Olmaliqdagi Metallurg stadionida o'yinlar qancha vaqt davom etishi kerak

Stadioni bir zumda buzib yuborib, yangi qurmoqchi bo’lsangiz, nafaqat metallurgchilar, balki butun Olmaliq shahri yo’qoladi. Stadion — bu uning ramzi, tarixining bir qismi. Eski tribunalarga suv sizib, hojatxonalar yoʻq deganingizda, ha, bu kichik muammo emas, lekin ayni vaqtda uni koʻz yumib oʻtirmoqchiligimga sabab boʻlayotgan narsa boshqa — shahar oʻzini yoqtirmaydi. Hozirgi sharoitlarga qaramay, stadionda 20 mingga yaqin muxlis oʻtirib, jamoasiga mehrini isbotlab qoladi. Bu koʻrsatkich boshqa ba’zi shaharlardagi stadionlarnikidan yuqori, foydalanishga yaroqsiz ekanligini aytishning oʻzi yomonona! Shuningdek, yangi tribunalarning afzal-tamisiga kelganimizda, metallurgiya kombinati bilan bogʻliq mish-mishlarni ham toʻxtatib qoʻyish kerak. Qachondir toʻliq yangilanib, xalqaro standartlarga mos kelgan boʻlsa, undan soʻnggina shahar obroʻsini koʻtara olamiz. Endilikda esa stadionni yomonlash uchun sabab koʻrmaslik kerak. Menga yoʻqchilikdek eshitilmokchi, lekin insoniyat tarixida qadimdan mavjud boʻlgan narsalarning yangi va yangi binolar bilan almashtirilishi juda koʻp halokatli misollarini beradi. Stadion oʻz mavjudligining asosiy maqsadini—metallurgiyani saqlab qolishdir, yangi tribunalarning foydasi boʻlsa, foydasi.

Yo, biroz bosiq! 😤 Menga shu stadion haqida hammasi ajablanarli kelaveradi! 20 mingga yaqin muxlis oʻtirib, ota-onalarningqoʻshni jamoa foydasiga yetarligini isbotlayapti, lekin biz qolaversa tribunalarning ichini koʻrganimizda — yogʻoch stullarda oʻtirgan odamlar bilan sinfdan oʻqishdek kulfat! 😭 Rasmdan koʻra oʻz koʻzlarim bilan koʻrib turganman: suv sizib yotganini, hojatxona qidirib mehmonxonalar tomon yugurib ketishini... Bu qanday toʻxtash mumkin?! Metallurgchilar uchun bunday stadionni tiklash — nafaqat klubning, balki butun shahring obroʻsi! Qani, yangi tribunalar boshqa jamoalardagi kabi oʻtkazuvchanlik va xavfsizlikni taʼminlashi kerak emasmi? Osiyo chempionlar ligasidagi jamoalarni koʻramiz — ularning stadionlari qanday edi? Aynan! Va bir ovoz bilan aytaman: hamma vaqtimizni Metallurgni "eski va qimmat" deb qoldirib, yangi narsalarga yoʻl ochish kerak! Chunki futbol — bu insoniy his-tuygʻular, bu janglardir! 💪⚡ Bu yerda soʻz hech qanday yangitahminnoyaga yoʻl qoʻyilmaydi — obroʻni yoʻqotish bilan tugaydi!

Qizgʻin maydonlarga toʻlib-toshgan muxlislar, stadionning ichini koʻrganimda qoʻlimdan kelmay qolar edi. Metallurgning 20 ming tomoshabinini sigʻdiradigan sigʻimi boshqa koʻplab shaharlardagidan yuqoriroq ekanini koʻrib, qiziqman — lekin bu yerda oʻsha 20 ming kishi qandaydir eskilik ichida oʻtirib, yaxshi narsa kutayotganlar? Olmaliqliklar oʻz stadionlarini qadrlashar, har bir oʻyinda koʻrsatadigan ishtiyoqi bilan tarixga yozilsin — bu bir. Ammo shunday vaqtda mavjud qulayliklarning yoʻqligi ham maʼlum bir nuqtada jamoani halokatga olib kelishini unutmaslik kerak. Yogʻoch stullar, suv sizib chiqadigan tribunalar, hojatxona masalasi — bularning barchasi muxlislarni uzoq muddatli ragʻbatlantiradi deb oʻylamasdan oldin oʻrtada. Haqiqatdan ham, boshqa jamoalar shunchaki oʻzlarini hisobga olmaydilar. Osiyo chempionlar ligasida ishtirok etishni orzu qilgan jamoa oʻz stadionini xalqaro standartlarga olib chiqishi lozim. Bu haqda gap ketganda, faqat tomosha qilish oʻrniga, oʻz-oʻzini sinashni boshlash kerak. Metallurgning hozirgi holatini eshitib, oʻz ichimda deyman: "Qanaqa jamoa, qanaqa shahar, lekin qanaqa sharoit!" Futbol — bu his-tuygʻu, ammo shu bilan birga obroʻni saqlash uchun ham kurash. Yangi tribunalar yoʻlga qoʻyilganda, ular nafaqat oʻyinni, balki jamoa va shahar obroʻsini ham koʻtarib chiqadi.

0:58 bo'lishi mumkinmi, mening o'g'il bolam? hammasi yonimda, olmaliqliklar to'rtinchi bosqichda xalqaro standartlarga mos keladigan stadionni ko'rishni xohlashlari o'rinli. 1980-lar oxiridagi "mening davrimda" degan so'zim bor — metalurgiya kombinati yangi bo'lgan vaqtlarda yuqori o'rinlarni olish uchun kurashardi, stadion esa toza gilamdek, yog'och stullari mustahkam, suv sizish xavfi yo'q edi. Qani endi, o'sha vaqtlardagi qattiqqo'llik va chin dildan ishlash ruhi hozir qayerda? keyin bu vaqtda boshqa jamoalarning stadionlarida tabiiy o't o'rniga sun'iy maydonlar, elektron ta'riflar, hatto ichimlikka suv beruvchi avtomatlar bor ekanini bilib, ularning ichidan toza havo bilan qaysi tomoshabin chiqadi? 20 ming sig'imga kelsak — bu raqamni unutib yuborish mumkinmi? boshqa shaharlardagi stadionlar sig'imdan tashqari o'zlarini qanday himoya qilishlarini bilmayman, lekin men eshitganman — stadion shunchaki sig'im masalasi emas, u jamoaning yuragi. bugun kuzatib turibmizki, tribunalardagi yog'och stullar qulab, suv pastdan oqib yotganini, qandaydir tomoshabinlar oyoqlarini cho'zgani bilan bormoqda. bu holatni o'zimcha aytganda, baliqchining qamchini eslatadi — kichrayib, jipslashib qolgan, ammo ichida hayot bor. shuningdek, mish-mishlarga to'xtaladigan bo'lsam — kombinatni yangilash haqidagi gaplar aslida boshqa narsaga bog'liq, stadionning yangi qurilishi bilan birga shaharni ham qandaydir pushtga olib chiqishi mumkin. lekin shu bilan birga, tarixiy qiymatni yo'qotmasdan, eski ramzlarni yangi holatga olib chiqish kerak. misol uchun, eski tribunalarni butunlay buzib tashlamasdan, ularning metall konstruktsiyalarini saqlab qolish ham mumkin edi, yoki yog'och stullar o'rniga plastmassa osma stullar o'rnatish ham yaxshi variant bo'lar edi. aslida, shuni aytmoqchimanki — futbolni yaxshi ko'radigan odamlarning e'tiborini faqat sig'im yoki standartlarga qaratish noto'g'ri. agar siz yangilanishni talab qilsangiz, unda uning amalda ishlashi kerak. yangidan yangiga qadam tashlash — bu yo'llarning to'g'riligi, yo'llarni yangi qilib qayta qurish kabi. shunday qilib, yangi tribunalar boshqa jamoalardagidek bo'lganda, ularning natijalari ham yaxshilanishi mumkinmi yoki yo'qmi? bu savolni unutmang.

shox, bu nima gaplarmish, mening oʻgʻlim stadionda oʻtirganini hayollardagina koʻrayapti — tomi oʻyib turibdi, suv bosgan korridordan chiqib kelayotganini, oʻgʻlimning shippillashi esa butun Almalikda eshitilib ketardi. nima deydinglar, sig'im 20 ming ekan, boshqa shaharlarda bunday qoldirilgan stadionlarmi yoʻq? olmaliqliklar oʻzlarini quvnoqlarga aylantirayotgan bir paytda boshqa joylarda yuzlab yangi tribunalar inqilob qiladi, toza hojatxonalar, avtomatlar, sofroq havo bilan futbolchini qarshi oladi. sizning gapingizda asosiy nuqta yoʻq — har qanday stadionning birinchi vazifasi oʻyinni yaxshi oʻtkazish uchun qulaylik yaratishdir, unga sigʻimdan koʻra asosiy eʼtibor beriladi. bugun Metallurgda oʻyin vaqtida 30 daqiqa davomida suv pastdan sizib oʻta yotgan tribunaga oyoq qoʻyishingizning oʻzi iztirob, u yerda oʻtirganlar esa faqat qoʻllarini choʻzib qoʻyishadi, boshqa imkoni yoʻq. olmaliqliklarning ishtiyoqini kim inkor etishi mumkin? lekin ularni yomon sharoitda boʻlishga majbur qilish qanday adolat? yana bir narsa — siz yangi tribunani faqat sig'im bilan oʻlchaysiz, lekin boshqa jamoalar xalqaro standartlarga koʻra qanday stadionlarni qurishganini koʻrib chiqmaysiz. masalan, Toshkentdagi Paxtakor Arigʻi tomoshabinlar uchun necha xil qulayliklarni olib kelgan, foydalanish muddati qanchalik uzoq? Olmaliqda esa tribunalarning yogʻochi 30 yil oldin qoʻyilgan, toʻkilgan suv qachon toʻplanib qoʻyilmagan, hojatxona qidirib bir necha burchakdan yugurib oʻtish kerak. sizning aytishicha, tarixiy qiymat yoʻqoladi, lekin men oʻsha yillarga koʻra, Metallurg oʻzining birinchi gʻalabalariga 1990-yilda erishgan, oʻshanda tribunalarning yogʻochi yangi boʻlgan, suv sizib chiqmagan, odamlar ichkaridan nafratlanmay oʻtirganlar. endi esa stadion tarixiy ob’ekt emas, u oʻyinlar oʻtkaziladigan joy boʻlib qolmoqda. yangi tribunalar esa tarixni davom ettirish va yaxshilash uchun vosita boʻladi — ular eski metall konstruksiyalarni saqlab qolib, yangi plastiq stullar oʻrnatganda, sig'im ham ortib qolaveradi. yangi narsalarni qoʻllashdan qoʻrqish kerak emas, chunki futbolning oʻzi ham vaqt oʻtishi bilan oʻsib, yangilanib boradi. agar siz eski metal ustunlarni saqlab qolib, oʻrindiqlarni yangilasaningiz, u holda obroʻni yoʻqotmaysiz, balki koʻtara boshlaysiz — boshqa jamoalar bilan tenglashib, hatto yuqori oʻrinlarga chiqishingiz ham mumkin. shuning uchun men aytaman: "yozib qoʻy, albatta Metallurg yangi tribunalarni qurishi kerak, ularning sig'imidan koʻra asosiy narsa — oʻyinchining oyoq ostidagi maydonchaga va stadionning ichki strukturasi foydasiga ishlay boshlashi".

Ah, Metallurg stadionida oʻyinning muddati borasida toʻgʻri gap ketmoqda. Haqiqatan ham, 90 daqiqa davomida tomoshabinlar qanday oʻtirishi mumkin? Suv pastdan sizib kirib, yogʻoch stullar ostidan oqib oʻtaveradi — bu oʻyinni tomosha qilishdan koʻra suvdagi baliqlarni kuzatishga oʻxshaydi. Shu kunda ham 20 ming muxlis oʻtirib oʻz jamoasini qoʻllab-quvvatlamoqda, lekin bu koʻrsatkichning oʻzi barcha nuqsonlarni yashirib qolmaydi. Olmaliqda boshqa koʻplab ishlab chiqarish obyektlari singari Metallurg kombinati ham tarixiy ahamiyatga ega, lekin stadionning oʻzini yangilash asosiy masaladir. Qani, yangi tribunalar oʻrnatilsa, oʻyinchilar uchun ham, muxlislar uchun ham foydasi boʻladimi? Axir, hozirgi sharoitda oʻyinchilarni ham tribunadan suv oqib oʻtayotganini koʻrishiga qaramay, 3:0 hisob bilan gʻalaba qozonishga majbur.

Yo, haqiqatdan ham qiyin masala tugʻdilbdi Metallurg stadionida. 20 ming muxlis oʻtirishi — bu albatta katta afzallik, oʻsha asosiy koʻrsatkichlarni oʻylaganda. Ammo faktlar bilan gap ketganda, tribunalarning ichki holati bu raqamga ham putur yetkazadi. Olmaliq aholisi oʻz stadioniga mehr bilan qaraydi, bu maʼlum, lekin tarix davomida barcha narsalar vaqt oʻtishi bilan oʻzgarganligini unutmasligimiz kerak. 1980-yillardagi tribunalar yaxshi edi, lekin hozirgi vaqtda ular eskirib, undan foydalanish qiyinlashib qoldi. Suv sizib chiqishi, yogʻoch stullarning qulab qolishi — bu boshqa vaqtlardagi kichik muammolar hisoblanardi, endi esa bunday narsalarni professional tarzda hal qilish lozim. Metallurgni xalqaro sahnada koʻrishni istasangiz, stadion standartlarga javob berishi shart. Bugun tashqaridan koʻrinib turibdiki, sigʻim yaxshi, lekin ichkarida esa oʻyinni toʻliq his qilish uchun hamma narsa yoʻq. Albatta, tarixiy ob’ekt sifatida metall konstruksiyalarni saqlab qolish mumkin, ammo yangi oʻrindiqlar, yaxshi ventilyatsiya, suv oʻtkazmaydigan sirtlar — bularning barchasi oʻyin davomida muxlislarni toʻliq qoniqtirishi uchun zarur. Shahar uchun Metallurg — bu ramz, shuning uchun uning obroʻsini koʻtarmoqchi boʻlsangiz, oʻz-oʻzini tahlil qilish kerak: hozirgi sharoitda oʻyinchilar va muxlislar qanday his-tuygʻular bilan oʻtiradilar? Agar ular faqat qoʻllarini choʻzib oʻtira olsa, demak bunday oʻzgarishlar yoʻlga qoʻyilishi lozim. Va bu qila oladigan ish, eʼtiborsizlikdan kelib chiqmagan.

Qancha vaqt davom etishi kerak? O'rtacha hisobda, professional futbol o'yinlari standart 90 daqiqa + qo'shimcha vaqt (injury time) bilan o'tkaziladi. Metallurgda esa bunday "oddiy" vaqtni ko'rish shu vaqtga qadar umid bilan kutyapmiz. Stadionning holati yuqori bo'lgan boshqa jamoalarda uzoq vaqt o'tirmasdan, tomoshabinlar o'zlarini qulay his qilishadi, chunki tribunalar suv o'tkazmaydi, ventilatsiya yaxshi ishlaydi, hojatxonalar qisqa masofada joylashgan. Ammo bizda asosiy muammo shundaki, suv pastdan sizib chiqqanidan keyin ham muxlislar oyoqlarini cho'zganicha oʻtirib qolaverishadi — bu yerda vaqtni his qilish mumkin emas, faqat iztirob. Bir narsani aytay: yuzlab asrlar oldin toshbaqalarning qobig'i qattiq edi, lekin vaqt o'tishi bilan ular yangilanishlari uchun qobig'ini almashtirishdi. Shunday qilib, tarixiy ob'ekt sifatida Metallurg tribunalarining yog'och konstruksiyasini saqlab qolish yaxshi variant, ammo materiallar jihatdan yangilanish talab qilinmoqda. Misol uchun, yog'och stullarni plastmassa bilan almashtirsak, sig'imning o'zida ham o'sish kuzatiladi va bu boshqa jamoalar bilan tenglashuvga olib keladi. Shuni ham esdan chiqarmangki, o'yinlar vaqtida suvning tribunalarga sizib kirishi mexanik konstruksiyaning yomonlashuvidan dalolat beradi. Bu esa vaqt o'tishi bilan yangi tribunalar qurilgunga qadar davom etadi. Agar yangi tribunalar xalqaro standartlarga javob bersa — masalan, Paxtakor Arenadagi kabi tomoshabinlarga xizmat ko'rsatish tizimlari bo'lsagina, u holda o'yinning 90 daqiqasi yoqimli vaqtga aylanadi. Rasmiylar esa hozirgi sharoitlarda vaqtni ancha qisqartirishga majbur bo'lishadi — asosiy vaqtda va qo'shimcha vaqtda ko'plab to'xtashlar bo'ladi. Shu sabab, asosiy masala shudir: yangi tribunalar vaqtni cheklab qo'yishga, o'yinlarni to'liq va komfortli o'tkazishga yordam beradi. Ammo hozircha, Metallurgda vaqt o'tishi bilan o'zimizni baliqchining qamchisi ichida ekanimizni his qilishdan boshqa choramiz yo'q.

Metallurgni olmaliqliklar qanchalik yaxshi koʻrishini yaxshi bilaman, lekin tribunalarning yogʻochi ostidan suv oqib oʻtayotganda oʻz jamoasini qoʻllab-quvvatlay oladigan tomoshabinni ham koʻrganman! 😱 20 ming muxlisning hammasi sizdek sabrlisizmi, yo yoʻqmi? Aka, men oʻzim oʻrta osiyolik haydovchi edim — yoʻl boʻylab oʻtirib, yoʻlovchini vaqtida yetkazish uchun keragi yoʻqni hal qilaman, lekin stadionda 3 soat oʻtirishim shart edi, bu yoʻq! Shamol ham esib turaveradi Metallurgda... signal choʻkib qolmasin uchun yangi tribunalar shart, boshqa yoʻli yoʻq! 🔥💪

Aka, yaqinlarni koʻrmay qolaman — mayli, oʻgʻlimning shippillasi Aliyasnigdan ham baland edi, mening esa qoʻllarimni choʻzib oʻtirganimda tik turib olishga ham qoʻrqardim! 😭💸 Shunday boʻlganda chiziqni qanchaga yetkazib qoʻygan boʻlsa boʻlsang, tarixni ham foydalanib olish kerak boʻlgan-yo. Yogʻoch tribunalarning afzalligi — koʻtarinki ruh, ammo hozir suv oqib oʻtayotgan korridorga oʻgʻilni tushirib yubormaslik uchun plastmassa oʻrindiqlarni qoʻyishning oʻzida ham oʻsha „Almaliq ruhi“ni yangi shaklda koʻtarish mumkin emasmi? Demak, yangi narsalar bilan qoʻrqmasdan ishlash lozim — suv oʻtkazmaydigan tribunalar bilan oʻyin vaqtini toʻliq his qilish mumkin.