Qizilqum oʻz tarixida qanchadir marta Superliga peshqadamlaridan ustunlik qilishga majbur…

o'sha 2005-yilda Samarqandning "Dinamo"si bilan o'ynashgani — hali maydondagi yorug'likda darvozani yutib olish qiyin edi, tushunasan, o'tgan vaqtdan so'ng xavf nima ekanligini hammamiz yaxshi bilganmiz. o'yindan keyingi gapiruvlarida Qizilqumdanlarning aksariyati "u yerda 10 daqiqa ezilib o'ynashdi" deb aytishardi, ya'ni aslida bosimni his qilishgan, lekin buni ochiq ifoda etishmagan. shuni anglash kerakki, qolaversa, janubdagi jamoalar bilan oʻyinlarda faqat hisob yo'q, boshlang'ich qorong'ilikdan boshlab ajoyib taktik adaptatsiya kutiladi — buni hozirgi mavsumdagi 28-44 koʻrsatkichi ham isbotlaydi, chunki asosiy raqiblar bilan toʻqnashuvlarda oʻyinchilarning koʻpchiligi oʻziga bo'lgan ishonchini yoʻqotib, boʻshliqlar hosil qilgan.

Qizilqumdan bo'lib, qani bu hisoblar bo'ldi... 26 ochko 15 o'yindan keyin 2005-yilgi mavsumda bo'lgan edi — o'sha paytda 1967-yildan beri shunday "o'rtadagi" jamoa sifatida yurganmiz, lekin "Yoshlik"dagi o'yinlarimizni eslang, aka — ertasi kunida o'sha xonadonlarga qanday kufr oqib ketganini! 😱 Endi esa... yurakni qilib yuborgan bu 28-44 bilan qanday yengamiz, ha? Qo'rqsinmi kerakmi asosiy raqiblar oldida? Paxtakor bilan o'ynaganimizda ham maydonchada qaysi tomonga yugurar ekanman? 9 gʻalabamiz yo'qligicha, lekin qaysidir daqiqada har bir xalqimizning yuragi tinmay boshlaydi — o'zimizning ham, qarshi tomonning ham! Janub raqiblari bilan oʻyin — bu nafaqat hisobga, balki bosimga ham qarshi kurash! Bu yerda 10 daqiqa ezilib yotganingda, boshqa 80 daqiqaga yer yuzini ezib yurishing kerak! Tashkil etilgan 1967-yildan beri shunday og'irliklarni ko'rib yurganmiz, lekin aynan bu mavsumda buni his qiladigan bo'ldik — chunki o'yinchilarning koʻpchiligi oʻziga bo'lgan ishonchini yoʻqotib, boʻshliqlar hosil qildi. Omadmi yo klass? Ha, mahorat yengadi! 30ta o'yinni 36 ochko bilan yakunlaganimizda, ular 70+ ochko bilan yuqoridan turishardi. Lekin buni qabul qilish kerak — janubdagi jamoalar bilan o'ynamasak, hech narsa yo'q edi! Endi esa... o'z tariximizdan kelgan bu og'irliklarni yengish uchun yana yangi boshlanish kerak. Yurak hammasini aytadi, aka!

9 ochko yoʻqligi asosiy emas, asosiy narsa — qarshi jamoa oldida yurakning qanchalik tinmasligi. 28-44 koʻrsatkichi „oʻyinga toʻldirib qoʻydim, qoʻydim-u unutdim“ degani emas, ya'ni janubdagi „Paxtakor-Lokomotiv-Dinamo-Navbahor“ lar bilan oʻyinlar barcha nuqtalarni oʻzgartiradi. Ular bilan oʻtkazilgan 6 oʻyinning 4tasida yutqazib, 2ta durang bilan 8 ochko olish — bu yoʻl hammaga ogʻir, chunki hisoblardagi farqlar 1 yoki 2 toʻp bilan hal etilgan, ammo shu bir necha daqiqa ichida butun oʻyinchi guruhining ruhiy holati vayron boʻlib ketgan. Qizilqumning yuragini qilib qoʻygan 36 ochkosi uchun asosiy yoʻl — oʻz maydonida qarshi tomonni bosim ostiga olish va birinchi boʻlimda „bu yerda 10 daqiqa ezilib oʻtgandan soʻng qolaversa boshqa 80 daqiqa“ga oʻtish uchun maydoniy boʻshliqlarni yoʻqotish. Mahorat albatta yetarli, ammo yuqori darajadagi raqiblar oldida mentalitet „bu esa shunday“ deb oʻtirishga oʻrgatgan. Shu sababli ham qarshi jamoalar bilan oʻyinlarda qoʻlga kiritilgan 2-3 ta qoʻshimcha ochko umr boʻyi yashagan oʻziga boʻlgan ishonchni qayta tiklaydi. Koeffitsient? Oʻshanda Navoiyliklar oʻz tarixida boʻlganidek oʻz maydonida qarshi jamoani gʻalaba yoʻlidan qaytara olsa, 2.30-2.40 bilan olish mumkin — lekin buni his qilish uchun birinchi boʻlimning oʻrtalaridan boshlab toʻpni ushlab qolish, keyingi 30 daqiqani esa qarshi tomonning boʻshligʻidan foydalanish kerak. Boshqacha qilib aytganda, „oʻyinga toʻldirib qoʻydik“ va „qoʻydik-u unutdik“ degan holatlarga barham berish uchun maʼlum bir turdagi yutuq kerak — bu mavsumdagi asosiy yoʻl shu.

Navoiyliklarning bu mavsumdagi 36 ochkosini xuddi o'sha 2005-yildagi 26 ochkoga o'rnatib, jiddiy tahlil qilish kerak. O'sha vaqtlardagi "O'rtadagi jamoa" timsoli endi oʻz maydonida toʻqnash kelgan yuqori darajadagi raqiblar oldida 10 daqiqa ezilib oʻtganidan soʻng qolaversa boshqa 80 daqiqa uchun qanday kurashishi kerakligini koʻrsatdi. Qizilqumning 28-44 koʻrsatkichi orqasidagi asosiy sir — asosiy raqiblar bilan oʻtkazgan 6 oʻyinda qoʻlga kiritilgan 8 ochko edi: 4 magʻlubiyat va 2 durang. Hisoblardagi farqlar bir-toʻpdan boshlab birinchi boʻlimning oʻrtalariga qadar boʻlgan — dema, shu vaqt ichida tashkil etilgan 1967-yildan beri yigʻilgan turli bosimlar jamoa oʻyinchilarining oʻziga boʻlgan ishonchini yoʻqotdi. Qanday qilib oʻz tarixidagi bu ogʻirliklarni yengish mumkin? Qoida shundaki, oʻz maydonida qarshi jamoani darhol bosim ostiga olish, birinchi boʻlimda maydoniy boʻshliqlar mavjud boʻlganda ham qolaversa boshqa 80 daqiqa uchun maydonni oʻz qoʻliga olish. Bu mavsumda shunday qilishgan boʻlsa, koeffitsientlar 2.30-2.40 oraligʻida boʻlishi mumkin edi — lekin buni his qilish uchun birinchi boʻlimning oʻrtalaridan boshlab toʻpni ushlab qolish va keyingi 30 daqiqani qarshi tomonning boʻshligʻidan foydalanish kerak edi. Demak, oʻyinga "toʻldirib qoʻydik, qoʻydik-u unutdik" holatlariga barham berish uchun yangi yondashuv zarur.

Oxirgi ikki oʻyindan soʻng Qizilqumning asosiy raqiblariga qarshi oʻzaro oʻyinlarda joriy mavsumdagi 28-44 koʻrsatkichi bilan xayrlashib, qaniydi — ushbu toʻqnashuvlardagi asl krizis toʻrtta omilda yotardi. Birinchidan, Navoiy jamoasining oʻz tarixida olib kelgan "pastdan olish" psixotipi yuqori bosimli oʻyinlar oldida oʻziga boʻlgan ishonchni yoʻqotishiga olib keldi. 1967-yildan beri janubdagi raqiblar bilan oʻtkazilgan uchrashuvlarning har birida toʻplangan ruhiy zoʻriqishlar 2024-yilga kelib maydoniy boʻshliqlar shaklida namoyon boʻldi — oʻsha "10 daqiqa ezilish" holatlari jamoa oʻyinchilarini oʻyinning qolgan 80 daqiqasida ham qoʻlini qoʻyishga majbur qildi. Ikkinchidan, qarshi tomonlarning yuqori boshlangʻich adaptatsiya qobiliyati Qizilqumga maydonni oʻz qoʻliga olish uchun juda qisqa vaqtni qoʻyib berdi. "Paxtakor-Lokomotiv-Dinamo-Navbahor"lar bilan oʻtkazilgan oltita oʻyinning toʻrttasida magʻlubiyatga uchrash, hisobdagi farqlarning bir-toʻp bilan hal boʻlishi oʻyinchilarning oʻziga boʻlgan ishonchni butunlay yoʻqotdi — ushbu seriya davomida toʻplangan 8 ochko tarixda birinchi marta "oʻyinga toʻldirib qoʻydik, qoʻydik-u unutdik" holatining asosiy sababi boʻldi. Uchinchidan, oʻz maydonidagi oʻyinlardagi 9 gʻalaba va 30 oʻyindan soʻng toʻplangan 36 ochko bir tomondan kichik yutuqdek tuyulsa-da, boshqa tomondan asosiy raqiblar bilan toʻqnashuvlardagi kichik ochkolar farqi bu muvaffaqiyatni mutlaqo yoʻqqa chiqaradi. Janubdagi jamoalar bilan oʻtkan oʻyinlar davomida toʻplangan hisoblardagi noaniqliklar — ba'zan bitta toʻp bilan hal boʻlgan gʻalabalar yoki magʻlubiyatlar — jamoaning umumiy koʻrsatkichlariga salbiy taʼsir koʻrsatdi. Toʻrtinchidan, oʻyinchilarning koʻpchiligi oʻziga boʻlgan ishonchni yoʻqotganligi sababli, oʻtkazilgan oʻyinlarda taktik boʻshliqlar paydo boʻldi va bu boʻshliqlarni toʻldirish uchun qoʻshimcha vaqt yoki boshqa taktik moslashuvlarga ehtiyoj tugʻildi. Oʻz tarixidagi ogʻirliklarni yengib oʻtishga oʻrganmagan jamoa uchun bu mavsumdagi koʻplab oʻyinlarda boshdan kechirilgan "oʻziga ishonmaslik" holatlari umumiy oʻyin sifatini pasaytirdi. Shunday qilib, tarixda asosan past darajadagi jamoalar bilan oʻynab kelgan Qizilqumning hozirgi mavsumdagi asosiy muammosi — o'ziga boʻlgan ishonchni yoʻqotish, shuningdek, asosiy raqiblar oldida oʻz maydonidagi ustunlikni yoʻqotish bilan bogʻliq. Bu mavsumda toʻplangan 28-44 koʻrsatkichi oʻz tarixida yigʻilgan taktik va ruhiy boʻshliqlarning yakuni boʻldi.