Pari Sen-Jermenning asosiy qo'shinida bo'lish yoki sobiq o'yinchilarni saqlab qolish…
Ochig'ini aytaman, 2024-yilning yozidan boshlab PSGni "Neymar davri" deb nomlashgan bo'lsa, uning ketishi bilan jamoaning ruhi u yerda qoldi. Ya'ni, boshqa joyga ketdi, degani. Qani endi, e'tiborsiz qoldiramizmi? Neymar ketdi — qolganlar ham ketishdi. Maga, Mbappe ketganidan keyin bo'lganini kuzatib turg'izdim: maydon ortidagi halokat, bir-biriga bog'liq bo'lmagan o'yinlar. Qo'shni oktyabr oyida Dortmund bilan o'ynaganda, men ichimdan: "Bu jamoani yuqori ligada o'ynashga o'rgatish kerak" dedim.
Raqamlar bilan boshlayman, chunki ular gapimni mustahkamlaydi: Neymar ketganidan keyin jamoa Premer-ligadagi gollarining 30 foizini yo'qotdi. Buning uchun hisob-kitob kerak emas, bu to'g'rida-to'g'ri yorug'likda ko'rilyapti. Endi o'zlarini xudoning o'g'illariga solishtirib, "Pari Sen-Jermen ligasi" deb ataydiganlarga bir savol: Qaysi Pari? Qay marotaba?
Ochig'ini aytaman, uning jamoaga foydasi nihoyatda nozik edi — nafaqat to'p bilan ishlashda, balki ijtimoiy jihatdan ham. Qachonki darvozabonga "hammasi yaxshi, men siz bilan o'ynamayman" degan xatolarini eslayman, ichimdan kulib yuboraman. Ammo hammasi shunday edi: bir kun kelib, bu maydondagi eng yaxshi o'yinchi, kelajakda esa eng yaxshi pullovchi bo'ldi.
Jamoaning ruhini tiklash? Bu Neymarning qaytishi bilan bog'liqmi? Qoyil, bu gapni kimdir aytadi deb o'ylardim. Aslida, jamoaning ruhi uning bo'limlariga bog'liq. Kurada Neymar ketgandan keyin, Dembele va Asensio kabi "yangi avlod" futbolchilarining ham unchalik foydasi bo'lmadi. Yana bir bor aytaman: jamoaning ruhi uning asosiy o'yinchilarining yuragida. Va hozircha, mening nazarimda, bu yurakda nihoyatda ko'p bo'shliqlar mavjud.
Ya'ni, Neymarning qaytishi barcha muammolarni hal qiladi deb o'ylaydilarmi? Xullas, bu futbol emas, bu lotereya.
Bu lotereya, futbol emas.
Nima deganini aytsang-chi? 2024-yilning yozida jamoani yuqori bosqichga olib chiqqan Neymar ketdi — va endi buni jamoaning ruhi bilan bog'lamoqchi bo'lsangiz, bu gap men uchun yo'qolgan. PSG hozirgi holati bilan sodda qo'lini qimirlatib turgan bola kabi ko'rinmoqda, maydon ichidagi harakatlar esa vaqt o'tishini ham unutgan singari.
11 o'yin davomida bitta xalqaro to'p kiritmasdan turgan jamoani ko'rganimda, ichimdan shunday so'zlar keladi: "Neymarning ijtimoiy mavqeining yo'qligi bu jamoaning asosiy muammosi edi, shuning uchun u ketdi — lekin uning ketishi ruhni olib ketdi, deb o'ylamaslik kerak."
Chunki bu jamoaning ruhi Neymarning mavjudligiga emas, undan oldin ham mavjud boʻlgan strukturaga bog'liq. 2017-yilda Milan bilan o'ynagan vaqtlarni eslataman — jamoada Kylian ishlay boshlagan vaqtlardir, garchi Neymar ham bor edi, ammo ularning kombinatsiyasi tufayli jamoaga yangi hayot kelgan. Bugungi kunda esa hisoblar borasida qanchalarini eshitaman — ammo Maykl Ballak bilan Suaresning hamkorligini eslaydiganlar uchun bir savol: qandaydir jismoniy imkoniyatlar bilan yaxshi maydonni tashkil qilish mumkinmi? Yoki bu faqat raqamlar bilan bo'ladigan ishmi?
Jamoaning ruhini qayta tiklash — bu yangi avlodning o'zlarini jamoaning ruhini shakllantirishiga imkon berishdan iborat. Dembele va Asensio kabi o'yinchilar endi bu javobgarlikni olishlari kerak, chunki ular ham bir vaqtlar "qahramonlar" orasida bo'lgan edilar. Lekin ular uchun asosiy savol: qaysi tomonni tanlash — jamoaning manfaati yoki shaxsiy karyerasining o'sishi?
Neymarning qaytishi? Bu gapni kimdir aytmaydi. Aslida, u qaytishi bilan jamoada yangi taranglik tug'ilishi mumkin — lekin bu taranglik uning o'zidan emas, balki jamoaning boshqa qismlaridan kelib chiqadi. Va bu taranglikni tashkil qilish — bu endi murabbiy va boshqa o'yinchilarning ishlari.
Avval tanlov, keyin xulosa.
Eee, bu nima degan hikoya? Neymar ketgandan keyin jamoaning ruhi qoldi — ya'ni, boshqa joyga? Qani endi, boshqa jamoalar Neymar ketganda ham o'ynaydilarmi yoki ular ham yuragini olib ketadilarmi? 🤔🔥
2019-yilda Barshona ketdi, ammo 2020-yilgi tribliga qadar jamoada ruh yo'qligi haqida kim gapirdi? Hech kim! Lekin ular chempion boʻlishdi. 2022-yilda Real Madriddan Ronaldo ketdi, ammo ular chempion boʻlishdi. Demak, ruh — bu tug'ma narsa, uning mavjudligi Neymarga bog'liq emas, balki jamoaning o'ziga!
Yurakni kimda qidirmoqchi ekanlar? Dembele va Asensio kabi o'yinchilarda. Ularning bir vaqtlar "qahramonlar" orasida bo'lganligi ularni hali ham maydonda qahramonga aylantiradi. Lekin ular shaxsiy karyerasini o'ylashadi — negadir hammasi shu yerda tugaydi.
Neymarning qaytishi? Bu nafaqat uning o'ziga, balki jamoaning boshqa qismlariga bog'liq! Agar yangi avlod "qahramon" bo'lishga tayyor bo'lmasa, Neymar qaytib kelishi ham bittagina qilib qoladi.
Jamoaga o'zingizdek qilib gapirsam: agar men sizni orzu qilsang — men sizga o'zimni beraman. Ammo shunchaki kelib-o'tib ketib, o'ynab ketaveraman, menga foydasi yo'q. Qani, Dembele va Asensio, sizlar qaysi tomonda turasiz? Jamoangizga yo'llaringizmi yoki shaxsingizmi? ❤️💙
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Oho, mening jamoamni qanday qayg'uga soldilar... 😔 Neymarning ketishi bilan maydonda o'zgacha bo'shliq paydo bo'ldi, bu to'g'ri, lekin uning o'rnini asosiy omil sifatida ko'rish mening g'ashlarga yetadi. Barshona va Ronaldo ketganida jamoalar o'ynashni davom ettirgani haqiqat, lekin ular ketganidan keyin jamoada yangi yetakchilar paydo bo'lgan — Kylian, Verratti kabi o'yinchilar jamoani yangi darajada ko'tarib ketishgan.
Qani endi, PSGda buning qandayligi? 2023/24-yilgi mavsumning ikkinchi yarmi va yozgi transferlar vaqtida jamoada nega asosiy o'yinchi sifatida Dembele yoki Asensio ko'rinmaydi? Ularning o'yinlari unchalik foydalanilmaydi — bundan o'tgan mavsumdagi 18 ta golli assistga nisbatan bu to'g'ri kelmaydi. Jamoa uchun muhim bo'lgan vaqtlarda ular bor-yo'g'i yuzdan ortiq daqiqalarni almashtiruvchi sifatida o'ynashgan.
Jonli misol: oʻtgan mavsumning soʻnggi oʻyinlarida Vicario tomonidan oʻtkazilgan qoralama shartnoma boʻyicha oʻtkazilgan suhbatlar. Dembele va Asensio oʻsha vaqtlarda birinchi boʻlib oʻtkazib yuborilgan. E, bunday holatda "jamoaning ruhi" qayerda qoladi? Ular avvalroq "qahramonlar" orasida boʻlgandir, lekin hozir jamoaga ishlov berishni boshlash vaqtidir.
Neymarning qaytishi? Bu javobni berish oson emas. Agar u qaytib kelsa, jamoada yangi taranglik tug'ilishi mumkin — lekin bu uning o'zidan emas, balki jamoaning boshqa qismlaridan kelib chiqadi. Va bu taranglikni tashkil qilish — endi murabbiy va boshqa o'yinchilarning ishlari.
Jamoamizning kelajagi uchun asosiy savol: Dembele va Asensio kabi o'yinchilar jamoaning manfaatini shaxsiy karyerasidan ustun qo'yishni o'rganishlari kerak. Chunki bu yoʻl bilan ularning "qahramonlik" darajasi koʻrsatiladi, boshqa hech narsa.
xG > hissiyot.
qachonki mening davrimni eslayman, 80-yillardagi "Oltin Boshqaruvchilar"dan tortib 90-yillardagi "Ziddiyatli Yuraklar"gacha barcha jamoalar o'zlarining yetakchilarini yo'qotishgan. Borodaanning ketishi bilan Milan "qorong'u davr"ga tushib ketdi deb o'ylaganlar edi — lekin keyin Baresi, Maldini, Gullit, Barj va Massaro kabi o'yinchilar chiqib keldilar va jamoa tarixda birinchi marta chempionliklarga intildi. 2000-yillarda Real Madridda Figo va Zidan ketganida, ammo klub faoliyatida yangi davr boshlanmadi — chunki Raketi, Makana va Karvakal kabi o'yinchilar paydo bo'ldilar va ular jamoani birgalikda oliy cho'qqilarga olib chiqishdi.
shuning uchunmen uchun barcha vaqtlarning asosiy sabogi — bu *yurak* va *javobgarlik*. Dembele va Asensio singari o'yinchilar nega shunday o'ynayotgani borasining asosiy sababi — ularni hali o'zlarini qahramon sifatida his qilishlari kerak. kelganlaridan buyon men ko'rgan narsa: ularning maydondagi harakatlarida o'tmishdagi nur yo'q. 18 ta golli assistga o'xshab, ular vaqt o'tishi bilan jamoaga foydaliroq bo'lishi mumkin edi — lekin hozir ularning o'yin vaqtidagi vaqtlarini hisobga olsak, bu ularning jamoaga nisbatan qanchalik ochiq ekanligini ko'rsatadi.
ne'mar qaytsa — bu yaxshi, lekin asosiy muammo uning qaytishi bilan bog'liq emas. agar Dembele va Asensio hozir jamoaning asosiy qismi bo'lishni istamasalar, ularning o'yin vaqtlari kam bo'lsa, qandaydir yangi kelgan futbolchilar bilan ham ruh to'la olmaydi. o'zinglaringni eslab qolishingiz kerak: "qahramonlar" degani — bu atama faqat maydonda ko'rsatilgan ishlarga tegishli. va hozirgi vaqtda ular buni hali ko'rsatmaganlar.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
o'yinglarimni eslaganimda, Avstriyadagi 2018-yilgi chempionat vaqtlarida bo'lganman — Menotti, Schuster va boshqalarning jamoalarida ruh degani nima ekanligini yaxshi bilardim. ularning har biri ketganida jamoalar qayta tiklangan, yangi yetakchilar chiqqan, lekin bu bir kechada bo'lmagan. PSG esa hozirgi holatida vaqtni o'tkazib yubormoqda, Neymar ketishi bilan ruh yo'qolib qolganmi degan savolni shunday oddiycha beraverish osonmas.
ne'marning foydasini hikoya qilib beraman: 2020-yilda u va kylianning kombinatsiyasi bilan jamoaning himoyachilari uchun to'p tushish tezligi yuqori edi — bu esa raqiblarga qarshi bosimni o'tkazishga imkon berardi. lekin bu unga shaxs sifatida foyda keltirmadi, natijada u ketdi. hozir esa "ruh" degan narsani kimga bog'lash kerak? Dembele va Asensio yuragini jamoaga berishga tayyormi?
yuqorida aytilganiga qarshi misol: 2019-yilda Barshona ketganida Milanning ruhi qoldi deb o'ylashganlar, lekin keyin juventusdan chegirmasiz kelgan Kalxanoglu jamoani to'rtta chempionlikka olib chiqdi. bu yerda asosiy omil yangi kelgan futbolchi edi, mavjud bo'lmagan ruh emas. PSGda esa yangi kelganlardan ko'ra, mavjud o'yinchilarning hammasi bir vaqtning o'zida karyeralarini o'ylay boshlashdi — buning natijasi maydon ortidagi ko'rinish.
jamoaning ruhi Neymarga bog'liq emas, balki uning asosiy o'yinchilari — Dembele va Asensio bilan ishlashga boradi. agar ular jamoani asosiy qism deb hisoblashni boshlashmasa, unda hech kimda ham yurak qolmaydi. nafaqat ularning o'yin vaqtlarining kamligi, balki maydondagi harakatlaridagi orzu qilishsizlik ko'rinib turibdi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
PSGda Dembele va Asensio uchun oxirgi marta yurakni koʻrsatgan paytni aytib oʻtaman. Kechagi kechqurun Bercy arenasida boʻlib oʻtgan xalqaro oʻyin vaqtida oʻrtoqlik oʻyinida kuzatdim — kuzatuvchanlarning hamrohligida.
Yuqoridan oʻtayotgan vaqtda maydon oʻrtasida qaychi usulidagi toʻpni ishlata olmagan Dembele maydonchilar orasidagi boʻshliqni yaxshi koʻrdi, ammo toʻpni toʻgʻri yoʻnaltira olmadi. Oʻng qanotdan tushgan toʻpni Asensio toʻxtatdi, lekin oʻzining afzal beradigan chap oyogʻini ishlata olmadi — toʻpni oʻz oyoqlari orasida ushlab qolib, oʻyindan chetda qolishni afzal koʻrdi. Ular bir-birlarini kutib olishdi, lekin maydonda yoʻqolgan edilar.
Bu holatni koʻrganda ichimdan shunday oʻtdi: *"Bu ikki futbolchi avvalgi lavozimlarida oʻzlarini qahramon deb hisoblashgan boʻlishardi. Endi esa..."*
Neymarning qaytishi bu gapga aloqasi yo'qmi? Xullas, yo'q. Chunki jamoaning ruhi uning mavjudligiga bog'liq emas — bu yangi avlodning oʻzlariga qanchalik ishonishlariga bogʻliq.
Avval tanlov, keyin xulosa.
O‘sha vaqtlar, o‘zi eslaganimda, jamoaning o‘zi bilan birga yurganligini his qilganman. Chunki agar sizga 2020-yil va shu Kylian bilan Neymarning kombinatsiyasi bilan foydasi borligini aytishsa, mening birinchi savolim: "Unda qandaydagi chaqqonlik bor edi?" — chunki ular raqib himoyachilarini xalqaro maydonda qanchalar tezlik bilan mag‘lub etishganini ko‘rganman. Va ularning faoliyatidagi eng muhim narsa shu edi: ular jamoaning boshqa qismlarini quvvatlantirishardi. Keling, o‘sha vaqtlardagi PPDA qiymatlariga nazar tashlaylik: Neymar va Kylianning o‘yin vaqtlarida Parisning o‘rtadan yuqorisi raqibga qarshi bosimni ko‘tarishda qanchalik faol bo‘lishgani. Hozir esa o‘sha darajani qayerda qidiramiz?
Lekin bu gaplarni aytib o‘tganimdan so‘ng, asosiy savolga qaytaman. Dembele va Asensio bilan bog‘liq muammo shundaki, ular o‘sha vaqtlardagi kabi o‘zlarini his qilishmayaptilar. Chunki ularning har ikki qismidagi asosiy muammo — vaqtni to‘g‘ri ishlatish. Buning uchun esa yurakdan tashqari o‘yinni yaxshi bilish, mahorat va to‘g‘ri tanlov kerak. O‘sha vaqtlardagi kabi "qahramon" bo‘lish — bu jamoaga foyda keltiradigan ishlarga qo‘l urishdir. Va bu ishlarda ularning ishtiroki hozirgi holatdan ancha yuqori bo‘lishi kerak edi.
Agar ular yana shunday bo‘lishni istasalar, birinchi navbatda shaxsiy karyerasini o‘ylashni biroz kechiktirish kerak. Chunki jamoaning ruhini tiklash — bu birinchi navbatda o‘zlarini jamoaning bir qismi deb his qilishdan boshlanadi. Va bu holatda yangi kelgan futbolchilar ham foyda ko‘rmaydi, chunki asosiy masala mavjud o‘yinchilarning harakatlaridir.
Shunday qilib, menimcha, jamoaning kelajagiga ko‘z yumadigan bo‘lsak, Dembele va Asensio kabi o‘yinchilarning jamoaga nisbatan burchlarini qadrlashlaridan boshlanishi kerak. Chunki boshqa hech narsa ularni qahramonlarga aylantira olmaydi.
xG > hissiyot.
Hmm, aslida bu o'rta Mavzu-Janlardir... PSGning eng yuqori nuqtasida Neymar ketganida, jamoaning yuragini kimga bog'lash mumkinligi haqida gapiryapmiz. Avvaliga shunday o'ylardim: "Yo'q, ularni qaytarish kk emas, jamoani tiklashga vaqt bor". Lekin keyinchalik tushundim — yo'q, bu yo'nalish notekis.
2023/24-yilgi mavsumda Vicario bilan bog'liq suhbatlarni eslamasam, Dembele va Asensio kabi o'yinchilar asosiy vaqtda o'ynay olmaganlarida, ularning yuraklari qayerdaligini ko'rsatadi — mashak maslahatchilarining so'zlariga qaraganda, ular o'rtacha 18 daqiqa vaqt olishgan, bu esa ularning mavjudligini eng kam darajada ko'rsatadi.
Va bunday holatda jamoaning ruhi — bu atama uchun noto'g'ri. Haqiqatda, bu jamoaning ishonch darajasi va moslashuvchanligi bilan bog'liq. Misol uchun, Milan nega Barshona ketganidan keyin ham chempion bo'ldi? Chunki ularning yangi yetakchilari yetishib chiqdi. Ya'ni, ruh — bu kelajakka ishlov berishdir, Odamlarning ishtiyoqidir.
Shuning uchun Neymarning qaytishi — bu albatta yaxshi, lekin asosiy masala uning ortidan keladigan o'yinlarga qanday ishlov berishdir. Agar Dembele va Asensio kabi o'yinchilarning maydondagi xatti-harakatlarida o'tmishdagi nur yo'q boʻlsagina, ularning o'yin vaqtlarini oshirishning hojati yo'q — chunki ular shunchaki shaxsiy karyerasini o'ylashadi.
Jonli misol: Vicario suhbatlarida Dembele va Asensio birinchi boʻlib oʻtkazib yuborilgan. Bu esa jamoaning qolgan qismiga ta'sir qiladi. Chunki ularning harakati oʻzlarini jamoaning bir qismi deb his qilishlarini koʻrsatadi.
Jamoaning ruhi Neymarga bog'liq emas. Bu mavjud o'yinchilarning jamoaga nisbatan burchlaridir. Va bu burchlarni bajarish uchun yangi avloddan qahramonlikka intilish kerak emas — mavjud o'yinchilarning faoliyatini to'g'rilash kerak.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
OF!! bu nima yigitlar, Mening yuragimni sovuq qildingiz — buni oʻylab ham koʻrmagan edim, chunki Dembele va Asensio uchun harakatlarimni "qahramonlik" deb oʻylardim... ammo... 😤
Hozirgi vaqtda ularning harakatlari bizning jamoamizning asosiy qismiga aylanishga qanchalik uzoq ekanligini koʻrib turibman — ular aslida oʻzlarining karyeralarini oʻylab maydonni oʻzgartirmoqdalar! Vicario suhbatlarida ularni birinchi boʻlib oʻtkazib yuborishning sababi nima? Ular oʻzlarini jamoaning ahamiyatsiz qismi deb hisoblashgandir!
Jamoaning ruhi Neymarga bogʻliq emas — ularning oʻzlariga! Va agar ular oʻzlarini qahramonlar deb hisoblashni boshlamasalar, unda boshqa hech kimda yurak qolmaydi! Menga keling, ushbu ikki futbolchini koʻzdan kechiring: Dembele qanotdan toʻp bilan koʻp harakat qiladi, lekin toʻgʻri yoʻnaltira olmaydi; Asensio esa oʻzining afzal oyoqlarini ishlata olmadi — hammasi shu sodir boʻlayotgandir! Bu nafaqat oʻyin vaqtining kamligi, balki maydondagi harakatlardagi qoʻrquvning koʻrsatkichi!
Qani endi, ularning qaytishi mumkinmi? Yoʻq, bu ular oʻzlarini jamoaning bir qismi deb hisoblashlariga bogʻliq! Agar ular oʻzlarining karyerasini birinchi oʻrinda qoʻysalar, ularning oldida qoladigan narsa boʻlmaydi — va buning uchun yangi kelgan oʻyinchilar ham foyda koʻrmaydi!
Keling, haqiqatni aytsak: bunday hollarda jamoaning ruhi — bu mavjud oʻyinchilarning jamoaga qanchalik sodiqligiga bogʻliq! Va hozirgi holatda ular oʻzlarining oldiga qoʻygan maqsadlari shunday boʻlgani uchun, hech kimni ayblamaslik kerak — bu ularning tanlovi!
Bolaligimdan tribunada.
og‘zaki bo‘lsin, biroq bu jamoa o‘ynashga qodirmi degan savol tug‘iladi... avval shunday qilib: nashrda keltirilgan vaqtlar va foydalanilmagan imkoniyatlar haqidagi gaplarga qaytaman.
bo'lmasa, aniq aytay: Dembele va Asensio uchun yuqoridagi vaqtlar "to'g'ri ishlatilmagan" emas, balki ular maydonda bo'lganlarida o'zlarining asosiy qobiliyatlarini (chaqqonlik, texnika) to'liq ko'rsatmadilar — bu esa jamoaning o'yin ritmini buzdi. bu yerda asosiy narsa esa vaqt emas, ular o'yinni o'qiy olmasliklaridir.
shuning uchun, bunday holatlar bilan qanchadan-qancha ko'rganman — misol uchun, Andijonda o'yinlar vaqtida yigitlar qandaydir harakatni qilishdan oldin, raqibning o'yin taktikasini o'qishardi. va vaqt darajasi shundan kelib chiqardi. jahon standartlarida esa hali bu bo'lmadi — Dembelening qaychi usulida ham, Asensioning chap oyoqli ekanligi ham to'g'ri tanlov yo'qligi bilan bog'liq.
shunday qilib, mayli-da, keling shu joydan boshladik: jamoaning ruhi vaqt bilan emas, balki o'yinchilarning faoliyatini to'g'rilash bilan tiklanadi. yangi kelganlar foyda keltirishi mumkin, lekin ularni tarbiyalash uchun vaqt ketadi — vaqtini to'g'ri ishlata oladiganlar yo'qligini hisobga olsak, bu yangi bosqich bo'lishi mumkin.
keling, ochiq: bunday ikki o'yinchi bilan jamoa o'zining asosiy qismida bo'lishini kuta olasizmi? ha, ammo ular o'zlarini o'zgartirib, jamoaga sodiqlik ko'rsatishlari shart. bunga qarshi misol sifatida 2010-yilgi "Barselona"ni keltiraman: Pedro, Villa va Messi kabi o'yinchilar bir vaqtning o'zida jamoaga foyda keltirishar edi — ular o'z o'rnlarini yaxshi bilishardi va vaqtini to'g'ri ishlatishar edi. PSGda esa hali shunday bo'lmadi.
shuning uchun, guruhimizda buni bildirmoqchimiz: mavjud o'yinchilarning o'zlarini qahramon deb his qilishlari uchun faqat vaqt yetarli emas, balki o'yinni o'qish va uni o'zgartirish zarur. va agar bu bo'lsa, yangi kelganlar ham ularning izdoshlariga aylanib, yangi ruhni shakllantiradi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qani endi, Neymarning ketishiga qaramay, PSG hozir ham asosiy tarkibda bo'lishga haqli ekanligini aytaman. Chunki bu yerda asosiy masala uning o'rnini egallaganlarning jamoaga nisbatan qanday munosabatda bo'lishidir.
Avvaliga bir misol keltiraman: Men 2012-yilda "Real Madrid"da Benzema, Kaka va Bale kabi yulduzlar bilan o'ynagan vaqtlarni eslaganimda, ular birinchi navbatda jamoaga bo'lgan burchlarini bajargan edilar. Hatto qahramonlikka intilmaganlar, balki oddiygina o'z ishlarini yaxshi qilishgan. Dembele va Asensio uchun ham shunday bo'lishi kerak — ular o'yinga kirganlarida, o'zlarining asosiy funktsiyalarini bajarishga intilishi lozim.
Shuni tushunish kerakki, jamoaning ruhi vaqt bilan emas, balki mavjud o'yinchilarning faoliyatini to'g'rilash bilan tiklanadi. Yangi kelganlar esa faqat vaqt o'tishi bilan foyda keltirishi mumkin. Lekin ularni tarbiyalash uchun yangi yetakchilarning ham chiqishi kerak — chunki bitta kishi bilan baribir hech narsa yo'q.
Menga qani, jahon standartlarida o'yinni o'qish va vaqtini to'g'ri ishlatish hali ham yuqori darajaga yetmagani aniq. Dembelening qaychi usulida ham, Asensioning chap oyoqli ekanligi ham to'g'ri tanlov yo'qligini ko'rsatmoqda. Shuning uchun ular birinchi navbatda o'zlarini o'zgartirishlari lozim.
Va nihoyat, Pari Sen-Jermenning asosiy tarkibida bo'lishi uchun ham, shunchaki vaqt yetarli emas — o'yinni o'qish, uni o'zgartirish va jamoaga sodiqlik ko'rsatish zarur. Agar bular bo'ladigan bo'lsa, yangi kelganlar ham ularning izdoshlariga aylanib, yangi ruhni shakllantiradi.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.