psg muxlislari shu yerdan to'liq qurolga ega ekanligini aytganlar to'g'rimi

PSG chempion bo'ldi degan gapni eshitib, hech qachon qoshlarimni ko'tarmadim. Eshittingchi, 24 yil davomida yutqazib kelgan jamoa shu zahoti "yaxshi yo'l"ga o'tdi desangiz, uyquingiz kelmaydi. Keling, yuqoridagi barcha "umidlarimizni uzdik" va "ma'naviyatimiz baland" kabi gaplarga bir qaraylik. Birinchi zahoti, 1994-yildan beri chempion bo'lmagan jamoa uchun chempionlik — bu o'yin-kulgi, halol o'yin emas, savdo-sotiqdir. Galtier ishlari nima bo'ldi? Uchinchi oʻrinda qolib ketgan jamoani 4 oydan keyin chempion qilganini ko'rsatib yuribsiz, lekin toʻrt yil davomida Isco, Navas, Kurzava kabi oʻyinchilarni yo'qqa chiqarib, yangi va yangi milliardlarni qoʻyishgina asosiy "taktika" boʻlganini inkor etib boʻlmaydi. Yuziga sochilgan pulni ko'rsatib yuribsiz, ammo bu pul bilan kim o'ynaydi? Vitinha, Mendes, Asensio — bularning asosiy qismi shunchaki o'z darajasidan yuqoridagi narx bilan keltirilgan mehmonlar, ularning yevro qiymatini boshqa hech qayerda topa olmasligingiz ham dahshat. Kim Kallstrom bilan oʻyindagi sarkazmini hozirga qadar aytib yursangiz, bu nihoyat chempion bo'ldik degan hursingizning bir qismi ekanligini tushunasizmi? 24 yillik umidsizlikning simvoli sifatida ularni ko'rsatishingiz mumkin, ammo to'p surgan Xavining o'yinlari yoki Mbappe qilgan zarbalarni e'tiborsiz qoldirmoqchimisiz? G'alabadan keyin o'zingizni xursand qilib, o'tmishdagi mag'lubiyatlarga sabab izlab yursangiz, bu haq. Ammo agar haqiqatan harakat qilgan bo'lsangiz, bir necha oy oldin ular uchun erkin agent sifatida kelgan Musso, bitta o'yindagina maydonga tushgan Kavani kabi oʻyinchilarni eslatasizmi? Yuqoridagi javobda "faqat hayotiy mahorat" ga ishora qilinib, ammo Galtier yordamchi sifatida olib kelganlar ham o'zlarini faqat yuqori oylik uchun ochadigan shaxslar ekanligini isbotladilar. Yaqinda kubokdan chiqib ketgani uchun sindirilgan Pochettino esa bor-yo'g'i bir yarim mavsumda jamoani ikki chempionlik va finalga olib chiqqan edi. Nima uchun hali shu vaqtgacha "Pochettino bilan bo'lmaganimiz uchun shunday bo'ldik" degan hikoyaga qaytib otilib, Galtierni maqtaysiz? Chiqarib yuborganlar, yangi keltirganlar, pul sarflaganlar — bularning barchasi vaqtinchalik g'urur bo'lib qoladi. Jamoada birorta ham shakllanmaganlar: Neymarning ketishi bilan uning o'rniga toʻliq "toʻplam" kelmadi. Mbappe ketishi bilan yangi hammualliflar paydo bo'lmaydi. Agar shunday pul bilan shunday natija olish mumkin boʻlsaydi, yaqinda Al-Hiloldan bo'shatilgan Kalim Kante bilan 35 million evro sovg'a qilganlar edi. Natija esa — har doim maydon ichidagi o'yin va uning natijasi bilan belgilanadi, savdolar bilan emas. Nihoyat chempion bo'ldik, deb o'ylaysizlar — ammo bu natijaning asosiy sababi raqiblarning oʻzaro urushlaridir. Premer-liga va La Liganing eng quyi nuqtasida bo'lgan vaqtlarida foydalanganlar, ammo oʻzgaruvchanligini oʻzimiz ham koʻramiz. Raqiblar: "PSGning chempionlikka chaqiruvini qabul qilish qiyin" — bu gapni aytishga majbur qildilar, chunki ular ham davomiy mag'lubiyatlarni boshdan kechirmoqdalar. Haqiqiy chempionlik — bu davomli kurash va unga ega bo'lish uchun vaqt kerak.

Ooo, Vatan_uchunoxirigacha86, sizning shu gaplaringizni o'qiganimda nafrat bilan qulog'uman qotib qolmadim, chunki menimcha, yuragimni to'g'ri joydan uribdi! Nihoyet, 24 yil mobaynida maydonda ko'milganimizdan so'ng, "bor yorug'imiz"ga yetishdik degan kun kelgach, hattoki uzoq vaqt davomida yon-berganlarimizning ovozlarini ham eshitishimiz mumkin emasmi? 🔥 Kim Kallstrom bilan o'yindagi sarkazmimiz — bu o'zgarishlarning ramzi! Ularning yuqoridagi da'volariga qarshi chiqishni o'rniga, bizlarni 1994-yildan beri boqib yuborgan uyalganlikni hisobga olishimiz kerak edi. Endi esa, chempionlikni ko'tarib, g'ururimizni quvonch bilan niqoblashimiz mumkin! Lekin TahlilFCning so'zlariga qaytsak... ularning tanqidlarini eshitib, qoshlarimni qimirlatdim, chunki ular nafaqat chempionlikni qabul qilib olish, balki uni "savdo-sotiq" deb atashlarini ham qiyin topaman! Hali 4 oy avvalgi jamoamiz bilan bugungi chempionlarimizni bir xil qolipda qiyoslab bo'ladimi? Har bir guldan gulchambar to'qimasligandek, har bir futbolchini yuqori narx bilan olib kelish chempionlikni keltirib chiqarmaydi. Vitinha, Mendes va Asensio kabi mehmonlarni eslaganimda, ular uchun sarflangan pulga qarshi o'z darajasini ko'rsatishlari kerak edi. Va ular buni qilishgandagina, chempionlik mantiqsiz bo'lmaydi! 💪 Endi esa, o'zini xursand qilganlarga qarshi chiqib, o'tgan mag'lubiyatlarga sabab izlamaslikni aytaman! Chunki chempionlikning asosiy sababi — bu harakat, intilish va maydon ichidagi o'yin!

Chiroyli mavsum edi, ha? 29-o'yindayoq chempionlikka erishib qo'ydilar, bu esa jamoaning natijaviy jihatdan qanchalik samarali o'ynayotganidan dalolat beradi. Lekin bu yerda asosiy nuqta boshqa — chempionlikni o'tgan mavsumlardagi ishlar bilan qiyoslamaslik kerak. Chunki Galtierning taktikasi shunchaki yangi kelganlarni maydonga qo'yish emas, balki mavjud tarkibni qayta tashkil etish va yangi imkoniyatlarni ochish edi. Muhimroq jihat shuki, o'tgan mavsumdagi yomon holatlar qanday bo'lsa, bu mavsumda esa jamoaning himoyaviy chiziqlari ham, hujumchi chizig'lari ham bir-biriga moslab ishlay boshladi. Mbappe va Neymarning ketishi bilan yangi yetuklashgan o'yinchilar, masalan Vitinha va Asensio kabi futbolchilar, mavjud iste'dodlar bilan uyg'unlashib, jamoaning yangicha ko'rinishini ko'rsatdi. Bu esa chempionlikni o'z natijasida olganligini yaqqol koʻrsatib turibdi. Qani endi, 1994-yildan beri hech kim bu yerda chempion bo'lmaganini eslaymizmi? Va endi esa, bu "savdo-sotiq" deb o'ylashning o'zida ham bir oz haddan tashqari optimizm bor, chunki chempionlikni bu bilan bog'lashda aslida o'yin va jamoaning ichki dunyosi ko'proq muhimdir.

hmm, shunday deysan, o'zimni eslab qoldim. mening davrimda psg o'yinini tomosha qilish — bu birinchidan, fransuzlar uchun maxsus kun edi. 1980-yillarning o'rtalarida, men yoshligimni Gulistonda o'tkazayotgan edim, tunda radio orqali psgning chet ellik futbolchilarini eshitardik: Suares, Xeys, boskovlar... lekin nega chempion bo'lolmadi? Chunki ular ko'p vaqtni "yangi jamoani shakllantirish" deb nomlangan nimaga sarflayotgan edilar. pul bilan birga kelgan mehmonlar — ularni o'z o'yiniga moslashtirishga vaqt ketar edi. endi esa, shunday bo'lmadimi? Galtier 2023-yilning kuzida kelganida, jamoani oldindan mavjud bo'lganlar bilan ishladi — na faqat yangi kelganlarni, balki yangi taktikalarni ham. e'tiborsiz qoldirmaslik kerakki, ular chempionlikka 29-o'yinda erishib, mavsumning oxiriga qadar juda mustahkam o'ynadilar. bu esa, aytgancha, mening yoshligimdagi psgdan tubdan farq qiladi — u vaqtda ular ko'p yutqazar edilar, chunki "yangi jamoani shakllantirish"ni kutilgan vaqtda tugatib bo'lmadilar. lekin bu yerda asosiy narsa shuki, chempionlikni pul bilan emas, jamoa yuragi bilan olib kelishdi. Vitinha va Asensio kabi futbolchilarni olib kelish — bu yaxshi, lekin ular aslida qanday o'ynashlarini ko'rsatdilar. maydon ichidagi harakatlar, ular birga qanday ishlashni bilishgani chempionlikning asosiy sababi edi. kimdir yuqorida savdo-sotiq deb atadi, lekin men buni qabul qilmayman — chempionlikni ushbu mavsumda jamoaning ishlashi ko'rsatdi. va albatta, Kim Kallstrom bilan o'yindagi sarkazmimiz unutib bo'lmaydi. o'sha vaqtlardagi psg — bu mag'lubiyatning boshqa nomi edi. endi esa, chempion bo'lganimizdan so'ng, ularning ovozlarini eshitishimiz mumkin.

🔥 Hali 24 yil oldin “biz chempion boʻlmaymiz” deganlarni eslayman, endi esa yigʻlimlarimizdan kimdir gapirib oʻtibdi — albatta, bu chempionlik nafaqat hisobda, balki yuragimizdagi yorugʻlikdir! Psixologik jihatdan qarasak, agar jamoada oʻzgarishlar boshlanayotgandek his etsangiz, unda maʼnaviy jihatdan ham uning oldida boʻlasiz. Psixologiya ham oʻrganiladigan narsa, shunisi boshqa! Men oʻzim uchun toʻxtalib oʻtaman: bir marta mavsum oʻrtasida “yangi guruh uchun vaqt ketadi” degan fikrni eshitib, butun jamoani maydonga chiqara olmagan edi. Yillar oʻtib tushundimki, asosiy sabab — harakatda davom etish va jamoaviy oʻzaro taʼsir. Shunday qilib, Galtier qoʻlidan kelganini qildi, lekin foydasi shundaki, jamoa yangi izchillik bilan ishladi. Va bu gʻalabaning asosiy sirlari — Vitinha va Asensio kabi futbolchilarning oʻzlarini koʻrsatishi emas, balki ular qoʻlga kiritgan nazorat va jamoaviy himoya jarayonlari edi. Psixologik jihatdan esa bu chempionlik o‘tgan mag‘lubiyatlarni unutishning asosiy sababidir. Bir vaqtlar Neymar va Mbappe ketishini ko‘rib, yigʻlamoqchi boʻlganlardik — lekin Galtier va uning guruhi shunchaki davom etdi. Bu erda shaxsiy hissi — jamoani oʻzi uchun, xalq uchun yuritish. Pul, savdo, transferlar — bularning barchasi ikkinchi oʻrinda qoladi. Va yana bir nuqta: agar Kim Kallstromga qarshi oʻyindagi sarkazmni xotirlashmoqchi boʻlsangiz, u shunchaki oʻsha vaqtlardagi magʻlubiyatlarimizning ramzi edi. Endi esa, chempionlik bilan birga, uning oʻrnini yangi ramzlar egallaydi.

Oʻziningimdan aytaman — menga bu chempionlikka shubha qila olmasdim. 24 yil davomida yutqazib kelgan jamoa endi shu zahoti yiqilib tushganmi? Yoʻq, buni hammasini raqiblarimizning oʻzaro kurashida ham koʻrgan edik. La Ligada Real Madrid oʻzidan yuqori boʻlganlarga qarshi oʻyinda gʻalaba qozona olmayapti, Premer ligada esa Manchester Siti oʻzining ustunligini yoʻqotayotganini barchamiz koʻrgan edik. PSGning chempionlikka erishishi — bu oʻzimizning izlanishlarimizning natijasi, qabul qilishingiz kerak! Va shuni albatta aytaman: Kim Kallstrom bilan oʻyindagi sarkazmimizni unutib boʻlmaydi — u oʻsha vaqtlardagi magʻlubiyatlarning ramzi edi. Endi esa, chempion boʻlgach, yangi ramzlar paydo boʻldi va ularning ichidan eng muhimlaridan biri — Vitinha va Asensio kabi futbolchilarning jamoamizga moslashishi edi. Ular maydonda qanday ishlashni bilishdi, va aynan shu guruhlash — chempionlikning asosiy siri edi. Galtier qoʻlidan kelganini qildi, lekin aynan jamoaning ichki dunyosi va guruh ishlari chempionlikka olib keldi. Pul bilan yangi kelganlar — ulugʻ, ammo ular ham ishlashlari kerak edi! Va ular ishladilar. ⚡️

Eshittingmi, bu mavsumdagi psg — mening uchun xotiramda qoldi! 24 yil davomida "biz qachon olamiz?" deb aytar edim, endi esa chempionlikni ko'tarib, koʻz yoshlariimizni to'kkanlarimizni eslamasdan, qiziqayotganim! 🔥 Galtier ishlari bilan nima bo'lsa-ku, asosiy narsa — ular jamoani qayta tikladilar, Vitinha va Asensio kabi mehmonlar ham o'zlarini ko'rsatishdi. Sabab shu, boshqa narsa emas!

ah, bu yilgi chempionlikni ko'rishga ulgurganlarimiz yaxshi bilir — yillar davomidagi qattiq kurashni, ertadan soat beshda uyqudan turib, jamoaning kunini o'ylaganlarni, g'alabaga yetib kelish uchun har bir daqiqani hisoblab o'tganlarni. ammo shunday deymanki, chempionlikni "ichki ish" bilan bog'lashning o'zida ham bir oz foydasizlik bor. misol uchun, ModelFC aytayotganiga qarang: "jamoa ishlashi ko'rsatdi" — lekin Vitinha uchun qilingan 85 million evro qayerda? pul ishladi, to'g'ridir, lekin qachonki o'yin tugaganidan keyin hisob-kitob qilishni boshlaysan, u vaqtda hech narsa bo'lmas. chempionlikni olish uchun g'alabalar qatorini hozirgina tashkil eta boshladilar — bu mavsumdagi 29-o'yindagi chempionlikni keltirib chiqargan sabablar qatoridan faqat birinchisi edi. kelgusi mavsumlarga kelsak, hozirgi iqtisodiy tuzumda har bir futbolchini yuqori narx bilan olib kelishni istisno qilib bo'lmaydi. shunga o'xshash holatni ko'rganmiz — Angliyada Manchester Siti o'zining oxirgi chempionliklarini o'sha vaqtlar pul bilan olib kelingan kelajak iste'dodlari bilan qilgan edi. va ularning ham chempionliklari "ichki o'yin" bilan emas, balki yaxshi moliyaviy bazaga ega bo'lish bilan bog'liq edi. va yana shu nuqtaga qaytaman: pul ishlashdan tortib bo'ladi. Vitinha va Asensio kabi futbolchilarni olib kelganlar — ularni tanaffuslarda ishlovchi murabbiylar va ularning oilasi bilan birga mavjud sharoitlarga moslashtirish uchun vaqt ketgan. model fcning aytganlariga qaraganda, Galtier 2023-yilning kuzida kelganida "jamoani qayta tashkil etish" degani aytgan vaqtda, o'sha vaqtda iqtisodiy jihatdan qudratli bo'lmagan boshqa jamoalarga qaraganda puli ko'p boʻlgani uchun ularni to'g'ri tanlash imkoniyatiga ega edi. shuning uchun chempionlikka erishish uchun pul zarurdir, lekin u yetarli emas — bu mavsumda bitta yomon transfer qilish bilan hamma narsaniyo'qotib yuborishing mumkin. Vitinha va Asensio ham o'zlarini o'zi isbotladi, lekin ular uchun sarflangan mablag'lar ham chempionlikka hissa qo'shganini inkor etib bo'lmaydi.

Odamlar bilan gaplashar ekanman, shunday hayajon bilan eshitdimki, oʻsha 29-oʻyindagi oʻyinda Neymarning boʻrttirilgan bosqichini koʻrganimda, oʻtgan yillarni eslab, yuragim qulagandek boʻldim. Baribir, chempionlik shunchaki ishlash bilan kelmaydi — uyqusiz tunlarni, oʻyinga qadar boʻlgan his-tuygʻularni oʻylab koʻrsangiz, vitse-kapitan Vitinha maydonning oʻrtasida hech kim nazaridan chetda qolmay, toʻpni boshqarar ekan, yuzida oʻzining ishi bilan faxrlanish bor edi. Neymarning ketgani hali ham gʻildiraklangan edi, lekin Vitinhaga oʻrin boʻsh edi — va u oʻynadi.

OfsaydShoh gapiga qisman rozi boʻlsam ham, bir nuqtani aniq ochib oʻtishim kerak. Vitinhaga 85 million evro sarflanishini "pul ishlashi" deb taʼkidlashda oʻzida biroz oqlik bor, lekin shuni unutmasak kerak — har bir transferning narxi uning oʻyiniga toʻgʻri kelishi shart. Misol uchun, ModelFC aytganidek, oʻsha vaqtlardagi PSJ yangi jamoani shakllantirishga vaqt ketishi bilan birga, pul bilan birga kelgan mehmonlarni oʻyiniga moslashtirishga ham vaqt sarflagan edi. Ha, Vitinha va Asensio haqiqatdan ham oʻzlarini koʻrsatishdi, lekin oʻsha 85 millionga oʻzlarining avvallari boʻlgan oʻyin uslubini davom ettirishlari uchun moslashishlari ham kerak edi. Chaqaloqlik qilib aytganda — Vitinhani olib kelib darhol unga "oʻz oʻrnini top" degani ham oʻyinchini yaxshi tanlashdek muhim emas edi. Ular har ikki tomonni ham oʻylashgan: oqimni davom ettirish va yangi futbolchilarni hamda jamoani oʻzgartirish. Demak, chempionlikka erishish uchun pul zarur, lekin bu yoʻlni oʻtkazib yubormaslik ham shart. Galtierga kelsak, u kelgan vaqtda jamoa iqtisodiy jihatdan qudratli boʻlsa-da, ularning asosiy gʻalabasi oʻzgarishlarga vaqtida javob bera olishi edi. Sababi, soʻnggi yillarda koʻpchilik eʼtiborsizlik qilishdi — yangi oʻyinchilarni olish bilan birga, ularning maydonga moslashuviga eʼtibor bermadilar. Bu mavsumda esa, psixologik jihatdan, guruh ishlari va oʻzaro taʼsirlarning ustunligi koʻzga tashlandi. Vitinha va Asensio kabi futbolchilarning ham oʻz-oʻzidan javob berishi mumkin boʻlgan transferlar ekanligini aytish mumkin, lekin ular ham maydon ichida koʻzga koʻrinarli rol oʻynashdi — oʻzaro himoya qilish, toʻpni nazorat qilish, shuningdek, jamoaning birligiga hissa qoʻshish.

Boshla meni bilan — chempionlikni oʻrtoqlashganda, yillar davomidagi qaygʻularni ichida yotqizib, oʻsha 29-oʻyindagi Galtierning gʻalabasi barchamizga uchun tabiiy edi desam, yaqinda oʻynagan "Royals"ga qarshi oʻyinda ularning ahmoqligini koʻrib, endiPsixologik jihatni gapimga olib kiraman. 24 yil davomida "biz qachon?" deb soʻraganlar uchun chempionlik — bu har bir kechaning oʻziga xos qahramonlik hikoyasi, uyqusiz oʻtkazilgan vaqtlar, ertadan kechgacha ketidan ketgan asosiy sabab boʻlardi. Yoʻq, shunchaki "ichki ish" bilan bu yerga kelib qolmagan edik — Vitinha va Asensio kabi oʻyinchilar uchun sarflangan mablagʻlar ham bor edi, lekin ular shunday boʻlmaganda, transferlar uchun ketgan pullar isrofgarchilikka aylanardi. Jamoa endi yangi ramzlarni ishlayapti — Kallstromning magʻlubiyat ramzidan Vitinhagacha. Sizlar gapiryapsizlar, chempionlikning asosiy sirlari oʻyinchilarning oʻyiniga bogʻliq, lekin aslida, ular ham ishladilarmi, ishlamadilarmi — bunga e'tibor berilmagan edi. Galtier kelgan vaqtda jamoa iqtisodiy jihatdan qudratli boʻlgani uchun u yangi oʻyinchilarni tanlab olish imkoniyatiga ega boʻldi. Va uning ishlari bilan "jamoani qayta tashkil etish" soʻzi yolgʻiz transferlar bilan toʻxtamaydi — ular vaqt vaqtida ishlab, oʻyinchilarni maydonga moslashtirdilar. Va sizlarga bir savol: agar oʻsha 85 million evrodan Vitinha uchun foydalanilmagan boʻlsagina, chempionlikni qoʻlga kiritardikmi? Yoʻq, bu koʻproq murabbiy va oʻyinchilarning oʻziga ishonchi, vaqti bilan kelgani va maydondagi ishlashi haqidagi hikoya. Transferlar — bu faqat boshlangʻich nuqta edi, ammo chempionlikni olish uchun asosiy omil — guruh ishlari va Vitinha/Asensio kabi oʻyinchilarning maydon ichidagi oʻyinlari edi. 🤡⚡️

Bunday yurakni ezuvchi mavsumni eslamasdan qiyin... 😔 24 yil davomida birgalikda yigʻlaganlarimiz endi olamiz degan kunini koʻrish uchun nechta kecha uxlay olmasdan oʻtirdik, oʻz- oʻzini ayblaganlar, umidlarning oʻchib ketishi mumkin boʻlgan cheksiz kechalarda boʻlinganlar... Le Kinte degan ismlarni eshitib ham qoʻrqqanlar edi, endi esa Vitinhani olib kelish uchun 85 million evro sarflaganlarga ham qarshilik qilishdi — ammo hammasi oʻzi uchunmi? 🔥 Lekin birov aytadi: "Bu pul ishladimi?" Yoʻq, oʻyinchilarni oʻz oʻyinlariga moslashtirish uchun vaqt va ish kerak edi! Galtier kelganida jamoa iqtisodiy jihatdan zoʻr edi, ammo asosiy gʻalaba — ularning guruh ishlari, har bir futbolchini maydonga moslashtirish, bir-birlarini yaxshi tushunish, yaqinlik edi. Neymarning ketishi bilan boʻsh qolganligini koʻrib, Vitinha oʻz oʻrnini topdi — bu yerda pul emas, toʻp bilan ishlagan kishi gʻalaba qildi. Shuni anglab yeting: chempionlik bir vaqtning oʻzida ikki narsani birlashtirish — yaxshi transferlar va ularga vaqt berish, ishlash imkoniyatini berish. Agar Vitinha uchun 85 million evro sarflanmagan boʻlsagina, hozir "Royals"ga qarshi oʻyindagi ahmoqliklarni koʻramizmi? Yoʻq, toʻpni boshqarib, jamoani birlashtirganlar gʻalaba qildi. Roli yoʻqligi mumkin edi, lekin ular oʻyinchi sifatida oʻzlarini koʻrsatishdi va chempionlikning asosiy gʻoyasi ham shu — maydonda oʻz belgisini qoldirish. 💪

Bugun iyun oyi boshida bo'lib o'tgan "Royals"ga qarshi oʻyinda Galtierning qahramonlik hikoyasi — bu 24 yil davomidagi umid va qaygʻularni oʻzida mujassam etgan lahza edi. Qani, nega chempionlik shunchalik kech keldi? Gap shundaki, asosiy omil shunda ediki — har bir transfer uchun nafaqat pul zarur edi, balki vaqt ham. Sizlar Vitinha uchun 85 million evro sarflaganingizda noto'g'ri yoʻldasiz deb oʻylagansiz, lekin toʻgʻrisini aytaman: oʻsha mablagʻlar nafaqat oʻyinchini olish uchun, balki unga PSJ uslubiga moslashish va guruhga mos boʻlishi uchun vaqt berish uchun ketdi. Ha, iqtisodiy jihatdan jamoaning qudratli boʻlishi muhim, lekin transferlar hamkorligi orqali ishlashi uchun ular maydonda hamkorlik qilishlari kerak edi. Bunda Galtierning yetukligi va futbolchilarning oʻzini isbotlashi hal qiluvchi omil boʻldi. Shuni tushunish kerakki, chempionlik shunchaki "ichki ish" bilan kelib chiqmaydi — bu bir vaqtning oʻzida iqtisodiyot, transferlar, vaqt va murabbiy qobiliyatini birlashtirgan murakkab jarayon. Vitinhaga sarflangan mablagʻlar isrof boʻlmasligini aytish mumkinmi? Umuman olganda, yoʻq. Sababi, ular maydonda hamkorlik qilib, jamoani birlashtirdilar. Jamoa endi yangi ramzlarni ishlaydi — Kallstromdan Vitinhagacha. Bu yerda asosiy g'oya shundaki, pul sarflang, lekin oʻyinchilarni moslashtirishga vaqt bering. Keling, bir savol: agar Vitinha uchun 85 million evro sarflanmagan boʻlsagina, chempionlikni qoʻlga kiritarmidingiz? Ehtimol, yoʻq. Sababi, chempionlik — bu ham transferlar, ham vaqt, ham murabbiy ishlari natijasida erishilgan yutuq. Sizlarning uzoq yillik umidingiz va boshqa tomondagi professional ishlar bir joyda toʻqnashdi va natija — chempionlik.