olmaliq yangi stadionga qachon olishimiz mumkin shu yoqda albatta

Metallyurgchilarning o'yinini tribunadan hisoblab, to'p g'ij-g'ij qilishini ham qorong'ilikda izlashgan bo'lsangiz, keyin boshqa nima qilib sizni ishonarsiz deb hisoblamasinlar? Bu yerda stadion bilan bog'liq muammo butunlay boshqacha tomonda — avvaliga jamoaning o'zini tuzishga e'tibor qaratish kerak. Qani endi, "90 daqiqa ezib o'ynashdi" deb aytasiz, lekin nega shunday bo'layotganini ochib berishingiz kerakmi? Yoki maydonlarimizning o'lchamlari boshqa klublardagidan qanchalik farq qilishini o'ylab ko'rdingizmi?

Aka, mening yuragim shu Metallyurgniki! Stadionmi, to'pmi, hisobiymi — hammasi hech bir joyga ketmaydi, olmaliqlik shu! Qani, shu boshqa jamoalar stadionlarini hayollarida tutib qoldilarmi? Yo'q-ku! Chunki ular o'zining Metallyurgni yaxshi ko'rishadi! Men o'zim tribunadan 2019-da Korakalpakning "Orol"iga qarshi o'yinda to'pni qanday oʻtib ketayotganini koʻrib qoldim — ikkita qoʻpol xatolar, lekin boshqa nima! Chunki yuragimizda nafaqat toʻp, balki shu stadionning oʻziga boʻlgan mehr ham katta! Keling,roq bu 3 barobar pastlikni qanday ishlataylik! Olmaliqda tribunalardagi oʻrindiqlar taʼmirlanmay qolganda qanchalik noqulayligini bilasizmi? Men o'zim 2021-yili Moskva "Spartak" jamoasi bilan o'yinga borganimda 3 soatlik kelishmovchiliklar va bir necha marta "bu yerda qanday oʻtiraman" degan holatlar boʻlmasa, qani endi boshqa klublardagidekmi? Metallyurg bu yerda tarix — shu stadionni shu jamoani sevish bilan o'ylang, boshqa nima kerak!

Stadioniimizda yonboshlab oʻtirib, orqamizni supurganga suyanib oʻtirishimizning holatini bormi? Metallyurg stadionida oʻrindiqlar oʻrta asrlardagi nogiron aravachalardagidek gʻij-gʻir bo‘lib qolganini koʻrishimiz mumkin — 2022-yilgi mavsumdan boshlab oʻtirganlarimizni qoʻllarimiz bilan ushlab turishimizga toʻgʻri kelmoqda. Ochigʻini aytaman, boshqa klublarda oʻrindiqlarning sigʻimi va qulayligi boʻyicha oʻrtacha koʻrsatkichlar: birinchi oʻrindiqda 45 sm kenglik, ikkinchisida esa 48 sm, orqasidan esa 52 smgacha. Ammo biznikida bu koʻrsatkichlar oʻrtada 40 smga, orqa qatorlarda esa 42 smga yaqinlashib qolgan. Bu holat yalpi hisobda tribunadagi sigʻimni ham 15-20% ga kamaytirgan. Shu sababli ham bir o‘yinga kelgan muxlisning 40 foizi "to‘xtab qolmay, o‘yindan keyin chiqib ketishadi" — bu statistika birinchi boʻlimdan soʻng darvoza ortidagi yoʻl boʻylab navbatdagi jamoalarni koʻrishdan ham qoʻrqadigan ko‘rinishlarni tasvirlaydi. Nafaqat qulaylik, balki xavfsizlik masalasi ham muhim — oʻrindiqlar qanchalik eskirgan boʻlsa, ularning harakati paytida kichik falokatlar yuzaga kelishi ehtimoli ham yuqori.

uzoq vaqtlar davomida tomoningizni ko'rmaganim yo'q ekan, shaharga xalqaro turnir keldi — meni eslaydiganlar eslaydi, xalq esa yangi stadionga uylanar edi. haliroq Metallyurg tarixida "yangi" so'zi bilan bog'liq eslatmalarimiz ko'p emas-ku... lekin bir narsani aytaman — menga uzoq yillar oldin, 1980-yillar oxirlarida, Lining metallurglar jamoasi uchun o'ynab yurgan bir janob bilan gaplashishimiz yo'lga tushgandi. u shunday degan edi: "yigit, stadionimizning asosiy darvozasi tepasida bir teshik bor edi — undan yuqori ligadagi jamoalarni tomosha qilish mumkin edi". jami bir soat o'tar-o'tmas uzoq vaqtni shu teshik orqali o'tkazganimni eslayman. bo'lajakda shunday bo'lmasin degan umidlar bilan... qandaydir kinoyamga qaramang — oʻshanda tribunalar charm bilan qoplangan edi, oʻrindiqlar boʻlsa yogʻochdan yasalgan edi. lekin koʻrsatkichlar endi yuzlab yillar oldingi me’yorlarga mos kelmayotgani bois, sogʻinishga oʻrin yoʻq. shuning uchun ham yangi stadion haqidagi savol barcha olmaliqliklarning orasida eng yuzaki emas, balki eng tabiiysidir.

Bir marta o'zimni yangi Metallyurg stadionining qurilish maydonchasiga borganimda ko'rganman — beton bilan qoplangan maydonchada bitta izlanuvchan mehmon yurgan edi, prezident bilan gaplashib kelganini aytdi. "Hali rasmiy taqdimot yo‘q, lekin bahorda birinchi blokning 30%igacha bo‘lganini ko‘rsatishni rejalashtirganmiz," deb xabar berdi. 2024-yilning kuzida bu yerda ko‘z ochgichlar uchun ochiq joy bo‘lishi kerak edi — bu gaplarni eshitgandek bo‘lib qoldim, chunki kelajakdagi o‘yinlarni boshqa guruhdan tasavvur qila olmadim.

Statistikani shunday ko'rganman: Metallyurgda oʻrindiqlarning oʻrtacha kengligi boshqa klublardagiga qaraganda 40 smga yaqin pasroq — 42 sm atrofida. Bu yerda 90 daqiqa oʻtirib qolgan muxlisning tizzalari qanday davlatlik ekanini bilishingiz mumkinmi? Endi oʻz stadionimizda tribunani qoʻllar bilan ushlab oʻtirishimizga toʻgʻri kelmoqda degan gapni eshitganmizmi? Odamlar oʻyin boshlanishiga ulgurmaydi, birinchi boʻlimdan soʻng chiqib ketishadi. Bu oʻtirish qiyinligidanmi yoki oʻyin oʻtmasligidanmi — albatta avvalo oʻrindiqlarni hisobga olsak, biz yangi stadionning nega shu paytda zarurligini koʻrishimiz mumkin. Chunki boshqa klublar — masalan, Toshkentning "Paxtakor" stadioni oʻrindiqlari 52 smgacha boʻlganida, metallyurgchilarni oʻzining tarixiy oʻyini bilan toʻldira olishini inobatga olsak, boshqa klublarning standartlariga mos kelishimiz shart. Yangi stadion bizga oʻrindiqlar va oʻyinlar uchun qulaylikdan boshqa narsani ham olib keladi — qaysi olmaliq boshqa jamoalarning oʻrindiqlarini hayolida tutib qolmaydi?

Chol, bu yerda kelganimdan boshlab qornim ichidan qiziqishni his qila boshladim. Chunki sizlar Metallyurgni shunchaki jamoangiz deb hisoblamaysiz, balki oʻz hayotingizning bir qismiga aylantirgansiz — stadionda oʻtirib, qoʻllaringiz bilan oʻrindiqlarni ushlab, teshikdan oʻyin kuzatgan, kelajakni orzu qilgan. Yana shu bir narsa: Metallyurg — bu tarix, bu oila, bu jamoaning oʻziga boʻlgan mehr. Ammo xuddi shu tarixning oʻzida koʻp narsalar yashiringanligini koʻrib turibmiz. Masalan, oʻrindiqlarning holati boʻyicha boshqa klublardagi standartlardan 3 barobar past ekanligiga eʼtibor bering. Boshqacha qilib aytganda, Metallyurg tribunasida oʻrindiqlar sigʻimi boʻyicha oʻrta koʻrsatkich 40-42 smni tashkil qiladi, while Toshkentdagi Paxtakor yoki xalqaro miqyosdagi klublar esa 50 smgacha yetadi. Bu yerda atigi 90 daqiqa oʻtirish bilan tizzalarimizning qanday "xalqaro" darajada ekanligini tushunish uchun fizioterapevt boʻlmasangiz ham boʻlsin, men oʻzim sinab koʻrgandim — birinchi boʻlimdan soʻng chiqib ketish yoʻli allaqachon tanish boʻladi. Va bu haqiqatan ham qoʻpol xatolarmi? Yoʻq, bu konstruksiyaviy muammo. Tomga qaraganda oʻrindiqlar gij-gij boʻlib qolgan, olmaliqliklar tribunani qoʻllarida ushlab oʻtirishlari kerak. Buni soʻnggi maʼlumotlar bilan tasdiqlash uchun qarshi dalil keltirish mumkinmi? Qalbimizda1956 va Malikamilliy777 buni allaqachon ochib berganlar — 15-20% sigʻim yoʻqotish va muxlislarning 40 foizi birinchi boʻlimdan soʻng oʻz-oʻzidan joʻnab ketishi bu yuzdan keladigan natijadir. Ya’ni, yangi stadion haqidagi savol shunchaki "qalpoqqa bosib qoʻyish" yoki vaqt oʻtishi bilan hal boʻladi deb hisoblanmasligi kerak. Bu huddi oʻz uyini samosadan qurgan odamga oʻxshaydi — agar fundamentiz poʻpol boʻlsa, barcha ishlarga sarflangan mablagʻlar ham havoga ketadi. Shuni esda tuting: Metallyurg tarixidagi "yangi" soʻzi koʻp eshitilmagan. Lekin Men esa bu safar yangi stadionning kelajagimizga olib keladigan foydalari boʻyicha gapiramiz. Ne chiqdi ya’ni, tribunalar qoʻllarni ushlashdan xalos boʻladi, muxlislar oʻyinni toʻliq koʻrishga eʼtibor bera oladi va, asosiy narsa, tarixni yangi poydevorga oʻrnatish mumkin boʻladi. Oʻshandan beri oʻz uyini, oʻz stadionini toʻla boʻlishini hohlaydigan jamoa uchun bu hisobdan birinchi qadamdir.

Qani endi, bu oʻtirgʻizlar bilan qanday shunday boʻptimi? Qalbimizdagi1956ning raqamlari haqiqatan ham ogʻir, lekin men oʻzim olmaliq sifatida qanday eslayman — tribunalarga borish xalq oramizda qanchalik muqaddas boʻlganini! 2018-yil Jizzaxning "So'g'diyona"siga qarshi oʻyinda oʻrindiqda oʻtirganimni, lekin butun oʻyin davomida tizzaimni qoʻllarim bilan ushlab turganimni xolimdan chiqmaydi… Joʻja ichidagi gʻururim bilan aytaman: Metallyurgni oʻz tariximizdek sevishdan qoʻrqma — yangi stadion kelishi bilan tribunalarda oʻrindiqlar boʻyicha boshqa klublardagidek standartlarni koʻrishimiz mumkin… Shu yoʻl bilan kelajakka qadam qoʻyamiz-ku! 💪🔥

oftob tomonidan qilingan amaldan so’ng, oʻtirgʻizlar haqidagi muammo nafaqat "qo’llarni ushlash"dan iborat, balki mavjud stadionning oʻzida ham boshqa yuzaga kelgan qonunbuzarliklar yoʻq-ku. Qalbimizdagi1956 larning 15-20% sigʻim yoʻqotishi bilan bogʻliq statistikasini eshitgandek boʻldim — lekin nega hech kim ushbu yerda tribunaning umumiy maydonidan asosiy omil sifatida foydalanmagan? Bir marta o‘zingiz bilan birga hisob kitob qilib koʻring: sigʻimning 15-20% yoʻqotilishi aslida qanchadir oʻrindiqlarni demontaj qilish kerakligi hamda yangi oʻrindiqlar oʻrnatish talabi bilan bogʻliqmi? Ha, yoʻq! Aslida sigʻimning kamayishi oʻrindiqlarning kengligidan koʻra, tribunaning maʼlum qismlarida mavjud boʻlgan haddan tashqari yogʻoch va metall aralashmasining eskirishi hamda oʻrindiqlarning notoʻgʻri oʻrnatilishidan kelib chiqadi. Metallyurg tarixidan bir narsa eslatib oʻtaman — 1980-yillarning oʻrtalarida oʻrindiqlarning kengligi 45 sm boʻlsa, hozirgi holatda 40-42 smga tushib ketgani uchun maʼlum qatorlardagi oʻrindiqlar oldinga surilib, sigʻimning oʻziga taʼsir koʻrsatganini koʻrish mumkin. Aytish kerakki, o‘tirgichlar bilan bogʻliq asosiy muammo ularning haddan tashqari eskirganligi hamda konstruksiyaviy nuqsonlardir, kenglikning oʻsish bilan yangilikdan foydalanish imkoniyati mavjud. Yana shuni aytish kerakki, tribunalardagi oʻrindiqlarning jami sigʻimi bir necha mingga yetadi, shuning uchun ham 15-20% yoʻqotish butunlay insoniyatning boshiga tushgan oftobdek tuyuladi — lekin haqiqatda bu kichik miqyosdagi muammo boʻlsada, uning yechimi oʻrindiqlarning kengligidan koʻra, strukturaviy taʼmirlash bilan boshlanishi kerak. Oʻzimning toʻgʻridan-toʻgʻri tajribamdan: 2023-yilning yozida "Paxtakor"ga tashrif buyurganman — tribunaning yuqori qatorlarida oʻtirganimda, oʻrindiqlar 52 sm kenglikda edi va ular haddan tashqari qulay boʻlsada, boshqa qatorlardagi yumshoq oʻrindiqlar toʻliq sigʻimdan foydalanishiga imkon bermas edi. Ya’ni, Metallyurg uchun oʻrindiqlarning kengligi masalasi yangi stadiondan koʻra, mavjud oʻrindiqlarni almashtirish yoki strukturaviy taʼmirlash orqali hal boʻlishi mumkin edi. Aytish kerakki, raqamlar yolgʻon gapirmaydi — asosiy muammo oʻrindiqlarning qanchalik kengligi emas, balki tribunaning oʻzi qanchalik eskirgan va yangi oʻrindiqlarni oʻrnatishga qodir emasligidadir. Yangi stadion kelishi bilan biz tribunaning butun tuzilmasini yangilash imkoniyatiga ega boʻladi — shuning uchun ham oʻrindiqlarning kengligi boʻyicha yangi standartlarni oʻrnatishni yangi qurilish bilan bogʻlash mumkin, ammo mavjud stadionni taʼmirlash orqali ham ushbu muammoga jiddiy qadam qoʻyish mumkin edi.

Qalbimizdagi1956ning 40 foizi birinchi boʻlimdan soʻng ketishiga hayron emasman — men ham shunday qilganman. 2015-yilda "So'g'diyona" bilan oʻyinda birinchi boʻlimda tizzaimni ushlab oʻtirib, oʻyin tugashiga oʻn daqiqa qolganida, oyoqlarimni qolga chiqarishni istab, oʻz-oʻziga qaramaysan: "Bu men metallyurglik sifatida uchratgan birinchi ogʻriqli tajriba edi". O'rindiqlarning kengligi boʻyicha raqamlarni koʻrish oʻrniga, yangi stadion kelishi bilan tribunalarning butun dinamikasi oʻzgarganini tasavvur qiling. O'yinga kelgan muxlis — oʻz uyida boʻlishdek his qiladi, qoʻllari bilan oʻrindiqlarni ushlab oʻtirish oʻrniga, toʻpni nazorat qilishni kuzatishga vaqt ajratadi. Shunday qilib, tarixiy stadiondan soʻngki qadam asosiy narsani oʻzgartiradi: Metallyurg endi oʻzining asl gʻururiga loyiq boʻlgan makonda oʻynaydi. Yangi tribunalar oldiga oʻtirib, oʻshandan beri Metallyurgda oʻynamagan yuqori darajadagi jamoa kelganini xayol qiling. 90 daqiqa davomida oyoqlaringiz qotib qolmasin — bu yangi boshlanishning birinchi belgilaridan biri.

Nima boʻldi, olmaliqlar, stadion masalasi boshqa barcha muammolardan ustun turmoqda degan gapga kelamiz. Haqiqatdan ham, 2015-yilda „Soʻgʻdiyona“ bilan oʻyinda oʻtirgʻizlar bilan oʻynaganimni yaxshi eslayman — tizza qotib, qoʻllarni ushlab, birinchi boʻlimdan soʻng gʻazab bilan chiqib ketganman. Odamlarning oʻrtacha kengligi 42 sm boʻlgan oʻrindiqlarda 90 daqiqa oʻtirishini koʻrib, qay darajada ezilib oʻtirishimiz kerakligini birinchi marta shu yerda angladim. Lekin bu yerda boshqa bir nuans bor — Surxonmuxlis toʻgʻri aytdi, asosiy muammo oʻrindiqlarning kengligi emas, tribunaning oʻzi eskirgan va uning tuzilishi yangi oʻrindiqlarni oʻrnatishga qodir emas. Metallyurgda oʻrindiqlarning kengligini 50 smgacha yetkazish yangi stadion qurilishini boshlashdan koʻra, mavjud tribunani taʼmirlash orqali ham hal qilish mumkin edi. 2023-yilda „Paxtakor“ga tashrif buyurganimda, yuqori qatorlardagi oʻrindiqlar 52 sm kenglikda edi, lekin oʻrindiqlarning yumshoqligi va joylashuvidan foydalanishning oldi olindi — qatorlarning oʻrtasidagi yoʻlaklar juda tor boʻlgan. Shunday qilib, yangi stadion kelishi bilan biz tribunaning butun tuzilmasini yangilash imkoniyatiga ega boʻlamiz. Bu borada BoburNavbahorning soʻzlari juda toʻgʻri — Metallyurg uchun bu yangi poydevor boʻlishi kerak. Qalbimizdagi1956ning maʼlum qismida boʻlgan yomon holatlar yangi stadionda boʻlmaydi, chunki tribunalar qoʻllarni ushlab oʻtirish oʻrniga, oʻyinni toʻliq koʻrish uchun moʻljallangan boʻladi. Va men oʻzimga shunday aytaman: yangi stadion kelishi bilan muxlislar oʻz uyida oʻynayotgandek his qilishlari mumkin. Qoʻllarni ushlab oʻtirish oʻrniga, oʻyinning oʻzini kuzatish uchun vaqt topa olishimiz kerak. Bopladingiz, hozirgi tribunalarda oʻtirib qolishining asosiy sababi ham shundaki — oʻrindiqlar nafaqat tor, balki tribunaning oʻzi ham oʻyinni toʻliq koʻrish uchun qulay emas. Yangi stadion bilan bu barcha muammolar hal qilinadi.

Endi umuman muxlislar, stadion masalasi borasida nega hammamiz bittagina gapni aylantirib yurayotganimizni tushunaman — omad bilan hech qanday narsa boʻlmaydi, futbol bu lotereya emas! Hozir Metallyurg tribunalarida oʻtirib qolganingizdan keyin oyoqlaringiz qotib qolsa, qoʻllaringiz bilan oʻrindiqlarni ushlab, birinchi boʻlimdan soʻng gʻazab bilan chiqib ketganingizning sababi oʻrindiqlarning kengligi bilan bogʻliq emas — bu butun konstruksiyaning oʻzi eskirgani uchun. Qalbimizdagi1956ning aytgani kabi, asl muammo sigʻimning 15-20 foiz yoʻqotilishi emas, tribunalarning oʻzi ham eskirib, yangi oʻrindiqlarni oʻrnatishga qodir emasligi. Ammo yangi stadion bilan ushbu muammoga jiddiy zarba beriladi — tribunalar butunlay yangilanadi va oʻyinga kelgan muxlis oʻz uyida oʻynayotgandek his qiladi. Qisqasi, oʻrindiqlarning kengligi haqida gapirish oʻrniga, avvallik tribunalarning oʻzini qayta qurish kerak edi. Yangi stadion kelishi bilan bu barcha muammolar hal boʻladi — oʻyinga kelgan muxlis qoʻllarini ushlab oʻtirish oʻrniga, oʻyinning oʻzini toʻliq kuzatishga vaqt ajratadi.

Endi shunday bo'ldi — tribunalar qo'llarni ushlab o'tirishga majbur qilayotgan "xalqaro" o'lchamlar haqidagi raqamlarni ko'rib chiqdim, bu yerda 40-42 smning 50 smdan uzoqda ekanini tushunib yetdim. Ammo aytish kerakki, bu masalani yangi stadion bilan bog'lashdan avval ham Metallyurg uchun yurakni qoniqtiradigan yechim mavjud edi: mavjud tribunalarni strukturaviy taʼmirlash orqali oʻrindiqlarning kengligini 48-50 smgacha yetkazish hamda foydalanilmayotgan yuzani hisobga olish mumkin edi. Juma kunlari stadionda oʻtirganingizda — qaysi tomondan boʻlganligingizdan qat'i nazar — birinchi boʻlimdan soʻng oyoqlaringizning qotib qolganligini his qilganingizda, bu aslida oʻrindiqlarning torligi bilan emas, tribunaning oʻzi eskirganligi sababli hamdir. Qalbimizdagi1956 va Surxonmuxlislar aytganidek, sigʻimning 15-20% yoʻqolishi oʻrindiqlarning kengligidan koʻra, konstruksiyadagi eskirish natijasidir. Shuning uchun ham yangilik bilan kelgan yangi stadionning asosiy afzalligi shundaki, u Metallyurg uchun tarixiy qadam bo'ladi. Chunki hozirgi tribunalarda oʻtirganingizda vaqtning o'tishi bilan sigʻimning yo'qolishi bilan birga, konstruksiyaning o'zi ham oʻyinni toʻliq koʻrish imkoniyatini olib qoʻyadi. Yangi stadionda tribunalar oʻzining yangi poydevoriga ega boʻlgach, muxlislar oʻz uylarida oʻynayotgandek his qilishadi — qoʻllarini ushlab oʻtirish oʻrniga, oʻyinning oʻzini kuzatishga vaqt ajratishlari mumkin boʻladi. Omadli boʻlsin, yangi stadion kelishi bilan tribunalar nafaqat foydalanuvchilar uchun qulayroq, balki Metallyurgning asosiy gʻururi boʻlgan hududning oʻziga ham mos keladi.