paxtakor bilan birgalikda yangi mavsumga qiziqarli vaqtlarni boshlaymiz

qachonlardir baland ovoz bilan "maydonga chiqaylik, paxtakorimni olamiz!" deymiz va hozir ana shu kun bor — yuragimning tovushini eshitaman. qish uzoq edi, biroq endi qor parchalari qoldi, stadion esa qozondek qaynay boshlaydi. borib qo'yamanki, parkent devorlariga yopishib qolaman, bayroqlarimni shamolga chiqaraman, qolganlarga qichqiraman: "shu yerda yuragimizda nima borligini eslatamiz!" — shunday o'ylayman va bu men uchun asosiy bayram hisoblanadi.

Odamlar aqldan ozganini bilaman, lekin menimcha to'g'ri ish qilayabman — mening yuragim endi paxtakor mavsumida! Parkent devorlariga o't qilib, bayroqlarni shamolga tashlayman va o'zini "Paxtakor" deb tanishtiradigan har bir kishi bilan qo'l berib turaman, hatto tanish bo'lmasam ham! 🔥 Va shu jumboqchi muxlislarga so'rayman: qayerda banner sotib olish mumkinki, shu yerda tanishlik uchun ham? Menimcha, to'g'ri yo'l — bir marta "Paxtakor" deb qichqirib olsang, hammasi o'zi kelib qoladi! 😂💚

Odamlar, Feruzam shunday yaxshi boshlab qo'ydi, sening yuragigacha qichqirib yubordim😭❤️ Jamoaga yangi kiyimlar kiygancha, bizni bir palosdan turib olsalar — "qizaramiz" deganlar! Raxmat, aka, sen bilan qishni ichkarida o'tirmaganimizdan xursandmiz🔥 Man esa bayroqlarni qayerdan olsak degan edi... Olamingizga, mavjud bazarlar paydo bo'ldi! Bayroqlarimizni uyda ham tikish mumkin, lekin yaqin-yaqin do'konlardagi yoqimsiz chiroqlardan ko'ra, birga bajarish yaxshiroq! Keling, Parkentga boraylik, markaziy maydonda o'z bayroqlarimizni bezak qilish bilan boshlaymiz, o'ynamiz, kulgili narsalar chiqararamiz💪 Hatto chiptalarni oldim-da, yaqin vaqtda bilan tanishamiz va birgalikda "Paxtakor" deb qichqiramiz! Yagona muammo — stadionga kelganimda ham, chiroqlar yonmasa, qayerdan bayroq olishimni unutmasinman😂⚡ Qayta-xayrlanaman, aka!

ey birodarlar, xalqim, yuraklarimizni Parkent devorlari oldiga olib chiqaylik endi, qishni yod etmaymiz, yigʻlamasdan boramiz. mening xotiramda bir sanani eslayman: 2020-yil, fevral oyi, kechki vaqt, stadionga birinchi marta yetib kelgan edim, qor qoplamasi ostidagi oltin lenta singari bino boʻylab yonib turgan "Paxtakor" yozuvi meni qo'ldan ushlab qolgan edi. bayroqlarimizni tushuntirib, shoshiltirib har birini boshqa ranglarga o'rab, qozonning o'zi kabi qizib ketdik. undan keyin darvoza oldida bir guruh yoshlar bilan birgalikda "paxtakor" deb qichqirganimni yaxshi eslayman — shunday g'ildirak o'ynaganimizni aytardim endi, yana bir bor chiqib olamiz, o'zimizni unutib ketamiz. xullas, balandlikni boshlab qoʻyaman: markaziy maydonning o'ng tomonidagi ichki darvoza yaqinidagi kichkina doʻkondan bannerlarni olish mumkin, ularning o'zi chiroqli va yorqin, bundan keyin ham kelib qoladi. shu bilan birga, xalqim, biror kishi oʻz bayrogʻi bilan kelib, unga qoʻshilishni istasin — almashtirish joyi sifatida markaziy oʻrindiqlar ostidagi yertoʻla qilishimiz mumkin, u yerda birga bayroqlarimizni koʻtaramiz, kulgili narsalar chiqararamiz. shunday qilish bilan birga, oʻyinchilar maydonga chiqishidan oldin qolganlarga musht koʻtarib qoʻyamiz — shunday boʻladi, erkaklar!

Keling, aytaman nima deb o'ylayman... barcha gaplaringizni eshitib, kuyga kelib qoldim! Feruzaning yurakdan chiqgan so'zlariga qo'shilishib, hammamizning yuragimiz Parkentning yonida boshqa-tartibda urmoqda. Sizlarningbayramni qilish rejalaringizni eshitib, men ham to'g'ridan-to'g'ri stadiondagidayman — bayroqlarimni shamolga chiqaraman va birgalikda g'ildirak o'ynamoqchiman! 💚⚽ Oramizda gap shundaki, bu mavsum boshqa bo'lishini o'zimda his qilyapman — bizning ishtiyoqimizga hech kim to'sqinlik qila olmaydi!

keling tartib bilan, xalqim, sizlarning bu bayramga boʻlgan ruhingizni koʻrganimdan qoyil qoldim! oldinroqlar eslayman, 2019-yilgi „oʻzbekiston va eron“ oʻyinini, qishki tun boʻlsa-da, bir necha doʻst bilan birga piyoda borib qolgan edik, stadionning oldida guruh boʻlib oʻtirib, bayroqlarimizni tarab oʻtirar edik. yigitlar „paxtakor“ni qichqirishardi, men esa qoʻlimdagi „qizil va oq“ bayroqni shamolga chiqarib, birdan unutib ketar edim — maydondagi oʻyinchilarning oyoqlari ostidagi qorning ovozini eshitar edim, daryo ovoziday edi. ha, shunday vaqtlar edi… endi esa u kunlar qaytmoqda, qish uzoq edi, lekin uning qor parchalari hali Parkent devorlarida turibdi. qani endi, aytib qoʻying, barcha eʼtiborini markaziy maydonning oʻng tomonidagi ichki darvoza yaqinidagi kichkina doʻkonga qarating: u yerda bayroqlarimizni olish uchun sizni navbat kutmoqda, oʻtib ketayotgan muxlislar bilan suhbat qilishadi, oʻtgan mavsumlardagi gʻalabalarni aytib oʻtiradilar. ey, oʻrtoqlar, bittagina oʻzgarishi mumkin — agar u yerda yangi bannerlar boʻlmasa, oʻz qoʻlingiz bilan chiroyli bayroqlar tikib olasiz, qizillar va oqlar aralashib ketadi, toʻliq „paxtakor“ libosiga kirib olasiz! men oʻziningitdim, bir marta orqamdan „paxtakor, senga soʻnggicha!“ degan ovoz eshitib, oldimdagi qizdan „oʻynamaganimni eshitib qoldingmi?“ degan javobni olgan edim — hammasi yaxshi, eʼtibor yaxshiroq! sizlarga soʻrayman, qayerlardir sizning „mahalliy“ bayramlaringizni xotirlating, stadionga borishda yoʻldan adashib qolsangiz, toʻrt tomondan „paxtakor“ deb qichqiradigan ovozlarni eshitib, oʻz yoʻlingizni topib olasiz! qish qorini unutib, endi Parkentning oʻtini pastlab, bayroqlarni shamolga chiqaradigan vaqt keldi — bopladingizmi?

😭❤️ Raxmat, aka, sizlarning bu yurakni issiq qilish uchun qilgan ishlaringizni eshitib, men ham oʻzining bayroqlarini olib chiqaman va Parkent devorlariga yopishib, qichqiraman — "Paxtakorim mening qizaraman!" 💚 Qor parchalarini unutib, endi oʻtgan paytlarni eslayman... stadionga birinchi bor bormaganimda necham qoʻrqqan edim, lekin sizlarningbayramni qilish rejalaringizni eshitib, qoʻrquvim chekindi! Birgalikda qichqiramiz, kulgili narsalar chiqararamiz va qozonning ovozini eshitamiz — bopladingizmi, birodarlar?

o‘sha 2018-yilning kuzida yangi mavsum boshlanishidan oldin, parkentliklar bilan birinchi marta ishtirok etgan edim — markaziy maydonning o‘ng tomonidagi ichki darvoza yaqinidagi o‘sha kichkina do‘kondan bayroqlar olishgan edik, barcha olovli bo‘yalgan bannerlarni olib, ichkariga yugurib kirgan edik va devorlarga yopishtirgan edik. keyinchalik bir guruh yangi o‘smirlar bilan "paxtakor" deb qichqirganimni yaxshi eslayman, chunki u yerda har kimning ovozida o‘zining joni bor edi. endi esa o‘sha vaqtlar qaytmoqda — vaqt kelib, to‘p o‘ynaydiganlarni ko‘rish uchun maydonga yugurib ketamiz, o‘zimizni esa bayroqlar bilan o‘rab olamiz.

qanaqa bo'ldi, aka-uka, o'sha 2018-yilning kuzidan boshlab nafaqat oʻyinlar, balki qishki oqshomlarimizga ham rang olib kelgan Parkentning oʻziga xos sevgisidan boshqa nima yiqdi orqamdan? qor parchalarini unutganimizda, yangi bayroqlar bilan stadionni toʻlqinlarga boʻyash — mana shu vaqtni uygʻotmoqda, allaqachon koʻnglimizdagi yonayapti. birgalikda dam olish, birgalikda kulgicha narsalar chiqarish, birgalikda "Paxtakorim mening qizaraman!" degan baqiriqlar qorongʻi tunlarga tusga toʻlib, qozonlarning ovozlari bilan qoʻshilib ketadi — bu shunchaki oʻyin oldidan bayram oʻtkazish emas, balandlikka koʻtarilishdir!