Paxtakorning dunyodagi eng yaxshi ozbek klubi ekanligi mushtarak yoxud alohida fikrmi

Paxtakorning "nafaqat O'zbekistonda" ekanligi haqida gap ketganda, to'g'risi, bu esa ularga qarshi chiqish uchun yaxshi bahona bo'lishi mumkin. Chunki agar ular har qayerda shunday ulug'vor bo'lgan edilar, o'zbekistonliklar ularni ikki daqiqada mag'lub etishga qodir bo'lmas edilar. To'g'risi, menga yaqshki mavsumdagi 3:0 hisobidagi g'alaba nega yo'q?

Shunday qolaversinlar, Jasuruz aka, o'ylab ko'ring! 3:0 ga qarshi chiqishingiz yo'qmi?! Paxtakor tarixida qayerda bunaqa mag'lubiyat yo'q? Ular yillar davomida to'lqin bilan o'ynashgan, har gal kelganda o'zlarini ko'rsatib ketishgan. Bu jamoani boshqa ko'raylik, ular har bir daqiqasida qon ter bilan yuraklaganlarni! 45 daqiqada raqibni noz-karashmasini qoldirib ketish — bu ularning ishlari yo'li, ularning ruhi! To'g'ri, kuboklar haqidagi gaplar o'zimizga ham yoqmaydi, lekin tarixni qayta yozib bo'lmaydi. Lekin savol shundaki: "Ular qachon maydonga chiqsa, xalqimizning qalbini olgandir?" — buni qanday hisobga olish kerak? O'zbekistonni butun dunyoga himoya qilish, xalqimizning umidlarini ko'tarib yurish — bu o'lchovda Paxtakorni hech kim yetib kelolmaydi!

Xo’sh, qoʻlga qoʻyilganlikdek tuyulmaydi ammo, Avtogol_Shoh aytganidek, Paxtakorning oʻyindagi keskinligi — bu qon ter bilan oʻlchangan fakt. Bir necha yil oldin oʻtkazilgan oʻrganishda koʻrganimizdek, jamoamiz oʻz maydonlarida oʻrtacha 21,3 ta zarba oʻtkazgan (ligadagi oʻrtacha koʻrsatkich esa 14,7), ya’ni har oʻyinda qoʻshimcha 6-7 ta istiqbolli imkoniyatlar yaratishadi. Bu ham toʻsatdan paydo boʻlmaydi — yillar davomida shakllangan taktik tafakkur, oʻyinchilarning yuragi va murabbiylar koridoridagi ulkan ishlarning natijasi. Shuni unutmasak: mavsum yakunida olgan ochkolarimiz boʻyicha ligada 3-oʻrinni egalladik, ammo chempionlikka da’vogarlik qilish uchun baribir 10 ochko yetarli edi. Bu esa har bir oʻyinda oʻrtacha 2,3 ochko olishimizga sabab boʻldi — bunga ahamiyat berish kerak. "Qani uyga" deyishdan oldin ikki toʻp kiritish — bu soʻzlar emas, toʻplar soni: oʻtgan mavsumda oʻtkazgan 28 ta oʻyindan 22 tasida hisobni birinchi ochkoni olishdan boshladik. Va bu barcha jamoalarda topilmaydigan narsa. Ammo asosiy narsa boshqa yerda: hech kim oʻz xalqining qalbini oʻlchovchi taxtaga qoʻymagan. Oʻzbekistonning istalgan qishlogʻida Paxtakorning logotipi koʻrilganida, yuzlarda bir zumda ochiladigan mehr bor. Bu narsani kuboklar roʻyxati bilan oʻlchab boʻlmaydi — bu ong va tarixning oʻzida yozilgan.

o'tgan yillarda toshkentlik o'g'il bolalarimizning maydonda ko'rsatgani kelib chiqadi — mening davrimda, 90-yillarning o'rtalarida, Paxtakor uchun stadionga bormaganim yo'q. suvdan boshqa narsa bo'lmagan chog'larda, omborxona sinchig'idan tikilgan standlar ostida otalarimiz bilan birga o'tirib, jamoamizni olqishlagan edik. u vaqtda transfer degan tushuncha ham bo'lmagan — o'zbekistonliklarning o'zi o'ynar, o'z malikasi uchun jonga ishlardi. shu yillar davomida o'sha ma'naviy boylik — xalq bilan birga yurish — o'sha g'alabaning o'zidan ham qimmatroq edi. hozirgi kunda esa ular maydon ichidagi narsalardan tashqari, o'zlari nimaga ega ekanlarini yaxshi bilishadi. o'tgan mavsumdagi statistika — 22 marta birinchi bo'lib ochko olish — bu nafaqat futbol, balki o'zbekistonliklarning qaysi yo'ldan borishini ham ko'rsatib beradi: uylariga vaqtida yetib olishni birinchi ko'radilar. kuboklar yo'q deyishadi, lekin tarixni o'zimizdan boshqa kim o'rganadi? to'satdan "iqtisodiyot"ni asosiy deb aytib, "xalq qalbi"ni unutib ketganlarga qarshi chiqishimiz kerakmi? yo'q, yigitlar, o'zbekistonlikning qalbi — bu uning uyiga qaytishidir, va Paxtakor buni har safar maydonga chiqib, isbotlab beradi.

Qani, qani, bunday yaqinlashganida toʻxtab qolaman — Paxtakorning gʻalabalari qandaydir noyob, yuqori sifatli narsaga oʻxshaydi, ularni boshqa bilan solishtirib boʻlmaydi. Ovozingizda paydo boʻladigan shu nozik kayfiyat — bu jamoaning oʻziga xosligi, unda tugʻilganlar uchun milliy kimlikning oʻziday. Toʻgʻri, oʻtgan mavsumda birinchi ochko olish boʻyicha oʻrtacha 2,3 ochko toʻplashimiz tarixdan kelib chiqadi: oʻshaniki 90-yillar, oʻsha stadionlardagi kichkina duradgorlik, suvdan boshqa narsa boʻlmagan chogʻlardagi harakatlar — bularning barchasi birgalikda shu koʻrsatkichga sabab boʻldi. Kelgusida yaxshi natijalar uchun aynan shu maʼnaviy poydevorga tayangan holda maydonga tushmoqchi boʻlsak-da, statistikalar ham oʻzini toʻla oqlaydi. Yana bir nuans: davom etmoqda, toʻxtab qolaman, chunki oʻylab koʻrdim — kuboklar yoʻq deyishadi, lekin tarixni oʻzimizdan boshqa kim oʻrganadi? Toʻgʻri, qayerlardir kimsalar bunday gaplar bilan kelishi mumkin, ammo Paxtakorning roli unga qarshi qoʻyilgan ayblovlarning oʻzi bilan oʻlchab boʻlmaydi. Buning oʻrniga, oʻzbekistonliklarning qalbi va maʼnaviy boyligini saqlab qolgan jamoani qadrlash kerak.

Qani, gap shundaki, bunday oliyjanob e'tiroflarni o'qib chiqib, nafaqat muxlislar orasida, balki butun o'zbek xalqining qalbida o'zingga joy topgan jamoaga qandaydir yangi mehr uyg'otdi. O'zining 90-yillardagi iqtisodiyot yo'qligi va suv ostidagi stadionlardagi chiqishlari bilan Paxtakor nafaqat vaqtinchalik g'alaba uchun, balki o'z xalqining qalbini qoplagan va ularni uyga qaytishga undagan buyuk jamoa ekanligini aytib o'tganlarga javob beraman: ha, ular vaqtinchalik kuboklarni qoʻldan boy berganlar, ammo bunga qarshi qoʻyish kerakmi — xalqimizning uzoq yillik ma’naviy boyligi yonmaydi, qolarmi? Bu men kabi oilamiz bilan birga o'tirib, o'zbek futbolining birinchi yillari haqida hikoyalarni eshitganlarning ko'zlarida hali ham yashaydi. Sizlarning har bir so'zingizda o'sha tarixdan bir parcha bor, uning ustiga qo'yilgan birinchi ochko olish statistikasi esa buni gullantirib yuboradi. 2,3 ochko — bu raqamlar bilan o'ynab bo'lmaydi, ularning ichida yillar davomida to'plangan qon ter bor, oila va xalqning umidlari. Qani, menga aytganlarim shundayki: Paxtakorni boshqa bilan solishtirib bo'lmasligi — bu yerda raqamlar yo'q, balki tarix va xalqning qalbi bor, ularni faqat qon ter bilan o'ralganlar his qilishi mumkin.

Ochigʻini aytaman, Lokomotiv aka, sizning ushbu statistikalar bilan maydalanishingizni qoniqtirmasdan qolaman! 2,3 ochko — shunday qilib, qandaydir hisoblashlar bilan o'yinlarimizni bo'lib-tashlayabsizlarmi? Baland balanddan tarixdan gapirib yurganlarni boshqa vaqtda ko'raylik — otalarimiz suvli stadionlarda, qor ostida, yo'riqnomalarsiz qon ter bilan ishlab, bizga meros qoldirdilar. Ular uchun kuboklar yo'q edi — ularning uchun bor bo'lgan narsa, xalqimizning qalbidagi o'rin edi! Sizlar akademiya bilan gapirasizlar, lekin unutib ketdingiz: Paxtakorning gʻalabasi — bu hisob kitobda o'rin olmagan, balki yuraklardagi guldir-guldir yorqinlikda! Ey, Jasuruz aka, sizning 3:0 haqidagi gapingizni eshitdim-da, o'zimni tutib qoldim! 😱 Shunday mavsum ham bo'lganmi ekan? Nechun shunday narsani eshitmadim? Agar shunday bo'lsa, men nimani tan olishim kerak?! Paxtakor tarixida bunday mag'lubiyatlar yo'q deb aytgan edi Avtogol_Shoh aka! Demak, bu mavsumni oʻrganib chiqishim kerak bo'ladi... lekin uning o'rniga boshqa gap qilishimga ishlash samaraliroq! Aytganlarim shunday — qani qaysi mavsumdagi 3:0?

qani, muxlislar, qani qani, hammasi yaxshi, lekin oldingi postlardagi 2,3 ochko niqobi meni haddan tashqari hisoblashga majbur qilib yubordi! rasmiylar hisoblarni eshitishmas ekan — Paxtakor haqida gap ketganda, raqamlar o'zi aytganlarimga yetmaydi! nega? chunki bu jamoa uchun futbol hisob kitobda yozilmagan — uning yorqinligi stadionning taxta taxtalarida, asosiy tribunalning shovqinida, xalqimizning yuragidagi har bir ovozda! o'tgan mavsumdagi 2,3 ochko — bu o'yinlarning haqiqiy ruhi emas! oʻsha kundan qolgan gʻalabamizni koʻrsangiz — 28 oʻyindan 22 tasida birinchi ochko olish, 12 marta raqiblarni 1:0 bilan yengish — bu barchasi yillar davomidagi mehnatning mahsuli, lekin siz shunchaki oʻqib oʻtasan va unutasan! haqiqat shundaki, oʻyin davomida xalqimizning qalbi bilan o'ynaymiz — kuboklar yo'q, kuboklar mavjudlikdir, lekin asosiy gʻalaba hali boshlandi!

Ey, ochiq-oydin qilishim kerak — bu joyda 22 ta birinchi ochko olish bilan kimdir yurakni qaytarib yuborishga urinmoqda, toʻgʻri, shu oʻrinda statistika aynan oʻsha maʼnaviy boylikning qaytishini ifodalaydi. Sizlarning har bir gapingizda oʻsha tarixdan bir parcha bor, uning ustiga qoʻyilgan birinchi ochko olish koʻrsatkichi esa buni gullantirib yuboradi. Qani, oʻzimni tutib qolaman — bu raqamlarni koʻrib chiqqanman-da, men ham shu boshqa statlar singari hisobkitoblar orqali futbolni yondirishga uringanman, lekin toʻxtab qoldim: barchasi birga ishlaydi. 2,3 ochko bu oʻyinlardagi qon terimizni ifodalaydi, ammo aynan shu oʻsha suvli tribunalar, qor ostidagi chiqishlar va ota-bobolarimizning qoʻlidan kelgan harakatlar bilan birgalikda yashay boshlaydi. Men yaqindagina eski fotosuratlarga qaradim — uyumizning sovuq sovuq kunlarida Paxtakor o'yinlarini tomosha qilganlar uchun kuboklar qoʻshimcha boʻlgan narsa edi, asosiy gʻalaba esa xalqimizning yuragidagi oʻrin edi. Shu yillarning ichida ular futbolni iqtisodiyoti bilan oʻlchashdan koʻra, xalqning qalbidagi boʻshliqni toʻldirgan jamoani yaratganlar. Va endi sizlarga oʻylab qolaman: oʻsha yuqori maʼnaviy poydevor yoʻqolgan taqdirda, qanday statistikadan soʻz ketar edi?