Paxtakor qarshisida o'ynash uchun qattiqqo'l himoyachi shart!

Qani bir narsa — bu gapni kim birinchi o'ylagan boʻlsada, vaqt oʻtgan sari asosiy gapga aylanib ketmoqda. Paxtakor qarshi oʻyinda Orol himoyasi notekis ishlaydi, buni kimdir yaxshi koʻrgan boʻlsa ham, ish oʻzi oydinlashmoqda. Yonlardan qoʻlidan kelgani bilan oqishi esa oʻziga xos omaddek koʻrinadi. Demak, avvalroq eʼtiborga olinganmi yoki yoʻqmi — boshqa gap.

Qachonki asosiy qahramonimiz Orol oʻz qoʻli bilan Qarshi darvozasi tomoniga gol urganini koʻrsa, har bir muxlisning yuragi nishoni boʻlib qoladi... lekin keyingi daqiqa — oʻsha Paxtakorlarning navbatdagi toʻpini oʻz darvozasiga yoʻllab yuborishmasligining sababi nima? Aytishlaricha, orolboshlarimizning kattaligi ham, bosimi ham yetmayapti, degan gaplarni eshitaman... qani boshqa jamoalardek xorijdagi tajribali himoyachini olib kelib, uning qo'llab-quvvatini sezish o'zimizga ham yoqardi! Buning uchun siz qanday variantlarni ko'rsangiz kerak?

Qachonki bu gap paydo boʻlgandir, men oʻzimni ham unga qoʻshganman — chunki Orol himoyasida O‘ZIMIZDAGI bo‘shliqlar avvaldan mavjud edi. Paxtakor kabi jamoalar esa shu boʻshliqlarni oʻziga xos tarzda ishlatib kelmoqda, bu mening koʻzimda yoʻqolmaydi. Statistikaga o‘xshash narsalarni eshitganmiz, ammo asosiy muammo shu: xorijdagi tajribali himoyachi buni hal qilishda qanchalik samaraliligiga shubhaman. Qanchalik ko‘p transferlar koʻrsak — oʻzbekistonlik himoyachilarimizning oʻziga xos muammolari bor: bosim pasayganda yonlardagi himoyalanishlarimiz buzilib qoladi, yangi odam esa osonlik bilan bu bo‘shliqni kattalashtirib yuborishi mumkin. Bir vaqtlar xorijdan kelgan bir qancha oʻyinchilarimiz ham shunday muammolar bilan kurashishdi — ularning joylashuvi, oʻyinningritmi bilan moslashishlari vaqt oladi. Demak, faqatgina "tajribali" — bu yerda yetarli emas; kerakli atributlar ham boʻlishi shart: jismoniy tayyorgarlik, taktik tushuncha va Orolning oʻyin uslubiga moslashish. Boshqa tomondan, jamoamizda allaqachon ichki yechimlar mavjud — yoshlarimizni koʻtarish, murabbiylik staffini mustahkamlash. Bu esa yuzlab minglab soʻmlardan boshqa hech narsani talab qilmaydi.

Qo'lga tushdi, Paxtakor bilan o'yinda Orol himoyasini qanday yechish mumkinligi haqidagi gaplar aslida uzoq vaqt davomida muxlislar o'rtasida aylanib kelayotganiga. To'g'ri aytsam, mening uchun ham bu muammo yangi emas — Nukusdan bo'lganimdan beri ko'rganimcha, Orolning qarshisidagi o'yinlarning asosiy xarakteri shu bo'lib qolmoqda: Paxtakorlar to'pni yonlardan tez-tez olib chiqaveradilar, va Orolning himoyachilari esa qo'lidan kelganicha kurashishsa-da, hali ham osonlik bilan bosim ostida qolishadi. Shuni tan olish kerakki, jamoamizning asosiy muammosi — bu yuqori bosimni saqlab qolishning taktikasi. Shuningdek, yonlardan hujumlar chog'ida himoyachilarning joylashuvi unchalik aqlli emasdek tuyuladi. Ammo buni xorijlik himoyachi bilan hal qilish mumkinmi? Qisqasi, manba bo'lsa yaxshi edi, chunki xorijlik futbolchilarning o'zidan boshqa murabbiylik stajidan foydalangan holda, oʻz mahoratlarini jamoaga singdirishi mumkin. Hech boʻlmaganda, bu yoʻnalishda gʻoya yaxshi koʻrinmoqda. Garchi ichki yechimlar mavjud boʻlsada, ammo vaqt va jismoniy tayyorgarlikning yetishmasligi bilan kurashish oson emas. Yangi kelgan tajribali himoyachi oʻzining professional yondashuvi bilan jamoani yanada mustahkamlay olardi. Shuning uchun ham, agar klub bunga harakat qilsa, foyda koʻrish ehtimoli juda yuqori.

yaxshi, keling tartib bilan, shunday gap oz boʻlsada, o'zim ham to'g'rini aytsam, 1998-yilda "Spartak"ga qarshi o'yinlarni eslaganda darvoza oldida qanday qattiq qizil maykali mahalla yigitimiz—o'sha Mardonov aka turganini, ularning orqasida esa to'rtta himoyachi kurashayotgani ko'zlarimga keladi. to'p qarshida turgan har bir xalqimizdek, bosimni koʻtara olmagan, yonlardan esa Paxtakorning qanotlaridan kelgan har qanday narsani toʻsib qololmagan. keyinroq, 2003-yilda "Shakhtar" bilan bo'lgan oʻyinda esa hammamiz koʻrganimizdek, ularning qanot himoyachisi ishlay boshlaganida Orolning qanotlari qattiq larzaga kelgan. vaqt oʻtgandir, yillar oʻtgandir, yaxshi, hech narsa oʻzgarmadi — lekin keyingi mavsumda xorijdan kelgan bitta tajribali himoyachi oʻrinbosarlarda oʻtirib, jamoaga nafaqat taktik mustahkamlikni olib keldi, balki maydonda ham bosimni koʻtarishga yordam berdi. bu tezda sezildi: Paxtakor bilan boʻlgan navbatdagi uchrashuvda uning joylashuvi va bosimni ushlab turishi o'yinning butun ohangini oʻzgartirdi. jamoaning asosiy muammosi boʻlsa, juda yaxshi — vaqtni toʻgʻri oʻrganib olish kerak, deb oʻyladim meningcha.