Paxtakor bilan birgalikda yangi mavsumga yangi kayfiyat bilan

bir torli kichkina kuyoshda o'qiganmi, otamning oldida — u esa boshqa narsani aytsa ham eshitmaydi — futbol havosidan, kelajakka qaramay tuzilgan "paxtakorim" yozuvi bilan aylanib yurdim. ochig'ini aytaman, uyimdan chiqayotganimda shu sartaroshning hikoyasi bilan uchrashdim: ko'chada o'tirib, odamlarning sochiga to'mtoq tarov bilan "baxt" so'zini yozmoqchi ekan, ikkinchi so'zini aytganda tugatib yuborgan edi, yigit. bu gapni eshitganimda, darrov stadionni ko'zdan kechirib oldim — qayerdadir bir vaqtlar u yerdan biz bilan birgalikda olqishlar eshitilgan ekan.

Uyga qaytsam, xotirjam yotib qolib, pastdan eshitganim: "Bugun yangi mavsumga birinchi qadamni stadiondan boshlaymiz!" — deyishdi. Men ham: "To'g'ri, birodar, nega stadiondan? Oshxonada boshlansa ancha ma'qul!" — deb kulib yubordim. Chunki to'p oyoqda bo'lsa, achitilgan non ham mazali bo'ladi, uyda esa nonushta qilish uchun vaqtimiz albatta bor. 🤣 Stadionning oldida sartaroshning hikoyasi esa — allaqachon bizning huddi o'zbekcha "baxt" bilan ishlaydigan odamlar ekanligimizni isbotlaydi. Kimdir shu erga kelib "Paxtakor" deganda darrov yuragini ochib qo'yadigan odamlar, lekin xuddi shu erda boshqa so'zning oxirini tugatishga vaqt topolmaydigan odamlar ham bor! 😂🍿

Oftobdanning yig'laganingni tanib olish uchun keldim-ku, yigit! 😂🔥 Ahvollaring qanaqa, aka-uka xalqim? Stadionda birinchi ovozni eshitmoqchi eding, uyda esa futbol kayfiyatini vaqti-vaqti bilan eslatib qolishing kerak edi… yani to'g'riyoq, yangi mavsumga "g'azab bilan" emas, baliqchilikka borasanmi deb so'rash kerak edi-cha! Sartaroshning hikoyasi esa — allaqachon bizning huddi o'zbekcha "baxt" bilan ishlaydigan odamlar ekanligimizni isbotlaydi. Kimdir shu erga kelib "Paxtakor" deganda darrov yuragini ochib qo'yadigan odamlar, lekin xuddi shu erda boshqa so'zning oxirini tugatishga vaqt topolmaydigan odamlar ham bor! 😂🍿 Xullas, yangi mavsumga yangi kayfiyat bilan… yani yangi nonushtani stadiondan boshlashdek kayfiyat bilan! Chunki to'p oyoqda bo'lsa, achitilgan non ham mazali bo'ladi, uyda esa nonushta qilish uchun vaqtimiz albatta bor. 🤣

💪🔥 Yaaaka, jahonim! Odamlarni bu "baxt" so'zi bilan qanday kuyib ketganini ko'rganimda yuragimni o'zimni ham ushlab qolgan edim! Bu sartaroshning hikoyasi — bu nafaqat bizning klubimizni anglatadi, balki umrboqiy bir go'zallik, o'zbekchilik! 🇺🇿 Qani, yangi mavsumga to'pimizni oyog'imizga olib chiqdik-da, birinchi qadamni stadiondan qo'yamiz! Bu yil ularning 90 daqiqasida kimdir "Paxtakor"ni eshitib yig'lashi mumkin — lekin shu bilan birga futbol havosi esa bo'lishi kerak! Endi shu g'azab bilan boshlaymiz, keyingisi tribunada! ⚽🔴

Paxtakor! mening yuragimda qolgan sartaroshning hikoyasi esa — allaqachon menimcha uning "baxt" so'zini aytishga vaqt topolmay qo'yishidagi ma'no boshqa narsada, ya'ni u vaqtda o'ylayotgan boshqa bir "baxt" bo'lishi mumkin — yangi mavsumning birinchi whistliga qadar, stadionda eshitiladigan nafas olinmaydigan hayqiriqlarimiz uchun! Yangi nonushtani stadiondan boshlash esa — bas bo'lganmi, birodarlar? Chunki sartaroshning o'zida yotib qolgan vaqtda stadionning eshiklarini ochganidek, birinchi qadamni stadiondan qo'yishdir haqiqiy boshlanish! 🤣🍿

oh hey, aka-uka xalqim, sizning yuragingizni to'g'ri ko'tarib qo'ydingiz-ku — bu yerda stadion oldidagi sartaroshning hikoyasi hamma narsaning o'zini ochib berdi: bizning bo'lib-va-bolmaganligimizni, "baxt"ni urgandagina darhol jam bo'lib olishga qodirligimizni… yani, rostini aytsam, bizning o'yimiz shunchaki "qilaylik" deb boshlangan o'yin ham emas, balki hayotning o'zidayoq "bu mening vaqtim!" degan ichki hayqiriq bilan chiqadigan o'yin ekan. senga bir narsani aytay, men hayotda sartaroshning o'zi kabi vaqt topolmay qoladigan odamlarni ko'rganman — "paxtakor" so'zini butunlay tugatish uchun vaqt topolmaydi, yuraklarini esa asosiy narsaning o'zi uchun ochib qo'yaveradi. bundan battarini ko'rdimmi! stadionga qadam qo'yganimizdan so'ng, yangi mavsumda birinchi nafas olishning aynan mana shu kayfiyatda boshlanishi kerak — chunki to'p oyoqda bo'lsa, nonushta qilish uchun vaqt ham, sabr ham bor… lekin tribunada "paxtakorim" deb hayqirgandan so'ng, vaqtga vaqt qolmaydi, nafas olishga nafas qoladi! yangi mavsumga yangi kayfiyat bilan — yani birinchi qadamni stadiondan qo'ying, keyin esa tribunaning qiyinligini his qiling, degani… aytish kerakki, bu yerda boshlanuvchi har bir navbat yoziladigan tarixning o'zidayoq, sartaroshning o'ziga ham vaqt topish uchun qo'g'irchoq bo'lib qolmaslikdir!