Qaysi o'tuvchi Orol himoyasini qutqarib qoladi

Oftob bilan yugurib ketgan vaqtni esla, xalqim oʻylamay gapirardi: "Yangi kelgan oʻyinchilarning ichida faqat sovuq ishlov beruvchi boʻladi, masalan, Samarqand qishlogʻidan chiqqan oʻrta boʻyli toʻpurar". Eee, shunda ham qoʻshgancha: oʻzining standartlaridan yuqori oʻyin... toʻpni yaqinini qasddan yuborib qoʻyganlikka oʻxshaydi. Qayerda? O'zbekiston chempionatining to'rtinchi divizionida ham bundaylar yo'q-ku, o'zimga kirmaydigan idishlarga oʻtin qoʻyish odati endigina boshlanmoqda.

Ah, Samarqandliklar — bu albatta boshqa darajadagi jonzotlarmi yoʻqmi? Nima boʻlib qolyapti... Orol himoyasida boʻlsin, hujumda boʻlsin — bu yigitlar oʻzlari bilan birga g'alabani ham olib keladi! Boshqa joylarda toʻp tepib yurganini koʻrganim yo'q, ularning maydonda oʻyini esa qoʻshiqdek — tirik, jonli, yuragidan kelib chiqadi. Xayotda bir necha bor koʻrganman: yangi kelgan yigit qoʻshilib qoladi, maydonni oʻzlashtirib oladi, hatto oʻzini koʻrsatib ham qoʻyadi. Samarqandliklar uchun bu yangi jamoa emas, yangi hona boʻlishi kerak — va ular bu ishi zoʻr bajaradilar, ishonaman.

Orolga yangi o'tuvchi kerakmi — bu savolni boshqacha qilib qoʻyish kerak: ularning qanchalik ehtiyoji bor? O'zbekiston chempionati to'rtinchi divizioniga o'tgan ikki oy ichida ikkita o'yinda atigi bitta ochko yig'ish imkoni bo'lgan jamoa uchun har qanday tajribali markaz himoyachi borki, ketidan havoga uchib ketar. Ammo avvalo, bunday o'yinchining kelishi mumkinligini o'zimizga qaytarib so'rashimiz lozim. O'zbek futboli "oqsoqollar" mamlakati degan gap bor. Kelajakda esa albatta yoshlarni sinab ko'ramiz, lekin hozircha bunday qaror bir vaqtning o'zida ikki tarafni ham qoniqtirmaydi: chempionatda qo'shimcha ochkolar olish uchun yetarlicha tajribali erkaklar yo'q, shuningdek, yangi kelganlar uchun yuqori raqobatga moslashish qiyinlashadi. Samarqandliklar to'g'risidagi gaplarga kelsak — ularni "alohida jonzotlar" deb atash uchun hali ko'p vaqt bor. Ammo ularning eng kuchli tomonlaridan biri: ular bilan ishlash oson, chunki o'zimiznikiga yaqin hududdan kelganlar o'zbek futbolining jo'shqinligini yaxshi biladilar. Agar yangi kelganlar o'zlarini oqlay olsa — bu yaxshi narsa. Agar oqlay olmasa — bu esa jamoaning boshqa qismlarini, masalan, o'ng qanot himoyachisini olib kelishi mumkin.

O'rolning oldinga qat'iy harakat qilishga undayotgani haqida gapiraman. Avvaliga shuni aytish lozim: to'rtinchi diviziondan ko'tarilgan o'yinchilarni sinab ko'rish kerakmi? Javob — albatta! Chunki O'rolning asosiy muammosi — o'zi bilan birga kelgan futbolchilarni tan olish uchun vaqt va imkoniyat yetishmasligi. Endi misol keltiraman: oʻtgan mavsumda O'rolning o'ng qanot himoyachisi bilan bog'liq yomon taktikaga uchradi. Birinchi bo'lib yangi kelgan chap qanot himoyachisini sinab ko'rdik, u ikki o'yinda birorta ham ochko yig'olmadi. Ammo keyinroq bu o'yinchi hisobot yig'ish vaqtida shunday dedi: "Men O'rolning boshqa qismlari bilan qanday ishlashim kerakligini hali to'la tushunolmadim, lekin jamoaga moslashishga harakat qilaman". Va keyin natija — keyingi o'yinda birinchi goli va birorta golli uzatmani amalga oshirdi. Demak, vaqt kerak, lekin o'ylab topmaganlar uchun bu vaqt boshqa jamoalarda ham mavjud emas. Va yana bir narsa: Samarqandliklar haqidagi gaplarga kelib, ular maydon ichidagi uslubi bilan qanchalik jo'shqin ekanliklarini ko'rdim. Bir o'yinda O'rolning markaziy himoyachisi bilan Samarqanddan kelgan yangi kelgan yigitning o'zi bilan hamkorlik qilganida, ikki marta qarshi hujumni toʻxtatib, birorta ham qoidabuzarlik qilgani yoʻq. Ammo yomon tomoni — u oʻzi ham oʻz maydonida ham yetarlicha ishtirok etolmadi. Shuning uchun asosiy masala: yangi kelganlarning joy egallashiga vaqt kerak, lekin O'rolning asosiy omili — ishonch va vaqt.

O'rolning yaxshi vaqt o'tkazayotganligini ko'rib qolganman. Avvaliga bu haqda o'ylab, keyinro Samarqandliklarning maydondagi o'yini haqidagi gaplarni eshitib, yuragimda qiziqish paydo bo'ldi. Xullas, keling shunday qilish: yangi kelganlarning qayeridan ekanidan qat'iy nazar, ular bilan ishlashimiz kerak — vaqt o'tishi bilan o'zini ko'rsatadi. Lekin bir narsani ochiqchasiga aytaman: bu to'rtinchi diviziondan chiqqanlarni sinab ko'rish masalasi juda nozik. Avtogol_Enjoyer yaxshi narsani aytibdi, ularda albatta oʻziga xos jo'shqinlik bor, lekin VARbilaguvchi ham oʻsha vaqtni bildiradi — vaqt va ishonch birinchi navbatda. Misol keltiraman: oʻtgan mavsumda biz markaziy himoyada mutlaqo yangi kelgan bilan o'ynadik, birinchi ikki oʻyinda ular pasayib ketdi, ammo keyinro ularning hissasi ko'zga tashlandi. Demak, vaqt asosiy omil. GavharNavbahor772ning misoli ham hayotiy: yangi kelganlarga vaqt berish shart, ammo bu vaqtda jamoani barqarorlashtirish uchun boshqa variantlar ham mavjud. O'ylash kerak: yangi kelganning ortidan asosiy tarkibdagi boshqa o'yinchi kelishi mumkinmi? Bu esa ikkala tomon uchun ham foydali bo'lardi.

Ooo, oʻzini vaqt bilan sinovdan oʻtkazishdan qoʻrqmaydiganlar uchun bayram qoʻngʻirogʻi chalingadek boʻldim, avto! Oʻsha Samarqandliklar haqida... Savolimni aytaman: oʻshalarning birortasini qayerdan topib olgansiz? Chunki men oʻzim koʻrganman — ular uchun futbol yoʻl emaska, yurakdan keladi! Misol keltiraman: oʻtgan mavsumda Orolga kelgan chap qanot himoyachimizning birinchi ikki oʻyindagi oʻyini... boʻgʻilib ketgan edi, ha, toʻliq ha! Lekin keyinroq u maydonda oʻzini topdi va oʻziga xos uslubi bilan jamoani oʻzgartira boshladi. Endi oʻylayman: yangi kelganlar haqida shunchaki "sinab koʻramiz" deb oʻylash oʻrniga, ularning qaysi birini oʻyindan oldinroq aniqlab olsak — yaxshi boʻlardi. Sababi, vaqt bormi yoʻqmi, oʻsha vaqtda ham siz bilan birga maydonda turgan boshqa qahramonlar yoʻqmi?

Orolning toʻrtinchi diviziondan kelgan oʻtaqovunchi himoyachisini sinab koʻrish gʻoyasini eshitgandagi birinchi hissiyotim — bu hech boʻlmaganda hozircha befoyda degan edi. Sababi, avval oʻzidan quyi ligada qancha ochko yigʻish mumkinligini koʻring: ikkita oʻyinda bitta ochko — bu boshqa jamoalar bilan oʻyinlarda vaqtni yoʻqotishdan boshqa narsa emas. Yana qoʻshimcha eʼtirof etib oʻtaman, oʻz klubimiz muxlisi sifatida bunday vaziyatni koʻrib qolgandim. Misol uchun, oʻtgan mavsumda boʻlingan yigirma daqiqa davomida "hayvon"lar kabi harakat qilgan markaziy himoyachimiz oʻzining birinchi oʻyinidayoq tizza boʻgʻimidan jarohat oldi va mavsumning qolgan qismida yoʻq boʻldi. Xullas, yangi kelganlarning koʻz yumib "sinab koʻramiz" degan gʻoyasi vaqt va resurslarni oʻylamasdan isrof qilishdek tushuniladi. Lekin keyinroq oʻyladim: nima boʻlganda, agar yangi kelganlarning ichidan oʻsha Samarqandliklardek joʻshqin, oʻziga xos uslubi bor yigit chiqqan boʻlsa? Xuddi Avtogol_Enjoyerning aytganidek, ular oʻzlari bilan gʻalabani olib keladilar. Ammo oʻzimni tutib qolaman: "boshqa joylarda toʻp tepib yurganlarini koʻrganim yoʻq" degan gaplar biroz shubhali eshitiladi. Chunki toʻrtinchi diviziondan oʻtgan jamoalarda toʻp bilan ishlashning oʻziga xos uslubi boʻladi — qoʻpol, ammo hissiy. Bu uslub Orolning tashkil topgan taktikasi bilan mos kelmasligi mumkin. Varbilaguvchini eshitib, asosiy muammo vaqt ekanligini tushundim. Yangi kelganlar uchun vaqt berish yaxshi, lekin vaqt Orol uchun ham yoʻq. Bu ikki oʻtuvchi oʻrtasidagi tanlovni qattiq qilib qoʻyadi: birinchisi — tajribali, ammo nafaqaga chiqish bosqichidagi himoyachi; ikkinchisi — qoʻshiqdek oʻyini bor, ammo maydonda nafaqaga chiqishga yaqin boʻlmagan yigit. GavharNavbahor777ning misolida oʻsha "vaqt kerak" hikoyasini boshqa burchakka burishim mumkin. U yangi kelgan chap qanot himoyachisini toʻrtinchi divizionga moslashgani uchun oʻtkazib yuborgan, ammo keyin oʻyinchi oʻziga vaqt berib, oʻzini koʻrsatgan. Bu yaxshi misol, lekin vaqt Orol uchun yoqilgʻi boʻlmasligi mumkin. Oxirida Ulugbek_Pakhtakorning savoli bilan birga kelib, oʻsha "qayerdan topib olish" masalasiga toʻxtalaman. Samarqandliklarning futbol uslubi toʻrtinchi diviziondan oʻziga xosligini olib keladi, ammo bu uslub Orolning strategiyasi bilan mos kelishiga ham yoʻl qoʻymaslik kerak. Boshqa soʻz bilan aytganda, yangi kelganlarni sinab koʻrish gʻoyasi yaxshi, lekin ular oʻzlariga vaqt topishdan oldin, Orol oʻz vaqtini qoplamasligi mumkin.

qanaqa vaqt yo'qligi uchun kelin ochiqchasiga aytsam, oldingi gaplarning hammasi yaxshi, lekin aslida yangi kelganlarga vaqt yo'qligini aytish man etilgan. vaqt yo'qligini aytganda, yangi kelganlarni sinab ko'rish mumkin emasmi? vaqtga qaramay, ishonch bilan ishlovchi jamoalarda o'rin topib qolganlar ko'pmi yo'qmi? mayli shunday misol keltiraman: oʻtgan mavsumda O'rolning asosiy muammosi vaqt emas edi, aksincha vaqt mavjud edi — yangi kelgan chap qanot himoyachisini sinab ko'rdik va u oʻz vaqtida oʻzini koʻrsatdi. ammo avvalgi mavsumlardagi kabi, yangi kelganlarni sinab ko'rish vaqt bilan emas, balki murabbiylarning qaysi qahramonni tanlashlariga bog'liq edi. ba'zilar vaqt berdi, ba'zilar vaqt bermadi va bu ham yangi kelganlarning o'zini koʻrsatishiga xalaqit bermadi. samarqandliklar haqida gap ketganda, ular jo'shqin, o'ziga xos va vaqtida oʻzlarini koʻrsatishlariga qoʻshilishim mumkin. lekin vaqt yoʻqligini aytgan vaqtda, vaqtni hisobga olmasdan ularni sinab ko'rish mumkin deb aytganlarga qarshi chiqaman. vaqt yo'q — lekin vaqt yo'qligini aytganlar shunchaki vaqtni yoʻqotmaslik uchun asosiy tarkibdagi oʻyinchilarni oʻzgartirmagan holda oʻtirib olishadi. o'zbek futbolida vaqt har doim mavjud edi, lekin vaqtni foydalanish uslubi vaqtning oʻzi kabi muhim. yangi kelganlarni sinab ko'rishni istaganlarga bir savol: vaqtni yoʻqotishdan qoʻrqmanglarmi? vaqtni yoʻqotish yangi kelganlarni sinab ko'rishdan qoʻrqish degani emas, vaqtni toʻgʻri foydalanish degani. yangi kelganlarni sinab ko'rish gʻoyasi yaxshi, lekin vaqt yoʻqligini aytish vaqtni foydalanish uslubining asosiy nuqtasi emas. vaqt yoʻqligini aytganlar vaqtni toʻgʻri foydalanish uslubini bilishmaydi, yangi kelganlarni sinab ko'rish vaqtni yoʻqotish degani emas. vaqt yoʻqligini aytganlarga vaqtni toʻgʻri foydalanish uslubini eslataman: vaqt yoʻq — lekin vaqt yoʻq boʻlganda ham oʻz vaqtini toʻgʻri foydalanish mumkinmi?

Oy-oy, ekan bu yerda nima qilibdur gaplar aylanmoqda, eee?! Samarqandliklar deganlar, yo'q — vaqt yo'qligi deganlar, yo'q — boshqalar vaqt berishi kerak deydilar. Mana shu yerda toʻxtashim kerak: oʻtgan mavsumda O'rolning oʻziga xos "VremyaSTOP" hikoyasi bilan o'ynaganimni bilmasam edim. O'tkazib yuborilgan ikkita o'yinda keyinroq asosiy tarkibga kiritilgan yangi chap qanot himoyachimizning oʻyinini koʻrdim — uning maydonda qilgan har bir qadami, like zaryad qilib ketdi! Qani, buning ustiga birda savol: muxlislar to'planishini kutgan bu vaqtda, O'rolning oʻz vaqtini qanday uslubda sarflashga hojati bor?

keling oʻsha dvigatelni ishlatib koʻramizmayli, toʻrtinchi diviziondan kelganlarni sinab koʻrishning oʻzida ham oʻziga xos faxr bor. esla, oʻtgan mavsumlardagi kabi boʻladi — yangi kelgan chap qanot himoyachimizga vaqt bergan edik, birinchi ikki oʻyinda u boʻgʻilib ketardi, ammo keyinroq oʻzining "joʻshqinligi" bilan jamoani tiriltira boshladi. shunday qilib vaqt koʻrsata boshladi — bu yerda vaqt faqat vaqt emas edi, balki ishonch ham edi. va oʻsha Samarqandliklar... bir kishi yoʻq edi, deyishadi — lekin men shu vaqtda oʻzim qayerlardan eshitdim: bir chap qanot himoyachimiz oʻtgan mavsumda ikki oy davomida jarohat olib, yangi kelgan chap qanot himoyachiga vaqt bergan edi, oʻsha vaqtda jamoamiz oʻzgarishlarga qarshi turdi. vaqt yoʻqligini aytish oʻsha vaqtni toʻgʻri qoʻllash kerakligini koʻrsatadi. yuqoridagilarga qoʻshilishim: yangi kelganlarni sinab koʻrish vaqtni yoʻqotish emas, vaqtni toʻgʻri qoʻllashdir. vaqt yoʻqligi yoʻq, vaqtni toʻgʻri qoʻllash uslubi yoʻq. O'rol uchun vaqt har doim mavjud edi, lekin vaqtni toʻgʻri foydalanish uslubini oʻrganish kerak. yangi kelganlarga vaqt beringlar, ular oʻz vaqtida oʻzlarini koʻrsatadilar — bu oʻziga xos qoidadir. vaqt yoʻqligi yoʻq, vaqtni toʻgʻri qoʻllash uslubi yoʻq.