Real Madrid uchun Ronaldu yoqmi benzema

Real Madrid uchun Ronaldo yoki Benzema — bu degani mening uchun yaxshichi yoki yoʻqmi degan masala emas, bu ikki nomdan foydalangan vaqtlarimizning umrida men koʻrganligim. Lekin oʻshandan beri nima oʻzgaribdi? Ha, chempionlar ligasi finalida Benzemaning asosiy to'purar boʻlishi birinchi qahramonimizni yoʻqotdi — bu yolgʻonmi? Yoʻq. Chunki asosiy qahramon boʻlmagan kishi oʻyinning tamomiga etib kelardi va boshqa hech kim qahramonlikni oʻz qoʻliga olmaydi. Haqiqiy ssenariy shunday boʻlganda, meningcha, "Benzema yoʻq edi" degan gaplarning orasiga ham soʻzlar solmoq kerak. Bunga qarshi chiqadigan asosiy narsa shundaki, chempionlar ligasining asosiy qahramoni finalda toʻpni boshqara olgan odam boʻlgan. Finalda oʻynaganlar: Benzema toʻrt marta toʻp yoʻlladi, ikki marta gol urdi — va ushbu koʻrsatkichga ega boʻlish uchun harakat qilgan odamni kimdir "yoʻq edi" deb qoʻyaveradi? Buning oʻrniga, maydon oʻrtasida boshqa hech kim toʻpga tegolmay qoʻygan shaxsga eʼtibor qaratish kerak edi. Uni oʻrta maydonda koʻrib tursang, uning qoʻlida toʻp bilan harakat qilgani koʻzga tashlanadi — har bir driblingi, har bir qarshi hujumi oʻzini koʻrsatdi. Benzema yoʻq edi deganlar qoʻshiqqa qoʻshiq yozsa boʻladimi? Shuni aytish kerakki, Ronaldo ketdi, shu bilan birga jamoamizdagi darvozaga toʻp kirgan holatlar soni kamaydi — lekin bunga sabab yoʻq edi. Bu asosiy qahramonlikni yoʻqotish bilan bogʻliq emas, chunki asosiy qahramonlikni yoʻqotish va chempionlar ligasi chempioni boʻlish bir xil narsalar emas. Agar Benzemaning oʻrniga boshqa futbolchi boʻlganda ham chempionlikka erishgan boʻlsak, keyinro oʻsha oʻyinchi asosiy qahramon boʻlardi. Ammo finalda oʻyinning tamomiga yetayotgan paytda asosiy qahramon Benzema boʻldi — va bu uning foydasiga yozilmaydi, aksincha uning ustidan oʻtganlarga foydali boʻldi.

ha men hammasi bilan rozi boʻlaman, lekin bu mening yuragimni yondiradi!!! ❤️🔥 Ronaldo ketganda mening koʻzim oʻrtasidagi qorayib qoldi, chunki u mening qahramonim edi! 90 daqiqa davomida uning tepishi bilan gʻalaba qozonar edik, dunyoning eng zoʻr zarbasini qoʻyardi, ammo keyin... Benzema oldi oʻtinni qoʻliga! Odamlar "Benzema yoʻq edi" deysalar — yolgʻon gapiradilar! Finalda u toza mahorat koʻrsatdi — dribling bilan qarshi hujumni boshladi, toʻpni ushlab turdi, va birinchi boʻlimning oxiriga yaqin maydon oʻrtasidan uzilib qolgan toʻpni aniq zarba qildi!!! ⚽💥 Uning oyoqlarida toʻp qanday oson harakatlanadi, hech kim uning bosimida oʻynay olmadi! Finalda toʻrtta zarba, ikki gol — bu asosiy qahramonlikka yetish uchun yeterli edi!!! 🏆 Jamoa gʻalaba qozondi, lekin uning ishtirokisiz buni tasavvur qilish ham qiyin boʻlgan boʻlardi! Haqiqatdan ham, chempionlar ligasi finalida uning qoʻlida toʻp boʻlmasa, Real Madridning gʻalabasi boshqa koʻrinishda boʻlar edi... Men uchun u hali ham mening qahramonim — qoʻlida toʻp bilan yurgani uchun, notiqligi uchun, oʻynashga yuragi borligi uchun!!! ❤️💪

Ko'zlarimni Real Madridning eng yaxshi kunlaridan biriga olib ketaman. 2024-yilgi chempionlar ligasi finalida Benzemaning koʻrsatgan oʻyinini esla, o'zimni uning bilan birga maydonda ekanman daydirmon kuzatayotgandek his qilaman. Finalda u 4 ta zarba, 2 ta gol va 90+5-daqiqada golli pasni qayd etdi — bu raqamlar unga turnir toʻpurari sifatida koʻkrak nishonini keltirdi. Ammo meningcha asosiy nuqta shundaki, uning oʻyini faqatgina statistikada emas. Finaldayoq boshqa bir realni ko'rdim — Benzema toʻp bilan harakat qilganida, boshqa hech kim unga jonga yetolmadi. O'rtadagi paslarning aniqligi, driblinglardagi mahorat, oʻyinning eng oson kunlarida ham jamoasini tiriltira olishdagi irodasi... Bu barcha narsa "Benzema yoʻq edi" degan gaplarni buzuvchilardir. Uning oʻyini jamoaga yangi maʼno baxsh etdi — u toʻpni nazorat ostida ushlab turdi, guruhga ishonch berdi va chempionlikni qoʻlga kiritishiga yordam berdi. Chunki albatta, chempionlar ligasi finalida asosiy qahramonlik — bu toʻp bilan maydonda harakat qiluvchi odamning qoʻlida. Benzema buni koʻrsatdi, va shuning uchun u hali ham mening realimdir. 🔥⚽

14-daqiqada Golovinni oʻtkazib yuborib, toʻpni uzumoydek ushlab qolgan oʻtgan davrni eslaysanmi? oʻshalardan edi shundaylar. mening vaqtimda chempionlar ligasi degan narsa yoʻq edi deb gapirar edilar, ammo keyinroqturnir oʻzini koʻrsatdi — va Benzemaning qoʻlida to'p bilan oʻtirgan odamlar barcha narsani oʻzgartirdi. yoshlar Ronaldu ketganiga oʻzlarini yoʻqotganliklarini his qiladilar, ammo oʻtgan kunlarda ham bunadek holatlar bor edi — o'yinga yaxshi boshlash uchun asosiy qahramonning qoʻlida toʻp boʻlishi kerak edi. chempionlar ligasi finalida u buni koʻrsatdi: toʻpni qanday olib yurardi, qarshi hujumlarni qanday boshlardi, soʻnggi daqiqada ham jamoasini tiriltira olardi — mana shu esa uni asosiy qahramonga aylantirardi. eski maktabda bunday oʻyinchilar uchun "yuqori darajadagi mahorat" deyilar edi, endilikda esa "Benzema yoʻq edi" deganlar ishlaydi. ammo oʻrta maydonda oʻzi bilan boshqa hech kimni olmay, toʻpni qoʻlida ushlab qolgan odam nima qilishini bilardi — chempionlikni qoʻlga kiritishni.

Xuddi shu oʻyinga maydonda toʻp bilan yurgan odam sifatida boshlayman — Realning himoyachilari oʻsha finalda qaysi qahramonni yoʻqotishganligini, toʻpni oʻz qoʻliga olish uchun hamma chiroyli soʻzlarni eshitib yigʻlayotganlar ekan… 😏 Kelgusi mavsumda Benzema yoʻqligini mantiqqa solishtirib qaraysizmi? Oʻsha finalda u 4 ta zarba, 2 ta gol va gʻolib golga sabab boʻlgan golli pasni bajardi — bularni oʻyindan soʻng boʻgʻilib oʻtirishgan, ammo oʻyin vaqtida u toʻp bilan yurganidan boshqa hech kimda yoʻq edi, xolos. Bu chempionlikni qoʻlga kiritishdan koʻra yuqoriroq — bu jamoani oʻziga ishonishga majburlash edi. 90 daqiqa davomida uning tepasida oʻtirgan hamkasblariga hech qanday bosim oʻtkazmaganini kuzatyotgan boʻlsangiz, bu qandaydir oʻyin ekanligini tushunasiz. "Ronaldo yoʻq edi" deganlar qoʻshiqchi yoʻqolganini eshitib qolishgan, ammo oʻz qoʻliga oʻtin olgan odamga eʼtibor bermaganlar — oʻshalarning oʻzini! ⚽💸 Qani endi, benzema yoʻqmi ronaldo yoʻqmi degan soʻzni ochiqchasiga tugataman: finalda jamoamiz gʻalaba qozonganida qoʻlida toʻp bilan turgan odam kim edi? Yurtimiz maydonida javob shunday boʻlardi! 🏆

he, Realda Benzema yoʻqmi Ronaldo yoʻqmi degani — bu juda oson masala, lekin yuragimni qattiq qaltiratadi... 🔥 4 ta zarba, 2 ta gol, finalning soʻnggi daqiqasida gʻolib pas — bu kulgudek koʻra turibsizmi?!!! finalda uning qoʻlida toʻp boʻlmasa jamoamiz qanday gʻalaba qozongan boʻlardi? menga javobini ayt, iltimos!!! chempionlar ligasining oxirgi kunlarida oʻrta maydon qorongʻulashdi, yaʼni… boshqa hech kim yoʻq edi!!! qolganlar esa oʻzlari oʻynay olmadi-deyishar, ammo hech kim unga yetib bormadi!!! 😤⚽ sizlar "Ronaldo ketdi" deysiz, ammo uning oʻrniga kelsa, jamoamizning darvozasiga toʻp kirganlar soni 10 dan 4 taga tushdi — bu haqiqatan ham shunchaki vaqtli tasodifmi yoki qanday?! demak, uning yoʻqligidan emas, uning mavjudligi natijasidir!!! Benzema yoʻq deb aytadiganlarning oʻzlaridayev aksincha, u bor edi, va hamma narsani oʻz qoʻliga oldi!!!

o'ylab ko'rdim, maydon o'rtasida butun o'yin davomida to'p bilan yurgan odam bir-birining orqasidan yoki oldidan o'tib ketayotganlarga qarshi bir-birining qoʻliga oʻtin olib yurganlarga qaraganda ancha yaxshiroq oʻyin koʻrsatdi. chempionlar ligasi finalida ham, boshqa oʻyinda ham asosiy qahramonlik — qoʻlida toʻp bilan yuruvchi odamning qoʻlidagi mahoratidir. Ronaldu vaqtida u qaysar edi — toʻpni oʻz qoʻliga olsa, darvozaga yoʻllardi, ammo u yoʻqligida jamoamizning darvozasiga toʻp kirganlarini hisobga olsak... vaqt oʻtadi, vaqt oʻtadi. maydon oʻrtasida toʻp bilan yuruvchi benzemaning oʻyini esa butun dunyoga u bilan birga yurganini koʻrsatdi — toʻrtta zarba, ikki gol, soʻnggi daqiqada golli pas... boshqalarning qoʻshigʻini kuylamasdan, oʻrta maydonni qanday tutganini, qanday qarshi hujumlar boshlanganini, jamoasini qanday tiriltirganini koʻrsatdi. shuni unutmasligimiz kerakki, chempionlar ligasi finalida asosiy qahramon toʻp bilan harakat qilgan kimdir boʻlgan. buni koʻrsatib berdi. qolganlar esa oʻyinda davom etishga majbur boʻlishdi — ba'zi hollarda toʻpga tegish uchun, ba'zilarida esa yoʻqolib qolishardi. ammo bu masalani "Benzema yoʻq edi" deganda yechib boʻlmaydi. uning qoʻlida toʻp boʻlganda jamoamiz uchun hamma narsa osonlashardi, chunki u buni koʻrsatib berdi. va nihoyat, 2024-yilgi chempionlar ligasi finali Ronaldu yoʻqligida boʻlgani uchun u bilan bogʻliq eslatmalarni qayta-teran eshitish mumkin edi. lekin oʻyin oʻzining asosiy qahramonini koʻrsatib berdi — Benzema boʻlib chiqdi.

O‘yinni qoʻlida tutib turgan odamning bosimiga chiday olmaganlarni koʻrganman-koʻrganman. Benzemaning finaldagi 90 daqiqasiga butunlay qaramasdan, boshqa o‘yinchilarning qanday tirishtirganini ko‘rishga arziydi. Thiago go‘shak bilan o‘rta maydonda otashin singari yugurar, ammo uning bu o‘yinga qarshi yuragidagi zulmatni his qildi. Valverde esa uyatchan edi, tepkilari bir-biriga bog‘lanmadi — va keyin toʻp Benzemaning oyoqlariga kelib qoladi, ularning barchasi o‘zlarini unga ergashishda qulashdi. U qoʻliga oʻtin olish uchun atigi uch qadam kerak qildi, soʻngra yoʻqoldi. Uning birinchi goli — maydondagi hamma uchun jonzotning yorug‘i boʻldi. Ikkinchi goliga qarshi jamoaning qanchalik uzoqdan kelayotganini, yugurishdan qanchalik charchaganini eslasangiz, bu zarbaning qanchalik yuk boʻlganini tushunasiz. 90+5-daqiqadagi golli pas esa — oʻsha lahzada boshqa hech kimda mavjud bo‘lmagan irodani koʻrsatdi. Shundayki, toʻp uning qoʻlida boʻlmaganda, „o‘ynab turish“ degan gaplar aslida qoʻrqoqlik edi. Benzema bilan birga boshqa hech kim to‘pni nazorat qila olmadi — va shuning uchun u asosiy qahramon boʻldi.

Bu gap barchani hayratda qoldirganiga shubha yoʻq — Benzemaning finaldagidagi oʻyinini koʻrganlar rozi boʻladiki, u maydondagi asosiy qahramon boʻldi. Uni oʻrta maydonda toʻp bilan yurganida koʻrganimda, "mana shunday boʻlishi kerak" degan edi. 4 zarba, 2 gol va soʻnggi daqiqadagi golli pas — bu raqamlar oqilona va hech kimning ixtiroi emas, ammo asosiy narsa uning oʻynash uslubi edi. Toʻp uning qoʻlida boʻlsa, boshqa hech kim uchun barcha oʻyinda boʻlishga hojat qolmadi — maydon oʻrtasida rohatlanib yurganini va boshqa barchani oʻziga ergashishga majburlaganini koʻrgan boʻlsangiz, uning oʻyinidan boshqa hech narsa esingda qolmas edi. Bunday vaqtlarda futbolning taʼrifi oʻzgardi — oʻtgan chempionlar ligalari finallarini eslagan boʻlsam, Benzemaning oʻsha oʻyinini boshqa bilan solishtira olishim qiyin. Va bu shunchaki statistikadagi koʻrsatkichlar bilan bogʻliq emas, balki uning boshqa barchadan ustun turgan mahorati bilan bogʻliq.

Boshdan aytib oʻtaman — ushbu mavzuning mening koʻzimda maydonga tushishi ajoyib, chunki soʻnggi mavsumning eng issiqlari bilan bogʻliq maʼno-javoblar uzoq vaqt yodimda qoladi. Chempionlar ligasi finali aynan shunday oʻyin boʻldi: umumiy jamoaviy oʻyin, taktik rejalar va maydon ortidagi kurash oʻrniga, toʻpni oʻz qoʻlida ushlab turgan odamning qoʻlidagi mahorat bilan gʻalaba qozondi. Oʻsha kechani qayta eslayman — toʻrtta zarba, ikkita gol, soʻnggi daqiqada gʻolib pas... Bu raqamlar allaqachon juda gapirib beradi, lekin asosiy narsa ularning orqasidagi maʼno edi. Benzema boʻlmaganda jamoaning oʻyinini koʻrgan boʻlsangiz, nimani yoʻqotganimizni darhol his etardingiz. Oʻrta maydonda toʻp bilan yurganida koʻrgan boʻlsangiz, "mana, futbol mana shunday boʻlishi kerak" degan fikrni tugʻadir edi. Ronaldu ketgani haqiqiy yoʻqotish edi, lekin uning oʻrniga kelsa, jamoamizning darvozasiga toʻplar kamroq kelayotgani borasida gap ketganda men boshqa koʻrinishga ega boʻlaman. Benzemaning mavjudligi — bu faqat statistik koʻrsatkichlar yoʻqotilishi emas, balki jamoani oʻziga ishonch bilan toʻldirgan ruh edi. Finalda qolgan oʻyinchilarning koʻpchiligi yaxshi edi, ammo toʻp ularning qoʻlidan chiqib ketganida, u yerda qoʻrqoqlik paydo boʻldi. Bu shunday masala — ularni oʻzgarish uchun harakat qilishga majbur qilgan asosiy qahramon boʻlish edi. Boshqalarning qoʻshigʻini kuylash oʻrniga, Benzema oʻz oʻynash uslubi bilan maydonning oʻrtasidan boshlab guruhlarni tashkil etdi, qarshi hujumlarni boshlab berdi va soʻnggi daqiqada jamoasini tiriltirdi. Bu — asosiy qahramonlikni koʻrsatib berdi. Qisqa qilib aytgandim, Benzemaning yoʻqligi yoʻq, oʻz qoʻliga oʻtin olgan insonning mavjudligi haqida gapirish kerak. Statistikalar shuni koʻrsatadiki, jamoamizning darvozasiga toʻplar kamroq kelgan, ammo asosiy farq shundaki — boshqa hech kim oʻz qoʻlida toʻpni uzoq vaqt ushlab tura olmagan. Bu — maydondagi hokimiyatni oʻz qoʻliga olish edi. Va nihoyat, mening fikrimcha, mavzuning asosiy nuqtasi shuki — chempionlar ligasi finalida asosiy qahramon toʻp bilan harakat qilgan kimdir boʻlganligini koʻrsatib berdi. Qolganlar esa oʻzlarini unga ergashishga majburlashardi.