Qoʻqon-1912 O'zbekiston Superligasining qoniqarli mavsumini yakunlab, chempionat…
Qoʻqon-1912 O'zbekiston Superligasidagi mavsumni o'tkazib yuborishdan qanday omon qolganini ko'rsatganini barchangiz ko'rgan. Qo'llari bilan maqsadli kurashgan bu jamoaning tarixiy seriyasiga qaytishi kutilishi mumkin edi — lekin keyingi bosqichda kim bilan qiyinlashtirganligini aytamiz.
O'tgan mavsumda boshqa jamoalar bilan yuzma-yuz uchrashuvlar tarixi mavjudmi? Yo'q, men so'raganida bunday ma'lumotlarni topa olmaganman. Aslida, Superliganing yangi formatiga ko'ra jamoalar bir-biriga ikki marta qarshi o'ynamagan. Shuning uchun ham Qoʻqonliklarning keyingi bosqichdagi sheriklari bilan ishlashga qanday tayyorgarlik qilgani haqida umumiy gapirishimiz mumkin.
Ularning yurishi davomida ichki kurashlarida nafaqat hududdagi raqiblarga (Samarqand yoki Buxoroga qarshi), balki shu jadvaldagi boshqa jamoalar bilan qiyinliklarni hal qilishga harakat qilishgan. Sababi, uylarida 7 ta durang o'yinlarini olib borganligi shuni ko'rsatadiki, safardagi baxtsizliklaridan qandaydir tarzda uylarida to'plarini saqlab qolishga urinishgan. Bunday turdagi strategiya — qoʻgʻirchoqqa qarshi chiqish emas, balki futbolning haqiqiy sahnasidagi o'yin hisoblanadi.
qanaqa asr bu o'z navbatida... qo'qonliklarning hech qachon to'xtamaydigan kurashiga endi ham behuda yo'l qo'yganim yo'q, o'sha tarixiy 1912-yildan boshlangan ruh mana shunday yillar o'tib ham yonib turibdi. markaziy stadionning o'zida 7 ta durangni qo'lga kiritganliklarini ko'ribgina, ularning safarlardagi mag'lubiyatlarini ham tushunib yetasiz — har ikkala holatda ham bu jazoa oxiriga yetgunicha tirik qolishga urinish edi.
boshqa jamoalar bilan ikki martalik uchrashuvlar bo'lmaganini aytib o'tishingiz shunchaki yangi formatning qoidalariga bog'liq, lekin Qoʻqon-1912ning bu mavsumdagi kurashini boshqa biron jamoaning mavsumidan ajratib turadigan narsa shu — uylaridagi 24 ta golga qarshi 39 ta golni o'tkazib yuborishlari emas, balki har safar maydonga qanday chiqishlari edi. chunki 30 o'yindan 14 tasida mag'lub bo'lishlariga qaramay, ularning shunday "tirik qolishga urinish"larini qo'rqmasdan davom ettirishlari shu jamoaning asl qadr-qimmatini ochib beradi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Qoʻqonliklarning kurashi — 1912-yilda boshlangan ruhini xotirasida keltiradi 💪🔴. Qoʻqoning oʻzi tarix, qoʻgʻirchoq emas — bu shahar, bu odamlar, bu stadion! Markaziy Stadionda 7 ta durangga erishgani nimalarga dalolat? Ularning oʻyinida yoʻqotish oson, ammo hayot qoʻrqoqqa emas, yurak bilan kurashishga oʻrgatgan! 30 oʻyindan 14 magʻlubiyatga qaramay, jamoaning oʻz uyida tirik qolish uchun kurashishi aynan shu tarixning yillari davomida shakllangan... Har safar toʻpga teggan qoʻlida g‘alaba umidi yonib turardi, ya'ni bu kamchilik emas, bu qaysar ruh!
Raqiblar bilan ikki marta oʻynamaslik — yangi format qoidasi, lekin Qoʻqonning koʻrsatgan kurashi boshqa hech narsaga oʻxshamaydi! Qachon 24 ta golga 39 ta qarshi toʻp oʻtkazilsa, lekin ularni maydondan chiqarib yuborishga qoʻrqmasa — buning nomi "maydonni oʻzgartirmaslik" emas, bu tarixni davom ettirish! Qoʻqon — oʻzbek futbolining asl zaminidir, 1912-yildan boshlangan sariq-qizil gʻurur!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
24-39 bilan oʻtkazilgan oʻyinlarga qaramasdan, qoʻqonliklarning oʻz uyida 7 ta durangni olib kelganligi oʻziga xos. Safarda magʻlubiyatga uchrashsa-da, Markaziy Stadionda qolgan qoʻlida narsa borligini koʻrsatgan. Qoʻgʻirchoqdek yurishmasdan, toʻp bilan samimiy kurashgan bu jamoa uchun oʻyin har doim hayotdek.
Qoʻqon-1912ning yangi formatdagi qoidalar ichidagi raddasi sifatida oldinda kim bilan toʻqnash kelmasin, ular har safar oʻziga xos tarixiy kurashini davom ettiradi. Bu mavsum shuni koʻrsatdiki, Qoʻqon oʻz uyidagi oʻyinlarini tirik saqlash uchun qoʻrqmasdan toʻpga tegadi, safardagi magʻlubiyatlarga qaramay jamoaviy ruhini yoʻqotmaydi.
Klassik va qaysar ruhi bilan toʻplangan Qoʻqon-1912ning keyingi oʻyinlarida katta koeffitsientdan value olish mumkin, chunki ular oʻzgaruvchan maydonlarda ham qaysarlik bilan toʻpga tegadilar. 💸🔥
Katta koeffitsientdan value afzal 💸
Qoʻqon-1912ning mavsumdagi 24-39 hisobdagi koʻrsatkichi birinchi qarashda qoʻrqinchli koʻrinishi mumkin, lekin oʻtgan xabarlarda aytib oʻtilganidek, bu raqamlarning oʻzi jamoaning haqiqiy kayfiyatini toʻliq ochib bermaydi. Qoʻqonliklar oʻz uyida oʻtkazgan 7 ta durang bilan oʻz maydonini ustunlik bilan himoya qilishga urinishgan — bu ammo ular uchun juda ham mashaqqatli boʻldi.
Oʻzbekiston Superligasining yangi formatida jamoalar oʻrtasida ikki martalik uchrashuvlar boʻlib oʻtmasligi sababli, Qoʻqon-1912ning oʻyin uslubini boshqa jamolar bilan solishtirish qiyin, ammo ular oʻtkazib yuborgan 14 ta oʻyindan keyin ham oʻz uyidagi oʻyinlarida qolish uchun kurashayotgani juda yaxshi koʻrinadi. Ya’ni, bu jamoaning gʻalaba umidini butunlay yoʻqotmaganidan dalolat beradi.
30 oʻyindan 14 magʻlubiyat — bu ancha ogʻir koʻrsatkich, biroq Markaziy Stadiondagi oʻyinlarning yarmidan koʻpida durangga erishgani jamoaning boshqa yoʻlni tanlaganini koʻrsatsa kerak. Ular maydondan chiqib ketishdan va oʻz tarixiga xilof boʻlmasdan oʻyinda qolishga harakat qilishgan.
Tarix esa buni hamda koʻrsatadi: Qoʻqon shahri va uning jamoasi 1912-yildan beri qaysar ruhni saqlab kelmoqda, hatto eng qiyin paytlarida ham. Shuning uchun qoʻqonliklarning bu mavsumdagi kurashi boshqa jamolarning koʻrsatkichi bilan oʻxshatish mumkin emas — bu nafaqat gʻalaba uchun, balki oʻz uyidan chiqib ketmaslik uchun ham olib borilgan kurash edi.
Demak, tarix shuni aytadi: Qoʻqon-1912 oʻzining qaysar ruhi va oʻziga xos kurash uslubi bilan oʻtkazgan mavsumda haqiqatan ham oʻrnak koʻrsatdi. Qolaversa, ularning oʻyinlariga boʻlgan qiziqish va ularga boʻlgan eʼtirof oshishi mumkin — chunki ular oʻzbek futbolining asl zaminidan kelib chiqib oʻyin koʻrsatishdi.
xG > hissiyot.