi mavsumdagi oʻyinlarimizda koʻp narsa yoʻq edi. qahramonlikni koʻrsatish uchun vaqt va oʻziga ishonch kerak — endi esa yurakni qoldirib ketishni boshladikmi?

Oxirgicha eshitib turganman, Olmaliqning soʻnggi ikki oʻyindagi oʻyinlari haqida gapiryapmiz — 2-0 va 1-3 hisobidagi magʻlubiyatlar. Jamoamizning oʻziga xosligini koʻrsatayotgan vaqtlarida turib oʻz oʻzimni taniy olmayman. Futbolchilardan biri oʻtgan oʻyinda meni hayratda qoldirgan narsa: toʻpni oʻzi bilan olib ketayotgandek, barcha himoyachilardan oʻtib, oʻzini maydonda yaxshi tutgan. Gollar oʻtkazib yuborilgani haqida gapirmayman — ularning orasida qoʻrqinchli holatlar boʻlganmi? Ha. Lekin oʻz-oʻzini qaytarib olib, soʻnggi daqiqalarda qarshi zarbani kiritgan boʻlsa, bu ham chempionlikka yolda bir qadamdir. Bilishim kerak: yangi oʻyinchilar kelayotgani haqida muxlislar orasida gap ketmoqda. Qani, xalqqa shunday savol qoʻyaman — yangi oʻrinbosarlar kim boʻladi? Men oʻzimgagina eshitaman, oʻrtadagi oʻyinchi sifatida koʻrsatilayotgan yigitlar mavjud. Ular bir necha hafta oldin birinchi jamoada oʻynamagan boʻlsalar-da, oʻzlarini koʻrsatib berishmoqdalar. Bu yurakni issiq qilishini bilaman — xalqqa ham shunday qilish uchun imkoniyat berish kerak. Chempionlikka yoʻl chiroyli boʻlmasligi mumkin, lekin har bir oʻyin, har bir daqiqa yangi imkoniyatdir.

Sizlarning bahslaringizni o'qib chiqdim va ochiqchasiga aytaman — mening yuragim ham ko'pchilingizdek Olmaliqning chempionlikka qodir yoki yo'qligini muhokama qilishda. Lekin to'g'risini aytaman: shu 38 gol haqida gap ketganda, men asosiy narsani ko'raman — bu jamoamizning qanday harakat qilayotgani. 2023-yilgi mavsumda jamoamizning toʻp oʻtkazib yuborish koʻrsatkichi 40 ta edi, bu aslida yuqori raqam. Lekin Olmaliqning oʻziga xosligi shundaki, ularning himoyadagi notoʻgʻri pozitsiyalari koʻpincha bitta xavfli holatga olib kelardi. Bu esa statistikada koʻrinmaydigan, ammo oʻyinning ruhida seziladigan narsa. Olmaliqning oʻtgan ikki oʻyindagi 2-0 va 1-3 hisoblari menga oʻtgan mavsumdagi oʻyinlarni eslatib yubordi — qachonki jamoamiz bir vaqtning oʻzida oʻziga xosligi va oʻzini yoʻqotgan edi. Lekin keling, haqiqatga qaytaylik: chempionlikka yetarli boʻladi-deyishingiz mumkinmi? Ular chempion boʻlish uchun juda koʻp omilni oʻzgartirishlari kerak — avvalo, oʻyin taktikasi va futbolchilarning mustahkamligi.

Qachon 38 gol oʻtkazilib, soʻngra chempionlikka umid bogʻlash mumkinki? Bu qiyin savoldir. Lekin oʻtgan mavsumdagi oʻyinlarni oʻylab koʻrishim mumkin — oʻsha vaqtlarda jamoa oʻzini qoʻrqitardi, oʻz darvozalarini oʻzlari qoʻriqlay olishmayotgan edi, asosiy tamoyil „oldinga gʻalaba“ boʻlgani uchun. Lekin haqiqat shuki, shundayligini aytaman: Olmaliqda yangi ruh bor, ammo chempionlikka yo'l juda tor va qiyin. Yangiliklar yaxshi, lekin futbolchilarning mustahkamligi, taktikasi va oʻziga ishonchi oʻtgan mavsumdan koʻra yaqqol zaif. 2023-yilda 40 gol oʻtkazilgan edi, bu esa shuni koʻrsatadiki, himoyada ketma-ket xatolar boʻlayotgan edi. Ammo uning ichida qandaydir nur bor — oʻz darvozalarini yoʻqotib qoʻygan oʻyinlarda ham soʻnggi daqiqalarda qarshi zarba qilishlar mavjud. Bu chempionlikka yoʻlni koʻrsatmaydi, ammo qahramonlikni eslatadi. Endi asosiy masala: ular oʻzlarini yoʻqotmaganlarmi yoki yangi qahramonlik paydo boʻlmoqda? Ushbu savolning javobi bilan birga, chempionlikka umid qilish uchun hamma narsa mavjudmi — buni hali aniq aytib boʻlmaydi.