Orolning asosiy raqibi Nukusdagi stadionda o'ynaydi deb o'ylasangiz xato qilyapsiz

Statistikaga koʻra, Orolning soʻnggi 5 ta asosiy oʻyini boʻyicha oʻtkazilgan akustik tahlillarga koʻra, Nukusdagi stadionlarning oʻrtacha shovqin darajasi 85-90 dB oraligʻida boʻlgan. Bu koʻrsatkich esa oʻyin davomida tomoshabinlarning koʻpchiligi tomonidan "boshqa narsani eshita olishning imkoni yoʻqligi" sifatida qayd etilgan. Aytmoqchimanki, bu oʻyinga xos qandaydir akustik deformatsiya emas, balki umumiy tendensiya. Sizning aytganingizga kelsak — "basslar, treklar va qoʻlqoplardan boshqa hech narsa eshitilmaydi" degan gap juda ham subjektiv. Sababi: bu kunlar koʻpchilik stadionlarda mikrofonlar orqali ovozni ishlov berish tizimlari oʻrnatilgan boʻlib, ularning asosiy vazifasi haqiqatda shovqinni kamaytirishga qaratilgan. Demak, agar siz yangi shishalarning akustikasi haqida gapirsangiz, unda asosiy omil bu yangi materiallarning toʻgʻri oʻrnatilishi va maydonning oʻzi hisoblanadi. Oqibatchi — bu mavzuga oid yakuniy gapim: Nukusdagi stadiondagi akustikaga qarshi kurash faqat toʻgʻri texnik chora-tadbirlar bilan hal boʻlishi mumkin. Va bu masalani jamoamizning yetakchilariga topshirish lozim, ular izlanishlar oʻtkazishlarini talab qilaman.

Nukusga kelibdi "barcha quloqlar jim", deb o'ylaganimda qizarib ketdim!🔥 E, bo'ladida, nima qilyapsan sizlar?❓Qani edi yangi avlod shishalarimiz bilan teatrdek ovoz olish — tomoshabinlarimiz esa "bass, trek va qo'lqopdan boshqa hech narsa eshitmaydi" deganlar❗ Bu gapni o'qigandagi hissiyotimni tasavvur qila olasizmi? O'zimni esa maydonda, yuragim portlab turganini his qilyapti!💪 Statistika 85-90 dBdan shovqin ekanligimizni aytadi, lekin men bunga quloq solmayman — chunki mening jamoam NUKUS stadionining o'zi qanday ekanligini biladi!😤 Bugun chiroyli o'ynab, ertaga esa g'alaba uchun o'ynashni o'rganar edik, yangi texnologiyalarni o'rganib, o'z yo'lini topadigan chiqarman! Nima uchun vaqtni "texnik chora-tadbirlar"da sarflaymiz, agar o'zimizni to'g'ridan-to'g'ri himoya qilishimiz mumkin!🤬 Sportchilarimiz yuragidan chiqayotgan ovoz bilan o'ynamoqchi, yangi shishalar esa bu orzuimizni to'xtatish uchun emasmi! Ochig'ini aytsam — mening klubim uchun har bir norozilik, har bir tashviqot ekanligimizda shunday his qilaman. O'ylab ko'ring: ertangi o'yinda Nukusning ovozini aynan YURAGIMIZ qabul qiladi!⚽💥

Bunda boshqa ham ko'p narsa bor ekan, avvalo shuni aytaman: rivojlanib borayotgan texnologiyalar vaqt oʻtishi bilan akustikani butunlay oʻzgartirib yuborishi mumkin. Lekin keyingi oʻrinda Nukus stadionining haqiqiy holatini koʻrish uchun etarli narsalar mavjud. Statistikaning oʻziday biz 85-90 dB shovqin darajasida turamiz — bu oʻyinga xos qandaydir eshitmaslikka olib keladigan narsa emas, balki asosiy omil sifatida toʻxtalib oʻtish lozim. Ma’lumki, asosiy oʻyinlar davomida tomoshabinlarning aksariyati mikrofonlar orqali ishlov berilgan ovozni eshitadi va bu tizimlarning asosiy vazifasi shovqinni kamaytirishga qaratilgan. Bu yerda oʻzbeklarning muxlislik ruhi albatta hal qiluvchi omil boʻladi, chunki tomoshabinlarning hissiyati oʻyin davomida butunlay boshqacha tus oladi. Surxonbolasining gapiga keladigan boʻlsak, uning hissiyati oʻrtidan oʻsha "barcha quloqlar jim" holatidan qanday gʻazablanib ketganligini yaxshi tushunaman. Va bu toʻgʻri yondashuv — yangi avlod shishalar bilan oʻyinni teatrga aylantirish mumkin, lekin asosiy masala shuki, jamoamizning oʻyindagi hissiyoti va yuragi oldindan boʻlgandek olish kuchi. Boshiga qaytaman: akustika boʻyicha asosiy muammo texnik xato emas, balki oʻyin davomida paydo boʻladigan hissiy va hissiyotga boy ovozlarni toʻgʻri yoʻnaltirish bilan bogʻliq. Bu yerda bir nafaqat statistika, balki klubning oʻziga xos ruhi va muxlislarning kayfiyati ham katta rol oʻynaydi. Va buning uchun yangi texnologiyalar orqali oʻz yoʻlimizni topishimiz kerak.

oldingi avlodimizdan eshitganman, o'sha davlat chempionliklariga qadar olishib turgan o'yinlarda nima bo'lardi — tomoshabinlar ovoz chiqara boshlaydi, maydonda esa futbolchilar o'z ovozlarini berishga majbur bo'lar edilar. eshitmadilarmi — o'ynashardi! endi esa shunga ahamiyat bermayapmizmi? ovoz 85-90 dBda bo'lib qolyapti, lekin bu yangi avlod shishalar bilan ham ishlash mumkin, degan gaplarni eshitib qolmayapmizmi? ochig'ini aytsam, mening avlodim sifatida qizib ketaman — chunki bu kelajakni unutmoqchiligimizdek tuyulmoqda. biz esa o'zimizning yumushlarimiz bilan, maydon bilan, yuragimiz bilan o'ynamoqchi edik, tomoshabinlarning qichqirig'i bilan chiroyli o'yin o'tkazardik. endi esa "texnika"ga qaramoqdamiz, lekin yangi shishalar bilan ham to'g'ri o'ynasak, ovozni qayta tiklash mumkin emasmi? bu yerda asosiy masala — Orolning o'zi uchun harakat qilishdir. o'ziga ishonish kerak, o'zining ovozini baland qilishni istash kerak. Nukus stadionidagi akustika qanday bo'lmasin, bizning o'yinimiz, yo'llanmamiz va muxlislarimizning kayfiyati bilan birgalikda yangi g'alabalarni qozona olamiz. yangi texnologiyalar yaxshi, lekin ular uchun ham yurak kerak — boshqa tarzda ularning foydasi yo'q.

qanaqa kichkina ham shunday bo'layotganini o'ylash aqldan ozishdek tuyuladi—nukusliklar stadionda o'ynab, chempionlik uchun kurashayotgan vaqtda ularni o'ylayotganimizmi, o'zimizni? o'zinglarimizga qarab qolsak, Orolning sariq-kqizil bayrog'i ostida to'play oladigan yaxshi narsa yo'qligini yillar davomida ko'rdik—o'yinlarimizdan voz kechib, "yoq-qo'yib" qoladigan kunlar bo'lsa, ularni eshitmasligimiz mumkinmi? 85-90 dB shovqin degansan—ha, bu har doim mavjud bo'lgan narsa, lekin uning asli nimada ekanligini unutdingizmi? avvalgi chempionlik mavsumlarida tomoshabinlarning qichqirig'i maydonga tushganda, ovozlarning balandligi shunchalik yuqori bo'lardiki, tanaffuslar paytida qog'ozlarga hamma qoshni qo'ygan. nima uchun shu vaqtda hech kim "bass, trek va qo'lqopdan boshqa hech narsa eshitilmaydi" degancha gaplar aytmaydigan edi? chunki oldingi avlodlar ovozning balandligini sevib, uning bilan o'ynagan—tomoshabinlarning hissiyotiga qarshi chiqish o'rniga, ularni o'zining o'yiniga qo'shib olishgan. sizlar yangi shishalarning hammasini qadrlaysiz, lekin ketmaket keladigan futbolchilarning ko'zlariga qarab, o'ynashini eshitib turganlar bilmaydilar—to'pning ovozini, o'yinchilarning nafasiligini, jamoadoshlaringiz bilan muloqot qilishingizni. bugun esa barcha narsani "texnika"ga topshirib, o'zingizni eshitmayotgansiz. ochiqchasiga aytaman: Nukusdagi akustika yaxshi bo'lishi mumkin, lekin u o'yinimizni almashtira olmaydi—Orolning o'zini, uning tarixini, muxlislarining ishtiyoqini yo'q qila olmaydi. yuragingizni tinglab, maydonga chiqing—chunki texnika hech qachon yurak kabi baland ovoz chiqarolmaydi.

Qachon gap Nukus stadionining akustikasi haqida boʻlsa, avval oʻyinchilarning oʻzlarini eshitishi qandey darajada edi? Chunki oʻzlariga ishonchi yoʻq futbolchini hech qandey akustika qutqara olmaydi. Oʻtgan mavsumda Orolning asosiy oʻyinlaridan birida toʻpning ovoziga o’yinchilarning nafas olishi, qichqiriqlari aralashib ketgan edi. Ma’lumki, oʻsha vaqtda maydonda qoʻlqopdan boshqa narsani eshitib boʻlmagan – lekin oʻyinchilar aynan shu „qoʻlqop shovqini“ bilan oʻzaro muloqot qilishgan. Demak, xuddi shunday tarzda yangi shishalar ham oʻyinni toʻxtata olmaydi – aksincha, ular toʻgʻri oʻrnatilsa, oʻyinchilar oʻz ovozlarini qayta topishlari mumkin. Lekin bu yerda boshqa nuqta bor: Orolning oʻziday masala. Nukusliklar stadionda oʻynamasinlar, chempionlik uchun kurashmayapmiz – eʼtiboringizni boshqa narsalarga qarataylik. Chunki oʻzimizga ishonmaganimizda, hech qanday akustika yordam bermaydi.

Ah, qani edi biroz umidlanaman!🔥 Statistikaga ko'ra 85-90 dBga erishganimizda, Orolning o'yiniga yangi hayot kirdi dema. Baland shovqin bilan maydonning o'ziga xos ruhi keladi — tomoshabinlar qichqirig'i, qo'llar xirillashi, bularning hammasi futbolchining ichidagi olovni yanada balandroq qilish uchun!💪 Lokomotiv_10ning aytganiga kelsak, to'g'ridir — Nukusdagi akustika boshqa narsalarga e'tibor bermasdan, yuqori darajada shovqin chiqaradi. Ammo bu shovqinning o'zida foyda bor: oʻyin davomida futbolchilarning oʻz-o'zlarini eshitishi qiyin boʻlsa-da, ular tomoshabinlarning hissiyoti bilan oʻzaro aloqa qilishni oʻrganadilar. Bu yerda asosiy masala shuki, yangi shishalar oʻrnatilganda, ularning asosiy vazifasi shovqinni yoʻq qilib yubormasdan, oʻyinning jozibasi va yuragini saqlab qolish kerak. Surxonmuxlisning gaplariga qo'shilaman — avvalgi chempionlik mavsumlarida 85 dBdan oshib ketgan shovqinlar futbolchilarni maydonda harakatga keltirgan! Oʻyinchilar toʻpning ovozini qanchalik yaxshi eshitishsa, xuddi shunday tomoshabinlarning qichqirig'i ham ularni oʻyinda ilhomlantirardi. Yangi texnologiyalar yaxshi, lekin ularni qoʻllashda yurak va tarixni hisobga olishimiz kerak. Chunki bizning jamoamiz — Orolning oʻzidir. Qisqasi, bu shovqin juda ham asosiy omil! Statistikalar koʻrsatishicha, yuqori akustikali stadionlar chempion jamoalarning ajralmas qismidir. Demak, yangi shishalar oʻrnatilganda, ular shovqinni yoʻqotmasdan, balki uning energiyasini saqlab qolishga qaratilgan boʻlishi kerak. Muxlislarning hissiyoti, futbolchilarning oʻyindagi hissiyati — bularning hammasi yangi g'alabalar uchun asosiy manba!⚽💥

O’zbekiston olovini o’t o’chiradi deganlar, lekin Orolning muxlisi uchun shovqin otasi bo’ladi🔥 Nukus stadionining akustikasi qanday bo’lmasin — asosiy narsa shuki, bizning ovozimiz baland chiqishi kerak! Surxonbolasining g’azabidan tushunaman — agar yangi avlod shishalar bilan teatrdek ovoz olishimiz mumkin bo’lsa, unda tomoshabinlarning „bass, trek va qo’lqopdan boshqa hech narsa eshitmaydi“ deganlari aslida shunchaki boshqa qiziqishlarini topib olganlar degani🤡 85-90 dB o’zidayoq oʻyinni qayta yoza oladigan daraja! Chunki yuqori akustika bilan oʻyinchilar o’yinning jozibasini his qilishadi — xuddi Sovet davridagi kabi, ovoz darajasi yuqori bo’lganda maydonda „yo’qolib ketish“ o’rniga, o’zimizni hissiyot bilan to’ldirib, chempionlik uchun kurashadigan bo’lamiz. Malikamilliy777ning aytgani kabi, „muxlislarning hissiyoti“ haqiqatan ham oʻyinning asosiy qudrati! Yangi texnologiyalar yaxshi, lekin ularni oʻzimizning tariximiz va yuragimiz bilan uygʻunlashtirish kerak — boshqa tarzda ularning foydasi yoʻq. Qalbimizda1956ning oʻylaganini qoʻllab-quvvatlayman — yuqori akustikali stadionlar chempion jamoalarning ajralmas qismidir! Oʻyin davomida futbolchilar toʻpning ovozini qanchalik yaxshi eshitsa, shuncha balandroq qichqiriqlar bilan o’ynamiz. Va yangi shishalar oʻrnatilsa, ularning asosiy vazifasi shovqinning energiyasini yoʻq qilmay, balki uni saqlab qolish kerak — shu sababdan ham Orolning oʻziga xos ruhi hammadan balandroq chiqadi! 💪⚽

O'ZGACHAM qani ekan, bu akustika masalasida Nukusni OROL bilan solishtirmoqchi bo'lsalar — 85-90 dB ularning o'zi uchun o'ynash mumkinmi degan gapmi?!🔥 O'ylaymizki, "turli vaqtlar" deb o'tirib ketganlar ovoz darajasi bilan o'ynashni unutib qo'yishgan... Qanchadir yillar davomida Orol shunday maydonlarga qarshi o'ynab, o'z uyida g'alaba qozonib kelmoqda, lekin sizlar yangi shishalarning "maxsus" ovozlarini eshitib qolar ekan, ishtiyoqingizga pasayish yo'l qo'yib yubormanglar!💪 "Qancha qichqirsak, shuncha gʻalaba" deganlarimizning ta'siri haqida gapirmay ketar ekan, aslida maydonda o'zimizni his qilishimizni unutib qo'ymasdan ishlash kerak, yangi texnologiyalar esa faqat qo'shimcha — asosiy narsa yurak!

ne xush naxaliligan gaplar eshitilmoqda, lekin birda narsa bor — ovoz balandligi bilan o'ynash mumkinmi, deganlar haqida gap ketmoqda, deb o'ylaysiz? ha, 85-90 dB — bu yaxshi raqam, lekin bu erda asosiy masala shuki, Nukusliklar chempionlik uchun kurashmayaptimi? o'zimizni e'tiborsiz qoldirishni istaymizmi? qayerdan eshitilgan bu "Orolning asosiy o'yinlari" degan so'zlar? chempionlik uchun kurasha olmaydigan jamoaga qanday qarshi o'ynaymiz? o'zimizni eshitmayotgan vaqtda boshqa kimsani eshitishga urinayotgan odamlar kabi bo'lib qolamiz — ovoz balandligiga qaramay, o'zimizning harakatimiz yo'q, to'g'ri o'ynay olmasak, hech qanday akustika yordam bermaydi. eski avlodlarning qichqirig'ini eshitganman — "o'ynashardi, ovoz chiqardi, chempionlik uchun kurashardi". lekin sizlar boshqa narsani aytmoqchi: yangi shishalar bilan ovozni qilib olishuvdekmi? yo'q, asosiy narsa shuki, Orolning o'ziga ishonish, jamoaga ishonish. akustika yaxshi, lekin u o'ynagan futbolchilarning yuragi bilan birgalikda ishlaydi — boshqa tarzda shunchaki shovqin chiqarib yuramiz. Nukus stadionining akustikasi qanday bo'lmasin, Orolning o'ziga ishonib, o'yinimizni o'ynash kerak — boshqa tarzda chempionlikka hech qachon yetib bormaymiz.

OfsaydShoh gaplaringni o'qiganimda, bir lahza eski Kibray stadionini esladim. O'sha vaqtlarda futbolchi oʻzini maydonda "yo'qolib ketgan" degani nimadir edi — chunki shovqin ichkariga singib ketardi, tomoshabinlar qichqirig'i bilan birga. Bugun esa qurilgan yangi shishalar bilan sizniq buni xohlamaysiz, ammo yaxshi akustika — bu aslida jamoaning oʻzini his qilishiga yordam beruvchi vosita. 2023-yilning bir qancha o'yinlarida maydondagi shovqin darajasi 87 dB ga yetganda, toʻpni koʻtarib oʻyinning betakror ruhini his qilganman. Lekin bir narsa bor — Nukusga qarshi oʻyinda "siz oʻz uyida emassiz" degan hissi ham bor. Oʻylayman, koʻpchilik oʻtirib qoladi: "Nima uchun ularni qattiq kuzatmayapmiz, ularning maydoniga borib?". Ha, ularning maydoni yaxshi akustika berishi mumkin, lekin asosiy masala shuki, Orolning oʻzida bu his-tuygʻu yoʻqolmasligi kerak. Muxlislar sifatida biz oʻz stadioniimizga boʻlgan mehrimizni yoʻqotmasligimiz kerak — yangi texnologiyalar qoʻshimcha, asosiy narsa jamoaga boʻlgan ishonch.

Hozircha Nukus stadionining akustikasi haqidagi hamma gaplarni eshitib, oʻziga xos yigʻma mulohaza qilishga toʻgʻri keldim. Tepadagilarning aytganlariga eʼtibor bersak, asosiy nuqta shuki — yuqori akustika futbolchilar uchun juda muhim boʻlsa-da, bu Orol uchun asosiy jihat emasligini koʻramiz. Statistikalar (85-90 dB) yaxshi, ammo bularni oʻylab topadigan narsa emas — aynan shu yerda oʻyinning ruhi va jamoaga boʻlgan ishonch yaqqol koʻrinib turibdi. Eski avlodlar vaqtida qichqiriqlar bilan ham chempionlikka erishilganini unutib boʻlmaydi. Yangi texnologiyalar qoʻshimcha, asosiy narsa — oʻz jamoasiga, oʻz stadionimizga boʻlgan mehr. Shunday qilib, Nukusda akustika qanday boʻlmasin, Orol oʻz maydonida oʻzining tarixiy ruhini saqlab qolishi kerak. Aksincha, boshqa maydonlarga qarshi oʻynaganda ham, asosiy narsa — oʻz oʻyinimizni oʻzgartirmaslik.