qarshi nasaf uchun albatta yangi markaziy himoyachini olib kelish kerak

Navbatdagi mavsumda markazda esa shunday "samarali oʻyinchi"lardan o'ynaganda qarshi jamoaning har ikki qanotidan birinchi o'n daqiqada xavfli qarshi hujumlar boshlanib ketadi. Qani ochiqoy, oʻsha yuqori toifadagi xorijlikning shartnomasi nihoyasiga yetay deb turgan bir paytda shunday muammolar bilan o'ynamaslik uchun yangi specialist kelishini kim istamasin?

Odamlar bilan gaplashay deb turib shunday narsalarni aytishmaydi, aksincha! Qachonki markazda hatolar orttirilsa — qoʻrquv bilan o'ynab yurursan, vaqtida harakat qila olmaysan, qarshi hujumlarga fursat berib yuborursan. NeftchiFanat aka butun gapni aytdi yaqincha — xalqaro miqyosdagi himoyachi kelganda jamoaga foyda keltiradi, shu bilan birga jamoa ham yengil nafas oladi. Meningcha yangi markaziy himoyachi boʻladigan inson kelishi bilan... 🔥 qoʻrquv bilan oʻynab yurishdan ozod boʻlmaymizmi? Dushman qanotlari boʻyicha toʻp oʻtkazib yuborilmasa, oʻz himoyamizda ishonch paydo boʻladi. Qani bir marotaba toʻpni oldindan toʻsib, qarshi hujumni boshlash uchun maydon ham qoladi! Yana bir narsa — jahon chempionatida oʻynagan xorijliklar bilan ishlashning oʻziga xos jihati bor, ular tajriba ulushini olib keladilar. Faqat oʻzlaridan koʻra kattaroq tajribasi boʻlgan odamni olish kerak, masalan, "oʻyinning asosiy vaqtida ham oʻziga ishonchni saqlagan" kabi... Aytish kerakki, Navofli muxlis sifatida men buni yaxshi tushunaman: oʻz-oʻzidan oʻsib chiqadigan vaqtdan koʻra, yuqori darajadagi tajribaga ega boʻlgan futbolchini olib kelish foyda keltiradi!

Navofli muxlislarim bilan birga oʻylayotganman, bu masala jamoamizning kelajagi uchun jiddiy nuqta ekanini. Qancha vaqt boʻlmasin, Navafda markaziy himoyada barqarorlik yoʻq — qanotlardan oʻtkazib yuborishlar, qarshi hujumlarga yoʻl qoʻyishlar, va bu xalqaro oʻyinlarda oʻtadi deganiga ishonch yoʻq. Birinchi kurslarimda toʻplarni oldindan toʻsishga harakat qilar edim, lekin haqiqiy himoya aql bilan emas, balki qoʻrquv bilan qilinar edi. Yangi xorijlikni olib kelish gʻoyasi — bu imkoniyatdan foydalanish kerak boʻlgan vaqt. Jahon chempionatida oʻynagan odamlar bilan ishlashning oʻziga xos tomonlari borligini oʻz xechimdan koʻra yaxshi tushunaman. Tajriba — bu faqat vaqt bilan keladigan narsa emas, bu oʻyinning turli holatlarida oʻzini tuta olish, bosim ostida ham toʻpni toza uzatish va ochiq maydonlarni qidirib topa olish degani. Navbatdagi mavsumda shunday odam kelishi bilan, jamoamiz endi oʻz pozitsiyalariga ishonch bilan turishi mumkin boʻladi. Qani, agar bunday shartnoma boʻyicha kelishuv boʻlsa, nega bundan foydalanmaymiz? Yangi oʻyinchi kelishi bilan markazda barqarorlik paydo boʻladi, qoʻrquv oʻrniga ishonch keladi, va bu oxir-oqibat jamoaning oʻyin natijalariga taʼsir qiladi. Demak, bu oʻz vaqtida qoʻlga kiritilishi kerak boʻlgan imkoniyat ekanligini oʻzimiz ham tushunamiz.

naha, ijobiy gaplar koʻp, lekin hammasi bir tomonlama nazar. meningcha bu masala shunchaki xorijlikni keltirish bilan hal boʻlmaydi. yillar davomida koʻrganman, afsonalar darajasida oʻyinchi keltiramiz deydilar — olabmiz, foyda koʻrsatmaydi. neftchi eski maktabdagi o'zbek specialistlar bilan ishlashimizda asosiy muammo shu: ular hali ham "qo'rquv bilan himoya qilish" zarurligiga ishonib yurishadi. tajriba — xalqaro oʻyinlarda ishtirok etgan xorijliklar uchun emas, balki oʻyinni oʻylab, himoyachi pozitsiyasiga yotqizishni biladigan mahalliy murabbiy uchun. mening do'stim — "Qoʻqon 1912"da sobiq himoyachi edi, uning "o'zbekcha uslubi" haqida gaplashsak — u bosim ostida ham to'pni toza uzatadi, qarshi hujumlarni toʻxtatib qoladi, lekin unga xorijliklar kabi yugurishni oʻrganish talab qilinmadi. yangi markaziy himoyachini olish kerakmi? albatta, lekin u mahalliy tizimni tushungan bo'lishi kerak. xalqaro miqyosda oʻynagan xorijlikni olib kelganingizda, u oʻzining "yuqori toifadagi" ekanligini isbotlash uchun maydonni yorib yurishi kerak boʻladi, ammo vaqt yoʻqotiladi. yangi mavsum boshlanishiga bir oy qolganda — jamoani ham shoshilishga majbur qilasiz. yoki yana bir misol: eskarovlar, qosimovlar ketganidan keyin "Paxtakor"ning markaziy himoyasi nima boʻlgan? ularning o'rniga kelgan xorijliklar o'zbek futbolining nafisligini toʻgʻri tushunmadilar — oldinga chiqishadi, qanotlarni ochib qoʻyadilar. shuning uchun ham kelgusi mavsumda yangi xorijlikdan koʻra, oʻz oʻgʻlimdek tarbiyalangan mahalliy himoyachi foyda koʻrsatsa — oʻrtamizda bundaylar bor. qo'rquv oʻrniga ishonch kelishi — bu murabbiyning ishlari. agar murabbiy oʻz oʻyinini toʻgʻri tashkil qila olsa, qoʻrquvni yoʻq qilish mumkin, xorijliklarga ehtiyoj qolmaydi.

Siz degan edingizmi, jamoamizda allaqachon ikki mavsumdir Markaziy Osiyo chempionati guruh bosqichidagi oʻyinda qoidabuzarlik uchun uchta qizil kartochka keltirgani yoʻqmi? 😂 Keling, toʻgʻrisini aytaman — muxlis sifatida men hozir ham qoʻrqib yuraman: qanotlardagi oʻyinchilarimizning "ajoyib" harakati natijasida dushman oʻz darvozasiga 3:0 hisob bilan yugurib kelayotgan paytda o'zimizni himoya zonasimizda topib olishimiz mumkin. Yangi xorijlik keltiramizmi degan gaplarga qaramay, avvallari oʻzbek futbolini boʻlgani kabi — oʻz mahalliy keksalarning "qoʻrquvga boyotiq" uslubi bilan kurashish mumkinmi, toʻg'ri NeftchiFanat akaga qoʻshilaman! Yuqoridagilarning barchasi yaxshi, lekin biror bir xorijlik kelib, "men jahon chempionatida oʻynaganman" degani uchun avtomatik ravishda jamoani yaxshi tashkil qiladi deb oʻylash xato. Misol uchun, oʻtgan mavsumda "AGMK"ga yangi xorijlik markaziy himoyachi olib kelindi — oʻyin davomida uning ishlashi shunday edi: toʻp bilan birinchi toʻqnashuvida qoʻrqib ketdi, vaqti-vaqti bilan qoʻngʻiroq qoʻngʻiroq qilishadi, ammo boshqa vaqtlarda esa oʻzini ijobiy koʻrsatmadi. Natija: jamoaning oʻyin koʻrsatkichi yaxshilanmadi, nafaqat markaziy himoyada, balki butun jamoada...

Navof uchun markazda barqarorlik — bu asosiy masala ekanini tushunaman. NeftchiFanat aqllisini olishim mumkin, qarshi qanotlaridan xavfli qarshi hujumlar boshlanganda qoʻrquv bilan oʻynash oʻzimni ham sabrsizlantiradi. Lekin Keling, toʻgʻrisini aytaman — xalqaro tajriba bilan yangi xorijlik kelganda, u oʻz vaqtida maydonni tushunib olishiga ishonch hosil qilish qiyin boʻladi. Oxirigacha_Qonning aytganidek, "qoʻrquv oʻrniga ishonch kelishi — bu murabbiyning ishlari". Qancha boʻlishini bilsam-da, jamoamizning oʻz oʻgʻlimdek tarbiyalagan mahalliy himoyachilarga boʻlgan ehtiyoji borligini oʻzim ham his qilyapman. Agar murabbiy oʻyinni toʻgʻri tashkil qilsa, nafaqat yangi xorijlikga, balki istalgan himoyachiga ishonch keladi.

aytish kerakki, meningcha bu masala yetmishinchi yillarning o'rtalarida bo'lgan edi. chiroqlar ostidagi maydonda o'zbek futbolining gullash davrini ko'rganman — "Paxtakor" o'sha paytlarda eng yaxshi markaziy himoyachilarning to'qnashuvida bo'lardi. o'sha vaqtda ham "xalqaro tajriba" va "xorijliklar"ni olib kelish haqida gaplar ketardi. albatta, biror xorijlikni olib kelib, yuqori toifadagi mahoratini ko'rsatishlarini umid qilishardi. lekin nega o'sha vaqtlarda buni amalga oshirmadilar? hammasi aynan oldin ham shunday edi — kelgan xorijliklarning asosiy qismida mahalliy uslubga moslashish uchun vaqt yo'q edi. olishuvlarning birinchi kunidan boshlab ularni jamoadan chetlashtirishdi. bu esa jamoaning o'yinini izdan chiqarardi. masalan, bir mavsumda "Zarafshon" klubiga xorijlik himoyachi kelgan edi — uning birinchi oʻyini haqida gapiradigan boʻlsak, deyarli ikki daqiqa oʻtgach orqadan ham qoʻrqib ketganini koʻrardik. uning faoliyati butunlay buzilib ketdi, jamoa esa oʻzaro tushunmovchilik tufayli ikki oʻyin davomida magʻlub boʻldi. vaqt oʻtdi, u o'yinga moslashdi, lekin klub allaqachon ochko yoʻqotib qoʻygan edi. yoki yana bitta holat — "Sho'rtan"ning xorijlik darvozaboni kelgan vaqtlar. uzoq vaqt oʻtgach u oʻzini koʻrsatdi, ammo uning kelishi bilan jamoada tartibsizliklar boshlandi — kimdir unga ishonmadi, kimdir esa uni yuzaki baholadi. vaqt oʻtgach, u haqiqatan ham yaxshi darvozabon ekanligini isbotladi, ammo bu jarayon juda qimmatga tushdi. vaqt haqiqatni koʻrsatdi: xorijliklarni olganingizda, ularni oʻz vaqtida oʻrganib olish, jamoadagi oʻz oʻrnini topish va murabbiy bilan yaxshi aloqa oʻrnatish qanchalik muhimligini tushunarsiz. mahalliy oʻyinchilar bilan ishlash esa oson — ularni yoshligidan bilasan, oʻz uslubini bilasan. oʻzlari ham oʻzlarini jamoaga moslashtirishlari uchun vaqt kerak boʻlmaydi. shuning uchun ham yangi mavsum boshlanishiga oz vaqt qolganda xorijlik keltirish haqidagi gaplar hozircha yaxshi, lekin hech qachon "toʻgʻridan-toʻgʻri avlod boʻsa" boʻlib qolmasin. avval boshqa variantlarni izlash kerak — oʻz oʻgʻlimdek tarbiyalangan mahalliy himoyachilarni koʻtarish, murabbiy bilan ishlash, o'yin falsafasini qayta koʻrib chiqish.