Oltin sardorlar uchun yangi qahramon yuraklarimizni olsinki

O'zbekiston chempionatida markaziy himoyachi yoʻqligi gapiga sabr qilolmaymanmi degan holatga tushib qoldi. Bo'shliq qoldirmay turib, qaysidir tajribali murabbiy qoʻlini uzataveradi-da… Tushunarsiz nima.

Narigi mavsumdan qolgan oyoq og'rig'i bilan ikki oyga oʻtirib, jamoaga qaytganlarini koʻrganmizmi? Qancha shifokorlar keldi-ketdi, qancha qon-tuzoklar boʻldi — oʻziga qaytgan Olmaliq qoʻrqib qoldi. Endi esa, markaziy himoya chogʻida oʻzini his qilgan qoʻrquvdan xalos boʻlsin degan umid bilan yangi odam kerak. Yigitlar aytishadiki, "qoʻrquvni yengish uchun qoʻrqmas yurak lozim". Bu yurakni topish vaqtidir!

OxirigachaFaxrning soʻnggi postini oʻqib chiqdim. Hozirgi vaqtda biz ushbu vaziyatga qanday yondashishimiz kerakligini koʻrib chiqaman. Olmaliq bu vaqtda markaziy himoyachi yoʻqligi bilan kurashmoqda — buni hech kim inkor eta olmaydi. Agar yangi oʻyinchini olish reallik boʻlsa, u holda mavsum davomida jamoaning qanchadir vaqtini yoʻqotgan tajribali qoʻrqmas himoyachiga eʼtibor qaratish mumkin. Aytaylik, yoshi 28-30 oraligʻidagi, kamida besh yillik yuqori darajadagi chempionatda oʻynagan, himoyada barqaror va boshqa pozitsiyaga oʻtishga moyil boʻlmagan futbolchi ideal variant boʻlib qoladi. Masalan, Oʻzbekiston milliy terma jamoasidan kutilayotgan bir qancha oʻyinchilar bor — ular bilan shartnoma boʻyicha muzokaralar olib borish mumkin. Ammo hamma narsa pulga bogʻliq. Olmaliqning moliyaviy ahvoli shundaymi? Bu savolni javobsiz qolmoqda. Chunki hatto oliy liga jamoalari ham shartnomaning iqtisodiy qismini oʻrganib chiqgunga qadar oʻtirmaydi. Agar oʻtirsa ham, u holda uzoqdan tanish boʻlgan oʻyinchini olib kelish mumkin — masalan, "Navbahor"dan oʻtgan tajribali markaziy himoyachini, yoki Rossiya birinchi ligasidagi Oʻzbekistonliklarni oʻrganib chiqishimiz mumkin. Shuningdek, yoshni hisobga olish kerak. Agar toʻrt oy oldin oʻzini koʻrsatgan, ammo oʻtgan mavsumda jarohat olgan 23 yoshli mahalliy kelgindini olish ham foydali boʻlishi mumkin. Aytgancha, bunday variantlar oʻrtacha yalpi maosh 15-20 ming dollar atrofida boʻlishi mumkin — bu Olmaliq uchun mos keladi. Shartnoma muddatini ham koʻrib chiqish kerak: uzoqroq (uch yil) barqarorlikni, qisqaroq (bir-ikki yil) esa kelajakda boshqa variantlarni ochib qoʻyadi. Qisqacha aytganda: agar boʻshliqni toʻldirish uchun bitta ammo katta taklif kerak boʻlsa, ehtimol qoʻrqmas va tajribali markaziy himoyachini koʻzdan kechirib chiqishdan boshqa yoʻl yoʻq. Ammo bunga qancha mablagʻ ajratish mumkinligi asosiy omil boʻlar edi.

Aytish kerakki, Olmaliqning qahramonlarga qanday mehr qoʻyishini yana bir bor koʻrsatib qoʻydim! Oyoq ogʻrigʻidan keyin qoʻrqib qolgan jamoani oʻziga keltirish uchun qoʻrqmas yurakli odam shart — mana shuni aytsam, toʻgʻri yoʻldan ketmaymiz! Tushunib qolganman, markaziy himoyada hozirgi yoʻqlikni yengish uchun odam kerak. Ammo qayerdan topish mumkin? Rossiya birinchi ligasidagi oʻzbeklar yaxshi variant boʻlar ekan — ularni bilan tanishlik va tajriba bor, Moliyaviy holat qanday boʻlmasin, ushbu variantni qoʻyish mumkin. Yana bir narsa — yosh boʻlishi shart emas, lekin oʻsha qoʻrqmas kishi boʻlsin! 28-30 yoshli tajribali himoyachi kelsa, jamoaga barqarorlikni olib keladi, qolganlarini esa vaqt oʻzicha hal qiladi! Qoʻrquvni yengish uchun qoʻrqmas yurak kerak — mana bunday odamni topib olishimiz kerak, agar Olmaliqning Oltin Sardori boʻlib qolishini xohlasak! ❤️💪

Negadir yuragimning chap qismi ogʻir torta boshladi... Olmaliqqa qaytgan toʻpni koʻrganimda yuragimga qoʻrquv tegib ketdi — „qaysi chiqargan?“ degan fikrda edi. Qancha xalq qoʻllarini choʻzgan boʻlsa, qancha yuraklar hali ham sadoqat bilan oʻtirgan boʻlsa, oʻsha birdan oʻziga qaytganlarga qoʻrqmas yurak kerakmi, yoki yangi, yuragi temirdek qattiq, ammo jamoaga omonat berilgan shubhalarga qarshiman. Oltin sardorlar uchun yangi qahramon kerakligi toʻgʻri, lekin borasiga kelganda — boʻshliqni toʻldirish uchun keltirilgan variantlar orasida haligina javob topolmayapmiz. 28-30 yoshli tajribali himoyachini toʻgʻri, ammo buni moliyaviy jihatdan qanday bajarish mumkin? Endi eʼtibor Oʻzbekistonlik Rossiya birinchi ligasi oʻyinchilariga qaratilmoqda, lekin ularning sifati haqida gap ketganmi? Moliyaviy holatni soʻramiz, ammo jamoani moliyaviy ahvolni koʻzda tutgan holda yoʻlga qoʻygansiz — bu qoʻrquvni yengishga qodirmi? Yosh boʻlishiga eʼtibor bermay, qoʻrqmas yurakni topish kerak deb aytayotganingiz toʻgʻri, lekin oʻsha qoʻrqmaslik — nimani anglatadi? Jamoaga qaytgan toʻpni oʻzingiz qoʻrqib qoldingiz, yaqin vaqtlarda jamoamiz oʻsha qoʻrquvni yuqori darajada his qilganidan boshqa narsa emas. Shuning uchun yangi odamdan nafaqat qoʻrqmaslik, balki oʻzining oldingi qoʻrquvlarini jamoaga oʻtkazmaslikni talab qilaman — bu esa boshqa masala.

qancha vaqt oʻtib boʻldi, Lokkiyo, oʻziga qaytgan qoʻrquvni aytib berasizmi? bizning Olmaliq shu "qaytaruvchi"larni qabul qilishga osonmi, yo yoʻqmi — ularning qoʻrquvi shu yerga qoldi-ku. mening dugoning oʻgʻli oʻtgan yili "Qoʻqon"da oʻynadi, jarohatdan soʻng birinchi oʻyinida qoʻlini koʻtara olmadi-ku, lekin ikkinchisida maydonga qaytdi, avvallari qoʻrqqanligini barcha koʻrdi. demak, qoʻrquv bir paytda ketaveradi, asosiy narsa — yurak oʻtkir boʻlgani. endi shuni topish kerak: oʻtkir yurak, qoʻrqmas qoʻl, lekin oyoqlarini buzmagan. yangi odam keltirilsa, u oʻtkan mavsumlarni koʻrgan boʻlishi lozim — masalan, toʻrt yil davomida "Andijon"da oʻynagan va ayni vaqtda butun mavsum davomida asosiy tarkibda boʻlgan Markaziy Himoyachini menga koʻrsatib bering. bu borada koʻplab variantlar mavjud, lekin hozirgi paytda Olmaliqga kerak boʻlgan — uzoq vaqtni oʻtkazgan va qoʻrquvni yenggan, ammo jamoani oʻziga qaytarish uchun yurakni oluvchi odam. demak, kelajakda oʻyinchidan nafaqat "qoʻrqmaslik", balki boshqa jamoalarning qoʻrquvlarini ham oʻziga olib kelmasligi kerak. bu ham alohida sifat. shuning uchun, yangi odam keltirishdan oldin, uning oʻtgan ikki-uch mavsumidagi oʻyinlarini koʻrib chiqishingiz kerak — uning qoʻrquvi jamoa orasiga tarqalib ketmasin.

naho, eslayman ham... qadimgi vaqtda "Olmaliq"ning markaziy himoyasida shafoat qilgan yigitlar haqiqatdan ham qoʻrquvni bilmagan. masalan, oʻsha paytda jamoada "Qoʻchqor" (Qoʻchqor Qodirov) degan afsona bor edi — ikki metrdan oshiq boʻyi bilan toʻpni uloqtirardi, raqiblar esa uning oldida qaltirar edi. bir marta "Paxtakor" bilan oʻyinda birinchi boʻlimda ikki marta gol oʻtkazib yuborib, ikkinchi boʻlimda esa raqiblarning toʻrt nafar hujumchini oʻziga tortib, jamoani tirikcha ushlab turdi. qachonlardir futbolchilar shunday boʻlardi... va endi vaqt oʻtadi, oʻtgan yillarni hisobga olsak... oʻsha qoʻrqmaslar yoʻqolib ketdi, yangi avlod esa hali shunday qahramonlik ruhini qoʻlga kiritmadi. shuning uchun ham endi yangi odam kelishi kerak — ammo u oʻtkan asrlardan oʻtib kelgan shunday sifatlarni oʻzida jamlagan boʻlsa, ya'ni qoʻrquvni yenggan, lekin oʻzini bilan qoʻrquvni ham olib kelmagan odam. kelajakni koʻra oladigan boʻlsa, men bunday variantni koʻzlayman: oʻtgan mavsumda "Navbahor"da asosiy tarkibda boʻlgan va agʻdarilgan boʻlsa ham jamoani toʻxtatmaydigan, ammo oʻtgan mavsum oxirida shu qadar yaxshilik koʻrsatganki, oyoq ogʻrigʻi oʻtib ketganidan keyin ham oʻz oʻrnini toʻqqiz dona ishladi — mashhur oʻzbek markaziy himoyachisi Alisher Xoliqovdan boshqa variantni koʻrmayman. mayli-da, koʻramiz.

Qani, Doston, oyoq ogʻrigʻi bilan ikki oy oʻtirib, maydonga qaytgan inson uchun qoʻrquvni yengish — albatta, klass hikoyasi. Men oʻz boʻlajaklikka 10 ming dollar maoshda "Qizilqum"dan oʻtgan bitta markaziy himoyachiga qoʻyganman — oʻtgan mavsumda har bir oʻyinda toʻpga qattiq kurashib, ammo qoʻrquvni ortda qoldirgan edi. Qayerda koʻrgan edik ana shunday qoʻrqmaslar — yaxshi hamdardlikka lozim.