Olmaliq metallurglariga yangi to'purarmi kerakmi yoki hammamiz yuqoridan keladiganni…

Menga doim shunday keladi: yuqori ligada "yuqoridan keladiganni" deb oʻynamoqchi boʻlganlar oʻzlarini qanday olqishlashmasin, oxiri toʻpurarlikdan soʻramaydi. Qachonki toʻpni boshqa oʻtqazib qoʻyishsa, na oʻzlarining "falsafa"si, na murabbiylar jamoasi, na hatto stadiondagi muxlislar darvoza tomon yoʻllagan zarbalarni hisobga olmaydi. 2022-yilda bitta gol yetishmagan vaqtda chet ellik murabbiyga qarshi chiqib: "Oʻzbek to'purari kerak emas" deganlar — bu na murabbiylik qobiliyati, na muxlislik ruhi bilan bogʻliq. Bu aqldan ozganlik, chunki toʻpurar yoqmi yuquori ligaga oʻtkazilmaydi — shunchaki bu jamoalarni rivojlantirish uchun zarur boʻlgan taktik xato edi.

Olmaliq nima uchun yuqoridan keladiganni kutyapmiz va 2022da bitta gol yetishmaganda qanday bo'ldi🤬 Haqiqatdan, qaychi o'zining yuragini ko'tarar edigan, rahbarlar esa yuzlarini ko'tarar edi! Chet ellik murabbiy xatolardan yaxshi foydalanadi-deb o'ylaganlar, ammo foydasi yo'q🔥 Oxirgi kurashlarda "qani bu to'purar" degan qichqiriqlarni eshitmaslik mumkin emas edi! Yana bir o'yin — yana bir gol yetishmagan va yana to'plar darvozadan uzoqqa ketdi! Biz mamlakatimizning qahramonlarini xohlaymiz, ularning qalbi bilan to'pni olishni! Qani, "Olmaliq"ga yangi to'purar kerakmi yoki hammamiz mavjud bo'lganlarni otashin qo'llarimiz bilan ushlab olib kelaylikmi💪

Oh, ochiq aytsam, toʻpurarlik mavzusi asosiy masala emasligini birinchi navbatdan eʼtirof etaman. Chunki asosiy nuqta — oʻyin uslubi va uning unumdorligi. Olmaliqdagi soʻnggi mavsumlarni koʻrib chiqsak, ularning toʻplar soni va foydali oʻyin koʻrsatkichlari oʻrtasidagi farq juda ham ogʻir edi. Jamoaning oʻzida qanchadir iqtidorli futbolchilar bor, lekin ular vaqtida toʻpni yoʻllarini topa olmayaptilar. Mashgʻulotlarda ishlash yoʻnalishlarini yaxshi oʻrganib chiqish kerak. Chet ellik murabbiy vaqtida bitta gol yetishmagan voqeani yodda tutib olishimiz kerak — oʻsha paytda jamoa qarshi oʻyinda ustunlikka ega boʻlib, hatto bir necha imkoniyatlarni qoʻldan boy bergan edi. Demak, bu holat toʻpurarlik bilan bogʻliq emas, balki oʻyinni davom ettirish va huddi shu tarzda gʻalaba qozonish uchun strategiyani oʻzgartirish bilan bogʻliq edi. Yangiliklarga koʻra, transfer oynasida mavjud boʻlgan variantlarni koʻrib chiqishimiz mumkin. Lekin shuni ham eʼtirof etish lozim — yangi oʻyinchini olib kelish har doim ham yechim emas. Chunki u kelishi bilan darhol oʻzini koʻrsatib bera olmasligi ham mumkin. Muxlislar sifatida biz esa jamoa ruhini yuqori koʻrsatishda davom etishimiz kerak. Keyingi oʻyinlarda oʻzimizga ishonch bilan chiqishimiz va maydon egalariga boʻlgan ishonchni saqlab qolish asosiy yoʻl boʻlsa kerak.

Yomonqilib ketdik-ya, olam-miyam, shunday qilibmi🔥 men O‘lmalikda o‘ynamoqchi bo‘lganimni bilyapsizmi!💪 Jamoaning yuragi bor, lekin qayerdadur chalgʻab turibdi-ku🤬 2022-yil bitta gol yetishmaganda qanday edi? Odamlar qichqirib yig‘lagan, rahbarlar esa "yuqoridan keladigan"ni kutyapti — natijada nima bo‘ldi? Qalb bilan o‘ynamagan odamga to‘p ham o‘q kabi ketib turibdi, uning uchun hech narsa farq qilmaydi😱 Bu "falsafa" degan narsani qachondirdan buzg‘unchi yigitlar o‘ylab chiqkan boʻlsin, lekin haqiqat shuki — jamoamiz yuqori ligaga chiqish uchun yuragi bilan kurashuvchi futbolchilarga muhtoj! To‘purar keltirilsa, darvozaga yoʻllangan har bir zarba uchun ularga minnatdor boʻlamiz! Chunki yuqori ligada xokkey emas, futbol oʻynayapmiz, ya’ni to‘p oʻynaymiz!🔥

Mana, aytaylik, sochilma yoʻl bilan oʻtib ketibman — Olmaliq metallurglariga yangi to’purar kerakmi yoki yoʻqligi toʻgʻrisida oʻtgan mavsumdan ovoz chiqarib oʻtganimni eslayman. Nega oʻtgan mavsumdan? Chunki 2022-yilgi oʻyinga qadar jamoamiz yuqori ligadan tushib qolish arafasida turgan vaqtda, uchrashuvlar davomida darvozaga yoʻllangan 12 ta asosiy imkoniyatdan hech biri toʻp aniq yoʻl olmagan edi. Demak, oʻtgan mavsumdagi yegʻin vaqtida "yuqoridan keladigan"ni kutyib yurganimizning oqibatida nima chiqdi? Toʻpurarlik yoʻq, hisob yoʻq, natija yoʻq — boʻsh chiqqan yoʻllardan birining ustiga oʻtirib olishni eshitibdur ekanmiz. Muxlislar orasida bir qarash bor: yangi toʻpurar kelishi bilan darhol oʻyin oʻzgaradi. Ammo shuni unutmang — yangi oʻyinchi kelganda uning moslashishi uchun vaqt ketadi, shuningdek, unga oʻsha ochiq imkoniyatlarni topshira olishimiz ham zarur. 2022-yilda esa jamoa oʻzining asosiy imkoniyatlarini oʻtkazib yuborgan edi — bu esa chempionatdagi natijaga bevosita taʼsir qilgan. Shunga koʻra, yangi toʻpurar kerakmi yoki yoʻqligini bilish uchun asosiy savol shu: jamoamiz oʻyinidagi asosiy nuqson toʻpurar kamligi yoki oʻyin uslubidagi taktik xatolikmi? Chunki agar toʻpni yoʻllashdagi yoʻnalishlar notoʻgʻri boʻlsa, hatto eng yaxshi toʻpurar ham samarasiz qoladi. Demak, asosiy eʼtiborni oʻyin texnikasini yaxshilashga qaratish kerak — yangi toʻpurar esa ikkinchi navbatdagi yechim boʻlishi mumkin.

qani o'ylang-chi, vaqtda bitta kelishmayotgan narsa bor edi. bu "to'purar kerakmi yo'qmi" degan savol emas, bu shunchaki alomat edi, asosiy kasallik esa boshqa joyda. 2022-yilga qara-ya olamiz: jami 12 ta asosiy imkoniyatdan hech biri aniq bo'lmagan vaqtda "yuqoridan keladigan"ni kutyib yurganlar... lekin haqiqat shuki, ushbu imkoniyatlarni kim yoʻqotib qoʻygan edi? rahbarlarmi? futbolchilarmi? yoxud bu imkoniyatlarni yoʻqotib qoʻyganlarga toʻpni topshirganlarmi? mana shu yerda, aytaylik, yurakni eshitgan boʻlsangiz: Olmaliq o'zining yuragi bilan oʻynaganida — darvozalar koʻp bor tepilardi, lekin bunga qarshi tomonning maydon egalari esa "yuqoridan keladiganni" kutyib, oʻzlarining futbolchilari bilan birga maydonning oʻrtasidan ham xato oʻtishardi. demak, ularning yuragi yoʻq edi, faqatgina ma'nosiz taktika edi. shuning uchun aytaman: bu toʻpurar yoʻqligi emas, bu soʻnggi mavsumlarda jamoa yuragidan voz kechib, oʻrniga "savodli" oʻyinni kutyib yurganligi edi. oʻyin uslubini oʻzgartirishda davom etsangiz — yangi toʻpurar ham samaraliroq oʻynay boshlaydi. aks holda, toʻpurar keltirsangiz-da, ular ham oʻzlarini yuqoridan kelgan "savodli" jamoa sifatida koʻrsatishsa... nima qilish mumkin edi?

o'sha 2010-yillarning boshlarida Olmaliq Metallurglaridagi qichqiriqlarni eslayman — "komanda yuragi bilan o'ynaydi" deb g'ururlanardik, lekin tepada esa boshqa narsa gapirishardi. vaqt ko'rsatdi — 2014-yilni yuqori ligada o'tkazish uchun bitta gol yetishmagan vaqtda murabbiylar aytishdi: "yuqoridan keladiganlar bilan teng kurashamiz". qayerga keldik? 2022-yil qaytarib kelgan ekan. o'sha vaqtlardagi muxlislar orasida gap ketar edi: agar o'zbek to'purarimiz bo'lsa, qo'lida kalitni olib darvozaga yot qilib turardi. lekin keyinchalik payqadikki, tepada o'tirganlarga na to'p o'ynashni, na yurak bilan o'ynamasligini bilishardi — ular uchun "savodli"lik birinchi o'rinlarda edi. vaqt o'tishi bilan o'zimiz ham o'yladim: agar 2014-yilda chet ellik to'purarimiz bo'lsa-ku... lekin haqiqat shuki, jamoaning yuragiga qoshni qosh bilan qoplashning o'zi bilan hal qilishgan. hozirgi vaqtda esa boshqa narsa — yangi mavsum oldidan yana shunday g'oyalar boshlanmoqda. eski andoza: yangi to'purar keltirsak, darhol gullab-yashnaymiz degan gapni yillar davomida eshitib kelganmiz. lekin 2022-yilda yangi narsalarni sinab ko'rgan edik — bir nechta xorijliklarni olib kelgan edik, ular ham "professional"lik so'zlarini uztib yurishardi. natija nima bo'ldi? to'plar darvozadan uzoqlarga ketdi, maydonda esa hali ham muammolar davom etdi. shuning uchun aytaman: to'purar kerak yoki yo'q — bu ikkinchi darajali savol. asosiy narsa jamoa ruhini qayta tiklash. 2010-yillarda "Olmaliq yuragi bilan o'ynaydi" degan gap haqiqat edi — hozir esa uni yana eslatib olish kerak. agar oʻyin uslubini o'zgartirish bilan boshlasak, yangi kelganlar ham o'zlarini koʻrsatishga ulgurishadi. chunki vaqt hamma narsani o'z vaqtida ko'rsatib beradi — bu erda ham shunday bo'ladi.