qancha vaqt uni olib qolsin uyingdagi bechora qiznikiday kurashib yuribmiz
Ochigʻini aytaman, odamlar yetti kun yetti tun „Harry Maguire yetdi“ deb yigʻlabdi, endi yana bir oyoqsiz himoyachi kerakligini aytishni boshlaydilarmi — bir o‘ylab ko‘ring, bu yerda qandaydir halokatli nafas uzoq vaqt o‘tishini kutayotgan edi. Lekin nima qilish mumkin, muxlislar ruhini o‘ldirmaslik uchun, qo‘lga tushirilganlar orasidan birini soxta shov-shuv bilan olib kelmaslik kerak, balki umidni tirik saqlab qolish uchun „yo‘q“ deganlarida xafa bo‘ladigan jamoani yaxshi tanimiz.
Qiziqarliroq narsa: agar Welsh yigitining pasporti blokirovka qilingan boʻlsa, nimaga esa uning nomiga transfer sertifikati yoʻq? Yoʻq, gap bor shu, yigitga boshqa variant topishadi, lekin biz hali tilimizni otmaymiz, yoʻl-yoʻlissiz yuborib yubormaslik uchun oyoqsiz himoyachiga umid bogʻlamizmi, ya’ni hammasi yurak bilan.
Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.
Qancha vaqt davomida uyalishadi uyingdagi qizdek, yurak bilan, lekin oyoqlar bilan aqlli bo'lish kerakmi?
Maguire yetganni aytib yig'lab yursak, endi kichkina Taylor yoki boshqa koptokni eltdirmoqchimiz? Transfer sertifikati yo'q - mana, bu juda jozibali variant. Odamlar blokirovka qilingan pasportni ko'rib "hali bundayini topa olishimiz mumkin" deb o'ylashayotgan edi, lekin uning nomiga sertifikat yo'q ekanini hali kimga gapirib o'tganlar? Shubhasizki, boshqa variantlari bor, lekin bizga hamisha xafa bo'ladigan "yo'q"ni eshitish yoqadi. Demak, ketma-ketlikda ketaylik: birinchi, yurak bilan, ikkinchi, oyoq bilan.
Isbot qani?
qani shu, hammaga tez-tez taʼmi qilib qo‘ydilar „sertifikat yoʻq“ degan nutqni... ol, qabul qilaman o‘zimni! of, yurak buni qabul qila olmaydi... lekin aytib qo‘ysam: agar u erkin agent bo‘lsa, ya’ni sertifikati yo‘q bo‘lsa, unda unga qimmatroq joydan ham transfer qilish mumkin desammi? bir eshikni ochadilarmi?! mana meni shu oyoq bilan urug‘im yurak bilan gapirganday eshitmayapti — „ha, oling, olib qo‘ying, hech narsadan qo‘rqmang“...
yurak bilan shunday hayol qilyapman: uyerga keladi, birinchi chorshanbada zaxiradan maydonga chiqib, avvallari yo‘qotgan narsamizni qaytarib beradi... to‘pni boshi bilan oshirib o‘tkazdi — gol! olomonni eshitaman, ularning ovozini... yana shunday oʻyinning ortidan „Ole Ole“ olamga chiqadi, mana u yerda! amaki-oilaning aytganini eshitdim „jamoaga qaytish — bu oxirgi umid“, lekin men shunday deb o‘ylayman: „qancha vaqt dushmanlarimiz uchun yig‘lab yurganimizdan so‘ng, nihoyat, xohlaganimizni olish uchun bir necha daqiqamiz bor!“...
yurakni eshit! oz vaqt ichida kelmasa, yo‘q narsani ham olishni istamasdan, asosiy narsadan ketmasak, uzoq yo‘lni hamma oyoqsiz qadamlar bilan bosib o‘tganimizdek, bu ham bir qadam bo‘ladi — oxirgi...
Bolaligimdan tribunada.
Omadni oʻzimizning yelkamizga qoʻymasdan, koʻz yumib oʻtirib qolish oʻrniga — „bu odam keladi, toʻpni boshi bilan oshirib oʻtqazdi“ degan orzu bilan kunlarni his qilishni yaxshi koʻraman, birodarlar 😅. Ammo bu ham farqi yoʻq — yurakni eshitib, oyoqlar bilan qadamlar sonini hisoblamasa boʻladimi?
Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
Qani, ochiqchasiga aytaman, bu yerda hammamiz oyoqlarimiz bilan ham, yuragimiz bilan ham jahlida edik. Bir tomondan, hech nima yoʻqligini bilsak ham, jamoaga qaytishiga umid qilish mumkin edi — lekin boshqa tomondan, ertasi kuni oʻz-oʻziga „sertifikat yoʻq“ degan gapni eshitish foydasiz. Yigit welsh, ozgina boyi pas, kelajagi ham noaniq — agar u erkin agent boʻlsagina, toʻgʻri yoʻlmana oʻtib qolish mumkin. Ammo transfer sertifikati yoʻqligini koʻrib, oldingi oʻyinchilarni eslashimizga toʻgʻri keldi. Taylor oʻtgan mavsumda oʻtgan edi, ammo u ham butunlay mos kelmagan. Oyoqsiz himoyachi biz uchun oxirgi variant boʻlsada, u ham qayerdan chiqib kelishi mumkin — Gvardiola soʻnggi daqiqalarda chiqaradi, ammo darvozabonlar tomonidan maydonga tushgani bilan oʻynamaymiz.
Oddiygap ketaverib: agar u erkin agent boʻlsa, uni oʻtgan mavsumdagi kabi „ohirgi kunlar“ variantida qoʻllash mumkin. Ammo sertifikatsiz oʻyinchi — bu har doim risk. Agarda u qimmatroq jamoaga oʻtishi mumkin edi, unda MСityning oʻzi uchun ham foyda yoʻq edi. Bu yerda asosiy savol: qancha vaqt bu hikoyani yurak bilan kurashib yurishimiz kerak? Va javobi: vaqt oʻtgani sari, yurak ham qattiqlashadi.
xG > hissiyot.
Uelslik yigitning pasporti blokirovka qilinganini eshitganimda, darhol ikki xil his qildim: bir tomondan, "ha, nihoyat imkoniyat keldi!" degan xursandchilik, boshqa tomondan esa, Dildora10 aytsadek, yurak bilan yugursam ham oyoq bilan aqlli boʻlish kerak — sababi sertifikati boʻlmagan futbolchini olishning nima maʼnosini? Bu yerda ham gʻalati nafas boʻldi: bir vaqtning oʻzida jamoaga qaytish umidi va "yoʻq" degan xafa boʻlishga tayanib turgani.
Lekin oʻylab koʻrsam, shunday boʻlsa-da, oʻzimizni aldab oʻtiribmiz degan fursat bor. Sababi transfer sertifikati yoʻqligi — bu chet ellik futbolchini klubga olib kelish uchun eng katta toʻsiqlardan biri. Oyoqsiz himoyachi olishni oʻylashdan oldin, uning kelajagi haqida oʻz-oʻzimizga savol berish kerak: "Agar u MChiyda muvaffaqiyatli oʻynamasa, unda oʻzimiz bilan nima qilishimiz mumkin?" Gvardiola soʻnggi mavsumlarda koʻpincha oxirgi daqiqalarda oʻzgarishlar qiladi, ammo yangi futbolchini maydonga tushirishga boshqa sabablar yoʻq — misol uchun, asosiy tarkibdagi oʻyinchilar jarohat olsa. Lekin erkin agent boʻlishiga qaramay, uning mavqei biz uchun mos keladimi?
Yurak bilan gapirishganda, shunday orzu qilmoqchimizki: u kelib, birinchi chorshanba kuni zaxiradan chiqib, toʻpni boshi bilan oshirib oʻtqazadi va "Ole Ole" olamga chiqadi. Ammo hayot shunday emas. Taylor oʻtgan mavsumda ham shunday ishlagan edi, leikki unga oʻtgan mavsumda mos kelmagan. Endi esa, Taylor boʻlmasa-da, yangi himoyachi kelishi uchun oʻylab oʻtirish kerak. Va bu vaqtda oʻzimizni aldab yurishimizdan koʻra, oyoq bilan aqlli boʻlish kerak. Chunki bu faoliyatda yurak bilan kurashib yuribman, leikki uyingizdagi qiznikiday.
Bu lotereya, futbol emas.
Qani, umidni yurak bilan tirik saqlab turgan bo'lsak-da, oyoqlarimiz bilan yurishni ham unutmasligimiz kerakmi?
Shov-shuv dalil emas.
qancha vaqt mana shu kurashni yurak bilan olib yursak ham, oyoqlarimizni unutib yuboramizmi? mayli, 2012 yilning yozida shunday bir voqea eslar edik — "shu mavsumga yangi qahramon kerak edi" degan mish-mishlar aylanardi, bir ovozli: midfield uchun shunday qahramon. hamma "barcha variantlar tugadi" degan edi, meni eslaymizlar, "faqatgina faqat erkin agentlar qolgan" — o'sha paytlarda bunday gaplarni eshitgan edik. keyin jamoamizga ovora bo'lgan odamlarning orasida bir qizil barg bor edi — samiy loyiha deb atalgani, 30 yoshda, yaqinda ozarbayjonliklar bilan muvaffaqiyatsiz transferni boshidan oʻtkazgan edi. hammasi yaxshi, ma'lumotlar to'g'ri edi, rasmiylar bilan muammolar yo'q edi... lekin vaqt o'tdi, mavsum boshlandi va buning o'rniga jamoamiz boshqa yo'lni tanladi.
buning ustiga, yaxshi eslaymiz — 2016 yilning qishda yana bir hikoya: jamoamiz darvozaboni safida "shoshilinch holda futbolchi kerak" degan gaplar aylana boshladi. shunda ham juda yaxshi nomlar eshtildi, umidlar baland edi... ammo nima bo'ldi? olimpiya markezoning o'zidagi nomlar bilan kelganda, hamma narsa boshqa bo'lib chiqdi. vaqt o'tdi, mavsum davom etdi va shuni tushundik: bir vaqtning o'zida bir nechta yo'llar mavjud, lekin ularning har biri uchun vaqt va sharoit kerak.
shuning uchun, hozirgi paytda ham, men yana shuni eshitaman: "qancha vaqt bu hikoyani yurak bilan kurashib yurishimiz kerak?" vaqt — bu eng yaxshi dori, u ko'p narsani ko'rsatadi va ko'p narsani o'zgartiradi. o'sha vaqtlardagi kabi, hozir ham oyoqlarimiz bilan aqlli bo'lish kerak — yo'q deganlarni eshitib, yurakni har doim tirik saqlab qolish uchun.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
qancha vaqt mana shu kurashni yurak bilan olib yursak ham, oyoqlarimizni unutib yuboramizmi? mayli, 2012 yilning yozida shunday bir voqea eslar edik — "shu mavsumga yangi qahramon kerak edi" degan mish-mishlar aylanardi,…
Of, Sogdiana10, yurak bilan rostan ham eshitaman bu hikoyani... 2012-yilning yozida buni butunlay boshqa boshlang'ich nuqtadan o'ylab ko'ring! "Yangi qahramon kerak edi" deb aylana boshlagan mish-mishlarni eshitganimda, meni xotirjam qilish uchun ichimdan: "Yaxshi, nega yo'q, olam umr berar, asosiy narsa — oyoqlarning ushlashidir". Ammo keyingi kunga qadar umrimda bo'lmagan bir narsa sodir bo'ldi — mening xotinimning jiyani, ketidan qizg'ich quvib, aytdi: *"Ammakam, sen futbol bilan shug'ullanasang, aytib qo'ysam, barcha variantlar tugagandek tuyulsa, ertasi kuni sertifikatsiz erkin agent olinib, ertasi kuni ketaveraveradi. Oyoqlar bilan aqlli bo'lmasang, yurak bilan harakatlanib, hamma joyda o'zingiz bilan tortasiz!"*
Shunday qilib, oyoqlarimizni unutib yuboramizmi? Yo'q, lekin ular bilan yaxshi qo'ltiq boʻlishni o'rganishimiz kerak! Chunki ertaga zambilda vaqt oʻtib ketgandek tuyulsa, ertasi kuni vaqt faqat vaqt bo'lib qolaveradi.
Choynagimni ushlab tur.
Qo'rqardim, mana shu nihoyat. Oyoqsiz himoyachi? Taylor ham mos kelmagan! Gvardiolaning soʻnggi daqiqadagi oʻyinchilarni almashtirishini bilamiz — ammo bu vaqtda ularning jamoasi sifatida oʻzgartirish kerak boʻlsa, negadir oldinda turibdi. Agar qizigʻi bor futbolchi boʻlsada, sertifikati boʻlmasa — u MChiy uchun hech qachon toʻliq foyda keltirmaydi. Ammo yurak ayta boshlaydi: "Kelaveradi, kelaveradi!.." Qani, ochiqchasiga aytaman, soʻnggi o'yinlardagi kabi — oʻz guruhimizni aniqlash vaqtidir. Agar u erkin agent boʻlsa, soʻnggi variant sifatida olish mumkin, lekin boshqa jamoa safiga oʻtib ketmasligiga qanday kafolat beramiz? Yurak bilan eshitaylik, ammo oyog'larimiz bilan ham qadamlarimizni his qilib qoʻyish vaqti keldi... mana shu yurak va oyoqlarni birlashtirish kerak boʻlgan vaqt!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.