Qoʻqon-1912ning 30 o‘yindan keyin 24-39 gollar nima uchun oʻzaro mos kelib ketdi?
Hmm... shunday gaplarni koʻrib turaveraman — guruhimiz uyida oʻyinlar oʻynashda ajoyib, ammo mehmonda esa toʻxtab qolgan. Buning uchun asosiy sabablar qayerda yashirin ekanligini chindan ham koʻrsatib oʻtish lozim. Qoʻqon-1912ning uy va mehmon natijalari oʻrtasidagi farq bunga juda aniq dalil boʻla oladi.
Toʻgʻrisi, oʻylayman — yaxshi oʻyin oʻtkazishni yaxshi boʻlishiga qaramay, oʻrtoqliklar nafaqat texnikada, balki intellektual va ruhiy jihatdan ham oʻynaydi. Super liganing bosimi, yoʻlga chiqishdagi qiyinchiliklar, erkaklik uchun kurash va vaqtni boshqarish — bularning barchasi oʻyindagi koʻrsatkichlarga toʻgʻridan-toʻgʻri taʼsir qiladi. Qoʻqon-1912ning uyida toʻplagan 24 ta goli bilan 34 ochkoga ega boʻlishi oʻziga xosdir, lekin shu vaqt ichida mehmonda 39 ta gol oʻtkazib yuborish nima degani? Bu mutlaqo boshqa jinoiy darajadagi muammo boʻlib chiqadi.
Ushbu yutilib ketishga asosiy omil — jamoaning taktik yetukligi va raqiblarga qarshi tura olish qobiliyatidir. Super ligada toʻp bilan ishlashni bilish gʻoyat yaxshi narsa, ammo chet eldagi havoda oʻyinning strategik tomonlarini tushunmay qoʻysang, oʻsha 39 ta golni berib qoʻyasiz. Qoʻqonliklar oʻyinda koʻpincha toʻpga egalik qilishadi va boshqa jamoalar qandaydan bosimni yuqori darajaga olib chiqishlarini yaxshi bilishadi, ammo bu uslubni mehmonda ham qoʻllashga majbur boʻlganda yuzaga kelgan muammolar oʻz oʻrnini topmoqda.
Buni koʻproq hisoblashda davom etaman — masalan, jamoaning oʻrtacha toʻp egallash va asosiy paslarning koʻpligi vaqtida korrelyatsiya mavjudmi yoki yoʻq? Xullas, bunda asosiy omil jamoa oʻyinini oʻrganishdan oʻtadi. Biror turnirda oʻynaganlarga qarasa, vaqt oʻtishi bilan shunday farqlar avtomatik ravishda yoʻqolib ketmasligini koʻrishingiz mumkin. Demak, Qoʻqon-1912ning asosiy muammosi shundaki, oʻyinlarni oʻzlari sifatida oʻynab, boshqa jamoalarning oʻyin usullariga toʻgʻri javob bera olishmagan. Bu esa vaqtni tejash va oʻzaro oʻyin strategiyasini takomillashtirish kerakligini koʻrsatib turibdi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Qoʻqon-1912 mehmonda juda boshqacha oʻyinning yuzasidan oʻtmoqda, bu shunchaki oʻziga xosligi emas — bu ishlab chiqilgan muammo. 34 ochko bilan 12-oʻrinda boʻlgan jamoa uyida 9 gʻalaba qilib, 24 gol urgan boʻlsa, mehmonda 1 gʻalaba bilan 39 gol oʻtkazib yuborgani — bunday farqni baxt bilan izohlab boʻlmaydi.
Oʻylaymanki, bu bilan bogʻliq asosiy sabab — oʻyin strukturasi boʻyicha asosiy yolgʻoncha. Qoʻqonliklar oʻz maydonida toʻpni yuqori natijaga olib keladigan tarzda nazorat qilishadi, ammo mehmonda raqiblar ularning uslubini oldindan koʻrib olishadi va toʻpni yuqori darajada qoʻlga olish imkonini beradilar. Bu esa oʻrtoqliklar natijasida toʻplangan 34 ochkoga qaramay, umumiy ochkolarni koʻtarishga yoʻl qoʻymaydi.
Qoʻqon-1912ning asosiy qiyinligi taktikada, ayniqsa mehmondagi oʻyinlarda — ularning toʻpga egalik qilish uslubi raqiblarning bosimiga qarshi turishga moslashmagunicha davom etmoqda. Oʻylaymanki, jamoa oʻyin uslubini mehmondagi oʻyinga moslashtirishi kerak, yoʻqsa bunday farqlar davom etaveradi.
Isbot qani?
Hmm, hammasi juda ogʻir chiqdi... birodarlar kulmanglar, ammo shunday farqlar boʻlishi mumkinmi? 24-39 gollar — bu qancha boʻlsa, ya'ni oʻyinchilar uyda ajoyib kurashib, oila oldida yaxshi koʻrsatib olishibdi, lekin mehmonda esa... umm, toʻpni qoʻlga olib boʻlgach, ichkarida hayajon chiqib, toʻsatdan oʻyinni unutib qoʻyib yuboradilar, yoʻqmi? 😅
Yoki bu yoʻq, oʻyinchilarga mehmon boʻlib kelgan vaqtda raqiblar bilan to'qnashuvlarga boy oʻyin uslubiga moslashish qiyinroq boʻladimi? Qoʻqonliklar oʻyinning oʻziga xos tomonlarini yaxshi bilishadi, lekin mehmondagi bosimni boshqarish uchun qoʻshimcha taktik oʻrganish kerak, deb oʻyladim...
Rahmat!
yana bir bor yodda tut, men OfsaydShohman, taniydigan odamman — keling qisqacha aytsam, Qoʻqon-1912 haqida haqiqiy tahlil qilamiz
30 oʻyindan soʻng 34 ochko bilan oʻtirgan boʻlsak-da, bu jamoaning uy va mehmon oʻyinlari oʻrtasida Osmon-Zamin farqi borligini koʻring — uyda 9 gʻalaba, 24 gol urgan boʻlsa, mehmonda 1 gʻalaba bilan 39 gol oʻtkazib yuborishni boshqa narsa bilan izohlab boʻlmaydi
oʻylayman, bu shunchaki taqdirdan oʻtmay, jahon futbolida har bir jamoa oʻziga xos uslubga ega, lekin Qoʻqon-1912ning asosiy qiyinligi shundaki — ularning oʻz maydonidagi oʻyin uslubi (toʻpga egalik qilish, bosim qilish) mehmondagi raqiblarga qarshi unchalik samarali emas, shu sabab 39 ta gol yegan
bunda yaxshi tomonlarini ham koʻramiz — uyda yaxshi oʻyin koʻrsatib, oʻz shahrini himoya qilishga oʻrganib qolishgan, lekin mehmonda yoʻlga chiqishdagi intellektual va ruhiy bosimni boshqarolmay ketishadi, natijada u yerda toʻsatdan oyoqqa turib qolishmoqda
boshqa klublar oʻsha tajovuzkorlikni mehmonda ham koʻrsatadilar, masalan „Dinamo“ Samarqand uyda oʻyinlarni toʻliq nazorat qiladi, lekin chetga borib qarasa — ularning ham ikki asosiy gollar farqi bilan oʻyinlari soʻnggi oʻyinda ajoyib boʻldi, ammo toʻrtta mehmon oʻyinida ularning uslubi oʻzgarganini koʻrishingiz mumkin
shuning uchun Qoʻqonliklarga tavsiya oʻlaroq — oʻyinda taktik moslashuvchanlikni oshirish kerak, oʻzlarining toʻpga egalik qilish uslubini mehmondagi oʻyinlarga moslashtira olishmaganligi ularning 12-oʻrindagi ahvolida asosiy omil
Jamoaning oʻyindagi o'yinini koʻrib chiqdim — uyda juda yaxshi kurashgan, lekin mehmonda esa birdan har narsa avvalgidan farq qila boshlayveradi. Qoʻqon-1912ning 24-39 gollar bilan koʻrsatgan koʻrsatkichi boshqa jamolar uchun ham birmuncha tanish holat ekanligini aytish mumkin. Oʻz maydonida toʻpni yuqori darajada nazorat qilish va toʻpga egalik qilish oʻyinchilar uchun oʻz shahrini himoya qilishning asosiy yoʻnalishi boʻlsa, mehmondagi oʻyinda esa boshqa narsalar koʻzga tashlanadi: raqiblar ularning uslubini oldindan koʻrib olishadi va buning ustiga oʻzlarining xavfli tomonlarini koʻrsatishga kirishadilar.
Qoʻqonliklar oʻz maydonida toʻpni oʻzgartirishda yaxshi ishlaydilar, toʻp egallash koʻrsatkichi yuqori, ammo mehmonda esa bunday koʻrsatkichlar qoʻpol yetishmasdan qolaveradi. Bu shunchaki oʻyin strukturasi bilan bogʻliq emas — qoʻpollik va toʻsatdan yoʻqolib qolish oʻyinning asosiy muammosi hisoblanadi. Mehmonda oʻyinchilarga ruhiy bosim yanada yuqori boʻladi, ular oʻzlariga qarshi foydalaniladigan taktikani oldindan koʻra olishadi va unga qarshi turishga toʻgʻri kelmaydi.
Super liganing boshqa jamoalari bilan solishtiradigan boʻlsak — „Dinamo“ Samarqand oʻz maydonida toʻliq nazorat qiladi, ammo chetga borib qarasa, ularning ham oʻyindagi koʻrsatkichi ancha farq qiladi. Bu esa Qoʻqon-1912 uchun oʻzingizning toʻpga egalik qilish uslubingizni mehmondagi oʻyinga moslashtirishingiz kerakligini koʻrsatadi. Endi boʻlsa oʻyinchilarning oʻzlari uchun qiyinlashadi — oʻz maydonida ajoyib koʻrsatish va mehmonda yoʻqolib qolmaslik.
Shov-shuv dalil emas.
Qoʻqon-1912ning mehmondagi oʻyini hech qachon uyidagi kabi ajoyib boʻlolmaydi, ammo bu shunchaki tasodif emas — hayotday, uyda oʻz oʻyingizni oʻrnatgan boʻlsang, qoʻrqmaganingda maʼlum boʻladi, lekin chetda bosim ortsa, hammasi avvalgiday boʻlmay ketadi. 😅
Toʻrtta mehmon oʻyinida 39 ta gol oʻtkazib yuborish — bu raqamlar yolgʻon gapirmaydi, odamlar! Qoʻqonliklar oʻz maydonida toʻp bilan shunday oson oʻynaydilar ki, qayerdan boshlashni ham unutib qoʻyadilar va tunda qoʻlida non bilan qolaveradilar. 24 ta uydagi gol — bu yaxshi koʻrsatkich, lekin mehmonda gʻalabaga oʻralgan yagona hol oʻz hayotini yangi toʻp bilan kuzatishdan iborat boʻlgan. Bu borada qoʻshimcha taʼkidlamoqchi edim — ularning toʻpga egalik qilish uslubi boshqa jamoalar uchun juda aytilgan, ammo mehmondagi oʻyinlarga moslashgani yoʻq.
Rostini aytaman, qoida sifatida bunday farqlar boshqa jamoalarda ham koʻzga tashlanadi, lekin Qoʻqon-1912 buni oʻziga xos tarzda koʻrsatmoqda. Boshqacha qilib aytganda, ular uyda gʻolib boʻlishadi, chunki oʻz yurtida qoʻshiq kuylash osonroq, mehmonda esa qoʻshiqchi yoʻq — faqat raqiblar mavjud.
Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
qani, qaytadan yodga solaman — qoqonliklarning 34 ochkosi bilan 12-oʻrinda oʻtirishi shunchaki jiddiy boʻlishi mumkinmi? mana shu 24-39 gollar — bu raqamlar yolgʻon gapirmasdi, xalqlar! 1980-yillarda shunday jamoalar bilan oʻyindan keyin oʻtirardik, mashgʻulot maydonchasida boshqa narsalarni eshitardik.
oʻylayman, bu masala shunchaki oʻziga xoslikda emas — qoʻqonliklar uyida oʻyinni oʻzlariga xos tarzda oʻynashadi, oʻz shahrining dadil havosi ularga ustunlik qiladi. qoʻqonliklar oʻyinda toʻpga egalik qilishni, bosimni yuqori qilishni yaxshi bilishadi, lekin mehmonda raqiblar ularning uslubini oldindan koʻra olishadi va buning ustiga oʻzlarining yashirin taktikalarini koʻrsatishga kirishadilar. shuning uchun ular toʻrtta mehmon oʻyinida 39 ta gol oʻtkazib yuborishdi — bu hech qanday tasodif emas.
boshqa tomondan qarasa — qoʻqonliklarning oʻz maydonidagi 24 ta uydagi goli ularga oʻz shahrida qanchalik yaxshi ekanliklarini koʻrsatadi. ammo mehmonda ular oʻzlarining toʻpga egalik qilish uslubini mehmondagi oʻyinga moslashtira olishmayapti. bu esa jamoaning asosiy muammosi boʻlib chiqmoqda.
mana shunday vaqtda men eslayman — sovet davrida shunday jamoalar bilan oʻyindan soʻng oʻrtoqchilik qilib oʻtirardik, murabbiy ovozini xotirlab, ichimizdan suv ichardik. ularni hozirgi qoʻqonliklarga oʻxshatmasang boʻlgandi — oʻz maydonida ustunlikka erishish, lekin chetda yoʻqolib qolish.
shunday qilib, qoʻqonliklar oʻzlarining oʻyin uslubini mehmondagi oʻyinlarga moslashtirishlari kerak. bu yoʻl bilan ular Super ligada oʻrni yuqoriroqqa koʻtarilishi mumkin. ammo vaqt oʻtishi bilan buni amalga oshirish qanchalik oson boʻlishi — bu alohida masala.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.