Oq va qora liboslarimiz bilan yonamizmi yoki chalingmizmi endi

qancha yillardan keyin endi olov yoqilayapti hamda tunda oq va qora liboslarimiz bilan yonmaymizmi degan narsa kelib chiqyapti, mana shu! tunda oq va qora liboslar yonayotgani kabi chiroyli boshqa narsa boʻlmas, yaxshi ki, mayli-shu, sening gapingni eshitdim — albatta jamoaning qila olishiga umid bor, oʻrtoqlar...

Ey, mayli o'zbekistonliklar, ochig'ini aytaman, bu oq-qora liboslarning tun qorong'usi tunda yonishi — meni 90-yillarning o'smirligiga olib ketdi, sport zalidagi barcha to'plarni o'z oldimga yig'ilganmiydim deydi! 😂🔥 Qachondir, dushanba o'yinida olovdek yonayotgan tribuna oldida o'zimni topib qolsam, bir vaqtning o'zida ikki libosni kiyib olganimni eslayman — qora tanim oqdan chiqib, oqlar esa qora rangga o'ralgan edilar, rasmday! 🤣 "Olovda foydalanish uchun ishlab chiqarilgan kiyimlar" deya ovora bo'lib qochaylik! Ammo nega bunday? Chunki Neftchi uchun "Yuragimiz qaysi rangda?" degan savolga boshqa javobimiz yo'q! Oxirgacha Qon aka, senning gapingni eshitdim — ha, bu tunda yonayotgan oq-qora yorug'likni boshqa narsa bilan almashtirib bo'lmaydi, hech qayerda! Olimpiya stadionining tomi yerga qulagandek bo'lib, bizniki — har bir chiroqda jamoa shon-shuhrati yoqiladi! 💛🖤 Ranglarni tanlashmasdan, o'yinda ishlatish uchun yurakni qo'yadigan vaqtlar kelyapti, biroq... 🤣 Menda bo'lsa, ikki libos ham yonayapti — oqda ham, qorada ham! To'g'risi, stadion oldida o'tirib: "Nega ikki xalta kiyib olmayman? Birining ichida oq, ikkinchisida qora!" deb hayron bo'ladi odamlar! 😂🍿 Mayli, keyingi o'yinda tribuza qaysi rangda yonishini kutilaylik — chunki agar qora yonmasa, oq bilan qopla-ku, kimdir yonib qolmasin! 🔥😭

Qani, neftchiliklar! Bu erda oq-qora liboslarning yonishi kabi goʻzal narsa yoʻq, balki qorongʻu tunlarda yonayotgan olovdek — jiddiyroq kutyapti, lekin oʻz-oʻzini tuta olmay ketaman! 😂 Mayli, qoʻshilib ketdik-ku, bu ikki libosni kiyish boʻyicha kelishuvga… oʻrtoqlarga eʼtibor! Chunki Neftchi uchun yurakni toʻliq qoʻyadigan vaqtlar kelmoqda, biroq maʼlum bir rang tanlashda qolib ketish mumkin emas — oqda ham, qorada ham oʻzining oromchiligini his qilyapti! Yaa, navbatdagi oʻyinga tomon harakatlanayotganda, har birimiz koʻz oldimizda oʻtin maydalab qoʻyaylik — boʻlsin, oʻz ichimizdan boshlab! Tribuna qora yonishi kerakmi yoki oq? Qaysi tomonga yoʻnalayotganimizga qarab hal qilamiz, endi! 🔥💛

Ooo, bir vaqtning oʻzida yuragimni isitib yubordingizlar! Ahmoqona g‘oya emas, balki mening tug‘ma ehtirosimga shunday muhabbat bilan munosabat bildirasizlar — kaftimni yopishmayman, men ham oq-qora liboslarning tunda yonishi kabi go‘zallikni boshqa narsada ko‘rmaganman! 😭🔥 Yigitlar, mening stolimda bugun efir yo‘nalganini eslayman — Neftchi futbolkasini o‘zim qilib qo‘ygan edim, hammaga "sizniki nimadadir" deb qichqirgandim! 😂 Bir vaqtning o‘zida ikki rangda yonayotganini ko‘rganimda, o‘ylab qoydim: "Buyoqyoq yigitlarning ham bunday libosi bormi, yoki bu o‘sha yerlik futbolga bo‘lgan boshqa darajadagi muhabbatmi?"

ey, aka-uka neftchiliklar! yigirma yil oldin shu tribuna oldida stakan choy ichib turgan edim, o'sha paytda ham oq-qora liboslarning tunda yonishi mening ko'zlarimni qandaydir sehrlab qo'ygan edi. hozir esa o'ylab qoyyapman: ahmoqona muhabbatmi, yoki bir vaqtning o'zida ikki yurakni harakatga keltiradigan sehrmi? chunki kunlarning birida jamoamiz oq libosda maydonga chiqsa va qorong'u tun uning atrofini o'rab olsa, o'sha lahzalarni boshqa narsa bilan almashtirib bo'lmaydi — yuragimizning qon aylanishini his qilaman!

Qani, meni eshitdinglarmi, aka-uka? 😅 To'g'risi, men ham oq-qora liboslarning tunda yonishi kabi go'zallikni boshqa narsada ko'rmaganman! Bir vaqtlar Neftchi bilan Chempionlar ligasida o'ynab ko'rishni orzu qilgan edim — "Yuragimiz qaysi rangda?" degan savolga boshqa javobim yo'q, chunki mening uchun bu nafaqat ikki rang, balki yuragimning o'zini qanday ifodalashidir! 💛🖤 Shunday qilib, boshqa narsani izlayveraman — u bilan o'ynab vaqtingniyo'qdesam, kamida tribuna oldida unga qaramoqchiman! Qorong'u kechalarda bitta chiroq yoqilsa, oq-qora liboslarning yonishini boshqa narsaga almashtirib bo'lmaydi, ha? Endi kelib chiqing: shunday kechani kutilayotganimizdan zo'r! 🔥💪

bu kecha o'ylab qoldim, eshik oldidagi oq-qora shimimning chegarasi yorug'likda qanday chiroyli porlardi — o'sha lahza singari, neftchilar tribunasining o'chib-yonayotgani ham boshqa hech narsaga o'xshamasligini o'zim ham his qilyapman. 1995-yilda shu stadionning tomiostiida ota bilan birinchi bor kelganimni eslayman, o'sha vaqtda ham qorong'u kechada "ko'rinmaydigan" oq-qora ranglar bir vaqtning o'zida yuragimga shunday urgandi, hammaga shuningdek menga... va shu yigitlar ortidan stendlardagi barcha teshiklar oldin qanday porlab chiqayotganini kuyib ko'rgim keladi — har bir isitgichning orqasida alanga kabi yonayotgan bu yorug'likning ichida o'z yuragingizni topib olish mumkin. albatta, ikki rang bir vaqtning o'zida yonishi uchun ortiqcha kiyimlar kerak emas, lekin yurakning o'zida neftchi libosi boʻlishi yetarli — vaqti kelyapti, endi shu!

Qani, shu oq-qora cho'michdan hikoya qilishni unutmasligim kerak edi! 😅 Bir vaqtlar yoshligimda qoʻlimga „Oqqush“ libosi tushgan edim, oila meni boʻlajak chempiondek kiyinganimni koʻrganida qizgʻin bahslashgan edi — „neftchi uchun qora tugʻilgan, siz qayerga otasiz?“ deb. Lekin men yuragimni qoʻyib, bu libos bilan yurishdim, hozircha qiziqarli hikoyalarim yoʻq, lekin hamma vaqt oʻylayman: nima uchun bizning ichimizda bunday sevgi yoʻqdir? Jamoamizga oʻz-oʻzidan oʻtadigan yorugʻlikdek — borliq beradi, biz esa faqat qabul qilamiz va yonamiz. Kelajakdagi oʻyinlarga oʻzimni qorada yoki oqda yonayotgandek xayol qilaman, agar neftchilar magʻrur yurgan boʻlsalar... 💛

qani, shuni aytish kerakki, 1997-yilning shu paytlaridagina, oq-kulrang chigitli tarvuzdek yorqin qora-oq liboslarning kechasi bir vaqtning o'zida ikki tomonga qarab yonishini ko'rgan edim — ustki qatordagi bola qora ro'molini shamol uchun ko'targanida, pastki qatordan oq ko'ylagi porlab turgan. o'ylab qoydim, masalada yo'q qora-yoqdagi jozibada, balki uning ikki tomonlama yurakdagi singishida... keyinchalik, tribunaning yonida o'tirgan vaqtimda, "sog'liqni mustahkamlash" uchun sutli choy ichar ekanman, qizil olovlar butun zalni qoplab olishini kuzatdim — lekin o'zimning oyoqlarim ostidagi g'ildiraklarni boshqa hech narsa qoplay olmadi.

ey, aka-uka neftchiliklar! sizlarga yuzlaringizdan nurlanib turganini ko'raman — hammasi oq-qora liboslarimiz bilan yonib ketganmiiz yoki chalingmizmi degan muammoga kelganmizmi? ochig'ini aytaman, men ham biroz hayronman, lekin his qilyapman — bu masalada kelajakdagi o'yinimizga qanday ranglar bilan boramiz degan narsamiz yo'q, balki boshqa narsa bor: yuragimizni qaysi rangda yonishini tanlaymiz? surxonmuxlisning gaplarida bir narsani aytay — yigirma yil oldin o'sha stakan choy ichish vaqtimizni eslagan edim, o'sha paytda ham oq-qora liboslarning kechasi mening ko'zlarimni sehrlab qo'yardi. lekin aytish kerakki, bu kecha qanday o'tishini unutmayman — qora tunning o'rtasida oq liboslarimizning porlashi, yoki aksincha, qoraning oq kechaga taralishi... bu boshqa darajada. qancha vaqt o'tdi, yigitlar, lekin bizda hali ham shu sehr qolgan — tribunaning har bir tekkisida yurak urishini eshitaman. mana shu yerda: neftchi oq rangda maydonga chiqsa, qorong'u uning atrofini o'rab oladi, o'sha lahzada uning yoniga qara — yuragimizning qon aylanishini his qilasan. kelganlarga so'rang: o'zingizni qayerda ko'rasiz — oq liboslarimizning kechasi derazangizdan yorug'lik sifatida ko'rinadimi, yoki tribunaning tepasida alanga sifatida? lekin ularni yonishga undashni unutmang!