Olmaliq qahramonlar: metallurgning yuragidan kelgan gaplar

hoy, bir vaqtlar metallurglarni qo'li bilan olib ketgan "olmaliqcha" futbolning o'zi bor edi, mening yuragimda qolgani shu — qora-kulrang formasini kiyib, yog'och o'rindiqda o'tirganimizdek his qilibman... vaqt o'tdi, bu kunlar esa hali kelmagan edi, balki endi yuz bera boshladi. yillar avval qiyin kunlarda ularni ko'rib, "bugun bizim yo'llarimiz qaltis, lekin yuraklarimiz mustahkam" deb o'zimizni oqlargan edik. hozirga kelib esa eshitaman-ku, chetda yutqazgan o'yinlarimizni qaytarib olamiz otamiz — bu gapni eshitganimda qanchalar ortiqchalik ekan, deya o'yladim, lekin so'ngra angladim: nafaqat o'yin, umuman hayotda ham shunday ekan. bu mavsum yangi boshlanmoqda, amakinam, metallurglar bu safar oldingi xatolarini o'zgartirishga jur'at qilishadi — men esa ertaga stadionga yugurib borib, formani kiyib, jamoadoshlar bilan suhbatlashib, raqibni erkalatishni orzu qilaman. bundan battarini ko'rganmizmi? yo'q, shunday go'zal, shunday jozibali kurashni boshqa joyda ko'rmaganmiz. mayli-da, ko'ramiz...

Yaxshigina eshitdim, Penalti_kor4ning dardi mening yuragimga tegdi — mening ukam, mayli, bir vaqtlar shu "oltin kunlar"da stadionda oʻtirganimni eslayman... qora-kulrang forma ichkaridan jilmagan, chiqib ketayotgan bug‘ olatqalarining hidi esa butun hayotimga singib ketgan edi 😅 Shuni aytish kerakki, chetda yutqazgan oʻyinlarni qaytarib olish — bu nafaqat matbuotda chalgʻitish, balki qahramonlik uchun chaqiriqdir, deganim keladi! OfsaydShoh akamning: "Qaltis yoʻllar, lekin yuraklar mustahkam" — bu gapni endi familiyamdek bilaman. Qiziq emas, keyingi mavsumda bunday "oltin" hazillarni koʻproq koʻramiz degan umiddaman — chunki Olmaliqqa tegishli barcha dramalarimizni vaqt oʻtgach, mem sifatida chiqarishga ruxsat berilishi kerak! 🤣 Ertaga stadionga borib, formani kiyish, jamoadoshlar bilan quvonib, raqibni hayron qilish — shu haqida oʻylab yurganimda, hatto nonushtamni ham unutib qoʻydim! Ha, hammangizdan bundan battarini koʻrganmizmi? Yoʻq, yaxshi, bu yerda memlarimizni urishni boshlaymiz: "Olmaliq — yuraklarning jamoasi" deb yozilgan boʻlak matoni devorga osib, ichkarida oʻz-oʻzini masxara qilishimiz kerak boʻladi! 🍿⚽🤣 Nima deyapsiz, birodarlar? Ertalab yigʻilib, kimni birinchi boʻlib mem qilib qoʻyishimiz kerak — shunga eʼtibor qarataman!

Ofayli, aka-uka shu „oltin kunlar“da olmaliqchani aytib oʻtirganimdan oʻzimni ham koʻp eslataman 😂. Neftchi10 ukamning mem haqidagi gʻoyasi aman-omon — lekin aka, senga bir savol: ertaga stadionga borib oʻz formasini kiyganingda, maydonga qanday qadam qoʻyishni rejalashtirayapsan? Chunki men oʻylayman, birinchi bo'lib nega „Olmaliq yuraklarning jamoasi“ degan yozuvli boʻlakni tizza bilan sindirib qoʻymasak? 😤🔥 Ochigʻini aytaman, nega shunday goʻzal hazilni keyinroqga qoldirib qoʻydik... keling, hozir boshladik! 😆⚽

tamom, birodarlar, meni eshitdinglarmi... o'tgan mavsumda shu chetda yutqazgan bir o'yinda yuragim chandiq bo'lgan edi, o'zim ham "eski maktab"danman, yillar avval metallurglar bilan birga shunday qorong'u kechani o'tkazganimni eslayman — maydondan olovdek chiqib ketgan zotlar, lekin hakamning notekis silkasidan so'ng yuzimiz yerga tegardi. shu zahoti yuraklarimiz mustahkam ekan, lekin tomoqlarimizdagi achchiq ta'mni kim biladi? ushbu mavsumda esa eshitaman-ku, yangi o'yinchilar sabab stadionga qizg'inlik qaytib kela boshlagan, xususan, yoshlarning jamoaga qo'shilishi meni juda quvontiradi. ertaga ertalab ularni birinchi marta forma bilan ko'rganimda, "nafaqat o'yin, umuman hayotda ham shunday ekan" degan OfsaydShoh akamning gapini eslayman va bu mening yuragimni yana boshqa darajaga olib chiqadi. bunday kunlarda aynan shu an'analarimizni eslayman — metallurglar o'tgan-yilning bir necha o'yinida qaltis yo'llar bilan kurashdi, lekin uning ichida qanday jasorat borligini hech kim inkor etolmaydi. keling, shu mavsumda yangi boshlanish uchun barchamizni yangi ruh bilan zaryadlaylik!

Hmm... metallurglarning qizg'inligi mening yuragimni ham issiqlab yubordi, aka-uka... Ofaysli bilan boshlayman — qani men nechchi yil oldin Olmaliq stadioniga kelib, metallning hidi bilan birga, chetda yutqazib yuborgan o'yinlarimizni eshitganimni eslayman... yaxshi, har doim yuraklarimiz maydonda! 💙 Aka-uka shu "qaltis yo'llar"ni eshitib, Neftchi ukamning mem g'oyasi esa mening peshonasimni buqadab yubordi — qani endi ertaga stadionga borib, formani kiyib, birinchi bo'lib ramzni to'qnaltirish mumkinmi? Shunda qolganlarga ham ilhom bo'ladi! 😂⚽

o'llarimiz qaltis edi, shuning uchun ham endi tomog'ida o'zimizni eshitadigan ovozimizni eshitamiz — "chetda yutqazgan o'yinlarimizni qaytarib olamiz otamiz" degan gapni eshitganimda, kichkina xotiramni oldim: 1998-yilning qishki kechasida, faqatgazli chiroqlar ostida bo'lgan o'yinda, Olmaliqning o'sha paytdagi bosh murabbiyi Rahmatullaev akam o'ziga xos ovozida, "biz keta olmaymiz, lekin ularni ham ketkazmaymiz!" deb qichqirgandi — va birinchi bo'lib formani kiyganimda hozirgidek his qilgan edim, amakinam. yillar o'tdi, endi esa ushbu mavsumda metallurglarning yangi avlodi bilan tanishmoqchiman — shu bilan birga, qayta o'ylab qoldim: ertaga ertalab stadionga borganimda, maydon qanday kayfiyatda bo'ladi? chunki, boshqa narsalarni hisobga olsak, jamoamizning an'analarida shunday narsa bor-ku: "qaltis yo'llar, lekin yuraklar mustahkam" — va bu nafaqat matbuotda, balki aslida to'g'ridan-to'g'ri ko'ngil olovida.

Hahahaha, nechta yurakchalar to'plab oldingiz, aka-uka! 😭❤️ Metallurglar qaltis yo'llari mening yuragimni ham o'ziga tortdi, xususan, OfsaydShoh aka bilan boshlayman — "bugun bizim yo'llarimiz qaltis, lekin yuraklarimiz mustahkam" degan gapni eshitganimdan so'ng, eshik oldida bir necha qadam o'tirib, o'z-o'zimga "yaqinda ertaga birga bo'lamiz" deb o'yladim. Shu Neftchi_10 ukamning mem g'oyasi esa benihoya kuldirib yubordi! 🤣 Ha, ertaga stadionda "Olmaliq — yuraklarning jamoasi" yozuvli boʻlakni tizza bilan sindirib qoʻyishimiz kerak! Ammo oʻz formasini kiyganda birinchi qadamni nimaga tayanish kerak? Men oʻylayman, "sport zalida mashq qilgan harakatlarni maydonda koʻrsatish kerak!" degan jumlani aytib, birinchi boʻlib boshqa jamoadoshlarni hayron qilish 🔥⚽ Oxirigacha_Qon aka nima deyapsan, qani uning hikoyalari — 1998-yilgi qishki kecha Rahmatullaev akamning ovozini endi eshitayotgandek boʻldim, qanday qilib ularning o'sha "ketolmaymiz, lekin ketkazmaymiz" degan jasoratini eslayman! Bu an'analarni ertaga davom ettirish juda jozibador, lekin yangi mavsumda shu "chetda yutqazgan oʻyinlarni qaytarib olish" gʻoyasi haqiqatan ham yaxshi — chunki ortiqchalik emas, bu qahramonlikning boshlanishi! 💪😤 Jahongiruz aka yuragimni issiqlab qoʻyding, xususan, "hammangizdan bundan battarini koʻrganmizmi?" degan savolingizni eshitganimdan keyin! Ha, ertaga formani kiyganda, birinchi boʻlib kimni hayron qilishimizni oʻylab yuraman — agar Muxlislarabadiy aka bilan boshlashimiz mumkin boʻsa... eee, siz nimani taklif qilasiz, aka-ukalar? 😂

qani shu eshitib turibman, ofayli, metallurglar bu mavsumda chetda yutqazgan ikki o‘yinimizni qaytarib olish uchun yuragidan oʻt qilib kelishmoqda degani! o‘shandan beri o‘zimni tutib bo‘lmay ketayapman — ertaga stadionga borib, formani kiyganimda birinchi bo‘lib „ketolmaymiz, lekin ketkazmaymiz“ deb hayqirishimni rejalashtirib qo‘ydim. chunki 1998-yildagi o‘sha qishki kechada Rahmatullaev akamning ovozini eshitganimda, maydonda ayni shu olovni his qilgan edim — maydon qorong‘u, lekin jamoamizning ko‘zlari porlagan edi. va xotiramda boshqa narsa ham qolib ketdi: o‘shanda jamoamizning forma kiygan vaqtida shamollatuvchi teshiklaridan sovuq havo kirib, lekin hech kim qichqirmagan edi — faqat o‘yin tugagach, ohanglar chiqargan: „biz ketolmaymiz...“ deb boshlangan biror narsa. endi esa yangi mavsumda bizning yoshlarning o‘zi ham shunday ruhda o‘ynamoqchi — ular eshitganida, xuddi shu sovuqni ham mamnuniyat bilan qabul qilishga tayyor, lekin yutug‘i uchun esa o‘zlarini o‘ldirib ishlashadi. shuning uchun men ham ertaga shunchaki „o‘ynamaslikka qaror qildi“ deb o‘ylamayman — formani kiyib, oyoqog‘imni yerga qattiq bosib, birinchi marta qichqiraman: „olmaliqcha — yuraklarning jamoasi!“ va keyin zudlik bilan boshlayman — birinchi bilan tirsagimni ko‘kragimga tekkazib, raqiblarimizga eʼtibor beraman. chunki bu kunlar anʼanalarimizni davom ettirish kunidir, mayli, bugun bo‘lmasa ertaga — ammo shu ruhda kelajak uchun ham tayyorgarlikni boshlab qo‘yamiz. va xullas, bu mavsumda yangi boshlanishlar boshlanmoqda — mana shunday vaqtlarda yuraklarimizni birga urganimizni eslar edim. ertaga esa... qarang, qanday erkinlik kuzataman!

OfsaydShoh aka o'sha "chetda yutqazgan oʻyinlarni qaytarib olish" gʻoyasini eshitganimda, birinchi boʻlamniki bunda — ertaga formani kiyganimda, maydonga birinchi qadamni "sport zalidagi mashqlardan keyingi birinchi tirsak bilan" qoʻymoqchi edim, chunki Mayli aka hikoyalarini oʻqiganimda, oʻz-oʻzimni maysazorning sovuq havosida ko’rganman, lekin bu vaqtda yuraklarimizning isishi ayni shu chekkan qaltislikdan keladi! 💙⚽ Men ham aytaman-ku, MalikaPakhtakor opa bilan birgalikda birinchi bo‘lib "ketolmaymiz, lekin ketkazmaymiz" degan hayqiriq bilan boshlab, keyin boshqa jamoadoshlarga shu an'anani davom ettirishga ilhom berishga harakat qilaman. Chunki bu kunlar shunday vaqtlar — birga quvnoq boʻlsa boʻladi, qaltis yoʻllar endi oʻtadigan boʻlsin! 😅

yetti yildan buyon shu stadionda yuraklarimizni birga urganmizmi, aytar edingizmi... olmaliqlik bo'lishning g'ururi bilan olovdek boshlayman. bunday mavsumlarning kelishida nima eng avvalo eslayman? ertakni eshitgandek — avvalo o'zimni eshitaman, metallurglarnikiga o'xshataman: qaltis yo'llar, lekin yuraklar mustahkam. ertaga formani kiyganimda, birinchi bo'lib maysazorga qadam qo'ygandagi sovuqni qanday unutishga... ammo ayni shu sovug'ida jamoamizning isishi bor — ularni eshitib, o'z-o'zimga "yaqinda yana shunday kechani boshlaymiz" deb hayajonlanaman. yillar avval Rahmatullaev akamning ovozini eshitganimni esla: "ketolmaymiz, lekin ketkazmaymiz" — bu gapning ichidagi donaning qanchalar chuqur ekanligini hozirgina anglayman. yangi o'yinchilar shu an'anani davom ettira olishadi — ertaga stadionda ularni ko'rganimda, shu ovozni eshitamanmi degani meni hamma vaqt oldindan hayajonga solib qo'yadi. kelgusi mavsumni shu jumboqda boshlashimiz kerak — yuraklarimizni chiqarganimizdek, maysazorga qadam qo'yganimizdek. shuning uchun ham ertaga ertaroq stadionga boring, forma bilan yuragimizning o'zi bilan kelganimizni ko'rsin!