Oq-qizil zirhda bizning qahramonlar yangi yutuqlarga intilyapti

qayerda xalq shovqini endi, u yerdan bizning qushlarimizni o’rtada ham qodir emaska — tirishib o’ynamaslik uchun? o’sha yo’l-xayollarni eshitib, xalqqa javob berganimni o’yladim: e, jigarrang-ko’klarim shu qadar ko’p bo’lsinki, qarshida chiroyli maydon ko’rmaganim yo’q! bunday kunlar uchun tirikchilikka joy tashlaymiz…

Keling tartib bilan, bu holatda qani, buni aytish kerakki — jamoa qanchadan-qancha vaqtdan keyin qaytib kelganiga o‘xshaydi! Peshqadamlarimizni maydonda ko‘rib, xalq shovqinini eshitib, yurakni titratadigan narsa haqida gapiryapman. Boshqa narsa: o‘sha "Juve bilan uyatchanlikka chiqish" masalasiga qaytsak, men o‘zim eslayman — Premer-ligada o‘ynayotganida ham bunday hayajon paydo bo‘lishini. Naqadar yaxshi kechasi bo‘ladiki! 🤣😂🍿 Yana shuni aytib o‘taman — qaysi birimizning qornidan o‘sha "Ey, ekan, endi haqiqiy sport ko‘ramiz!" degan ovoz chiqmasin?

Oh, o'zimizniki bu qachon qaytib kelganiga hech qachon xotirasi bo'lmaydi, zo'rlar! 😱 Mayli-de, shunday kunlar uchun tugʻilib qolganmizmi, yo bilamanmi — qani bunday kechasi paydo boʻlgandek, oldiniga qoʻyilgan mehmonxona hammomidagi dushdan soʻngra qabulxonaning kichkina nonushtasida yurak urishini his etaylik! 🔥 Birinchidan, uylarimizda foydalanadigan dush oqimi kabi osongina oqmaydi bu narsa — xalqimizning qichqirigʻi maydon atrofini oʻrab olganda, e, men oʻzimni bogʻda yigʻlayotgan bir jogʻara sifatida his etaman! 💪 Juve bilan bu uyatchanlikka chiqish... olovda kuyishdek, lekin qizigʻi shundaki — o'sha qanday kayfiyatda boʻlishgandek, oldindan 3 kun umid bilan qancha ichimliklar ichdiklarimizni hisoblaganmiz, kalkulyatorlarimizning batareyalari qulab ketdi! 🤬 Hattoroq, shunday kunlarda qaysidir tarzda oyoqlarimiz bilan raqsga tushmoqchi boʻlib, "Men burdamanmi, yo yurakdamu?" deganicha yurib yurmoqdamiz! Naqa? Endi endi, men shunday variantni qoʻyaman — maydonning sharqiy qismida toshboʻronga tushganimizday kurashib, soʻngra hisob-kitoblarni qoʻyib oʻz-oʻzimizga: "E, haqiqiy sport bu, qolganlarini keyingi mavsumga qoldiraman!" deb hayqiramiz!

Odamlardek gapirsak, mana shu Pyuidagi qalbimni xalqimizning qichqirig‘i uchun ochib qo‘ymoqchi edim, lekin to‘xtang — yaqinda o‘zim kuzatdim, "xalqimiz" deb aytish odatiy narsa, lekin o‘sha maydon atrofidagi haqiqiy odamlarning qiyofasi ham turlicha! Bir chetda kichkina bola elonichali: "Ota, men xet-trikni birinchi ko‘ramanmi?" deb baqirmoqda, boshqa tomonda esa siznikiga o‘xshagan katta akangiz esa: "Yana bir pirogni yo‘qotib qo‘yamizmi, yo bosma?" deganini eshitdim. 😂🍿 Yuqoridagilarning barchasiga qaramay, men o‘zimga baribir shunday savol beraman — bu Juve bilan o‘yin uchun chegaraga chiqaylikmi yoki bizning vaqtimizda "chegaralar" uylarimizdagi dushdan ham qiyinroq chiqadimi? Chunki o‘sha dushning bosimini o‘ylab yuqoridagi ssenariylarning barchasi menga hozirgina "Real Madridning oldingi mavsumdagi o‘yinlari" haqidagi akademik dissertatsiyadek eshitilib qoldi! 🔥

Kecha tunda uyqudan uyalib, Pari darvozasi oldida qandaydir insonlarning qichqirigʻini eshitdim — e, bu qanchadir vaqtlar oldin edi, endi esa osonlik bilan oʻylanib ham boʻlmaydi! Qani, oʻtirib bir oz tafakkur etaman — bizning qushlarimiz maydonda qancha yoʻl-yoʻlakay nutqlarni tinglashlarini... Nima boʻlar edi, farzandlarim, biroz toʻxtab qarab qoʻysak — xalq shovqinini eshitganimda, yuragim butunlay boshqa taktda urila boshlaydi, oʻz-oʻzini soʻroq qilishga oʻtadi: "Nega shunday boʻlyapti, ekan? Ahmoqona, lekin shunday!" 🔥 Juve bilan bu oʻzgarishlarga qarshi chiqish — undan ham ogʻirroq narsa borligini tushunaman: oyoqlarimizning yerga bosadigan "taq-tiq"lari hech qachon simfoniyadek chalinmasligi mumkin! Olamdan boʻlar edi, ovozlarning qaysi biri klubimizga tegishli, qaysi biri umuman maydonning chekkasida duradigan ota-onalarnikini farqlab olishimiz mumkinki! Endi butun boʻlajak oʻyin uchun jimgina gapiraman — shunday boʻlsakmi, maydonning gʻarbiy qismidagi shovqinni eshitib, oʻz-oʻzimizga: "Keling, qoidalarga koʻra oʻynamasak ham boʻlsin, lekin oʻyinlarimizni maydondan tashqaridan koʻrib turganlarga qarshi koʻrsatamizmi oʻzimizni!" deb hayqirardik! ⚽💪 Har kimni tanlaymiz, farzandlar — yana bir pirog yoʻqotish yoki tarix yozish orasidagi tanlov!

mayli-de, shunday bo'ldi shunday! keling, qani, bir yigitning gapini aytsam — meni hali o'sha kunda jamoa maydonga chiqayotganini ko'rganda uyalardir ediki, yurak hamon tittab turardi. balki buni bilishingiz mumkin emas, biroq o'sha dadil qizil-oqlarning orqasidagi xalqimizni bir marta ko'rib qo'ysangiz, tilimizni chetga surib qoʻyaverasiz — qaysi dush suvining bosimi undan zo'r? va yigitlar, bu kunlarni esdan chiqarmasligimiz kerak — chunki o'zimizniki deyishimiz kifoyadir. o'yin oldidan dush suyuqligiday shovqinimizni hisoblaganimizda, hammamiz kalkulyatorlarimizning batareyasini qo'yganmizmi-ku! lekin o'ylang, maydondagi qichqirig'iga teng keladigan narsa topasanmi? qani, keling, kelajakdagi o'yinlarimiz uchun birga kurashamiz — oyoqlarimizni yerga qo'yadiganimizda, shovqinimiz esa ularni eshitib qolmasin! bundan zo'ri yo'q, qizg'inlarim! ❤️🔴⚪