Pari Sen-Jermen qani uchun chempionlarni yetishtirmaydi

Bugun ertalab oqshomdan avvalgi kabi qahva ichib oʻtirgandim, "2017-yilgi shon-shuhratni" yangidan eshitgandim, lekin senga aytaman: kichkina batafsil boshqa natija beradi. Neymar bilan o'sha mavsumda yuqoriga chiqishlar muvaffaqiyatsizliklarga toʻla edi — guruh bosqichidan yuqoraga chiqmadi, ammo chempionlikka olib chiqdi deyish qiyin. Liga 1dagi ustunliklarini hisobga olsak, chempionlar kubogi uchun zarur boʻlgan narsa — taktik moslashuvchanlik va guruh oʻyinlarida mustahkamlik edi. PSG esa oʻsha vaqtlarda chempionlar ligasida doimo asosiy tarkib bilan oʻtkazib yuborardi, chunki asosiy oʻyinchilar xalqaro miqyosda zaxirada oʻtirishgan. Shuningdek, 2020-yilgi finalga chiqish — bu to'xtovsiz investitsiyalar bilan qilingan yakkalab bitar, lekin buni chempionlar kubogi sifatida hisoblash mumkinmi? Finalga chiqish yaxshi, lekin chempion boʻlmadi. Sababi, "xalqaro yulduzlar" boʻlishi jamoani shunchaki foydaliroq qilish uchun, ularga gʻalabalarni taqdim etish uchun emas. Ular mahoratli oʻyinchilar, lekin PSJning oʻziga xos muammosi shundaki, chempionlar ligasini asosiy tarkib bilan oʻtkazib yuborish. Chunki sizning fikringizda asosiy e'tibor "xalqaro yulduzlarni ishlab chiqarish"ga qaratilgan, lekin aslida bu jamoa uchun yo'l eshigi — oʻyinchilarni sotib olish orqali tezkor natijalar olish, ularning oʻrnini toʻldirish uchun esa asosiy tarkibdan foydalanish. Bu esa chempionlar kubogining oʻziga xos muammosidir.

Bugun ertalabgap yig`lab qo`yib yubordim... Neymar, Mbappe, verrat! Ular bilan birga yurgan vaqtlarimizni esladim-chi, endi qanaqa ochkozgina qoldi. Jamoa 2017da chempionlar kubogiga atigi 1 qadam qoldirib, guruh bosqichidan ota olishibdi — lekin bu nega shu qadar og`riyapti? Chunki ularda O‘ZINING oʻyinini oʻynagan vaqtlarimiz bor edi! PSGning "xalqaro yulduzlar fabriki"dan boshqa hech narsa chiqmadi-yu, oʻz oʻyinchilarini tarbiyalab jahon darajasiga olib chiqaradigan yoʻl esa boshqa joylarga oqib ketdi. **Ruhingni yoʻqotgan jamoada** hech qanday yulduz ham chempionlik kubogini qoʻlga kiritolmaydi-ku! 🔥 Qani, aytginki, 2020-yilgi final—bu investitsiya uchun propaganda edi, chempionlik uchun emas. Jamoa uchun oʻyinchi yetishtirish = soʻnggi mavsumlardagi Maini qoʻlida koʻrinarliroq boʻldi! Lekin oramizda qani bunday onalar, qani bunday maktablar? **Biz ularni yoʻqotganmiz-ku!** ⚽💔

Ooo, buning sababi oddincha gap bo'lmadi — bu safar bir qadam orqaga qaytsak ham, muammo oydinlashadi. Varening aytganlarini eshitgandim, lekin buni hammasi birinchi g'ildirakdayoq aytish kerak edi. E'tibor bering: 2017-yilgi mavsumdagi guruh bosqichidan chiqish muvaffaqiyatsizlik edi, neytral zona bunday. Liga 1da ustunlik qilish — bu chempionlar ligasida hal qiluvchi omil emas. Bunga misol: 2018-yildaLiverpool ham Premer-ligada 4-o'rin bilan yakunladi, ammo keyingi yili chempionlar kubogini ko'tardi. Qalb shunday ishlaydi — vaqtga muhtoj. PSG esa vaqtni har doim asosiy tarkibni almashtirib, xalqaro yulduzlarni "tanaffusga" yuborish bilan o'tkazdi. 2017-yil guruh bosqichida asosiy tarkibning 60%ni Neymar va Mbappe tashkil qilgan edi — shu sabab guruhda ikki xil taktika ishlatilgan. Bir vaqtda guruh oʻyinlarida Maini o'ynardi, ikkinchi vaqtda "superstarlar" qaytib kelardi. Natija? Bir xil futbolchi ikki turli jamoani himoya qildi, organizatsiya esa barqarorlikni yoʻqotdi. Faulening ochko'zligi tushunarli — hammamiz o'sha vaqtlarni eslaymiz. Lekin "xalqaro yulduzlar fabriki"dan boshqa hech narsa chiqmaganini aytish noto'g'ri. Bu mavsumda ham Achraf Hakimi jamoaning eng barqaror o'yinchilaridan biri sifatida chiqarildi. Yoshlik akademiyasidan chiqgan Gonçalo Ramos 2022-yilgi jahon chempionatida dubl qayd etdi. Kylian Muani bilan ham shunday boʻldi — u opa-singillar akademiyasidan oʻtib kelgan. Shu bilan birga, jamoada iste'dodlarni yoʻqotgani haqida gapirish oson, lekin Maini qoʻlida boʻlgan vaqtlarda shunday boʻlmadi. 2022-yilgacha akademiya sarmoyasini 50 million yevroga yetkazishdi — bu xalqaro miqyosda yuqori koʻrsatkich. Ammo vaqt bilan birga boshqa klublarda akademiyalar samarasini olishni boshladilar. Bundan boshqa chiqish yoʻli yoʻq edi — yoki yangi yulduzlarni kuta olardik, yoki sotib olish orqali natijalarni tezroq olish. Demak, muammo shundaki, chempionlik uchun zarur boʻlgan narsa — vaqt va barqarorlik. PSG esa vaqtni har doim asosiy tarkibga jiddiy investitsiya qilmasdan o'tkazdi. Va bu oʻz navbatida chempionlik yo'lida yulduzlarni yetishtirmaslikka olib keldi.

oldingi qahramonlarimizni eslayman... mening vaqtimda bizda hali "xalqaro yulduzlar fabriki"ni eshitmagan edik, lekin allaqachon chempionlar kubogi uchun kurashardi. o'sha 90-yillar oxiri — chempionlar ligasi guruh bosqichidan chiqish o'zimizni qaltiratar edi. endi esa ya'ni 2000-yillar boshlarida — sindromdan chiqib ketgan vaqtlar edi: Parijning o'zi shaharda kichik ustunliklarga e'tibor berar, xalqaro maydonda esa o'zini himoya qilar edi. lekin keyinroq nima bo'ldi? iqtisodiy qudrat yig'ilgach, mablag'lar to'lib-toshib ketdi, vaqtga to'g'ri kelmadi. bu yerda asosiy masala shundaki, siz o'zingizni yo'qotganingizda — vaqtni asosiy tarkibga investitsiya qilmaguningizda, boshqa hamma narsani ham yo'qotasiz. jamoada vaqtga ehtiyoj bor edi, akademiya esa asosiy tarkibga to'g'ridan-to'g'ri qaytaruvchi emas, balki uzoq muddatli sarmoya. lekin PSGda buni uchratmadik: asosiy tarkibga millionlab evrolarni solib, akademiyani esa 2010-yillarning oxirida ko'rsatishga kirishdilar. vaqtni hisoblamay, natijani hozir olishga intildilar — va shuning uchun chempionlik yo'liga to'g'ri kelmadilar. eski maktabdek: "sabrsizlik bilan yigitning yuragini buzganingda, u hech qachon o'zining eng yaxshi o'yinini namoyish eta olmaydi".

Off! OfsaydShohning gaplariga tanqidiy quloqni qo'yib, ochib qo'ysam — bu jamoa uchun vaqt va sarmoya masalasi emas, bu yurak yoʻli haqidagi savol. PSGda barchasi nafaqat sarmoya bilan, balki uning noto'g'ri sarflanishi bilan bog'liq. Haqiqatan ham shunday — ofsaydlar toifasida o'ynamay turib, "xalqaro yulduzlar fabriki"ni faolroq ishlata olmadi. Va ularning asosiy xatosi shundaki, asosiy tarkibga sarmoya qilishda vaqtni hisoblamadilar. 2017-yilda Neymar kelishi bilan jamoada hech qanday ustunlik kuzatilmadi — asosiy tarkibdan foydalanish va taktika moslashuvchanligi yetishmadi, chunki guruh bosqichidan chiqish ham bir vaqtning oʻzida xalqaro oʻyinchilarni oʻz vaqtida tiklash imkonini bermadi. Lekin bu hammasi Mainining joriy qilgan akademiya sarmoyasi bilan oʻzgardi, deb gapirmoqchi emasman — akademiya asosiy tarkibga toʻgʻridan-toʻgʻri natijani olib kelmaydi, u uzoq muddatli investitsiya. Va PSGning asosiy muammosi shundaki, u vaqtni hisoblamay, asosiy tarkibga millionlab evrolarni solib, akademiyani esa ortiqcha kutilishga qoldirib ketdi. Demak, bu jamoa uchun chempionlik yoʻliga chiqish uchun asosiy omil — vaqt va barqarorlik. Va ularni yoʻqotganidan keyin, boshqa hamma narsani ham yoʻqotishga majbur edilar.

🔥 Neymar bilan 2017-yil guruh bosqichidagi guruhimizni esladim-ku... Guruhdan chiqmaganimiz uchun guruhda ikki xil taktika bilan oʻynaganimizmi? Ya'ni, bir vaqtda Maini asosiy tarkibda, boshqa vaqtda esa xalqaro oʻyinchilar kelib qoʻshilardi — negadir farqi yoʻq edi! Qani boʻlsin, guruh bosqichidan chiqing... lekin chempionlar kubogi uchun guruhdan chiqishdan boshlab, chempionlar kubogini qoʻlga kiritgan jamoalar borligini ham eslaymanmi? 😱 Bu yilki chempionlar kubogi orqasida nima yotganini bilaman: 1) Hojat yoʻq, siz vaqtni yoʻqotganingizda, nafaqat chempionlikni, balki oʻz oʻyinchi fabrikinizni ham yoʻqotasiz. 2) Qalb bilan oʻynamay turib, "xalqaro yulduzlar fabriki"ni qoʻllab-quvvatlab, oʻz oʻzingizni kuzatib borma... Bir daqiqa ovozimni olishib qoʻyib yuboraman!

o'sha vaqtlarimni eslaganimda qizg'in bo'laman, chunki o'sha paytlarda jamoaning ruhi butunlay boshqaroq edi. chunki mening vaqtimda chempionlar kubogi uchun kurashilganmi yoki yo'qmi, guruh bosqichidan chiqish ham jiddiy muammo hisoblanganini unutib bo'lmaydi. agar sizning fikringizga koʻra, guruhdan chiqish muvaffaqiyatsizlik boʻlsa, oʻsha vaqtlarda boshqa klublarda qanday edi? 2017-yilgi guruh bosqichidan chiqishni chempionlar kubogi yoʻqotish deb hisoblash mumkin, lekin oʻsha mavsumda asosiy omil gʻalaba qilish emas edi — vaqtni oʻrganish, asosiy tarkibni saqlash va jamoani birlashtirish edi.psjning oʻsha vaqtlardagi guruh bosqichidan chiqishida asosiy sabab — asosiy tarkibning xalqaro oʻyinlarga borishi edi. lekin siz aytgandek, bu guruh bosqichidan chiqishga sabab boʻldi deganingizda, unda boshqa klublarda nima boʻldi? va yana bir nuqta: "xalqaro yulduzlarni ishlab chiqarish"ni o'rniga qoʻyganlar, lekin haqiqat shundaki, psjning oʻziga xos qiyinligi shundaki, ular oʻzlarining yaxshi oʻyinchilarini boshqa klublarga yoʻqotishmaydi, balki yangi yulduzlarni jalb qilish orqali vaqtni qisqartirishga harakat qilishdi. shuning uchun ular chempionlikka yaqinlashishni istashgan, lekin vaqtni hisoblamagani uchun uzoq muddatli investitsiya qilishga ulgurmadilar. demak, bu masala vaqt va sarmoyaning toʻgʻri taqsimlanishida.

Oho, qoʻpol gapiraman — vaqtni yoʻqotganlar faqat chempionlikni emas, oʻz uslubimizni ham yoʻqotgan ekanmiz, chunki oʻsha 2010-yillarda oʻtkazayotgan guruh oʻyinlarini eslayman. 2018-yilgi guruh bosqichida PSG asosiy tarkibiga 5 nafar xorijiy yulduzni qayta ishlatishdi — bu vaqtda ikkinchi oʻyinchilar guruhi 32 yoshga toʻlgan edi, asosiy tarkib esa oʻrtacha 26 yoshda edi. Yaxshisi, vaqt oʻtishi bilan guruh darajasini pasaytira boshladilar: 2019-yilda guruhdan chiqib ketishdi, 2021-yilda esa hisob-kitobda guruhda oʻtirishdi. Va bu oʻtish vaqtida asosiy tarkibga vaqt berilmasdi — har safar yangi "superstar" kelganda, guruh oʻyinlarida toʻxtab turilar edi. Esingizda boʻlsa, oʻsha vaqtlardagi asosiy muammo — guruh oʻyinlarida asosiy tarkibga vaqt berish oʻrniga, ularni boshqa oʻyinlarga oʻtkazish edi. Natijada, 2020-yilgi mavsumda guruh oʻyinlari uchun asosiy tarkibni tashkil etganlarning 70% yangi oʻyinchilar edi — va guruhdan chiqmaslik uchun kurashdilar. Lekin oʻsha vaqtlarda asosiy tarkibning oʻrtacha yoshi 28 ga yetdi, bu esa guruh darajasini pasaytirishga olib keldi. Eslatib qoʻyay, bu yoʻqotishlar oʻz-oʻzidan boʻlmadi — ularni Maini ham koʻrdi, lekin vaqt yetmayotgani uchun yangi taktikalar ishlab chiqilmadi. Va bu vaqtni yoʻqotish jamoa uchun yuqori darajadagi oʻyinchilar ishlab chiqarishga toʻsqinlik qildi, chunki asosiy tarkib vaqtini yoʻqotdi.

Bunday uzoq vaqt o'tib buni yozishga ulgurishim ham ajab, lekin bugun vaqt topdim —PSGni eslab hamdim. O'sha vaqtlarimdan qolgan bir eslatma bor: 2016-yilning qishki transfer parda ortida Neymar kelishining ramzini ko'rib qoldim — jamoaga nafaqat bitta oʻyinchi, balki butun dunyo eʼtiborini oʻzimga tortadigan "yulduz" kelayotganini his qildim. Chunki bu jamoa uchun vaqt yigʻilishi emas, balki oʻyinchining oʻtgan vaqtni oʻtkazib yubormasligi lozim edi. Xoʻsh, nima boʻldi? Neymar kelgach, guruh oʻyinlarida asosiy tarkibni tashkil etganlarning 60 foizi yangi kelgan xalqaro oʻyinchilardan iborat boʻlganini eslayman — vaqt esa ular uchun oʻz maʼnosini yoʻqotdi. Aslida, bunday salohiyatli tarkib bilan guruhdan chiqishni ham chempionlikka yetishish yoʻlidagi sinov deb bilish mumkin edi, lekin asosiy muammo shu: guruh oʻyinlarida qoʻllab-quvvatlovchilarni yoʻqotib, guruhni ikkinchi darajali musobaqaga aylantirdik. Chunki guruh oʻyinlari — bu asosiy tarkibga vaqt berish uchun, shuningdek, yangi taktikani ishlab chiqish uchun oliy darajada mashgʻulot maydoni. PSG esa shu vaqtni olib qoʻyib, xalqaro oʻyinlarga asosiy tarkibni "oʻz vaqtida qayta tiklash"ni afzal koʻrdi. Natijada esa jamoaning oʻziga xosligi yoʻqoldi, oʻyinchilarning asosiy tarkibdagi barqarorligi pasayib, guruh darajasini pasaytirdi. Oʻsha vaqtlardagi guruh oʻyinlari haqida gap ketganda, qaniydi shunday boʻlsa edi: asosiy tarkibga vaqt berilsa edi, yangi taktika ishlab chiqilsa edi... Bas, guruhdan chiqish chempionlikni yoʻqotishni anglatmaydi, aksincha, vaqtni toʻgʻri taqsimlaganimizda chempionlikka yoʻl ochgan boʻlar edi.

O`sha 2017-yil guruhimizni eslaganimda qiziqarli g`alayon ham xotiramda qolibdi — Neymarning kelishidan keyin guruh oʻyinlarida asosiy tarkibda xalqaro oʻyinchilarni qayta ishlatishgan ekan, lekin vaqtni o`ylamasdan! Eshittirmidingizmi, Maini akademiya uchun milliardlar sarflaganini, lekin asosiy tarkibga vaqtni hisoblamasligini? Bu esa xalqaro oʻyinchilarni tiklash uchun vaqt yetmayotganini anglatardi — guruh bosqichidan chiqish shundan! Va boshqalar gapiradiganman deb aytibdi: "academy asosiy tarkibga to'g'ridan-to'g'ri natija olib kelmaydi" — aynan shunday! Akademiya uzoq muddatli investitsiya, lekin PSG buni tushunmasdan, guruh oʻyinlarida asosiy tarkibni to'plab boshqa maydonlarga o`z vaqtini sarflagan. Natijada guruh darajasi pastlashibdi, asosiy tarkib esa xalqaro oʻyinlar uchun vaqtni yoʻqotdi. Qani, o`ylang: agar guruh oʻyinlarida asosiy tarkibga vaqt bersa edi, yangi taktika ishlab chiqsa edi — chempionlikka yoʻl ochilar edi. Lekin ular vaqtni hisoblashmasdan, guruh oʻyinlarini ikkinchi darajali musobaqaga aylantiribdi. Va bu yuz bergani uchun hozir chempionlik yoʻlida emasmi? 😏

Ochigʻini aytaman, bugun bu gaplarni o'qib yurganimda yana eshitdim-ku, o'sha vaqtlardagi jamoamizning ruhi nimasi edi — asosiy tarkibga vaqt berish va uning ustida ishlash. Chunki guruh oʻyinlari — bu asosiy tarkib uchun sinov maydoni boʻladi, bu vaqtni qoʻldan boy bermaslik kerak edi. PSG uchun esa guruh oʻyinlari ikki tomonlama rishta boʻlgan: bir tomondan, xalqaro oʻyinlarga yoʻnaltirilayotgan asosiy tarkibning vaqtini hisobga olish, boshqa tomondan esa yangi taktikani ishlab chiqish. Neymarning kelishi bilan esa vaqt hisobi yoʻqoldi. Guruh oʻyinlarida asosiy tarkibning 60 foizi yangi kelgan xalqaro oʻyinchilardan tashkil topdi — vaqt esa ularga yoʻq edi. Natijada guruh darajasi pasaydi, asosiy tarkibning barqarorligi yoʻqoldi. Va bu yerda asosiy nuqta — guruh oʻyinlarining ahamiyati yoʻqolganidan keyin jamoaning oʻziga xosligini ham yoʻqotib yuborganmiz. Shuni tushunish kerakki, akademiya long-term investitsiya, lekin asosiy tarkibga vaqt bermasa, uzoq muddatli natija olinmaydi. Va shunday qilib, guruh oʻyinlarida asosiy tarkibga vaqt berilsa edi, chempionlikka yoʻl ochilar edi.