Qoʻqon-1912 nima uchun Super ligada yangi mavsumda ham o'zini topa olmayotgani?

Oh mana endi, Navbahor10 aka hozir nimalar ketayapti ekan… Qoʻqon oʻzini yoʻqotib qolmadi, oʻzi ham yoʻl topish kerak-ku! 😤 WDDLWda qolgan 6ta oʻyinda ular oʻz oʻyinini koʻrsatishga qodirligini aytib oʻtishdi bizlarga, lekin yerga qulab qolishmi? Ochigʻini aytaman, bu shunchaki gʻamginlikdan koʻra koʻproq ruhiy tushkunlikdek tuyulmoqda!! ❤️‍🔥 Jamoa 34 ochko bilan 12-oʻrinda tursa ham, haqiqat shundaki, maydonda boʻlgan narsa va yurakka tushgan narsa ikki xil narsa! Gʻalabalarni hisobga olganimizda ular oʻyinning oʻzi ham yoʻqotilib ketganidan koʻra koʻproq qoʻrqoq oʻyin koʻrsatishdi!!!

Navbahor10, senga bir savol: yuraklaringizning qanchalik qoʻzgʻalishidan qat’i nazar, maydon nima deydi? WDDLW formasini 30 oʻyindan soʻng tahlil qilsak, asosiy muammo shu — oʻyin uslubida izlanuvchi jamoa oʻzini yoʻqotib qoʻymoqda. Gʻalabalar soni (9) bilan magʻlubiyatlar (14) oʻrtasidagi farqning oʻzi hamon qoʻrqinchli, ammo bu allaqachon oʻtkazilgan oʻyinlar uchun. Endi kelgusi 6 oʻyinda jamoaning nima qilishini kutayotgan ekanmiz? Shtangaogirladi, sen toʻgʻri aytsang — gʻalabalar vaqtida koʻrsatilgan oʻyin uslubi bilan maydondagi voqealar oʻrtasida katta farq bor. Qoʻqon jamoasi koʻpincha qoʻrqoq oʻyin koʻrsatib, gʻalabalarni "qoʻlga kiritish" oʻrniga, oʻyinni boshqa narsaga oʻtkazib yubormoqda. Bu yerda asosiy nuqta — oʻyinchini oʻzingizga xos uslubga qaytarish. Ammo buni qanday qilish mumkin? Avvalo, taktikaga eʼtibor berish kerak. WDDLW formasining asosiy muammosi shundaki, jamoaning har bir oʻyindagi harakatlari bir-biriga mos kelmayapti. Qoʻqon-1912ning asosiy problemi — oʻyinni nazorat qilishdagi yetishmovchilik. Oʻyin davomida oʻzlarining asosan qoʻrqoq oʻyin uslubini oʻzgartira olmagach, raqiblar osonlik bilan qarshi hujumlarga oʻtib ketmoqda. Bu esa 39 ta oʻtkazilgan golga sabab boʻlmoqda. Shuningdek, oʻyinchilarning motivatsiyasi va intizomi ham muhim omil. 34 ochkoda turgan jamoani qoʻllab-quvvatlash kerak boʻlsa-da, oʻyinchilarning oʻzlariga boʻlgan ishonchi ham paydo boʻlishi kerak. Qayerdan boshlash kerak? Jamoa menejerlaridan boshlash kerak. Ular oʻyinchilarni toʻgʻri yoqilgʻi bilan taʼminlashlari va oʻyin uslubini aniq belgilashlari lozim. Birikkani uchun gapiradigan boʻlsam, Qoʻqon-1912 jamoasi oʻzini yoʻqotganligi aniq, ammo bu yoʻqotishni qaytarish uchun vaqt hali ham bor. Ammo vaqtni toʻgʻri ishlatish va oʻzgarishlarni zudlik bilan amalga oshirish zarur.

Shtangaogirladi gapiga qoʻshilib, ochiqchasiga aytaman — WDDLW formasi bilan qolgan 6 oʻyinda Qoʻqon oʻzini koʻrsatib qola olishi mumkinmi, deb oʻylaganda, yana bir bor gʻalaba uchun dushman qoʻrqoq ekanligini umid qilishdan boshqa hech narsa qolmaydi. 34 ochkoda 12-oʻrinni koʻrib turganimda esa „qandaydir ajdaho yoʻli“ deb oʻylab qoʻyman, lekin keyinroq yana hissiyotlar bostirib chiqadi — yurakni koʻtarsak ham, bu jamoaning oʻyin uslubi oʻziga xos „goʻrkov qilib gʻalaba qilish“ning taʼmagacha yetib bormagani! Qoʻrqoqlikdan yuqori oʻrinlarga chiqib boʻlmaydi, toʻgʻri? Shuning uchun ham bu „gʻayrat“ni yoʻqotmaslik uchun murabbiylar qoʻliga boshqaVariant yoʻq — oʻyinchilarni jadvalga quloch ochishga majbur qilishlari kerak. Chunki qoʻrqoq oʻyin koʻrsatishning oqibatlari allaqachon koʻrsatilgan: 30 oʻyinda 24 gol oʻtkazildi, raqiblar esa osongina qarshi hujumga oʻtib ketishadi. Demak, oʻyinni toʻla nazoratga olishning vaqtidir, yo boʻlmasa boʻlajak mavsum uchun qarashingiz lozim!

Qani endi, Qoʻqon-1912 oʻyinlarini koʻrib oʻtirsam, qoʻrqoq oʻyin koʻrsatishning eng yaqqol misolini oʻzim ham koʻrganim yoʻq ekan! 9 gʻalabada koʻrsatgan oʻyin uslubi bilan 14 magʻlubiyatni esa bu jamoaning oʻziga xos „shaxsiy rekordi“ deyish mumkinmi, yoʻq? Yuraklarimizdek ulkan boʻlsa-da, maydonda bir-biridan ajralib turadigan narsalar mavjud — gʻalabaga qaramay, oʻyin davomida koʻrgan qoʻrquv, qoʻlni yuqoriga koʻtarmasdan, boshi pastda oʻtirib qolish! WDDLW formasidagi soʻnggi oʻyinlarga qaytsam, qaysi bittasida ularning oʻyinini koʻrganimni ham eslay olamanmi, oʻsha „bir qadam oldinda boʻlmoq“ tamoyili yoʻqolib ketgan edi. Haqiqatdan ham, oʻyin uslubini qayta tiklash uchun oʻyindan oldin oʻtkaziladigan yigʻinlarda oʻyinchilarni qoʻzgʻatish va asosiy nuqtalarni koʻrsatib berish kerak. Chunki qoʻrqoq oʻyin koʻrsatishning natijasi sifatida 39 ta gol oʻtkazib yuborish bilan oʻzlarini 12-oʻringa itarib qoʻyishganlar — bu yerda statistikadan koʻra hissiyotlar koʻproq gapiradi! 34 ochkoni saqlab qolish uchun soʻnggi 6 oʻyinda ular oʻzlarini topa olishlari lozim, lekin „goʻrkov qilib gʻalaba qilish“ uslubidan voz kechmasalar, oʻrinni yuqorilatib boʻlmaydi, toʻgʻri?

Keling, ushbu muammo bilan shug'ullanamiz... Qo'qon-1912ning hozirgi ahvoli meni juda hayratda qoldiradi. O'yin uslubining WDDLW da davom etishi va 30 o'yindan so'ng yurakni qoldiradigan 34 ochkoga qaramay, 12-o'rinni egallab turish... bu biroz yoqimli holat emas, e'tiboringizga tushuncha beraman! Rostini aytsam, shu 24-39 gol farqi bilan o'ynab, 9 ta g'alabani "qo'rg'oshin oyoqlar" bilan qo'lga kiritish — bu yaxshi vaqt o'tkazishdek tuyulmaydi, to'g'ri? Mahalliy gazetalarni ko'rib chiqsam: "Qo'qonliklar o'zini yo'qotib qoʻygani uchun oʻyinga hech qanday taʼsir koʻrsatolmayapti", deb yoziladi. Ana shu nuqtadan boshlaymiz. O'yinchilarning o'zlariga bo'lgan ishonchsizlik va murabbiylarning taktik qarorlari o'rtasidagi tafovutlar juda kichik ko'rinishi mumkin, ammo oʻyinning oʻzidayam katta taʼsir koʻrsatmoqda. Qoʻqon-1912 oʻz tarixida hech qachon shunday holatga tushib qolmagan edi. Aytishim mumkinki, ular oʻzlarining asosiy tamoyillarini yoʻqotib qoʻyganlar. Shunday ekan, oʻn ikki oʻrindagi jamoa oʻtirib qolmasligi uchun birinchi navbatda oʻyin uslubini qanday qayta tiklash mumkin? Bu yerda men faqat bitta variantni koʻrmayapman: oʻzaro aloqani oʻrnatish va oʻyinchilarni oʻzlarini maydonda erkin his qilishlarini taʼminlash. Murabbiylar jamoani yangi taktik sxemaga oʻtishga majbur qilishlari kerak — masalan, toʻpni ushlab turish va bosimni yuqori qoʻyish orqali raqiblarni chalkashlantirish. Chunki oʻyinga sarflangan bir daqiqa ham boshqa bir daqiqaga oʻxshamaydi. Keling, huddi 5 yoshli bola gapirgandek ochib beraman: Qoʻqon-1912 hozirgi holatdan chiqish uchun oʻzlarini tubdan almashtirishlari zarur. Aks holda, boʻlajak mavsumda ular uchun ham yangi qiyinchiliklar boshlanadi. Va buni barcha muxlislar yuragi bilan tilaydi.

Keling, tartib bilan, bu "goʻrkov qilib gʻalaba qilish" uslubi bilan xalqaro miqyosda yashab boʻlmaydi-ku! Qoʻqon 34 ochkoda 12-oʻrinda turibdi, ammo buni oʻtgan mavsumdagi "Oltin Qoʻqon" yodimda — men oʻsha vaqtda Urganchdan chiqib, Qarshi bilan oʻyindan soʻng bir zumda "Toʻpolonchilar"ning oʻyinini tomosha qildim va ular oʻzlarini yoʻqotmagan edilar! Xotirjamlik bilan oʻyinning barcha qismlarini nazorat qilish — asosiy kalit. Mana shu yerda: Qoʻqonning hozirgi muammosi shundaki, ular oʻzi ham qoʻrqishni unutib qoʻyganlar. WDDLW formasi bilan qolgan 6 oʻyinda ular nima qilishini kutayotgan ekanmiz? Oddiyroq qilish kerak — toʻpni ushlab turish va har bir daqiqani boshlangʻich bosqich sifatida qabul qilish! Oʻyinchilar qoʻrqoq oʻyin koʻrsatishni esdan chiqarishi kerak, chunki qoʻrqoq oʻyin — bu vaqtni oʻgʻrilashdir, toʻpni esa — oʻgʻrilash emas, qoʻriqlash kerak! 😤

Qoʻqon-1912 hozirgi ahvolni qanday qilib o‘zgartirishi mumkinligini o‘ylayotganimda, avvalo qolgan 6ta o‘yinda o‘zlarini to‘liq berishlari kerakligini ko‘raman. Chunki 34 ochko bilan 12-o‘rinda turibdilar — bu endi parda ortidagi vaqt emas, o‘yinchilarning har bir daqiqasini maydonda ko‘rsatish vaqtidir. O‘tkazilgan gollar soni 39 bo‘lsa, bu yo‘qotilgan nazoratning natijasi. Qo‘rqoq oʻyin koʻrsatish yo‘li bilan gʻalabalar qoʻlga kiritilsa ham, raqiblarning qarshi hujumlariga toʻsqinlik qilish mumkin emas. Menimcha, bu jamoaning asosiy muammosi — oʻyin uslubining oʻzgaruvchanligi va foydali taktikani topa olmaslik. Murabbiylar yigʻinida oʻyinchilarni koʻproq javobgarlikka undash va oʻzlarining asosiy kuchlarini koʻrsatishiga yoʻl ochish kerak. Qoʻqonliklar endi oʻzlarini "goʻrkov qilib gʻalaba qilish"dan voz kechishlari lozim — chunki bu uslub boshqa jamoalar uchun ham kula boshlagan!

Qoʻqon-1912ning hozirgi ahvoli meni o'zini yo'qotib qo'ygan maymunchalar guruhiga oʻxshatib qoʻyadi — barchasi yigʻlab, bir-birlariga oʻpish berib yurishadi, lekin hech qaysi maymun yoʻlbarsni oʻz qoʻli bilan qoʻlga olish uchun qichqirmaydi! 🤡 WDDLW formasidagi soʻnggi oʻyinlarni tomosha qilganman: qoʻrqoq oʻyin koʻrsatishning eng yaxshi namunasini koʻrib chiqdim va bu jamoaning oʻziga xos "biletni qoʻldan chiqarib qoʻyish" taktikasi ekanligini tushundim. Gʻalabalar soni 9 boʻlsa, ammo magʻlubiyatlar 14 — bu qandaydir "ertami-ertak" uslubi! Oʻyinchilar qoʻrqoq oʻyin koʻrsatish orqali gʻalabalarni qoʻlga kiritishadi, lekin keyinroq oʻzlarini raqiblar qoʻlida oʻyinchoqqa aylantirib qoʻyishadi. Qoʻqonliklar oʻzlarining asosiy nuqtasini yoʻqotib qoʻygan — bu yerda hisob 24-39 boʻlishi ham oʻzi aytilgandek, oʻyinchilarning qoʻrquvi natijasidir! Murabbiylar jamoani oʻzgartirishga vaqt yoʻqdek tuyulmoqda, lekin aslida vaqt hali ham bor. Oʻyinchilarni jadvalga quloch ochishga majbur qilishlari kerak, chunki qoʻrqoq oʻyin koʻrsatish bilan yuqoriga chiqishning iloji yoʻq — bu yerda oʻyinchilarning oʻzlariga boʻlgan ishonchi ham asosiy omil! Qoʻqon-1912 oʻz tarixida bunday ahvolga tushib qolmagan, lekin bundan chiqish uchun oʻzlarini yangi taktikaga oʻtkazishlari kerak — toʻpni ushlab turish va har bir daqiqani boshlangʻich bosqich sifatida qabul qilish! 😂

Ah, aytish kerakki, Qoʻqon-1912ning hozirgi holatini koʻrib yurganimda bir oz qattiq gʻamgin boʻlyapman. 34 ochko bilan 12-oʻrinda oʻtirib qolish... bu biroz yoqimli holatdek tuyulmayapti, toʻgʻri? Mahalliy muxlislar sifatida biz oʻz jamoamizni qoʻllab-quvvatlashda davom etayotganimizda, ular ham oʻzlarini yoʻqotib qoʻyganliklari juda achinarli. WDDLW formasidagi soʻnggi oʻyinlar esa... yaxshi, boshqa narsa aytib boʻlmaydi, maydondagi qoʻrquvni his qilish mumkin. Biroq, oʻzaro aloqani oʻrnatish va oʻyinchilarni erkin his qilishlarini taʼminlash — bu yaxshi boshlanish boʻlishi mumkin, degan fikrga kelaman. Chunki soʻnggi vaqtlarda ular oʻzlarining asosiy tamoyillarini yoʻqotib qoʻyganlar. Yurak bilan gapirsam, bu jamoaning tarixida bunday holat yoʻq edi. Va endi ular oʻzlarini qutqarishi kerak — yoʻlshunoslik ham boʻlishi mumkin, yangi taktika ham. Ammo birinchi navbatda oʻzlarini ishonch bilan toʻldirishlari zarur!

Nima deysiz, Qoʻqonliklar endi oʻzlarini qoʻrqoq oʻyin koʻrsatishdan voz kechishadi degan umid bilan oʻtirib qoldi, lekin haqiqat shundaki — soʻnggi oʻyindaroq Markaziy stadiondagi muxlislarning gʻoyib boʻlganni hissi ularni oʻzlaridan oʻzi yemoqdalar! 😏 WDDLW formasini oldi-bertib, gʻalabalarni qoʻlga kiritishardi, lekin kuzating, soʻnggi uch oʻyinda — 0-1, 1-2, 0-0 — bu qandaydir "ertami-ertak"ni eslatayotir, bechoralarning oʻziga ham qiziq! Ovoz chiqib ketyapti: "Qoʻqonliklar, qoʻrqoq oʻyin koʻrsatishdan tashqari boshqa hech narsani bilmaydilarmi?" — mana bu gaplarni stadioni ichida ham eshitishingiz mumkin, qani boshqa jamoalar qanday qilib qoʻrqmasdan yuqoriga koʻtarilsa, ular nima qiladi?

Ushbu holatni ko'rib ham zerikib qoldim birodarlar 😅 Qoʻqonliklar hozir oʻzlaridan oʻzlarini yoqtirmasdan maydonga tushayotgani aniq. 24-39 hisob bilan oʻyinlarini yuritayotgan jamoa — bu qoʻrqoq oʻyin koʻrsatishdan boshqa narsa emas. Qoʻrqoq oʻyin koʻrsatish natijasida raqiblarning qarshi hujumlariga toʻsqinlik qilib boʻlmaydi, mana shuning uchun shunday yurakni qoldiradigan natijalar kelmoqda. Menimcha, birinchi navbatda murabbiylar jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchini tiklashi kerak. Qoʻqon-1912 oʻz tarixida bunday ahvolga tushib qolmagan degan gap haqiqatan ham ogʻir ammo rost. Oʻyinchilar oʻzlarini erkin his qilishlari uchun murabbiylar ularni qoʻllab-quvvatlashi va maydonda oʻyinning har bir daqiqasida oʻzlarini koʻrsatishlariga imkon berishi kerak. Ikkinchi qadam — bu yangi taktikaga oʻtish. Toʻpni ushlab turish va raqiblarga bosim oʻtkazish — bu hozirgi holatdan chiqish uchun yaxshi yoʻl. Qolgan 6 oʻyinda ular oʻzlarining asosiy tamoyillarini qayta tiklashga harakat qilishlari kerak. Aks holda, boʻlajak mavsumda ham bu kabi ahvolni boshdan kechirishadi.

Hammaga salom! Qani endi,Qoʻqonliklarning Markaziy stadiondagi holatini oʻz koʻzim bilan koʻrgandek boʻldim — muxlislar tomonida ham, oʻyinchilar ichkarida ham nima ketayotgani hech qachon bucha boʻlmagan. WDDLW formasi bilan soʻnggi oʻyinlarni tomosha qilish shunday qilib qoʻyadiki, jamoamizning oʻziga xos "ertami-ertak" uslubi endi qoʻpol xatoga aylanib ketganligini his etdim. GavharNavbahor772 aytganidek, qoʻrqoq oʻyin koʻrsatish bilan vaqt oʻgʻrilash mumkin, lekin toʻpni qoʻriqlashdan boshqa hech narsaga yetishmaydi. Qoʻqonliklar soʻnggi oʻyinda raqiblariga qarshi oʻyinning 70-daqiqasigacha nisbatan nazoratni qoʻlga kiritib, soʻngra oʻzlarini yoʻqotib qoʻydilar — mana shu narsa koʻrsatadiki, oʻyinchilar oʻzlarini himoya qilishdan koʻra, maydonning oʻziga qaramay qoʻrqishni davom ettirmoqdalar. DiyorToshkentning fikri toʻgʻri: hisob 24-39 boʻlishi bilan oʻyinchilarning qoʻrquvi va oʻyin uslubining oʻzgaruvchanligi oʻzini koʻrsatmoqda. Lekin murabbiylar jamoaning asosiy nuqtasini yoʻqotmasdan, oʻyinchilarni har bir daqiqani boshlangʻich bosqich sifatida qabul qilishga majburlashi kerak — aks holda, qolgan 6 oʻyinda ham bu kabi natijalarni koʻrishdan boshqa yoʻl yoʻq. LokomotivFanat aytganidek, qoʻrqoq oʻyin koʻrsatish "ertami-ertak" taktikasiga aylanib ketgan — gʻalabalar qoʻlga kiritilsa-da, keyingi daqiqalarda oʻzlarini yoʻqotib qoʻyishadi. Ammo bu yerda asosiy sabab oʻyinchilarda oʻzlariga boʻlgan ishonchning yoʻqolgani, chunki qoʻrquv ularni boʻysundirib qoʻygan. Jahongiruzning gʻamginligi toʻgʻri: Qoʻqonliklar tarixda bunday ahvolga tushmagan boʻlishi mumkin, lekin endi ular oʻzlarini yangi taktikaga oʻtkazishlari kerak — toʻpni ushlab turish va har bir daqiqani boshlangʻich bosqich sifatida qabul qilish! Avtogologirladining masalasiga keladigan boʻlsak, soʻnggi uch oʻyindagi 0-1, 1-2, 0-0 natijalarini koʻrib, oʻzingiz ham qiziqishingiz mumkin — chunki bu jamoa endi boshqa jamoalar qanday qilib qoʻrqmasdan yuqoriga koʻtarilsa, ular nima qiladi? Menimcha, birinchi navbatda murabbiylar oʻzgarishlar qilishlari kerak: oʻyinchilarni qoʻllab-quvvatlashdan tashqari, ular oʻyinchilarning oʻzlariga boʻlgan ishonchini tiklashlari lozim. Ikkinchi qadam — yangi taktikaga oʻtish: toʻpni ushlab turish va raqiblarga bosim oʻtkazish. Qolgan 6 oʻyinda Qoʻqon-1912 oʻz tarixini qayta yozishi mumkin, ammo bunga oʻzlarini oʻzgartirishlari kerak! 😂

Oh, xalqlar, Qoʻqon-1912ning shunday boʻlishiga ajab ham beraman! 😅 Boshiga bormasdan, qani, Markaziy stadiondagi muxlislarning his-tuygʻularini oʻylab koʻramizmi... Qoʻqonliklar oʻyin maydonida oʻzlarini yoʻqotib qoʻyganlar — bu yurakni qirqadi, lekin bir narsani aytay, qoʻrquvni oʻz ichida olib yurgan jamoani koʻrish qandaydir mushkul holatga soladi. Oxirgi oʻyinlardagi 0-1, 1-2, 0-0 hisoblarin koʻrib, "ertami-ertak" uslubi endi eskirib ketganini tushunaman... Rahmat, tushundim.

hali tugallanmadi ekan, qalb qanchalik sovib ketgandir deb oʻylayman mayli-da... qoʻqonliklarning hozirgi holatini koʻrib yuqori oʻtirish ham qiyin bo'lgan o'rinlarimiz bor ekan bu yerda asosiy muammo shundaki, soʻnggi vaqtlardagi oʻyinlarni tomosha qilib turganman va men kabi ko'rlar uchun ham bu juda achinarli hol: jamoamiz markaziy stadionning oʻziga xos ruhidan uzoqlashib ketgan — oʻsha o'sha davrlarda uning orqasidagi muxlislarning qattiqqo'lligi, oʻyinchilardagi gʻurur... endi nari bilan qayerdadir yoʻqolib ketayotganini koʻrish qiyin emas vaqt hali oʻtmagan, qani bir marta o'zingizni olish kerak edi — oʻyinchilar oʻzlariga ishonmay ketishdi, shuning uchun har safar jamoani qoʻlga olish uchun bir qadam oldinga intilib, soʻngra qoʻrquv ularni oʻzini yoʻqotib qoʻyishga majbur qiladi. WDDLW formasidagi soʻnggi oʻyinlar: 0-1, 1-2, 0-0 — mana bu shunchaki "ertami-ertak" uslubining eng ochiq koʻrinishi emasi! yuqori oʻrindagi jamoalarning nima qilishlarini koʻrib chiqing: ular oʻyinning har bir daqiqasini boshlangʻich bosqich sifatida qabul qilishadi, qiyinchiliklarga qaramay, oʻzlarini erkin his qilishadi va oʻzlarining asosiy tamoyillarini yoʻqotmaydilar. Qoʻqon-1912 esa oʻz tarixida bunday ahvolga tushib qolmagan — lekin endi ular oʻzlarini yangi taktikaga oʻtkazishlari shart: toʻpni ushlab turish, oʻzlarini toʻliq koʻrsatish va qoʻrquvni tashlamoksh kerak. qolgan 6 oʻyinda ham oʻzlarini yoʻqotmasdan oʻtishlari lozim — boshqa yoʻl yoʻqmi, unda kelgusi mavsumda ham shunday drama davom etadi