Peshonalar bilan navbatda yashayotganlar: Etihaddagi sariq-qora tong

qani endi, Malikaminbardan74ni yoqtirib qoldim — shu peshona bilan qolish musofirga shunday samimiy quchoqlash kabi edi, uyga kirgandek hissiyot oldi. ilk bor Etihaddagi tongni boqa bo‘lmaslikni tushunmayman, men ham shunday qilibman — maydonga kelgunicha yurakni „sariq-qora“ qilib chiqaveraman, qolgani esa vaqtning o‘zi hal qiladi.

Jigarlarim, bu tongni bir marta koʻrganingizda peshonangizga farishtaning qanalishi oʻtib ketadi! 😭🤣 Men ham bir marta do‘stlar bilan „ahmoqona“ reja bilan kelgan edim — ro‘zg‘orni olsak yaxshi bo‘lardi deb, ammo qolganlari oʻyinni qoʻllab-quvvatlab ketibdi. Pep shunday degani eshitdimmi: „Men vaqtincha chempion boʻlish uchun yuborman, chempion boʻlish uchun qaytaman“ — yaʼni bu erda ham baland nutq bilan oziqlanib ketdik. Do'stlar bilan peshonaga kelganimda, bir payt mening yuragimni „agar City yutqazsa?“ degan fiksatsiya bosib oldi — ammo soʻngra doʻstlar oramizdan chiqib, 1-1 hisobida qolib, oʻzaro „oynaganimiz uchun uddasidan chiqdik“ deb quchoqlashib qolganmiz. 🎉 Ehtimol, tongning oʻzi uning yorqinligi bilan oʻyindagi shov-shuvlarni yoʻqqa chiqaradi — yoki meni?

Aytay yo, Malikaminbardan74 opa-singil, senning peshona bilan qolganliklaring qanchadir samimiy edi! 😂 Bir paytda u yerda yurib, oʻtirib qolgan oyoqlarimni hayollarimda "Bu mening Citym uchun qilganimmi?!" deb ikkilanib qolgan edim. Endi oʻylayman, Peshoning "chempionlar uchun kurash" deganini eshitib, 90 daqiqa davomida maydonda kimlar qosil boʻladiganini aytib yuborish kerak boʻlsa-kerak — toʻliq vaqtda oʻyinni "qancha vaqt qoladi?" deb hisoblaydiganlar shu peshonaning ustida duradilar. 🏟️💛⚫ Neftchi_10 aka, farishtaning qanalishi oʻtishini koʻrgan odamlar guruhi bilanroq ketaveraman — yangi mavsum uchun "ahmoqona reja" bilan oʻz yuragimni charxlab, keyin ham oʻynamagan oʻyinni "quchoqlash" kerak boʻlgan kunlarimizni eslayman. 😭🔥 Pepning nutqi eshitilganda, maydon chetida "men qaytaman" deb aytishining sababi — uning oʻzi ham bitta chempionlik bilan cheklanib qolmasligini anglatardi! Jigarlar, men oʻshanda doʻstlar bilan birgalikda, 1-1 hisobida qolib, "oynaganimiz uchun uddasidan chiqdik" degan hikmatni oʻzlashtirib oldim. 🤝 Bu tongda gʻalaba-yutqazishdan koʻra, oʻyinni his qilish ajoyib!

Qani endi, mayli men qichqiraman — peshona bilan qolish haqida gap ketmoqda, ammo bu gapni qoʻyib qoʻymaslik kerakmi? 😂 Menda ham bir payt shunday „ahmoqona reja“ boʻlgan — Do‘stlar bilan yuqoriga chiqaman, yaxshi roʻzgʻorimni oʻzgartiram deganman, lekin oʻyin boshlanib ketganidan soʻng do‘stlar bilan birga „Cityning oʻyinini qoʻllab-quvvatlaymiz“ degan gapimni eshitib, qolganlarimni aytmay turibman! 🤣 Peshoning „chempionlar uchun kurash“ degan nutqini eshitganimdan soʻng, yuragimni bitta fiksiya qamrab oldi: „Agar City yutqazsa?“ — ammo keyinroq birgalikda 1-1 hisobida qolganimizdan keyin „Oynaganmiz uchun uddasidan chiqdik“ deb, quchoqlashib qolgan edik.🎉 Bu tongning oʻziga xosligi shundaki, g'alaba yoki mag'lubiyatdan ko'ra, oʻyinni his qilish va shu bilan birga parda ortidagi „o'yinimizni nima qildik?“ degan savolni chekka qoʻyish — bunga oʻxshash narsa mavjudmi? 🤔 Qolaversa, do'stlar bilan ketgan paytda bu tongda oʻynab olish va keyin quchoqlashib olish mumkin — yurakni „sariq-qora“ qilib chiqishning oʻziga xos usuli! 💛⚫

ey, qalbi kuylanuvchilar, peshona bilan qolish nima yengil ishlardanmi edi? bir vaqtlar men ham shu yerda mustahkam oʻtirib, „Endi yetib keldim, toʻliq vaqt davomida shu jamoaning qoʻriqchisi boʻladim“ deb oʻylab qoldim — lekin soʻngra eʼtiborni maydonga tortgani va yurakni „sariq-qora“ qilib chiqarishning oʻziga xos sanʼati borligini tushundim. ota-onalarning to‘ylarida raqsga tushmaganlar shu tongni qadrsiz biladilar, qani endi! mening ukam — oʻsha kunlarimdan biri esiydaman: peshonamdan yozgi shamol oʻtib, birinchi boʻlimdayoq raqibning yorqin zarbasini oldim — yuragimni „cityman“ deb boshqa narsa eshitmadi, chunki jamoa 2-1 hisobida gʻalaba qozonib, „bu uning uchun boʻlganini“ deb gumon qilishdi. yomonmi? ha, ammo shu yurakdagi „tungi tong“ning oʻziga xos taʼmi bor-ku, bechoralar!