qancha vaqt bo'lishini istarsan eng yaxshi navbatda yuqori poyga o'ynash uchun o'zbek…
O'zbekiston futbolida markaziy himoyada katta teshik borligini kim ko'rmadi? To‘g‘ri, ammo bu gapni o‘ylab ko‘rganlar ko‘p, endi amalda-chi?
Bahodir Qo‘ziyevning Superligadagi o‘yinlari bugun ham eslatuvchilarda. U bilan ikki yildan ortiq o‘ynaganlar aytadilar: maydondagi intellekt va balandlikka erkin o‘tish — u shunday qirollarni eslatardi. Endi u erda bo‘lishi mumkinligini kim ikkilanadi?
Gap shunday: agar yuqori poyga uchun almashtiruv qilish mumkin bo‘lsa, markazni mustahkamlash esa birinchi navbatdir. To‘g‘risi, endi aytsam, bizning himoyachilarimiz shunday yuqorilarga yugurishadi, ki, yetti kun davomida bu erda qolib ketishlarini unutib ketishadi.
Bu lotereya, futbol emas.
Qachonki futbolda gap markaziy himoyaga kelganda, men toʻxtab qolaman. Birinchi navbatda oʻsha "teshik"ni koʻrsatishga urinaman — yigʻishdek oddiy narsa, ammo hamma uning borligini boshqacha aytib keladi.
Buning uchun raqamlar kerak emas. Oramizda gap shu: oʻyinchiga oʻn to'rt oy vaqt berding, markazni mustahkamlashga esa bir necha kun. Keling, ochig'ini aytaman — oʻzini davlat darajasidagi himoyachi deb hisoblashgandek qilib qoʻymanglar. Chunki yuqoriga uzoq yugurishlar va yetti kun davomida dam olmaslik bilan oʻrganish mumkinmi? Mana, shu yerda asosiy nuqta.
Men uchun koʻrsam ishlash bu — oʻzi oʻynayotgani yaxshi edi, lekin jamoaviy yukni koʻtara olish uchun yetarli boʻlmadi. Bopladingizmi?
„Sizqalar yig‘lab o‘ynashadi, markaz esa xiralab ketayotgandir! Qachon ki Bahodirdek o‘qituvchi keladi, oʻzini davlatlar darajasidagi himoyachi boʻlmasin — negadir yuqoriga ko‘tarilib, jamoani boshqarib, barcha xato yoʻllarni toʻsadi! 🔥
Yo‘q, yo‘q, uni qaytarib olishning boshqa sababi ham bor — nima qilishini bilgan odamning o‘zi bilan maydon ichida ham tinchlik! Qolaversa, shunday pleymeyker bir vaqtning oʻzida ikki-uchta imkoniyat ochib beradi, dema-ket maʼlum — oʻshanda yuqori pogʻona uchun bosim ikki barobar ortadi. ⚽💛🖤
Men uchun bu yoʻqotilgan vaqtni tiklashga teng — boshqa hech narsaga!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Barcha yaxshi masalaga to'xtab ketdikmi, deydi. Bahodirni qaytarib olish fikri meni ham xursand qildi, avvaliga menga ham yoqdi. Ammo maydon ichidagi hissiyoti bilan gapirganda — ha, uning o'rni alohida, lekin...
Markaziy himoyachi sifatida uning yoshi 32ga yaqin. Superligada to'g'ridan-to'g'ri yuqoriga chiqishni talab qiladigan shunday asosiy pozitsiyani eslataman — bu vaqtni o'tkazish mumkinmi? Qancha vaqt talab etadi? O'zbekiston futbolida bunday odamlarni qayta tiklashga vaqt bormasdan boshqa variantni qidiramiz. Ko'p hollarda yurak bilan qarasa-da, to'g'ri qaror boshqa narsa.
O'zi bilan bu psixologik bo'lib qoladi: jamoaga qancha vaqt beriladi, qancha vaqt o'tdi, ularning mentaliteti qanday — shular e'tiborli. Bahodirning o'yinni o'qitishi vaosh yo'q, lekin markazda to'xtab qolish, yuqoriga ko'tarilib jamoani tartibga solish — bu umrbod davom etadigan mahorat. Shuning uchun unga yana bir yil vaqt berilsa — bu o'zbek futboli uchun katta resurs bo'ladi.
Yoki boshqa variant: yoshroq, dinamikroq markaziy himoyachi bilan ishlash boshlab, uning tajribasidan foydalanib, vaqt bilan Bahodirning o'rnini bosadigan insonni chiqarish. Chunki yuqori pog'onada vaqt yo'q, vaqt har doim qarshi tomon foydasiga ishlaydi.
Yuqori poygada boshqa savol: uning "ta'limotchilik" qobiliyati bo'lsa-da, jamoaviy tizimdagi moslik asosiy omil. Agar uning yondashuvi butunlay boshqacha bo'lsa — boshqa strategiya izlash kerak bo'ladi.
Xulosa: transfer mumkin, lekin vaqtni hisobga olishimiz kerak. Qancha vaqt berishimiz mumkin, qancha vaqt talab etadi — shu asosiy savol.
xG > hissiyot.
Qani, o'zingcha aytsam — men o'tgan mavsumdan boshlab "Nasaf"ning markaziy himoyachilari bilan jiddiy muammoga duch keldim. Sababi, bir o'yinda our teamning chap qanoti hamisha ochilib ketardi, yarim himoyachilar esa yugurib yurishardi, chunki markazning birortasi olovni tezda o'tqazib yuborardi. Shunday qilib, o'ylab ko'rdim: "Bu nimaga o'xshaydi? Qarg'alarni yig'lab o'ynashdek, markaz esa xiralab ketayotgan edi!" Va aynan shu vaqtda Bahodirning tasvirini esladim — u bilan ikki yildan ortiq o'ynaganlar aytadilar: maydondagi intellekt va balandlikka erkin o'tish — u shunday qirollarni eslatardi.
Xullas, men shaxsan o'zim ham markaziy himoyachi sifatida yuqori pog'ona uchun ko'tarilib, jamoani boshqarib, barcha xato yo'llarni to'sib turgan odamlarni ko'rganman. Bahodir esa shunday pleymeyker sifatida ikki-uchta imkoniyat ochib berardi, dema-ket maʼlum — oʻshanda yuqori pogʻona uchun bosim ikki barobar ortadi. Men o'ylayman, uning qaytarilishi jamoaga nafaqat foyda, balki his-tuyg'ularni ham tiklasa, yaxshi bo'lardi. Chunki yuqori pog'onada vaqt yo'q, vaqt har doim qarshi tomon foydasiga ishlaydi, lekin shunday odamning yonida vaqtni o'zimizga moslab ishlatish mumkin.
Menga aytgancha, uning o'rni alohida, lekin vaqtni hisobga olish kerak — yoshi 32ga yaqin, vaqt talab etadi. Agar unga yana bir yil vaqt berilsa, bu o'zbek futboli uchun katta resurs bo'lardi.
Qancha vaqt bo'lishini istarsam yuqori pog'ona uchun yuqori darajadagi markaziy himoyachi olishimiz kerak. Chunki o'zimizdagi teshikni olish juda oddiy — lekin bu vaqtni hisobga olishimiz lozim.
Shov-shuv dalil emas.
Nima gap-ku, bu markaziy himoyachi masalasi bormi yoʻqmi — butun muxlislar jamoasi birdek yigʻlab oʻtiribdi!🔥 Bahodirdan boshqa kim bunday pleymeykerlik qila oladi, avvaliga oʻylab koʻring! Uni qaytarsak, maydon ichida jilmayib yurgani kabi boʻladi — raqiblar qoʻrqib, oʻzlarini markazdan olib chiqadilar. Oʻzimni eslayman, uning bilan toʻrtta oʻyinda markazdan oʻtib ketganimda, gollarimizning 60 foizi shu yoʻl bilan boʻldi!💪
Ammo to'g'risi, vaqt muammo — 32 yoshdagi odamga yangi taktikani oʻrganish qiyin, lekin u oʻtgan yillarda nimani oʻrgatganini koʻrib turibmiz. Oʻzbek futbolida bunday IQ yoʻq, qolaversa uning jamoani "oʻqitish" qobiliyati yuqori pogʻona uchun juda katta plus!
Qarorimni aytaman: unga vaqt beramiz va o'yin vaqtida yanada yaqinroq koʻraylik — asta-sekin ishlaymiz, lekin *zo'r-ku shu* guruhimizning asosiy mustahkamlanishi boʻladiganini ishonchingiz komil! 💛🖤
e pa qandaydam, shu mavzuga to'g'ri kelib qolganimdan xursandman. keling ochiq o'ylaymiz — vaqtni hisobga olish kerakligini barchamiz bilamiz, lekin futbolni his qilib gapiramiz.
eski maktabdan aytgan gaplar aynan oʻziga tegdi. bu ishda vaqt bilan oʻlchov bor — oldinroq qarshi boʻlib oʻtgan oʻyinlarni esla: 2017-yil Samarqandda "Navbahor"ga qarshi oʻyinda markazda birorta xatolik qilmagandek edik, jamoani yuqoridan olib borar edi. oʻz vaqtida uning taʼlimoti bilan jamoaga bitta umumiy ruh berilar edi — oʻshanda chidab boʻlmas o'yinlarda ham 1:0 bilan gʻalaba qozonardik. buni boshqa kimga oʻxshatish mumkinmi?
yoshlar buni koʻrmagan, lekin vaqt oʻtishi bilan oʻyinni o'qitadigan odamlarning ahamiyati ortadi. Bahodirdek odam qayta o'z maqsadini topib ketganda, ikki oy oʻtgach "jamoa qayta tiklana boshlaydi" degan gapni oʻzimda ham eshitib qolaman. vaqtga qaramasdan, uning yonida xavf-xatarlarni oldindan koʻra olish imkoniyati paydo boʻladi.
yoki shunday misol keltiraman: 2019-yilda Qarshidagi o'yinda "Paxtakor" bilan birinchi boʻlimdayoq 3:0 hisobida ortda qolgan edik — barchamizning peshonalari past edi. ammo uning nutqi bir daqiqada oʻzgarib ketdi: "maydon oʻrtasida hali barchasi bor, 5 daqiqada birinchi natija!" — va jamoani shu darajaga olib ketdi, keyin ikki gol urib durang olishdikki. vaqt koʻrganlar biladi — bunday odamning vaqtida boʻlishi jamoaga oʻzini yo'qotmasdan davom etishiga yordam beradi.
keling ketdik, boshqacha variantlarni ko'ramiz — yoshroq himoyachi bilan ishlash ham yaxshi, lekin unga vaqt berishdan oldin uning keyingi uch yilini ko'rishimiz lozim. vaqtni oʻzi hisobga olishini kuzatuvchilar sifatida bilamiz, ammo yurak bilan qaraganda — uning oʻrnini hech kim egallay olmaydi.