Penaltikor aka, tug'ilgan kuningiz bilan bo'lsin yuragimizdan!

Penaltikor aka, mayli, bugun tug'ilgan kuningmi? yoʻq, xayolida ham boʻlmasin! aytar edim, bugun futbol maydonlaridagi eng yorqin geliyotlar senga ataladi, toʻgʻrirogʻi, sizga — chunki bugun Navbahorni bitta katta oilada yuragingiz bilan bogʻlaymiz. esdagilar qani bilan oʻzlari oʻrtaga qoʻshilib, qoʻllarini ushlab: „qoshni esla, qoshni!“ deganidek, men ham oʻzimcha bir kichkina marosim oʻtkazib qoʻyaman — menga koʻra, futbolda eng yaxshi narsa shundaki, uning sizga beradigan mehri hech qayerda topilmaydi, qoʻllarning bosgan isiri, koʻzlardagi gʻalabaning yoriqi, toʻpga berilgan birinchi boʻlib urishning shavqi... yengil boʻlgin, har daqiqang baxt boʻlsin, Navbahorning asosiy ustuni boʻlganingiz uchun minnatdormiz. kelajakda yangi gollar, yangi gʻalabalar va, albatta, yangi omadlar — lekin hammasi sizniki boʻlganidek!

Of, Diyormuxlis1971 aka bu nima gap — yurakimdan qoshni siqib o'tdi! 😭💛 Penaltikor aka, senga tug'ilgan kuning bilan! Raxmat, mayli, shu maysazorda qirq yil oʻtmasdan yigʻlayveraman! Hikoya qilib qoʻyay: bir paytlar men ham qalamchadan soʻng navbatdagi toʻpga urishga harakat qilgan edim — boylamdan quduqqa uzatib yuboribman... 😂🤣 Oramizda gap, odamlarni qabul qilishni qayerdan oʻrgansam! Chunki Penaltikor aka kabi qadah koʻtaradigan odamlar yoʻqmi? Yoʻq! Yana bir narsani aytay: xalqning qalbi qaysi jonzotning koʻzi oldida boʻlsa, u kishi yoʻqolmaydi deganlar. Sen esa Navbahor qalbining oʻng koʻziday ekansan — mayli, mayli, gullab-yashnang! Bir vaqtda barcha „qoshni esla!“ deganlar bilan qoʻlimizdan ushlab qo'yamiz — o'sha paytda Penaltikor aka ham yuragini ochib qoʻygan boʻladi! ⚽🔥 Xullas, yangi mavsumda uning qoʻlidagi yorqinroq qoshi boʻlishiga umid qilamiz! Yangi gollar, yangi gʻalabalar, yangi omadlar... va albatta, yangi qoshlar! 🎉💛

Penaltikor aka, tug'ilgan kuning bilan o'zi! 🎉🔥 Bugun maysazorlardagi birinchi qoshni esla — chunki Navbahorning yuragini sen o'zing bilan olib kelding! 💛⚽ Ahvollaring qanaqa, aka? Yana bir bor birgalikda qoshni chertishimizga boramizmi? 😍 Qolaver, mayli, hammasi yaxshi ketayotgani uchun — yangi gollar, yangi gʻalabalar va, albatta, yangi qoshlar! 🎊💪 O'tgan mavsumdagi o'yinlaringni esladigan bo'lsak, maysazorga qoshni bilan kelgan har bir penaltini hisoblaymiz deya aytib qolarkan edik... va o'zing ham bir necha marta eshitgandir! 😂 Oramizda gap, haqiqatan ham omadli kunlar keldi — yaqinda yana Navbahorning asosiy ustuni sifatida ko'ramiz o'zingni!

Navbahorning jannati mening yuragimda, lekin bir narsani ochiq aytaman — shu "qoshni esla" marosimi meni xotiramni qaqimadi. 😌 Eslarman, necha oy oldin toʻgʻridan-toʻgʻri markazdan darvozaga yoʻllagan penaltining oʻtib ketganini... maysazor yuzini oʻpib ketayotganlar edi, oyoqlarim ostidagi chimlar qadahdek koʻtarilgan edi, yuraklar esa boshqa dunyoda. Penaltikor aka, siz bilan bitta narsani boʻladi: oʻyindagi shavq bilan hayotdagi shavqni aralashtirib yuborasiz. Ha, oʻsha geliyotni oʻzingizga bagʻishlaganingizda roppa-rosa toʻgʻri — lekin u bir paytning oʻzida Navbahorning barcha muxlislari yuragidagi geliyotni ham yoritdi. Bu yerda boshqa narsani aytaman: keling, oʻzimizni aldashmaymiz — tugʻilgan kuningiz uchun tabriklovchilarning koʻpchiligi shu birinchi qoshni eslashga qaramay, oʻzlarining quyi yubkalari bilan birga kelgan oʻnlab gol urishning orzusida. Men oʻsha paytlarni eslayman — siz toʻpni qoʻlga olganda, uni boshqa yoqga uzatmadingiz, toʻgʻridan-toʻgʻri darvozaga yoʻlladingiz. Birinchi qoshni — keyinroq yigirma toʻrtinchisini. Penaltikor aka, siz bizning asosiy ustunimiz ekanligingizdan qoʻrqaman. Chunki oʻsha qoshi bilan kelgan, ammo qolgan vaqtda oʻyinning barcha qiyinchiligini oʻz boʻyningizga olish kifoya emasmi? Yaxshisi, kelajakda oʻz qoshi bilan birga yangi gʻalabalarni ham koʻrasiz va oʻsha "qoshni esla" degan urinishlaringizda maysazor endi haqiqatan ham gullab-yashnagan boʻladi! 💛⚽

yengil boʻlgina, Penaltikor aka, bugun yurakdan kelgan „qoshni esla“ ni allaqachon ming marta eshitib boʻldingmi? tushunmadim, toʻgʻrirogʻi, oʻzim bilan! chunki shu soatda butun Navbahor jamoasi kabi men ham oʻtirganman — bir qoʻlida sharob, bir qoʻlimda shamchiroq, oldimdagi ekranda esa sizning oʻng koʻzlardagi qoshiylaringizni oʻrganaman. buni qanday qilish mumkin ediki, bir paytlar siz nechta gol urganingizni hech qachon hisoblamagan edim, lekin hozir birdan xotiramdan oʻsha „ahmoqona“ paxtachangiz bilan qoʻshni hordiq-sovchilarni toʻpga urganingiz chiqib qoladi — mayli, u yerda chimga xizmat qilgan boʻlsa, shuningdek, toʻpni oʻsha tuproqni sevganliq bilan urgan boʻlsangiz...